PROMASYON ZAMMI İLE SEVİNDİRMEK

Zaten yetersiz kalan emekli maaşları arasında, büyük farklılıklarının olması "nasıl yönetildiğimizin" en önemli emaresidir. Milletvekilleri, yüksek bürokratlar gibi özel emeklilerin varlığından vaz geçtik, üniversite mezunu, en yüksek derecede yıllarca görev yapıp emekli olmuş bir öğretmenin aldığı ikramiyeyi ve maaşı, ilkokul mezunu, bir devlet kurumunda çalışan işçi ile kıyaslarsanız ortaya işçi lehine “akıllara zarar” bir fark çıkar. Her tür dengesizliğin kol gezdiği ülkemizde emekliler, “işleri tıkırında” büyüklerimizin, “emekli maaşlarının dengeleneceğini” falan gevelemesi ile tam da mest olmuştu ki, beklemedikleri bir “müjde (!)” de Sayın Çalışma Bakanından geldi.
***
Bir gazete, bu güzel haberi “ballandıra ballandıra” şöyle yazıyor.“Çalışma Bakanı Ömer Dinçer, maaş promosyonlarının % 70'inin emekliye verileceğini açıkladı. Bankalara yatan maaşları karşılığında bankalardan promosyon almayı bekleyen emekliye, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Ömer Dinçer'den müjdeli haber geldi. Emekli Bir-Sen heyeti ile görüşen Bakan Dinçer, promosyon talebini yerinde bularak yetkililere talimat verdi. Bankaların ödeyeceği maaş promosyonunun tıpkı memurlarda olduğu gibi yüzde 70'inin emekliye verilmesini isteyen Dinçer, yüzde 30'un ise SGK'ya kalması gerektiğini söyledi. Dinçer, gerekli düzenlemelerin yapılması için Emekli Bir-Sen heyetinin yanında ilgili bürokratlarına talimat verdi.” Allah razı olsun…
***
Ve… Bu haberi gazete tam 4 paragrafta tekrarlıyor. Sanki "onur" duyulacak bir durum gibi, ballandıra ballandıra anlatıyor. Oysa neresinden bakarsanız bakın, ayıbın daniskası. Neden mi? Çünkü devlet bu güne kadar, memurlara dağıttığı promasyon payını, daha zor durumdaki emeklisinden esirgemiştir. Hak ettiği emekli ikramiyesi zorla, bir hafta bazen de daha fazla "malum banka" tarafından alıkonulan, maaşını istediği zaman çekemeyen, maaş kuyruklarında sapır sapır dökülen emekliye, bankanın; bu eziyetleri çektirmesi karşılığı verdiği promasyon payına bu güne kadar "el koyduysan" bunun adı “ayıp”tır. Üstelik emekliye aylık 5-10 TL arası zam yaparken, buradan gelecek 20-25 lirasına el koymak ise, bu ayıbın “daniskası”dır.. Ondan sonra, Sayın Bakan talimat vermişmiş de bürokratlar hemen gereğini yapacakmış da, falan filan.
***
Şu hale bakın, dünyanın 16. büyük ekonomisine sahip, iktidar sahiplerinin “bir elinin yağda bir elinin balda” olduğu koskoca Türkiye Cumhuriyeti, onu omuzlarında bu günlere getiren emeklisini, bankaların vereceği promasyonların %70 ini dağıtarak sevindirecekmiş. Dünyanın dört bir yanına yardım eli uzatan, Gazze’ye yardım götüreceğim derken, dünyayı birbirine katan TC’nin, kendi yoksullarına karşı tutumu budur. “ Promasyon zammı ile sevindirmek.” Nasıl olsa, insanları biçare bırakan zihniyetlerin hüküm sürdüğü bu ülkede, daha emekliliğin ne olduğunu anlayamayıp, emekli maaşını “devletin sadaka fitresi” zanneden, emeklileri üç kuruş zamla geçiştirmeye alıştırdınız. Ne diyeyim… Allah sizi bildiği gibi yapsın.

HAKARA MAKARA

“Nükleer takas antlaşması” hani şu, İran’la Batı arasında sayemizde gerçekleşen ve İran’ın şimdilik düşük seviyede zenginleştirebildiği 1200 kilo uranyumun, 120 kilo geliştirilmiş uranyumla değiştirilmesini taahhüt eden antlaşma. Batı ile İran arasındaki “nükleer” sorunun İran lehine ertelenmesinde arabulucu bir rol üstlenmemizin bize bir faydası olacağını, mesela ithal ettiğimiz İran gazının artık karda kışta kesintiye uğramayacağını veya bundan sonra İran'la uluslararası ortamlarda “kanka” olacağımızı düşünüyorsanız, daha çok beklersiniz. Elin oğlu yakaladı mı kanınızı iliğinizi emmeden bırakmaz.
***
Malum, özellikle Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin daimi üyesi ABD, İngiltere, Fransa, Çin, Rusya ve Almanya ( yani 5-1 ülkeleri) İran’ın, BM’nin denetiminden uzak, “nükleer çalışmalarına” karşılar. Özellikle ABD’nin talebi ile bir BM kararı çıkartılıyor ve İran’ın nükleer çalışmaları sınırlandırılıyor. Ancak İran bu sınırlandırmalara pek aldırmıyor. Bunun üzerine ABD’nin başı çektiği bir grup, BM’den çıkarmayı umdukları ekonomik ambargo kararı ile İran üzerinde sıkı bir baskı kurmak isterken, Çin ve Rusya’nın buna pek de sıcak bakmadığını gören “Dünyayı kurtaran adamlar” devreye giriyor. Böylece bize ne faydası olacağı meçhul “Nükleer antlaşma”, İran, Brezilya ve Türkiye arasında imzalanıyor. Bu güne kadar BM’in kararlarına karşı sert bir tavır sergileyen İran, bu antlaşma ile bir noktada dünya kamuoyu huzurunda rahatlıyor. Üstelik işlerini bir süre daha istediği gibi yürütmesine olanak sağlanmış oluyor ki, bu durum komşumuz ABD ile aramızda “soğuklukla” falan ifade edilemeyecek problemlerin, doğacağının işaretlerini veriyor.
***
Bu antlaşmaya göre İran’ın düşük seviyede zenginleştirilmiş uranyumunu 11 ay emanete alacaktır. Oysa bizim bu uranyumu saklayıp saklayamayacağımız bile meçhuldür. Çünkü 1960’lı yıllarda Türkiye Atom Enerjisi Kurumunun Küçükçekmece gölü kıyısında kurup devreye soktuğu, tarihi mekanın işimizi görüp görmeyeceği şüphelidir. Kaldı ki takas, 11 ay sonra taraflar arasında bir problem çıkmazsa gerçekleşecekmiş. Geçenlerde gazeteci Fatih Çekirge, Davutoğlu’na şöyle bir soru soruyor. “Antlaşmaya göre taraflardan birisi anlaşmayı bozarsa Türkiye 1200 kilo uranyumu derhal İran’a teslim edecek. Diyelim bir anlaşmazlık çıktı ve taraflar birbirlerini suçladı. Türkiye uranyumu İran’a kolayca teslim edebilir mi? Yani ABD buna izin verir mi?” Dedik ya elin oğlu tuttu mu bırakmaz hele hele ABD hiç bırakmaz, işin yoksa uğraş dur.
***
Eh riskleri göze alamıyorsan, “Bıraktıkları yerde otlarsın” diyenler de çıkabilir, bu tespit bir dereceye kadar doğrudur da. Ancak tarafların, “antlaşmayı bozmak” için gösterdiği “eğilim” riski arttırmaktadır. Sonuçta dünya barışına hizmet ediyoruz diye avucumuza pimi çekilmiş bir “nükleer problem” tutuşturulursa hiç şaşmayın. Kaldı ki Orta Doğu’da iplerin kimlerin elinde olduğu ve ne gibi engellerle karşılaşacağımız ortadadır. Bu sorunlarla baş etmek için, uluslar arası alemde sırtımızı dayayacağımız bir blok da olmadığına göre, bu antlaşma olsa olsa “hakara makara” dır.

MAVİ MARMARA'nın HESABI SORULMALIDIR

Dünyada gözü dönmüş ucubelerin bir şekilde iktidarda olduğu ve çeşitli şekillerde rüştlerini ispat edebilmek için birçok masumun canını yaktığı onlarca ülke vardır. Ve ne yazık ki bunların en korkuncu, geçmişte çektiği acıların hesabını “masumlardan” soran “sıkı dostumuz” İsrail’dir. Ancak bu gerçek, Mavi Marmara gemisinde can veren insanların hesabını sadece İsrail’in “sapkın yöneticilerinin” vermesi gerektiğini göstermez. İHH’ dan tutun da gemi kaptanına, masum bir çocuğu bu olaya alet eden çarkçıbaşına, olayı umursamayan yöneticilere ve olayın bu şekilde gelişmesine müsaade eden siyasilere kadar, herkes bu “kayıp canların” hesabını vermelidir. Bu en az İsrail’in cezalandırılması kadar önemlidir. Çünkü insanlarımız, "kim hangi mazereti uydurursa uydursun", yöneticilerimizin aymazlığı yüzünden, göz göre göre “intihar bombacılarına” çevrilmiştir.
***
Başa dönersek, bir kere Mavi Marmara uluslar arası sularda yolcu ve yük taşıyabilecek nitelikte bir gemi olmadığı üzerinde yoğun bir eleştiriler vardır. Geminin İstanbul Deniz Otobüsleri AŞ’den satın alındığı ve üstelik Türk Limanlarına kayıtlı olmadığı düşünülürse bu görüşün haklığı ortaya çıkar. Çünkü bir kere İDO’nun seferleri boğazda gerçekleşiyor ve eksikleri var ki bunu gizlemek ve açık denizlere çıkabilmek için, İHH gemiye Komor Adaları bayrağı asıyor. Böylece onu bir Türk gemisi olmaktan çıkarıyor. Öte yandan bir gemi kaptanı, “uluslar arası sularda” karar verebilecek tek yetkilidir. Öyleyse ve “İsrailli korsanlar” yapacakları eylemi duyurmuşken, hadi rotasını değiştirmedi, en azından bir operasyonla karşı karşıya kalınırsa “eylemsiz kalma” kararını hayata geçirtemez miydi? Hele hele gemide küçücük, masum, büyüklerinin ne halt ettiğinden habersiz, TC vatandaşı bir yavru varken.
***
Diğer yandan İHH “Rotamız Filistin yükümüz insani yardım” sloganı ile malzeme toplamaya başlar başlamaz İsrail’in yapacağı eşkıyalığı duyurmadığını da söyleyemeyiz. Devletimizin bu gün feryat eden yöneticileri acaba bu gemiye binen insanları “İsrail’in takınacağı tavırla ilgili olarak” uyarmış mıdır? Bu güne kadar aklınıza gelebilecek her türlü “uluslar arası hukuku” ihlal eden İsrail’in bu çılgınlığı da yapabileceğini tahmin etmek çok mu zordur. Risk ortada iken, neden Mısır üzerinden taşınması için çare aranmamıştır.

***

Bir başka ve çok önemli soru da şudur: Bu yardım çalışmasını devlet, İHH ile birlikte mi organize etmiştir? Eğer öyleyse ve devlet bu rota üzerinden, bu yabancı bayraklı gemi ile bu yardımı Gazze’ye ulaştırmayı aklına koyduysa, gemideki vatandaşlarını korumak için “askeri önlemleri” niçin almamıştır? Yoksa iktidarın Mavi Marmara’yı “sahiplenme arzusu” olayların bu şekilde gelişmesinden sonra mı doğmuştur? Maalesef daha yüzlerce soru sorabiliriz ve maalesef hiçbiri için de yaşanan bu acı olayı açıklayacak bir cevap almak mümkün değildir. Kaldı ki, İshak Alaton ve Fettullah Gülen’in açıklamalarına bakınca vurdumduymazlığın sadece İsrail’den değil Türk yetkililerden de kaynaklandığı ortadadır.
***
Gelgelelim bu hataların hiç biri İsrail’in yaptığı korsanlığı haklı göstermez. Türkiye artık tepkisini bu güne kadar gösterdiği “sözde tepkilerin” dışına çıkarmalıdır. Bir taraftan İsrail Cumhurbaşkanına “Siz insan öldürmeyi iyi bilirsiniz” derken, ortak askeri tatbikatlarla “insan öldürmenin tekniğini” beraber geliştirmeye çalışırsak, Sn Büyüklerimin "attığı postalar da" döktüğü gözyaşları da hikâye olarak kalır.

SEBEPLER ve SONUÇLAR

SEBEPLER VE SONUÇLAR

Tüm CHP örgütünün yanında olmasına rağmen Sn. Baykal’ın “istifayı” tercih etmesi, kurultayda aday olmayacağını, üstelik kurultaya dahi gelmeyeceğini açıkça ifade etmesi hiç dikkate alınmadı. Ve… Kemal Kılıçdaroğlu’nun CHP Genel Başkanlığına aday olması ile birlikte kıyamet koptu. Başta Genel Başkan Yardımcısı Yılmaz Ateş olmak üzere, partili partisiz bir çok kişi, görevi "parti politikalarını belirlemek" olan genel sekreter Ender Sav’ı ve Kılıçdaroğlu’nu hedef aldı. “Baykal’ın oluru alınmadan” yapılan bu adaylık eylemi ağır eleştirilere uğradı. Şaşırtıcıdır, tüm bu gelişmeler kendi tercihleri sonucu ortaya çıkmasına rağmen, Sayın Baykal bile kırgın olduğunu duyurdu.

***

Hadi Sayın Baykal’ın duygusallığını anlayabiliriz de, Kemal Kılıçdaroğlu ve onu destekleyenleri “arkadan hançerlediler” gibi cümlelerle ağır bir itham altında bırakanları, anlamak zordur. Çünkü benim bildiğim kadarıyla CHP’li liderlerde “biat kültürü” yoktur. Doğal olarak parti içinde Deniz Baykal’ın egemenliğini tanımayanlar da çıkacaktır. Kaldı ki Sn. Baykal fiilen partiden ayrıldığını ilan etmiştir. Zaten geriye dönüp baktığımız zaman, CHP’de, Genel Başkanı ile ters düşmeyen bir tek lider bulamazsınız. Sn. Baykal bile parti içinde “hizipçi” olmakla şöhret kazanmıştır. Aslında halkın gözünde “bozguncu” gibi bir anlamı olan “hiziplerin” varlığı, hem partideki “edilgen eğilimleri” kırar, hem de “biat kültürünün” gelişmesini engeller. Yani "hiziplerin varlığı" partinin yaşadığını gösteren olumlu bir işaretse de, partinin ileri gelenleri bile “istifa eden liderin onayını almayanları, bozguncu” olarak nitelendiriyorsa vatandaş ne yapsın?

***

Diğer yandan, Sn. Baykal daha düne kadar, “etkin muhalefet” isteyen vatandaşın gözünde “etliye sütlüye karışmayan”, hayatından memnun bir muhalefet lideridir. Hatta Tayyip Bey’in seçilmesinden ve yükselişinden de sorumludur. Sn. Baykal’ın siyasi üslubunun yarattığı bu manzara, yine Sn. Baykal’ın yıldızını parlattığı Sn. Kılıçdaroğlu’nun önünü açmıştır. Kısacası “Kemal Kılıçdaroğlu”nun yükselişine Sn. Baykal’ın “CHP’yi iktidar yapma operasyonu” bile demek mümkündür. Çünkü, sebepler ve sonuçlar onun eseridir. Kaldı ki Kılıçdaroğlu’nun adaylığı, CHP’yi “elitlerin partisi” diye itham etmenin, demagojiden başka bir şey olmadığını da göstermiş ve en azından kendi kitlesi ile “gönülden” kucaklaşmasını sağlamıştır. Yani sonuç beklenenden çok daha olumludur. Ha “vefa” derseniz onu bir geçeceksiniz. Siyasette öyle bir kavram yoktur.

***

Yalnız bu heyecan ve coşku içinde gözden kaçan tehlikeli bir durumu da kendi içinde barındırmaktadır. CHP’nin yeni lideri Sayın Kılıçdaroğlu’na, CHP’liler “tarikat şeyhi” muamelesi yapmaktadır. Halkın içinden biri olması insanları haklı olarak sevdirmiştir de, bu aşırı ilgi Kılıçdaroğlu’nun verdiği “partinin daha demokratik bir yapıya kavuşmasını sağlayacak değişiklikleri yapma” sözünü tutmasını, geciktirmesine veya unutmasına sebep olabilir. Ayrıca “sadece partililerin yer aldığı bir kongredeki coşku” eğer iyi yönlendirilemezse, gelip geçicidir. Vatandaşın beklentisi, CHP’lileri açık oturumlarda değil, kendi sokağında, kendi mekanında görmektir. Bu coşku ancak halkla paylaşılabilirse artar. Yoksa gazetelerin yaygarası olarak kalır.

NELER YİYORMUŞUZ DA…

NELER YİYORMUŞUZ DA…

Birkaç ay önce internette “besin” olarak kullandığımız maddelerin “içerikleri” ile ilgili bir nota rastladım. İlgimi çekti ama birçok büyük firmanın adı geçtiği için, önceleri pek önemsemedim. Çünkü biliyorum ki zaman zaman firmalar özellikle interneti kullanarak birbirlerini karalarlar. Ancak, besinlerimizin etiketleri üzerine minicik harflerle yazılmış ayrıntılara dikkat edince, durumun hiç de iç açıcı olmadığını gördüm ve yazıyı paylaşmaya karar verdim. Bakalım siz ne diyeceksiniz?

***

“Ankara Sanayi Odası gıda komitesi üyesiyim ve 18 yıldır "yemek" işindeyim, öğrendiklerimi yazmaya sayfalar yetmez. Ancak bazılarını aktarırsam durumun vahameti daha iyi anlaşılır. "Soya Kıyması" adıyla satılan ürün yağı alınmış soya küspesidir. 25 Kg torbalarda kg fiyatı 1,5 TL civarındadır. Kullanırken ılık suyla ıslatılır 1 kg soya kıyması 3 kg su emer. Yani kullanım fiyatı kg da 50 krş tan aşağı olur. Hazır köftelerin tamamı soya katkılıdır. Şirin gözükmesi içinde mix kıyma, soya proteini vs. gibi farklı isimlerle ambalaj üzerine yazılmaktadır. Yani et diye soya küspesi satıp, annemin köftesi gibi aynen diye reklâm yapıyorlar.

***

Bitmedi: Bu soya zımbırtısının granül veya toz halinde, beyaz, açık kahve, koyu kahve, kırmızı, yeşil renkleri vardır.Tadı nötre yakındır. Cevizle karışıp baklavaya, kıymayla karışıp köfteye, unla karışıp ekmeğe, keke falan giriyor. “Marine kuşbaşı” diye bir et satılıyor şimdi, normal kuşbaşı etten ucuz.
Bir özel kimyasal karışım suyla ete emdiriliyor. % 20 su basılıyor ete, böylece fiyatı ucuzluyor.
Ancak bu tuzlar sizin kalp, şeker, tansiyon vs, rejimlerinize zarar verir mi bilmiyorsunuz. Yemeğe tuz atmıyorsunuz, ama başka tuzları bilmeden yiyorsunuz. Yemek şirketinizin et giriş faturalarında “mix kıyma” ve “marine kuşbaşı” var mı, bir kontrol edin bakalım.

***

“Peynir altı suyu tozu”: Adı üstünde, peynir üretiminde kalan sudan buharlaşma sonucu elde edilen toz işte. Nerede kullanılıyor? “Peynirli çizi” de peynir mi var zannediyorsunuz.Tüm bisküvi ve kek sektörünün birinci sınıf dolgu maddesi. Kg fiyatı 50 krş gibi bir şeydi. Yediğiniz bisküvi, kek, kraker vs paketlerin üzerini bir okuyun bakalım içinde şeker ve un dışında tanımadığınız kaç kalem malzeme var. Bir top keki toptancısı 15 kuruşa satıyor. Un, süt, yumurta ve yağ ile yapsanız maliyeti 50-60 kuruşu bulur. Çünkü kek değil kek benzeri kimyasal bir şey alıp yiyoruz. Paketin üzerini okuyun anlarsınız.

***

Kilosu 10-15 TL ye satılan sucukların gerçek baharatla etle mi yapıldığını mı sanıyorsunuz? Bir danadan 25–30 kg sinir çıkıyor. Sinir, 40 ⁰C’da dondurup öğütüyor ve “sinir unu” yapıyorlar sonra, basıyorlar sosise. Şarküteri ürünlerine dikkatli bakın. “%100 dana” diyor,“dana eti” demez, çünkü dananın etinden başka her şeyi içindedir. Anlayın işte. Tavukların boyun, taşlık, kanat ucu vs gibi ticari değeri olmayan her yeri kemikleriyle öğütülerek "mekanik kıyma" yapılıyor. Tüm tavuk sucuk ve salamlarında bu var. Daha neler, neler…Bütün bu işler “T.C.Tarım ve köy İşleri Bakanlığı” izni ile yapılıyor. Tamamen ve her yönüyle gıda terörünün cenneti olan yurdumuzda izinle bunlar yapılırken, siz bir de kaçak yapılanları düşünün”…Neler yiyormuşuz da, haberimiz yok… Hem de devletin izniyle..