HADİ CANIM SENDE !

HADİ CANIM SENDE !

Önce Mustafa Sarıgül’ün Deniz Baykal’a süikast yaptıracağının ihbar edildiği haberi, ekranda patladı. Duyanlar inanamadı. Nasıl olurdu da; iddialı bir şekilde parti olmaya çalışan, seçimlere hazırlanan, Türkiye Değişim Hareketi'nin Lideri böyle bir girişimde bulunabilirdi. Üstelik yaklaşık bir ay önce yapılan bu “isimsiz ihbarla” ilgili herhangi bir “ciddi” işlem de yapılmamıştı. Oysa, bizim ülkemizde ne isimsiz, ne asılsız ihbarlar ciddiye alınmış, ne gözaltılar yapılmıştı. Bu olayda ise, henüz hangi mahkemenin davaya bakacağı bile belli değildi. Hatta davanın yeni bir “mahkemeler arası yetki savaşı” çıkarmak üzere olduğu dedikoduları yayılmaya başlamıştı.

***

Çok sürmedi. Hemen hemen aynı günlerde, “askerlere ağır hakaret içeren” bir köşe yazısı yayınladığı için, oldukça yüklü bir para cezasına çarptırılan, “malum” bir gazetenin internet sitesi yaklaşık “yarım saatliğine” Deniz Baykal’ın istifasına sebep olan kaseti yayınladı. Yediği ceza yüzünden zaten ağır bir yükün altında olan “yandaşlığı tescilli gazete” yine ve hiç de çekinmeden insanların “özeline girdi” ve onları maddi, daha da ağırı manevi zarara uğrattı. Hem de hiç endişe etmeden, sanki olaya şahit olmuş gibi… Hükümetin internetteki yayını “derhal durdurdum” falan demesi ise yemin ederim hikayedir. Yayınlanmadan önce engel olamıyorsan masal anlatma. Zaten neden engel olacaksın ki? Eğer böyle bir kaset varsa, her zaman başa beladır. Belki de böyle ortaya çıkması çok daha iyi oldu. Önemli olan, ilgililerin görevlerini savsaklamayıp, “insanların özel hayatlarına girerek, yaşantılarını zehir edenleri” ortaya çıkartmasıdır.

***
Aradan uzunca bir zaman geçse de, Deniz Baykal'a suikast yapılacağı haberini veren elektronik postanın atıldığı bilgisayarın IP numarasının belirlenmesi ile birlikte operasyon başlatıldı. Önce, asılsız ihbarın Kocaeli'nin Gölcük ilçesine bağlı Halıdere Mahallesi'ndeki bir internet kafeden yapıldığı ve elektronik postayı, 13 yaşındaki Ercan T. adlı çocuğun “televizyonda gördüğü haberlerden etkilenerek attığı” falan yazıldı. Yersen… Bir süre sonra suçlunun 27 yaşındaki Şeref Kasap isimli bir genç olduğu ve borcunu ödemeyen bir akrabasından intikam almak için bu ihbarı düzenlediği hikaye edildi... Artık, neden Deniz Baykal ve Mustafa Sarıgül adını kullandı da örneğin bu işleri daha çok ciddiye alan “birilerinin” adını kullanmadı, bilemeyiz. Günahı vebali üstüne olsun! İnandık…

***

Gelelim kaset iddialarına, haberlerde pek yer almıyor ama, CHP Adana Milletvekili Tacidar Seyhan, CHP Genel Başkanlığından istifa eden Deniz Baykal'a ait olduğu ileri sürülen görüntülerde iki ayrı kadın figürünün kullanıldığını ve oradaki şahısların hiçbir zaman aynı ortamda bulunmadıklarını söyledi. Bir çok teknik açıklamanın ardından. Çok daha da önemli bir cümle sarf etti. “Çekim biçiminden kurumsal araçlar tarafından yapıldığını düşünüyorum. Bu sistem sadece onlarda var. Bu birisinin yerleştirdiği hafızalı kamera değil… Bu bir araç teşkilatıdır. Eğer bu tür araçlar kişilerin elinde dolaşıyorsa ve bunlar ülkeye şahısların elinde giremiyorsa, buradaki işlemin kurumsal işlem olduğunu düşünebiliriz.”

***

Yani tam tamına bilinçli bir komplodan bahsediliyor. Doğru veya yanlış. Bu kuşku içimizi kemiriyor. Çünkü ard arda patlayan iki olayla, Türkiye solunun yükselen iki yıldızı birbirine kırdırılmış, gündem yepyeni iki polemikle alt üst olmuş, Anayasa değişikliği ve referandum konuları üzerine odaklanmış olan CHP’nin dikkati dağıtılmıştır. Bunun yanında iki dost olmasalar da selamlaşan iki siyasi hareket, kanlı bıçaklı olmuştur. Tüm bu olanlar 13 yaşındaki bir çocuk veya 27 yaşındaki bir gencin ya da rekor düzeyde tazminat ödemeye mahküm edilmiş can çekişen bir gazetenin başının altından mı çıkmaktadır?... Hadi canım sen de!

YENİ POLEMİK KONUMUZ “BAYKAL”

YENİ POLEMİK KONUMUZ “BAYKAL”

Deniz Baykal, 1938 doğumlu, avukat, CHP’nin kurucularından ve Genel Başkanı idi. Dış işleri bakanlığı, Tabii Kaynaklar ve Enerji Bakanlığı ve Maliye Bakanlığı yaptı. 12 Eylül 1980 Askeri darbesinin siyaset yasağı koyduğu kalburüstü siyasetçilerdendi. “Siyasi yasaklı olmasına rağmen siyasi faaliyetler gösterdiği” için bir süre Zincirbozan’da gözaltında tutuldu. 1995’de, “seçime gitme” koşulu ile kurduğu DYP-CHP koalisyon hükümetinde Başbakan Yardımcılığı yaptı… Neticede ülkemizin ender yetiştirdiği değerli siyaset adamlarından biri, partili partisiz herkesin değer verdiği, saygın bir insan. “İstifa etmenin, onurlu insanların bir mücadele şekli”olduğuna alıştırılmamış insanımızın şaşkınlığı geçince, hiç şüphe yok ki halk, onu ve bu onurlu davranışı daha iyi anlayacaktır. Malum bizim insanımız, “elindeki değerin kıymetini”, kaybetmeden anlayamaz.

***

Her neyse, iddiaya en olumsuz açıdan baksak bile sorun “insani ve vicdani”dir. Çünkü “zina” bizzati AKP hükümeti tarafından suç olmaktan çıkarılmıştır. Deniz Baykal böyle bir iddianın “faili” olsa bile, kamuoyu hassasiyetini göz önüne alarak “istifa etmiş” gereğini yapmıştır. Dolayısıyla olaya “bıyık altından gülenlerin” buna bir “kabahat”miş yaklaşıp, “böyle bir ilişkiyi inkar edemiyor” falan deyip, “suçlu” ilan etmek, “olayı gözü ile görmemiş insanlar” için en azından “günahtır”. Devleti yönetenler madem bu olayın gerçekleştiğine inanıyorlar, nağme yapmayı bırakıp, “hangi örgütün, hangi kaynaklardan kuvvet alarak, evlerin yatak odalarına kadar girip, böyle iğrenç bir komployu düzenlemeye cesaret edebildiğini” ortaya çıkarmalıdır. Kimler talep etmiş, o kameraları kimler yerleştirmiş, yönlendirmiş ya da görüntüleri kimler çekmiştir? İşte esasen, cevap verilmesi gereken sorular bunlardır? Yoksa 72 yaşınadaki bir adamla 55 yaşındaki bir kadının özel hayatı kimseyi ilgilendirmez…

***

Tabii bir de madalyonun arka yüzü var. Diyelim ki, Sayın Baykal “aldırış etmeyip” istifa etmemiş de olabilirdi. Bu durumda, referandum ve ardından gelecek seçimlerde CHP’nin meydanlarda “istifa etmeyen genel başkanı ile birlikte” düşürüleceği durumu tahmin edebiliyor musunuz? Olay bir satranç oyununa dönmüştür. Herkes doğru hamleleri yapmak zorundadır. Sayın Baykal belki yanlış bir hamle ile bu duruma düşmüştür ama, yeni hamlesi son derece doğrudur ve sıra iktidardadır. İktidarın doğru hamlesi “sadece ve sadece olayı çözmesi” olacaktır. Evlerimizin ta yatak odalarına kadar girip, her davranışımızı, her telefon konuşmamızı kontrol altına almak isteyenler kimlerdir? Bugün Baykal’a yarın size, bu tehlikeli oyuna bir son vermek gerekmez mi?

POLEMİKLERLE UYUTULURKEN

POLEMİKLERLE UYUTULURKEN

Başbakan Danışmanı Yalçın Akdoğan’ın yani Sayın Başbakanın konuşmalarını hazırlayan ekibi yöneten şahsın açıklamalarını okuyunca zaten tespit edilmiş olan bir konuda ne kadar haklı olduğumuz ortaya çıktı. Şu “gündemi değiştirmek için polemik yaratma meselesi.” Başbakan, zaman zaman, belirlediği bir konuda, bu sekiz on kişilik ekibin hazırladığı metin doğrultusunda konuşup, “polemik” yani toplumda “sert tartışmalar” başlatıyormuş. Bazen “polemik” kamuoyu tarafından bir kişiye eleştiri gibi algılanabiliyormuş. Örneğin, bir Ulusal Kahramanımızı yani, İsmet İnönü’yü “Hitler’e” benzetmesinde olduğu gibi.

***

Demek ki; kamuoyunun önem verdiği, vicdanını sızlattığı örneğin, her gün birkaç şehidin verildiği bir son zamanlarda, “Kim daha faşist” ya da, Anayasa değişikliği ile ilgili Anayasa Mahkemesinin kapısına dayanmış “Baykal’la ilgili” çeşitli polemik konularını ortaya atıp, toplumun dikkatini dağıtmak gerekiyormuş. Acaba bu davranış biçiminin en hafif anlamı “kamuoyunu aldatmak, inancını istismar etmek” değil midir? Silivri’de iki yıldır süren davada (Ergenekon Davası) henüz suçu sabit görülen kimse olmadığına göre, muhalif insanların sesini kesmek, tutuklananların feryatlarını bastırmak amacı ile ard arda yeni “darbe hikayeleri” ortaya sürülüp, yeni gözaltlılarla gündem değiştirilmiş, yeni polemik konuları yaratılmış olabilir mi? Bir yıl önce gerçekleşmiş olmasına rağmen, bu güne kadar kamuoyunun dikkatinden kaçırılmış “Siirt-Pervari’de çocukların karıştığı tecavüz ve cinayet vahşetinin” birdenbire ve her zaman olduğu gibi, “basın yolu ile” ortaya çıkartılmasının “Kayseri ve diğer illerde kaybolan ve bulunamayan çocuklar” konusunun kamuoyu dikkatinden kaçırılması, amacını taşıyor olabilir mi?

***

Hâle bakın!.. Vatandaş “büyüyen ülke masalları” ile avutulup, “polemikler'le” uyutulurken, bir avuç rantiyecinin rantı, her gün katlanıyor. Şimdi kurucularının adı Hitler gibi bir cani ile birlikte anılmaya çalışılan Cumhuriyetin, bin bir güçlükle “yoktan var ettiği” kurumlar, bankalar, uluslar arası şirketlere satılıyor. Yüz binlerce insanın işini aşını kaybetmesine sebep olacak özelleştirmeler, yok pahasına yapılıyor. Ekmekten ete, sebzeden akaryakıta acımasızca yapılan zamlar yetmezmiş gibi, bir de ülke, 486 milyar dolarlık bir borç batağına itiliyor. Resmi rakamlara göre halkın yüzde 80'i yoksulluk sınırının, yüzde 15'i açlık sınırının altında bir gelire mahkûm edilmişken, bizim liderlerimiz neyi tartışıyor? Düşünün de, vatandaşın ne hallere düşürüldüğünü anlayın.

mmetelik

HE-MAN / GÜÇ BENDE !

HE-MAN / GÜÇ BENDE !

Daha önce de ifade ettik, bizim değer verip, peşine düştüğümüz bir çok büyüğümüz, ya duygularını ifade etmekte zorluk çekiyor ya da ağızlarından çıkanı kulakları duymuyor. O kadar ki, Pervari’de bir sene önce gerçekleşen “gerçek bir vahşeti”, sanki orada devlet yokmuş gibi “kendi aralarında” hallettiklerini falan ifade eden bir Belediye Başkanı çıkabiliyor. Hadi o Belediye Başkanı dedik, ya milletvekillerine ne demeli ? Naklen yayınlanan meclis toplantılarında bile, konuşmalarını herkesin dinleyebileceğini bildikleri halde, birbirlerine hakaret etmekten çekinmiyorlar. Birbirlerine hitap ederken kullandıkları aşağılamanın en basiti, “izansız” yani “yontulmamış, görgüsüz, cahil, patavatsız”. Neden? Çünkü sıkıştıkları zaman duygularını ifade edecek “küfürden başka” kelime bilmiyorlar ki ! Adeta esiri olduğumuz, seçim sisteminin “kucağında”, başımıza gelip dikilmişler.

***

Olayın vahameti ortadadır. En yetkilisinden en yetkisizine kadar önüne gelen, önüne geldiği yerde, olur olmaz, üstelik temsil ettiği insanlara olan sorumluluklarını hiç akıllarına getirmeden, “saçma sapan” konuşmakta, kendi “sapkın fikirlerini” ilan etmektedir. Örneğin bir büyüğümüz “Bu ordu ile savaşa bile gidilmez” anlamındaki bir cümleyi, sırf kendi egosunu tatmin etmek, hitap ettiği seçmenine, “gücün daima kendisinde kalacağı” mesajını vermek için kolayca sarf edebilmektedir. Kısacası, kendi seçmeninin düşüncesine bile saygısı yoktur. Dile getirdiği “nevi şahsına münhasır” düşüncelerine itiraz edenleri, azarlayıp, hakaret edip susturmasına rağmen, itibarından zerre yitirmemesi ise Anadolu’nun cefakar halkının yüzyıllar boyunca gördüğü, baskı ve zulmün kazandırdığı hoşgörüden olsa gerek.

***

En son yaşadığımız örnek ise daha da düşündürücüdür. 23 Nisanda adet olduğu üzere, sembolik olarak koltuğunu bir kız öğrenciye bırakırken Sayın Başbakanın “Yetki senin asarsın da kesersin de” demesi, belki de diktacı tutumunun beklenmedik bir tezahürü idi. Düşünün artık, “daha çok demokrasi, daha çok adalet” diye yırtınan, Anayasa dahil her mercinin kendilerine haksızlık yaptığını iddia edenler bile bu anlayışta ise, vatandaş “Allah’a emanet” demektir. Aslında pek kızmamak da gerekir. Büyüklerimizin, omuzlarına basarak yükseldiği, sıkıntıya soktukça, daha da kendine bağlanan bunca insanı görünce, oturdukları makamlarda “He-man/ Güç bende !“ haleti ruhiyesi içinde olmaları doğaldır.

***

En garip olanı ise, ne “tanımadığımız insanları seçmemize sebep olan Seçim Kanunu” ne “ %10’luk seçim barajı” ne “parti içi demokrasi sorunu”dur. En garip olan basının, neredeyse tamamının bu konuşmayı “atlamış” olması, yani doğal karşılaması ve hatta kabullenmesidir.