12 EYLÜL 1980 askeri darbesinin ardından 1983 yılında yepyeni partiler kurulmuştu bunlardan biri, silik gözüken Anavatan Partisi ve diğeri Emekli Orgeneral Turgut SUNALP ve 41 arkadaşının kurduğu heybetli Milliyetçi Demokrasi Partisi idi.
Genel başkan Turgut SUNALP, MDP’nin kuruluşundan hemen sonra, 12 Eylülün siyasi çizgisinin savunucusu olduğunu açıkladı. Böylece seçim çalışmaları başladı. Yapılan araştırmalar kesin bir şekilde efkârı umumiyenin MDP’yi benimsediğini gösteriyordu.
Seçimlerin hemen öncesinde şimdi tarihini hatırlayamadığım bir gece, zaten o güne kadar bir şekilde halkın gözünde kabul edilebilir bir yer edinen askeri hükümet adına, Sn. Kenan EVREN televizyonda halka seslendi. MDP’nin Milli Güvenlik Konseyi'nce desteklendiğini, kollandığını ve yeni dönemin iktidar partisi olarak tasarlandığını neredeyse açık açık ilan etti.
Ve… O güne kadar kamuoyu yoklamalarında açık ara önde giden MDP, 6 Kasım 1983 günü oyların ancak % 23’nü alabildi; 5'i listesindeki bağımsızlardan olmak üzere 71 milletvekilliği elde ederek ancak üçüncü parti olabildi. Peki ne oldu? MDP’yi Allah mı çarptı. Tabii ki; hayır.
Bana göre bu sonuç insanların beyinlerinde kimsenin yönlendirmesi olmadan gerçekleşen içgüdüsel bir fikir birliğinin, bir başka değişle, tepkinin, sandık başında davranışa dönüşmesinden başka bir şey değildi. Yine bana göre bu tepki ulusun, diktacı tutumdan hoşlanmadığını gösteren en büyük delildi. Görülüyor ki bu ulus, herhangi bir eylemin, baskıyla, emrivaki ile ya da oldubittiye getirerek yaptırılmasından hoşlanmıyor… O kadar!
Öyleyse Sayın Büyüklerimiz hiç alınmadan, hiç kırılmadan, toplumu germenin hiçbir yararı olmayacağını kabul etmelidir. Unutmayın ki, 2002 genel seçimlerine giren nice köklü parti barajı dahi aşamadı, bu bir tesadüf müydü ? Bunun analizi pek çok kez yapıldı ve hiç birinde de “Evet, bir tesadüftü” sonucuna ulaşılamadı. Öyleyse, Halka rağmen “halletme” diye bir mesele yoktur. Vatandaşı küçümsemek, onları çelik çomak oynayan çocuklar görüp, kafalarının basmayacağını düşünmek, üstelik halka layık görülen bu ve benzeri sıfatları meydanlarda zikretmek, kendi egonuzu tatminden öteye gitmez. Herkesin özellikle de bu memleketin yönetiminde sözü geçenler her şeyden önce uzlaşmayı, konuşup anlaşmayı öğrenmesi elzemdir. Konunun, Cumhurbaşkanı, milletvekili seçimi veya partilerin birleşmesi için liderlerin görüşmesi, olması gerekmez, uzlaşma her konuda şarttır.
Oysa, tüm görüşleri ve mevkileri temsil eden Sayın Büyüklerimiz, maalesef hala benzer hataları yaparak uzlaşma değil inatlaşma peşinde, seve seve yapmazsanız zorla yaptırırım mantığı gütmektedir. Böylece, hem iktidardaki hem de muhalefetteki Sayın Büyüklerimiz halkımıza maddi ve manevi zulüm yapmaktadır. Birbirine ağzına geleni söyleyen, birbirine küsen büyüklerimiz toplumsal gerginliği, karamsarlığı arttırmakta en önemlisi gençlerimize, çocuklarımıza kötü örnek olmaktadır. Bundan artık vazgeçmenin zaman gelmiştir. Nasıl vatandaşın hem sağcısı hem solcusu hem de futbolcusu, okey masasında buluşuyor birbirlerine eş oluyorsa, memleketi yönetmeye aday olmuş veya yöneten ağabeylerimizin de her konuda bir araya gelip konuşması, anlaşması ve memleketin hayrına olacak şekilde uzlaşması, halkımızın siz büyüklerimizden en önemli talebidir.
Üstelik; sivil, asker, sağcı, solcu, futbolcu ağabeylerimizin tamamının diktacı tutumları demokrasiyi hasta ediyor.
Not: Bu yazı 05/07/2007 tarihinde denge Haberde yayınlandı fakat daha 100 yıl yayınlanacak gibi.
Bu tutum, Adalet Bakanımız Sn.Mehmet Ali ŞAHİN'in vatandaşa "AKP'ye biat "çağrısına kadar yükseldiğine göre. mmetelik
Genel başkan Turgut SUNALP, MDP’nin kuruluşundan hemen sonra, 12 Eylülün siyasi çizgisinin savunucusu olduğunu açıkladı. Böylece seçim çalışmaları başladı. Yapılan araştırmalar kesin bir şekilde efkârı umumiyenin MDP’yi benimsediğini gösteriyordu.
Seçimlerin hemen öncesinde şimdi tarihini hatırlayamadığım bir gece, zaten o güne kadar bir şekilde halkın gözünde kabul edilebilir bir yer edinen askeri hükümet adına, Sn. Kenan EVREN televizyonda halka seslendi. MDP’nin Milli Güvenlik Konseyi'nce desteklendiğini, kollandığını ve yeni dönemin iktidar partisi olarak tasarlandığını neredeyse açık açık ilan etti.
Ve… O güne kadar kamuoyu yoklamalarında açık ara önde giden MDP, 6 Kasım 1983 günü oyların ancak % 23’nü alabildi; 5'i listesindeki bağımsızlardan olmak üzere 71 milletvekilliği elde ederek ancak üçüncü parti olabildi. Peki ne oldu? MDP’yi Allah mı çarptı. Tabii ki; hayır.
Bana göre bu sonuç insanların beyinlerinde kimsenin yönlendirmesi olmadan gerçekleşen içgüdüsel bir fikir birliğinin, bir başka değişle, tepkinin, sandık başında davranışa dönüşmesinden başka bir şey değildi. Yine bana göre bu tepki ulusun, diktacı tutumdan hoşlanmadığını gösteren en büyük delildi. Görülüyor ki bu ulus, herhangi bir eylemin, baskıyla, emrivaki ile ya da oldubittiye getirerek yaptırılmasından hoşlanmıyor… O kadar!
Öyleyse Sayın Büyüklerimiz hiç alınmadan, hiç kırılmadan, toplumu germenin hiçbir yararı olmayacağını kabul etmelidir. Unutmayın ki, 2002 genel seçimlerine giren nice köklü parti barajı dahi aşamadı, bu bir tesadüf müydü ? Bunun analizi pek çok kez yapıldı ve hiç birinde de “Evet, bir tesadüftü” sonucuna ulaşılamadı. Öyleyse, Halka rağmen “halletme” diye bir mesele yoktur. Vatandaşı küçümsemek, onları çelik çomak oynayan çocuklar görüp, kafalarının basmayacağını düşünmek, üstelik halka layık görülen bu ve benzeri sıfatları meydanlarda zikretmek, kendi egonuzu tatminden öteye gitmez. Herkesin özellikle de bu memleketin yönetiminde sözü geçenler her şeyden önce uzlaşmayı, konuşup anlaşmayı öğrenmesi elzemdir. Konunun, Cumhurbaşkanı, milletvekili seçimi veya partilerin birleşmesi için liderlerin görüşmesi, olması gerekmez, uzlaşma her konuda şarttır.
Oysa, tüm görüşleri ve mevkileri temsil eden Sayın Büyüklerimiz, maalesef hala benzer hataları yaparak uzlaşma değil inatlaşma peşinde, seve seve yapmazsanız zorla yaptırırım mantığı gütmektedir. Böylece, hem iktidardaki hem de muhalefetteki Sayın Büyüklerimiz halkımıza maddi ve manevi zulüm yapmaktadır. Birbirine ağzına geleni söyleyen, birbirine küsen büyüklerimiz toplumsal gerginliği, karamsarlığı arttırmakta en önemlisi gençlerimize, çocuklarımıza kötü örnek olmaktadır. Bundan artık vazgeçmenin zaman gelmiştir. Nasıl vatandaşın hem sağcısı hem solcusu hem de futbolcusu, okey masasında buluşuyor birbirlerine eş oluyorsa, memleketi yönetmeye aday olmuş veya yöneten ağabeylerimizin de her konuda bir araya gelip konuşması, anlaşması ve memleketin hayrına olacak şekilde uzlaşması, halkımızın siz büyüklerimizden en önemli talebidir.
Üstelik; sivil, asker, sağcı, solcu, futbolcu ağabeylerimizin tamamının diktacı tutumları demokrasiyi hasta ediyor.
Not: Bu yazı 05/07/2007 tarihinde denge Haberde yayınlandı fakat daha 100 yıl yayınlanacak gibi.
Bu tutum, Adalet Bakanımız Sn.Mehmet Ali ŞAHİN'in vatandaşa "AKP'ye biat "çağrısına kadar yükseldiğine göre. mmetelik
