DİNAMİK, GÜVENLİ ve İSTİKRARLI

“Başbakan: Türkiye ekonomisi hükümetimiz döneminde, son derece dinamik, güvenli ve istikrarlı bir yapı sergilemektedir… Geçmiş hükümetler döneminde olduğu gibi belli bölgelere, belli zümrelere, belli çevrelere değil, tüm Türkiye’ye hitap edecek bir teşvik anlayışını hâkim kıldık…” Dedi… Bakıyoruz; “dinamik, güvenli ve istikrarlı”   Türkiye ekonomisi Taksim’deki Gezi Parkının AVM’ ye tahvilini engellemek isteyen vatandaşlar direniş yapınca sallandı…  Bir banka müdürünün ayakkabı kutusundan “cami yaptırmak(!)” için topladığı  “2,5 milyon dolar” çıktı diye de çöktü… Başbakan hala bıkmadan, usanmadan bütün medya kanallarından kulağımızı tırmalıyor: Türkiye ekonomisi hükümetimiz döneminde, son derece dinamik, güvenli ve istikrarlı bir yapı sergilemektedir… Kuru fasulye 12 TL, patates 5 TL, simit 1 TL, dolar tavan yaptı vs. vs… Diyeceğim; “kral çıplak”… Sen ne anlatırsan anlat!

***

Dış borcumuz bitti: Vatandaş aslında IMF’den en fazla para çeken AKP’nin, IMF’ye olan borcun son taksitini ödediği günden beri, artık dış borcumuz kalmadığına inanıyor. Oysa AKP’nin ekonomi politikası icabı devlet ya tahvil vs. çıkartarak içeriye borçlanıyor ya da vatandaşı dolaylı- dolaysız vergilerle soyup, açığını kapatıyor.  Özel sektör ise dışarıya borçlanıyor… Sonuç; Merkez Bankasının dış borcu 22 milyar dolardan 7,7 milyar dolara gerilerken özel sektörün borcu 2002-2012 döneminde 43,1 milyar dolardan %425 artarak 226 milyar dolara yükseliyor… Güya dış borcumuz yokmuş… Peki, o zaman neden, “açlık sınırının 1082 TL” olduğu resmen açıklanan ülkemizde, “işveren zorda kalır” düşüncesi ile asgari ücret ancak 846 TL’ye çıkartılabiliyor? Madem ülkenin borcu yok, neden devlet asgari ücreti vergi dışı bırakmıyor? Diyeceğim; istikrar, güven içi boş kulağa hoş gelen laflar…

***

Tutarsızlıklar sadece ekonomide olsa neyse… Olaylar öyle gelişiyor ki; bu günlerde ortalıkta ne istikrar kaldı ne de güven! Kibrinden kendini arş-ü âlâ’da zanneden iktidarı adeta, “Allah” çarptı… Daha dün, Ergenekon Davasındaki başarısını gözyaşları ile izlediği, “süper savcı” deyip sırtını sıvazladığı Zekeriya Öz’e, zülfiyare dokununca bizden çok hiddetlenmesine, kimsenin ona “Başbakan maaşı ile bu kadar gemi nasıl alınır?” diye sormamasına rağmen, onun  “Savcı maaşı ile nasıl Dubai’ye gidilir?” diye sormasına, doğrusu pek de şaşırmamıştım. Ancak, başbakanın ağzından süper savcısı Öz’ün yaptığı 77 bin 500 TL’lik Dubai tatilini, ekonomik işlerini bakanlık makamlarında şıkır, şıkır yürüten Ali Ağaoğlu’nun ısmarladığını duyunca valla bir fena oldum… Çünkü o günlerde, Başbakanın da söylediği gibi, ülkede “tüm Türkiye’ye hitap eden bir teşvik anlayışı”  hâkim idi. Dedik ya! Güven hoştur da, bir o kadar da içi boştur...