1 Aralık 2013 Pazar

CEMAAT İKTİDARA, İKTİDAR CEMAATE PIRTLARKEN

Son günlerde “dershaneler” meselesinde patlayan iktidar-cemaat çekişmeleri ile ilgili ard arda gelen açıklamaları duyunca aklıma Aziz Nesin’in “Pırtlatan Bal” hikâyesi geldi… 
Memleketin birinde, çok zengin olduğu kadar da cimri, bir karı koca varmış. Saray kadar geniş bir evde, kendileri gibi cimri fakat bir o kadar da sadık uşaklarından başka kimseleri de yokmuş. Uşak, su katılmamış halis bir uşak olduğu için, efendisi ve hanımı ne buyurursa, onun doğru mu, yanlış mı olduğunu düşünmeden yaparmış. Günlerden bir gün efendisi uşağına, “Git pazardan bir tas bal al!” demiş. Yüzde yüz halis uşak yerlere kadar eğilmiş. “Başüstüne efendim” deyip. Hemen pazara koşmuş. Zengin efendisini kazandırmak için, çekişe çekişe pazarlık etmiş… Sonunda; darda kalmış, yoksul ve yaşlı bir balcıdan adeta bedavaya kocaman bir tas bal almış… Uşak, halis bir uşak olduğundan ve de zengin efendisini kazandırıp, yoksul balcıyı kazıkladığı için sevinç içinde yolda giderken zavallı, yaşlı bir kadın, “Ne olur, elindeki tastan, hasta torunum için bir kaşık bal ver…” Diye yalvarmaya başlamış… Uşak, zavallı yoksul kadınla, “Pııırt, pııırt bal senin neyine!” diye, diye alay etmiş… Yoksulluk yüzünden hastalanan torununun acısıyla yüreği yanan kadın da kızarak; bu “halis” uşağa “Bütün efendiler kendilerinden daha büyük efendilerinin uşaklarıdır. O tastaki baldan yiyen bütün uşaklar senin gibi pırtlatır inşallah…” demiş.
***
Uşak eve gelince Hanım sormuş: Pahalı almadın ya balı? Balın tadına efendisinden önce bakan halis uşak cevap vermiş. “Hayır pırt. Pahalı almadım pırt.” Efendisi pırtlaya pırtlaya konuşan uşağa şaşmış. “Ne oldu sana, neden böyle pırtlayıp duruyorsun?” Uşak; “Ben pırt, baldan pırt, yedikten pırt, sonra pırt, böyle pırt oldum pırt.” Demiş. Uşağa inanmayan hanım, tastaki baldan bir parmak almış; “Nesi var pırt, bu balın pırt, mis gibi bal pırt” demiş. Efendi kızmış; “Ne oluyor size, pırtlayıp duruyorsunuz?”. O da baldan bir parmak alınca, “Bu balın pırt, nesi var pırt…” demiş. Efendi, hanım, uşak her kelimenin sonunda pırtlamadan konuşamaz olmuşlar. Sonunda balı kadıya götürmeye karar vermişler. Gidip, pırtlaya pırtlaya başlarına geleni anlatmışlar. Kadı, lahavle çekmiş, bir parmak da o ağzına alınca, “Allah Allah pırt, bu nasıl iş pırt? En iyisi pırt… Bu balı pırt, vali paşaya pırt götürelim pırt, belki bir bilgisi pırt vardır pırt…” demiş. Velhasıl iş gittikçe büyümüş, Şeyhülislam, Kazasker, bütün vezirler hepsi baldan birer parmak ağızlarına alınca pırtlamaya başlamışlar. Sonunda iş sadrazama, oradan da efendilerin en büyüğü Padişaha kadar uzamış. “Padişahımız pırt, efendimiz pırt, şu baldan pırt, lütfen pırt, bir parmak pırt, alınız pırt.” Padişah büyük bir hayret içinde, insanları pırtlatan baldan bir parmak almış ve her kelimesinde o da pırtlamaya başlamış…
***
Neticede balın esrarını çözmek için tahkikata girişmişler. İşin ucu yoksul kadını kadar gitmiş. Padişahın huzuruna getirmişler. Padişah; “Ey pırt, hatun pırt, bizi pırt, bu dertten pırt, kurtar pırt, sana pırt, emir pırt ediyorum pırt!” Demiş. Kadın da padişaha “Kendini efendi sanan, ezilene efendilik, ezene uşaklık eden, balı yalnız kendileri yiyen uşakların uşaklarının, pırtlamadan laf edebilmeleri için fakir fukaraya da bal yedirmeleri gerekir” demiş.  Eh durum bu olunca bedduadan kurtulmanın “fakir fukaraya da yedikleri baldan pay vermekten” başka bir çaresi olmadığını anlamışlar… Anlamışlar anlamasına da; acaba o bir tadımlık balı kadıncağıza vermişler mi? Hayır… Şöyle demişler; “Bal tutan pırt, parmağını yalar pırt. Öbürleri pırt, avucunu yalar pırt. Ağzımızın tadını pırt, bozulmaktansa pırt, böyle pırtlayalım pırt, daha iyi pırt…”
***
Gelelim bu güne… Bu gün başka “pırtçılar” çıktı ortaya. Memlekette satılıp paylaşılacak bir şey kalmayınca, bu sefer birbirlerinin mülkiyet alanlarını ihlale başladılar. Eh hal bu olunca da, Balyoz Davası için açılan bavullar bu kez başka davalar için açılmaya ve yeni düzmece, ahlaksızca elde edilen belgeler ortaya dökülmeye, pis kokular yayılmaya başladı. Bu duruma biz “efendilerin pırtlatması” diyoruz. Şimdilik iktidar-cemaat hakkında, cemaat- iktidar hakkında yani kendi aralarında “pırtlatıp” duruyorlar da, işin sonunda “iktidar cemaate-cemaat iktidara pırt-pırt ederken” yarın eskisi gibi yine “hepsi birden vatandaşa pırtlatırlarsa” diye doğrusu ödüm kopuyor…  

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder