Gözyaşları sel. Empati, şefkat,
anlayış, samimiyet… Hem de öylesine bir samimiyet ki; insanların izdivaçlarına,
kaç çocuk yapacaklarına, nasıl konuşmaları gerektiğine kadar teklifsiz
öneriler… Neden acaba? Aslında; köhnemiş gayelerini yüceltmeye kalkan yeltekler,
toplumun önemsediği diğer tüm değerleri alaşağı etmeye soyununca bu “baba” pozlarına ihtiyaç duyar. Çünkü meftun
oldukları Amerikalı dostlarının deyimi ile “Kurucu
Baba”lığa terfi etmenin yolu “karıncaya
yükü vurup, belini incitmemekten” geçer. Çünkü “hapishanede işkence gören” birinin hikâyesini duyunca, “Aklıma gelse dağa çıkardım” diyerek vurdumduymazlığının
utancını yaşayacağına, her kötü muamele görenin “eşkıya” olmasını adeta teşvik eden, üstelik birkaç pespayenin yaptığı
yasa ve insanlık dışı davranışları, “devlete
mal etmeyi” bir meziyet sayan yetkisiz yetkililerin yaptığı bu saçmalıkların,
olaylara ne kadar “menfaatçi” bir
pencereden baktıkları dışında bir açıklaması yoktur.
***
Unutmamak gerekir ki; “işkence” bir insanlık suçudur. Nerede,
ne zaman, kime karşı ve hangi gerekçeyle yapılmış olursa olsun “işkence yapanlar mutlaka yargılanıp
cezalandırılmalıdır.” Belki de 30 yıldır siyasete yön verenlerin arasında
yer alan iktidar mensuplarının, bu güne kadar bu basit gerçeği göz ardı
edip; sanki akılları başlarına daha dün gelmiş pozu vermeleri, iktidarın
felsefesi olan “çıkarcı yaklaşımların”
sonucudur. Bunu çekinmeden söyleyebiliriz çünkü iktidarda oldukları son 10
yılda, AB Komisyonunun Türkiye raporlarında işkence ve kötü muamele
yapanların “cezalandırılmadığı yönünde”
iddialar var. Ve iktidar bu güne kadarki tutumu ile işkenceyi önleyemediği
gibi, ileri demokrasi gereği paldır küldür tutuklattığı birçok asker, bilim adamı
ve gazeteciye de en azından kötü muamele edilmesinin müsebbibidir. Meclisteki PKK işbirlikçileri söz konusu
olunca aklına “empati” gelen bu hazretin;
her şey bir yana TBMM’sinde olması gerekirken Silivri’de tutulan seçilmişlerle
de aynı empatiyi kurması en içten dileğimizdir. Gelgelelim tam bir “fena-man(!)” olan ve her açıklaması
ile sadece “hayret” uyandıran bu
vatandaş ardı ardına öyle şeyler yumurtluyor ki, hiç şansımız yok.
***
Mesela; konuşmayı pek seven bu vatandaşın son numarası; bir televizyon kanalına anlattığı
hatıraları oldu. Hatırasının kahramanları
arasında (zavallı!) teröristbaşı da
var. Ankara’da yatılı olarak Tapu Kadastro Meslek Lisesinde iken, bir yıl beraber “namaza gittikleri” terörist başını
neredeyse yere göğe sığdıramıyor. Sakin
yumuşak başlı bir insanmış, o zamanlar hiçbir siyasi kavgaya girmezmiş…
Neymiş de bir gün Risale_i nur talebesi bir ağabeyleri çaya çağırmışmış da, ona,
“sen okula git” demişler de, eğer o
da onlarla gitseymiş Nurcu olurmuş. Onu götürmediği için vicdan azabı
duyuyorlarmış da, falan filan… Bu nedir yahu? Sıra bir teröristin halka başka
bir eşkâl altında sunulmasına mı geldi? Sen, hafızanı mı kaybettin be adam? O senin
yumuşak başlı dediğin adamın verdiği emirlerle katledilen çocukların, daha
kanları kurumadı! Bir taraftan teröristlerle randevulaşıp, dağ yolunda
kucaklaşan vekillere ağzına geleni sayacaksın, diğer yandan o teröristlerin “başını” neredeyse “mümtaz insan” ilan edeceksin… “Üç
kuruşluk çıkar," alacağın bir "aferin" bu güne kadar
dökülen onca şehit kanını satmaya değer mi?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder