21 Kasım 2012 Çarşamba

KİMLERE MUHTACIZ YA RAB!

Serserinin biri yolda kendi halinde yürüyen Bektaşi'nin arkasından sinsice yaklaşıp, ensesine okkalı bir tokat vurmuş... Baba Erenler acı ile dönüp, edepsizin yüzüne kızgınlıkla bakınca da, her zamanki arsızlığı ile sırıtarak durumu açıklamış: Ne bakıyorsun Baba, bu tokat Allah'tandı... Bektaşi: İmanım demiş, elbette öyledir; ama Allah'ın bu işi hangi hayâsızın eliyle yaptırdığına bakıyorum.
***
Bizim durumumuzun da Baba Erenlerden bir farkı yok aslında. Ilımlı İslam ülkesi olma yolunda, dikensiz gül bahçesi yaratma sevdalıları, üstelik uydurma suçlamalarla; memleketin eski Genel Kurmay Başkanını “terör örgütü lideri” olarak yargılıyor. Peki, bu davada suçlamalarda bulunan en önemli tanık kimmiş biliyor musunuz? Eli kanlı bir terörist. Bir hükümlü, yani suçu sabit görülüp mahkûm edilmiş bir insan müsveddesi.  Dağlarda bunların peşinde ömrünü çürütenler suçlu, şehirde belediye otobüsünün açılmasına mani olup, içine molotof atıp insanlarımızı yakıp öldürenler şahit… Hadi buna Taktiri İlahi falan diyelim; tamam da, arkamıza bakıp bu zulmü kimlerin ağzı ile yaptığımıza bir bakmamız ve oynanan oyunu görmemiz gerekmez mi?
***  
Gelelim Usta’nın, Kürtçülerin nafile çabalarından biri olduğu konusunda hiç şüphe duymadığını ima ettiği ve aldırmaz göründüğü “açlık grevi” meselesine… Hiç düşündünüz mü; içerdeki Teröristbaşı’nın bile “açlık grevi” diye bahsettiği bu eylem, nasıl oldu da iktidar da dâhil dışarıdakiler tarafından “ölüm orucuna” dönüştü? Başlangıçta halkın gözünde, Başbakanın “eylemi sonuna kadar desteklediğini” ima eden, hatta “herkesin Başbakanı’na” yakışmayacak kadar aşırı, sert ve alaycı tutumu; “devletin dizginleri elinde tutacağı izlenimi” yaratıyordu. Hatta Bülent Arınç’ın uzlaşmacı yaklaşımını “Başbakan Arınç’la ikinci kez ters düştü” diye manşet yapan gazeteler bile vardı… Gelgelelim; bu hengâmede hangi tutumun “çakma” olduğunu anlamamız için 3 gün yetti de arttı bile. Ne yazık ki; memleketi üç beş teröristin ağzından çıkacak kelimelere muhtaç etmişiz…
***
Ve perde kapandı! Biz de Baba Erenler gibi dönüp ardımıza bakınca, işin içinde hangi arsızın eli olduğunu gördük. Ve anladık ki, operasyonun asıl amacı; Bölücübaşı’nın apoletine bir yıldız daha eklemekmiş. Artık rütbesi arttı. Dışarıdakiler onun ılımlı yaklaşımı ve örgütü üzerindeki gücüne bir kez daha dikkat çekerek, toplumu ilerideki gelişmelere hazırlıyor… Lafın özü; halkın üzerinde terörün Öcalan’sız sonlandırılamayacağı izlenimi yaratılmaya çalışılıyor. Zaten büyüklerimizin de, Teröristbaşı’na bir teşekkür plâketi vermediği kaldı. Gelgelelim; Teröristbaşı kardeşi aracılığı ile yaptığı açıklamada genel olarak bu tür eylemleri içerdekilerin yapmasını uygun bulmadığını, yapılması gerekiyorsa bu tür eylemleri dışardakilerin yapması gerektiğini söylüyor. Bunun anlamı maalesef, teröre devamdır. Bir başka değişle "şaptan şeker olmayacağıdır." Kimse boşuna heveslenmesin...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder