Elbette bir şeyler duyuyorsunuzdur da,
eminim siz de benim gibi Kürtçülerin “açlık
grevlerinin” neden “ölüm orucuna” dönüşmesi
için çaba gösterdiklerine herhalde bir türlü akıl erdiremiyorsunuzdur. Herhalde
kendi militanlarından kurtulmak istiyorlar… Çünkü ortada, bırakın ölüm orucuna
yatanları, tuzu kuru tertipçilerinin bile yakında beride göremeyecekleri talepler
var. Peki, nedir bu talepler? 1- Anadilde savunma hakkı. 2- Anadilde eğitim
hakkı. 3-Terörist başının tecrit koşullarının kaldırılması. Bu taleplerden
sadece biri yani “ana dilde savunma
hakkı talebine” elbette kimsenin bir
diyeceği yoktur. Çünkü insanların, “kendilerini”
en iyi ifade edebilecekleri bir dilde savunma yapabilmesi kadar doğal bir
şey olamaz. Bunun “hangi dil” olacağına
da mahkeme, değil kendisinin karar vermesi gerekir. Zaten hükümet bu konuda bir
çalışma yaptığını açıkladı. Bu durumda “önce
ateş edip sonra hedef alan acemi grubunu andıran tertipçilerin”, bu kadar
siyasi tutuklunun hayatını riske etmesinin anlamı nedir? Neticede bu eylemlerin
varabileceği başka bir hedef de yoktur.
***
Çünkü diğer iki talebin, böyle bir
metazori bir yöntemle ağza alınması dahi mümkün değildir. Hele hele olayı tertipçilerin
kamuoyuna duyurdukları gibi “tecridin
kaldırılması”, terörist başının evine gönderilmesi ya da benzeri manalar
içeriyorsa, bir başbakanın ağzından duymamamız gerekse de “idam cezasının”
yeniden konulmasını isteyen kitlelerin sesine de kulak vermek gerekebilir… “Talep etmek” sadece Kürtlere özgü
değildir. Anlatmak istediğim “korsanlığın”
artık geçerliliğinin kalmadığıdır… Saçma
taleplerle dış dünyada ülkeyi sıkıştırma derdine düşenlere bu güne kadar
yaşadıklarımızı bir gözden geçirmelerini, her şeyin nasıl unutulup gittiğini,
olanın bu vatanın sıradan vatandaşlarına olduğunu hatırlatmak isterim. Dolayısıyla; ölüm orucu ile ya da dağda ölmek
çözüm olsaydı bu memlekette terör diye bir problemimiz kalmazdı. Diyeceğim
Kürtçülerin organize ettiği her eylem gibi bu da, insanları ajite edip
olmayacak duaya “âmin” dedirtmekten
öteye gitmez.
***
Anadilde
eğitim hakkı
denen düzmece talebe gelince; aslında herkes elindekinin kıymetini bilmelidir. Burası
Türkiye’dir ve elbette yeryüzünde Türkiye’den bir Kürt devleti çıkarmayı hayal
edenler olabilir. Gelgelelim bunu gerçekleştirebilecek güce muktedir olduklarını
zannetmiyorum… Ha, kurulursa bunu yaparsınız… Yok, kurulmadı, ana dilde eğitim almak
için, öte yana geçersiniz, olur biter… Kaldı ki, bir taraftan biz ayrılıktan
yana değiliz, başka bir bayrağın altında yaşamak gibi bir tasamız yok deyip,
öte yandan devlet içinde devlet yaratmaya kalkarsan, kendi “anarşist” tavrına bakmadan, devletin temsil eden herkese hakareti “maharetten” sayarsan, senin de halkın
gözündeki kıymetin “ettiğin hakaret”
kadar olur.
***
Her Türk Vatandaşının, özellikle de bu
milletin varlığı ile semiren, soyunun sopunun geleceğini garanti altına almış vekillerinden
ve onların işbirlikçilerinden “bu kaos
ortamına bir son vermelerini” istemek, en doğal hakkıdır. İti- kopuğu
sokağa dökmeyi, insanların hayatlarını, geleceklerini riske etmeyi bırakınız. Yazıktır
bu insanlara, son verin bu aptalca eylemlere… Öte yandan egosunun esiri olup
yapamayacağı sözler eden, memleketi yalan, dolan, palavra ve de bol bol dua ile
yöneteceğini düşünen bazı aklı evvellerin de işin buralara gelmesinde büyük
günahı olduğunu da söylemek gerekir. Eşkıyayı bando ile karşılamakta bir beis
görmeyenlerin ülkeyi getirdiği durum işte budur…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder