TEFERRUAT BUNLAR

İstikrar deyince; stabilizasyon yani kararlılık, aynı düzende belirlenmiş ve sabitlenmiş kurallar içinde devam etmek akla gelir. Bizde de uzun zamandır bir “istikrardan” bahsedilir. Özellikle ekonomi ile ilgili meselelerde yetkililerin ağzında daima, yatırımcılar için  istikrarın ne kadar önemli olduğu konusu öyle çok işlenir ki, duyanlar istikrar içinde yüzen  bir ülke olduğumuza, gözü kapalı inanır. Oysa şöyle göz kapaklarını şöyle bir kaldırıp etrafa bir baksa hiç de öyle olmadığını görecek ama hoşumuza gidiyor böyle yaşamak…

***

Malum; yıllık büyüme oranı, enflasyondan küçük yada yakın seyrediyorsa istikrar olduğu bilinir. Resmi verilere baktığınız zaman net bir istikrar grafiği ortaya çıkmasa da idare edilebilir bir durum gözükür. Gelgelelim gerçek öyle midir? Örneğin bir vatandaş olarak, tüp gazdan, akaryakıta, ekmekten, sebze meyveye zorunlu tüketim nesnelerindeki fiyat artışı  yani cebimizdeki enflasyon  ile açıklanan değerler  birbirini tutuyor mu diye, düşünmeyiz bile… İnanırız. Öyle alıştırıldık. Büyükler yalan söylemez... Uzatmayalım, demek ki; bizim ülkemizde “ekonomide istikrar” defter üzerinde bir şekilde sağlanabiliyor ve de çarşı pazardaki fiyat artışları, gelirimizle giderimiz arasındaki dengesizlik, kredi kartlarındaki borcumuzun sürekli artması ve benzeri bir çok veri ortada dururken bile inandırıcı olunabiliyormuş…  

***

Gelgelelim sadece ekonomide değil ki; ileri olan demokrasimizde de “istikrar” ciddi şekilde “S.O.S.” veriyor. Pek tahmin etmiyorum ama bırakın ileri demokrasiyi, demokrasinin "D" si olan bir ülkede bile bu kadar çok özel yetkilerle donatılmış bürokrat yoktur. Düşün şöyle bir; özel yetkili mahkemeler, özel yetkili savcılar, özel yetkili kuvvetler, özel yetkili vergi memurları, danışmanlar, özel yetkili müteahhit firmalar, vs vs… Allah aşkına demokrasi ile yönetildiği söylenen bir ülkede bu kadar özel yetkiliye neden ihtiyaç duyulur? Neden hala bu insanların çıkartılan yasalarla olağanüstü güçlerle donatılmasına göz yumulur? Üstelik   “Seçilmişleri atanmışlara kul etmeyiz” diyen Usta’ya: İyi de  bu kadar "seçilmiş" içerideyken, "özel yetkili bu kadar atanmış" da dışarıdayken, bu laf da neyin nesi? Diye, bile sormadan, nasıl inanıyoruz? Demek ki; hoşumuza gidiyor böyle yaşamak.  

***

Peki geriye ne kaldı… İktidar kalmak. Demek ki, bizde istikrar deyince anlaşılması gereken sadece ve sadece ne pahasına olursa olsun “iktidarda kalmak”. Eğer biz iktidarda isek “istikrarlı” bir ülkeyiz. Aksi halde istikrarı sağlayamayız. Cari açık, dış borçlar, belirsiz dış politikalar, vatandaşın yastık altındaki birikiminin iç edilmesi vs. vs… Teferruat bunlar…