BİZ NE YAPACAĞIZ?

Hrant Dink davasında yargının tutarsızlığını gördünüz… İktidarı eleştiren pankartları açabilme cesareti gösteren, cebinden yumurta çıkan gencecik çocuklarımız, askerlerimiz, gazetecilerimiz, İzmir Belediye Başkanı ve belediye çalışanları, hatta milletvekilleri tutuklanıp “örgütlü suçtan” yargılanırken, katiliyle, azmettiricisiyle, görevini ihmal eden kamu görevlileriyle Dink davası koca bir yalan mıydı?  Kamu vicdanı, katilden yaşı yetmeyen bir çocuk çıkartmayı becerenlerin katile para, silah vs. temin edenler arasında örgütsel bir ilişki olduğunu belgeleyememesini ve ihbar edildiği halde önlem almayan yetkililerin ihmallerini, yok saymasını kabul edebilir mi? Sizce 2 kişi bir araya gelip, sırf nam olsun diye, Trabzon’dan kalkıp İstanbul’a adam öldürmeye gelebilir mi? Bu dava için karar merciinin, “tahminler ve varsayımlar değil deliller üzerinden karar verildiğini” söyleyerek kendini savunması mümkündür de, bu savunma ile vicdanları rahatlatabilirler mi? İşte o meçhul…

***

Yanlış bu kadarla da kalmıyor. Mesela, Adalet Bakanı; “Mevcut sistemde, örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmadan ‘örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişiler’ aynı zamanda ‘örgüt üyesi’ olmaktan da ceza alıyordu. Şimdi bu durum kaldırılıyor. Sadece işledikleri suçtan ceza alacaklar, buna ek olarak örgüt üyesi olmaktan alacakları ceza üçte iki oranına kadar indirilebilecek. Örneğin, Ahmet Şık ve Nedim Şener gibi gazeteciler de TCK’nın 6. Ve 7. Maddesi kapsamında yargılanıyorlar.” Derken, adeta yetkililerin henüz sona ermediğini söylediği Dink davasının sonucunu da ilan etmiş olmuyor mu? Hem de haber yapmaktan başka suçları olmayan ve eninde sonunda aklanacak olan bu insanları katillerle, kundakçılarla, terör örgütünün taşeronları ile bir tutarak…

***

Öte yandan bu davada savcının da, hakiminin de açıklamaları, diğer bir çok davada olduğu gibi şaşkınlık verici. Vatandaş ise, iki cami arasında kalmış beynamaz… Dava sonuçlanıyor, sonuç kimsenin içine sinmiyor. Bu olacak iş mi? Sadece bu dava için de değil. Mesela; Şemdinli'de Umut Kitapevi'nin bombalanması davasında da benzer bir durum var. Sanık astsubaylar ve itirafçı “örgüt” kabul edilince, yaklaşık 40’ar yıl hapis cezasına çarptırıldı. Lakin bu davanın savcısı da, “el bombaları, açık olan Umut Kitapevi'nin kapısı yerine neden vitrin camı kırılarak atıldı? Kitapevi'nin sahibi ‘Bomba var!’ dedikten sonra bir buçuk saniyede nasıl yara almadan kurtuldu? Kalabalığın yaklaşık 4.5 saat ele geçirdiği astsubayların aracının, bagajının son görüntülerinde içinden silah ve mermilerin çıktığı beyaz torbanın, bagajın ilk görüntülerinde neden olmadığı?” gibi yanıtsız kalan sorular yüzünden, kararının bozulmasını talep etti. Gerisi uzun hikaye… Sonuç olarak, adı geçen davalarda bu tutarsızlıkları, kararı verenler görmüyor mu? Verilen kararlar davaya bakan hakimlerin, savcıların  içine sinmiyorsa, biz ne yapacağız, adaleti nerede arayacağız?