NİHAYET FARKINA VARILDI !

Başbakan Erdoğan, AKP'nin Kızılcahamam'da gerçekleştirdiği kampın sonunda bir kapanış konuşması yaptı. “…Ben Türk'ü ne kadar seviyorsam, Kürt kardeşimi de Boşnak'ı da Arnavut'u da Zaza'sını da Roman'ını da o kadar seviyorum, hiçbir ayrım yapmaksızın. Çünkü beni yaradan Allah onları da yarattı. Ayırım yapamam, böyle bir hakkım yok. Böyle bir hakkım yok bunu düşünemem. Hizmet noktasında da öyle her alanda öyle ama birileri bunu zorla kaşımak suretiyle bu milletin evlatlarını birbirine yan bakar veya şüphe ile bakar hale getirdi. İnşallah er ya da geç bu da hallolacak. Biz samimiyiz ama onlar samimi değil. Onlar benim Kürt kökenli vatandaşımın temsilcisi de değil, öyle bir yetkileri de yok bunu bilin. Eğer dürüstlerse, eğer samimi iseler silahlarını bıraksınlar öyle sandığa gitsinler, bakalım o zaman kaç oy alacaklar. Silahlarla tehdit ederek 'yakarız, yıkarız bu köyü ortadan kaldırırız' demek suretiyle, oy almak kolay. Bırak benim halkın, benim Kürt kardeşim de kendi iradesiyle oyunu kullansın bakalım o zaman kaç tane oy alacaksın.”

***

Sayın Başbakan sözlerini şöyle tamamlıyor. “İşte onurlu oy, o oydur, eğer alabiliyorsan ama şu anda aldığın oyun kıymeti harbiyesi yok, çünkü bu oy, şaibeli oy. Bunu çok iyi bilmemiz lazım.” Şimdi bu sözlere bakınca ne anlamamız gerektiğini, birilerinin bize anlatması gerekir. Çünkü bu kadar güzel sözle birlikte devletin, “ BDP ve basının el birliği ile sınırlarını ilan ettiği bölgede, KCK = PKK karşısındaki” çaresizliğini Sayın Başbakanın ağzından duymak insanı şaşkına çeviriyor. En yetkin ağızdan duyduklarımız bize gerçekleşen seçim ve referandumun, can güvenliğinin sağlanamadığı bir ortamda, bir terör örgütünün baskısı ve tehdidi altında yapıldığından başka bir şey ifade etmiyor. Eğer gerçekten bu bölgelerde “silahlarla tehdit ederek, bu köyü yakar yıkarız” diyerek oy alınabiliyorsa ve bu durum nihayet, memleketi adım adım gezen Sayın Başbakan tarafından bile fark edilmişse (!) durum gerçekten vahimdir… Demek ki, ortada “yanlış giden bir şeyler” var…

***

Peki bu durumda devletin güvenlik güçleri ne yapmaktadır. Hiç kuşkusuz ki, çok güçlüdürler ve bu “itiraf” maalesef onları da güç durumda bırakmıştır. Sadece onlar mı? Yüzlerce kişiyi ilgilendiren ve “Ergenekon Davası” diye bilinen davalar hakkında çuvallarla belgeyi savcıların önüne atan “basın” da sıkıntıdadır. Demek ki, beklenen performansı henüz gösterememişlerdir. Özellikle Diyarbakır’da süren ve adaletin tecelli etmesi öznesi dışında, siyasi mücadele adı altında her türden ajitasyon ve propagandaya müsait, KCK yani PKK’nın terör destekli güvercinleri davası öncesinde, yıllardır gözlerimizin önünde serpilen, ve gelişen sorunların birdenbire fark edilmesi manidardır. Malum, “şüyuu vukuundan beterdir.” Hele hele bu söylenti icraatın kayıtsız şartsız ve de artık muhalifsiz lideri, tarafından dillendiriliyorsa altından ne çıkacağı konusunda şüpheci olmak gerekmez mi?