FİKİRSİZ BİRER KUKLA MIYIZ?
Son zamanlarda dikkatinizi çekmiştir. Özellikle haklı bir eleştiri karşısında söyleyecek bir söz bulamayınca “Ben bu ülkenin falanıyım, bana nasıl böyle sözler söylersiniz, bana nasıl böyle sorular sorarsınız?” gibi cümlelerle gazetecilerden tutun da sıradan vatandaşa kadar önüne gelene fırça üstüne fırça atan, çok sayın büyüklerimizin, referandum öncesi yumuşayıp artık “Yunanistan’dan ihraç ettiğimiz pamuğa” döndüğünü görüyorsak da, zaman zaman “içlerindeki fırtınanın” dışa vurumu da gözümüzden kaçmıyor. Kaçmıyor, çünkü biliyoruz ki, bizim büyüklerimizin, insan denilen varlıkla olan ilişkilerinde bir içtenlik, samimiyet ve kürsülerden gözyaşları içinde okudukları şiirlerdeki duygu yok. Her şey “çıkar” için! Gözyaşları da dahil…
***
Bir dergide yayınlanan röportajında bir psikoloji profesörü diyor ki, "Yere düşen ekmeğin üstüne basan insan görmedim ama yere düşen insanı tekmeleyen bir çok kişi gördüm!" Ve şöyle devam ediyor, Birbirimize saygılı olma konusunda 3 tip temel hatamız var. Avrupa da yasayan vatandaşımız orada yerlere çöp atmıyor ama Kapıkule’den girer girmez yerlere çöp atmaya tükürmeye başlıyor. Niye burada böyle davranıyorsun diye sorulduğunda herkes böyle yapıyor diyor. “Kendi fikri olmayan insanın duruma göre hareket etmesidir bu”.
***
İkinci hatamız; adamına göre davranmamız: Karşımızdaki adam şöyle iri yarı ise “Buyur abi.” Yok dişimize göre ise, “Ne var lan!” diyoruz. Oysa ki, insan “onuru” birbirine eşittir. Üçüncü hatamız ; keyfimize göre davranmak: Keyfimiz yerindeyse eve girerken, “Merhaba millet!” diyoruz. Değilse surat asıyoruz. Oysa keyfimiz yerinde olsun olmasın tüm insanlara saygılı davranmak zorundayız. Diyorum ki, “yerdeki ekmeğe saygılı olma” konusunda ülkemde mutabakat var kimse ekmeğe kıyıp da, basamaz ayağıyla dürtüklemez hatta yerden alır, öper, bir kenara koyar. Ekmek nimettir kabul. Peki insan nedir ?
***
Evet, insan nedir? Cingöz politikacıların canı istediği zaman alıp yere çarpacağı, tutuklayıp cezaevlerinde süründüreceği, hor göreceği, itip kakacağı, istediğini “istediği” kadar vereceği, bir çıkar elde edeceği zaman da dağıttığı sadakalarla, söyleyeceği yalanlarla etrafında “pembe bir hayal alemi” yaratıp, elinde avucunda son kalan fırsat kırıntılarını da kapacağı, biçilen rolü oynamak zorunda kalan “fikirsiz bir kukla” mıdır? Yoksa düşünen ve karar verebilen, onurlu bir varlık mı?
Son zamanlarda dikkatinizi çekmiştir. Özellikle haklı bir eleştiri karşısında söyleyecek bir söz bulamayınca “Ben bu ülkenin falanıyım, bana nasıl böyle sözler söylersiniz, bana nasıl böyle sorular sorarsınız?” gibi cümlelerle gazetecilerden tutun da sıradan vatandaşa kadar önüne gelene fırça üstüne fırça atan, çok sayın büyüklerimizin, referandum öncesi yumuşayıp artık “Yunanistan’dan ihraç ettiğimiz pamuğa” döndüğünü görüyorsak da, zaman zaman “içlerindeki fırtınanın” dışa vurumu da gözümüzden kaçmıyor. Kaçmıyor, çünkü biliyoruz ki, bizim büyüklerimizin, insan denilen varlıkla olan ilişkilerinde bir içtenlik, samimiyet ve kürsülerden gözyaşları içinde okudukları şiirlerdeki duygu yok. Her şey “çıkar” için! Gözyaşları da dahil…
***
Bir dergide yayınlanan röportajında bir psikoloji profesörü diyor ki, "Yere düşen ekmeğin üstüne basan insan görmedim ama yere düşen insanı tekmeleyen bir çok kişi gördüm!" Ve şöyle devam ediyor, Birbirimize saygılı olma konusunda 3 tip temel hatamız var. Avrupa da yasayan vatandaşımız orada yerlere çöp atmıyor ama Kapıkule’den girer girmez yerlere çöp atmaya tükürmeye başlıyor. Niye burada böyle davranıyorsun diye sorulduğunda herkes böyle yapıyor diyor. “Kendi fikri olmayan insanın duruma göre hareket etmesidir bu”.
***
İkinci hatamız; adamına göre davranmamız: Karşımızdaki adam şöyle iri yarı ise “Buyur abi.” Yok dişimize göre ise, “Ne var lan!” diyoruz. Oysa ki, insan “onuru” birbirine eşittir. Üçüncü hatamız ; keyfimize göre davranmak: Keyfimiz yerindeyse eve girerken, “Merhaba millet!” diyoruz. Değilse surat asıyoruz. Oysa keyfimiz yerinde olsun olmasın tüm insanlara saygılı davranmak zorundayız. Diyorum ki, “yerdeki ekmeğe saygılı olma” konusunda ülkemde mutabakat var kimse ekmeğe kıyıp da, basamaz ayağıyla dürtüklemez hatta yerden alır, öper, bir kenara koyar. Ekmek nimettir kabul. Peki insan nedir ?
***
Evet, insan nedir? Cingöz politikacıların canı istediği zaman alıp yere çarpacağı, tutuklayıp cezaevlerinde süründüreceği, hor göreceği, itip kakacağı, istediğini “istediği” kadar vereceği, bir çıkar elde edeceği zaman da dağıttığı sadakalarla, söyleyeceği yalanlarla etrafında “pembe bir hayal alemi” yaratıp, elinde avucunda son kalan fırsat kırıntılarını da kapacağı, biçilen rolü oynamak zorunda kalan “fikirsiz bir kukla” mıdır? Yoksa düşünen ve karar verebilen, onurlu bir varlık mı?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder