Sayın Başbakan tarafından sıkça muhalefetin “güdümünde” olduğu iddia edilen “yüksek yargının”, konuya ilgi duymayanlar ile liderlerine fazlası ile güvenip “düşünmeye bile gerek duymayanlar” için neden böyle gözüktüğü bellidir. Oysa, yüksek yargı kurumlarının, senelerdir “iktidar dahi olamamış” bir partinin güdümüne girmesi öyle miting alanlarında söylendiği kadar da kolay değildir. Aslına bakarsanız, eğer devletin herhangi bir kurumu ya da yüksek yargı kurumlarından biri, birilerinin arka bahçesi olacaksa inanın, “genel merkezinde çalışanları bile memur zihniyetindeki” ana muhalefetin, buna gücü yetmez.
***
Aslında suçlama iktidarın, muhalefetin görüşlerine saygı göstermeden, tartışmadan, bir fikir birliği yaratılmadan, yaptığı eylemler ve aynı yöntemle çıkarmak istediği yasaların, muhalefet tarafından yüksek yargıya götürülmesinden ve yürürlükteki Anayasaya uygun olmadığı için iptal edilmesinden başka bir şey değildir. Yani aslında “yüksek yargı, muhalefetin sığındığı son limandı.” Yarın iktidar değişse bugün iktidarda olanlar da aynı şeyi yapacak…Hem de inanın daha güçlü ve daha şiddetli…
***
Yüksek yargının, "tavizsiz" iktidarın “beklemediği kararları” alması tabii ki mümkündür. Zaten muhalefetle bir uzlaşmanın, ortak görüşün olduğu durumlarda yüksek yargıya müracaatın gereği kalmazdı ki. Sonra öyle söylendiği gibi, yüksek yargının her verdiği karar iktidarın aleyhine falan da değildir. Örneğin AKP’nin kapatılması davasında “parti kapatılmamalı” kararının alınması bunun en güzel ve yapıcı bir örneğidir. Hatırlarsanız o günlerde bu işe, muhalefetten çok iktidar şaşırmıştı. Kısacası AKP, bugün varlığını, yüksek yargının aldığı bu karara borçludur. Gelgelelim iktidar karakteri gereği, yüksek yargının bu olumlu kararını çabucak unutup, yine yüksek yargının yaptığı “irticanın odağı olmuştur” tespitinin hesabını sorma ya heves etmiştir. Malum siyasette “Dün dündür, bugün bugündür.”
***
Oysa yüksek yargının ülkemize olan hizmetleri hiç de azımsanacak gibi değildir. Erdemir’in, Tüpraş’ın, Eti Alüminyumun, Şeker AŞ’nin, İzmir limanının, Galataportun, İETT arazisinin, Suriye sınırındaki mayınlı arazinin temizleyen İsrailli firmaya özelleştirilmesi ancak yüksek yargı kararı ile engellenebilmiş, bir çok ihale iptal edilmiş, daha sonra daha yüksek fiyatlarla özelleştirilmesi sağlanmıştır. İşçilerin 4C statüsüne geçirilmesini engelleyen karar, Çocuk Esirgeme Kurumuna bağlı kreşlerde ve gündüz bakımevlerinde ödenecek paranın “kar edilecek miktarda olamayacağı” kararı, GDO’lu ürünlerin ithaline izin veren Bakanlık Yönetmeliğinin iptali kararı gibi daha yüzlerce karar, ancak yüksek yargıya götürülüp iptal edildikten sonra kamuoyunda tartışılabilmiştir.
***
***
Aslında suçlama iktidarın, muhalefetin görüşlerine saygı göstermeden, tartışmadan, bir fikir birliği yaratılmadan, yaptığı eylemler ve aynı yöntemle çıkarmak istediği yasaların, muhalefet tarafından yüksek yargıya götürülmesinden ve yürürlükteki Anayasaya uygun olmadığı için iptal edilmesinden başka bir şey değildir. Yani aslında “yüksek yargı, muhalefetin sığındığı son limandı.” Yarın iktidar değişse bugün iktidarda olanlar da aynı şeyi yapacak…Hem de inanın daha güçlü ve daha şiddetli…
***
Yüksek yargının, "tavizsiz" iktidarın “beklemediği kararları” alması tabii ki mümkündür. Zaten muhalefetle bir uzlaşmanın, ortak görüşün olduğu durumlarda yüksek yargıya müracaatın gereği kalmazdı ki. Sonra öyle söylendiği gibi, yüksek yargının her verdiği karar iktidarın aleyhine falan da değildir. Örneğin AKP’nin kapatılması davasında “parti kapatılmamalı” kararının alınması bunun en güzel ve yapıcı bir örneğidir. Hatırlarsanız o günlerde bu işe, muhalefetten çok iktidar şaşırmıştı. Kısacası AKP, bugün varlığını, yüksek yargının aldığı bu karara borçludur. Gelgelelim iktidar karakteri gereği, yüksek yargının bu olumlu kararını çabucak unutup, yine yüksek yargının yaptığı “irticanın odağı olmuştur” tespitinin hesabını sorma ya heves etmiştir. Malum siyasette “Dün dündür, bugün bugündür.”
***
Oysa yüksek yargının ülkemize olan hizmetleri hiç de azımsanacak gibi değildir. Erdemir’in, Tüpraş’ın, Eti Alüminyumun, Şeker AŞ’nin, İzmir limanının, Galataportun, İETT arazisinin, Suriye sınırındaki mayınlı arazinin temizleyen İsrailli firmaya özelleştirilmesi ancak yüksek yargı kararı ile engellenebilmiş, bir çok ihale iptal edilmiş, daha sonra daha yüksek fiyatlarla özelleştirilmesi sağlanmıştır. İşçilerin 4C statüsüne geçirilmesini engelleyen karar, Çocuk Esirgeme Kurumuna bağlı kreşlerde ve gündüz bakımevlerinde ödenecek paranın “kar edilecek miktarda olamayacağı” kararı, GDO’lu ürünlerin ithaline izin veren Bakanlık Yönetmeliğinin iptali kararı gibi daha yüzlerce karar, ancak yüksek yargıya götürülüp iptal edildikten sonra kamuoyunda tartışılabilmiştir.
***
Sonuç olarak iktidar istediğini beklenen referandum sonucu ile elde etmiştir. Yüksek yargı kurumlarına da artık istediği atamaları yapabilmesi için önünde teorik olarak hiçbir engel kalmamış gözükmektedir. Uzunca bir süre, halkımızın tercihi olan “seçkinlerin değil seçilenlerin iktidarında (!)” yaşayacağız. Yani artık yüksek yargı "seçilenlerin güdümüne" girecek ve göreceğiz. Bakalım nasıl güdecekler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder