ELE VERİR TALKIMI
Enteresandır. Hem iktidar yanlılarında, hem de iktidar sahiplerinde “öfkelerini yönetememe” ciddi bir sorun halini aldı. Adanalı bir çiftçinin şikayetini dinlerken, çiftçinin hazırcevap ve rahat yaklaşımı ile çileden çıkan Sayın Başbakanın gayri ihtiyari olarak sarf ettiği; “Ananı al da git!” cümlesi ile başlayan bu hastalık adeta “damlacık enfeksiyonu” gibi hızla yayılmaya devam etmektedir.
***
Bu salgından en çok etkilenen de Sn. Başbakanın sevgili yardımcısı ve en ciddi hayranı Sn.Bülent Arınç’tır. Onda, “hakaret icraatı” adeta bir “refleks halini” almıştır. “Şeyini şey ettiğimle” başlayıp “Tüüü. Size”ye uzanan süreç içinde", özellikle kendi ahlak anlayışına zemin olan “yüksek edep ve hayâ kavramlarını” diline pelesenk ederek, zavallı edepsiz muhaliflere “edep dersleri” verirken,“berduş argosu” kullanması, Sayın Arınç’ın “ahlak ve terbiye konularındaki” samimiyetini şüpheli kılmaktadır.
***
Öyle ki Sayın Arınç, son konuşmasında “uluorta yapılabilir hakaret sanatına” yeni bir boyut getirmiştir. “ERZİNCAN Cumhuriyet Başsavcısının Adliyedeki makamını polisler bastı “ diye haber yapanları, “Bunlar hep basmaya alışmışlar… Darbeye alışmışlar” diyerek, “Basmak fiilini” argoda nasıl kullanılıyorsa aynı biçimde kullanmaya özel bir itina göstermesi, “tulumbacı argosunun” da “gizli bir hayranı” olduğu izlenimi vermektedir.
***
Dahası, Meclis çatısı altında gerçekleştirdiği Sn. Meclis Başkan Vekili Gürdal Mumcu’nun odasını “basma eylemi”, akıllardadır. Şüphesiz ki, “sıradan bir insanın bir kapıyı tekmeleyerek açması” ile Meclis Başkanlığına kadar yükselmiş bir zatın, “bir odaya izinsiz girmesi” arasında hiçbir fark yoktur. Kaldı ki; her ikisi de ansızın, habersizce gerçekleştirilen bir “baskın” hareketidir ve terbiye sınırlarının dışındadır. Ve maalesef Beyefendi, bu hareketi yapmış, üstelik özür dilemekten de kaçınmıştır.
Enteresandır. Hem iktidar yanlılarında, hem de iktidar sahiplerinde “öfkelerini yönetememe” ciddi bir sorun halini aldı. Adanalı bir çiftçinin şikayetini dinlerken, çiftçinin hazırcevap ve rahat yaklaşımı ile çileden çıkan Sayın Başbakanın gayri ihtiyari olarak sarf ettiği; “Ananı al da git!” cümlesi ile başlayan bu hastalık adeta “damlacık enfeksiyonu” gibi hızla yayılmaya devam etmektedir.
***
Bu salgından en çok etkilenen de Sn. Başbakanın sevgili yardımcısı ve en ciddi hayranı Sn.Bülent Arınç’tır. Onda, “hakaret icraatı” adeta bir “refleks halini” almıştır. “Şeyini şey ettiğimle” başlayıp “Tüüü. Size”ye uzanan süreç içinde", özellikle kendi ahlak anlayışına zemin olan “yüksek edep ve hayâ kavramlarını” diline pelesenk ederek, zavallı edepsiz muhaliflere “edep dersleri” verirken,“berduş argosu” kullanması, Sayın Arınç’ın “ahlak ve terbiye konularındaki” samimiyetini şüpheli kılmaktadır.
***
Öyle ki Sayın Arınç, son konuşmasında “uluorta yapılabilir hakaret sanatına” yeni bir boyut getirmiştir. “ERZİNCAN Cumhuriyet Başsavcısının Adliyedeki makamını polisler bastı “ diye haber yapanları, “Bunlar hep basmaya alışmışlar… Darbeye alışmışlar” diyerek, “Basmak fiilini” argoda nasıl kullanılıyorsa aynı biçimde kullanmaya özel bir itina göstermesi, “tulumbacı argosunun” da “gizli bir hayranı” olduğu izlenimi vermektedir.
***
Dahası, Meclis çatısı altında gerçekleştirdiği Sn. Meclis Başkan Vekili Gürdal Mumcu’nun odasını “basma eylemi”, akıllardadır. Şüphesiz ki, “sıradan bir insanın bir kapıyı tekmeleyerek açması” ile Meclis Başkanlığına kadar yükselmiş bir zatın, “bir odaya izinsiz girmesi” arasında hiçbir fark yoktur. Kaldı ki; her ikisi de ansızın, habersizce gerçekleştirilen bir “baskın” hareketidir ve terbiye sınırlarının dışındadır. Ve maalesef Beyefendi, bu hareketi yapmış, üstelik özür dilemekten de kaçınmıştır.
***
Sayın Arınç’ın hemen her sözünde bir hakaret, bir aşağılama vurgusu vardır. Örneğin; Başsavcı Cihaner’in tutuklanması yüzünden gözyaşı döken kızının, gazetelerde haber olmasına bile tahammül edemeyip; “İşin içine biraz gözyaşı koymak bakımından, bu savcının çocuğunun çizgi filmlerinin bile alındığını ve onun gözyaşları içinde babasını beklediğini söylemek de işin içine mizansenler koymaktır.” Diyerek, aslında “olduğu gibi görünmediğini”, yani olur olmaz akıttığı gözyaşlarına bakıp da “duyguları olduğunu” düşünmemizin yanlışlığını göstermiştir. Bakın, Arınç’ın bu sözünün üzerine, bir programda konuşan gazeteci Ece Temelkuran ne diyor: “Korkarım Bülent Bey. Siz tarihe ağlayan çocuklara bile acımayan bir nefer olarak geçeceksiniz.”
***
Evet Sayın Arınç, muhalif “yaratılanlara” neden bu kadar kızgın ve nefret dolusunuz anlayamıyorum ama size naçizane bir tavsiyem olacak. Lütfen susunuz! Yaşınızın ve halkın teveccühü olan varlığınızın gereği; size çok da yakışacağına inandığımız ağırbaşlı ve sevecen maskenizi, lütfen takınız.
Sayın Arınç’ın hemen her sözünde bir hakaret, bir aşağılama vurgusu vardır. Örneğin; Başsavcı Cihaner’in tutuklanması yüzünden gözyaşı döken kızının, gazetelerde haber olmasına bile tahammül edemeyip; “İşin içine biraz gözyaşı koymak bakımından, bu savcının çocuğunun çizgi filmlerinin bile alındığını ve onun gözyaşları içinde babasını beklediğini söylemek de işin içine mizansenler koymaktır.” Diyerek, aslında “olduğu gibi görünmediğini”, yani olur olmaz akıttığı gözyaşlarına bakıp da “duyguları olduğunu” düşünmemizin yanlışlığını göstermiştir. Bakın, Arınç’ın bu sözünün üzerine, bir programda konuşan gazeteci Ece Temelkuran ne diyor: “Korkarım Bülent Bey. Siz tarihe ağlayan çocuklara bile acımayan bir nefer olarak geçeceksiniz.”
***
Evet Sayın Arınç, muhalif “yaratılanlara” neden bu kadar kızgın ve nefret dolusunuz anlayamıyorum ama size naçizane bir tavsiyem olacak. Lütfen susunuz! Yaşınızın ve halkın teveccühü olan varlığınızın gereği; size çok da yakışacağına inandığımız ağırbaşlı ve sevecen maskenizi, lütfen takınız.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder