ALLAH’dan SAĞLIK, DEVLETTEN AYLIK

Rahmetli kayınpederimin “ Allah’dan sağlık, devletten aylık.” Diye özetlediği bir hayat felsefesi vardı. Yaşamını bu anlayışla yorumlamış ve monotonluğu tercih etmişti. Baktığımız zaman özellikle, “muhalefet” diye isimlendirilen partilerde de, aynı anlayışın varlığını göreceksiniz. Seçim çalışmalarını, kafalarına göre aday belirleme veya kazanma olasılığına göre aday transfer etme zanneden muhalefetimiz, çarşıda pazarda el sallayıp, kalem, çakmak dağıtmayı, seçim propagandası zannediyor. Oysa seçimlerin, böyle kazanılması mümkün olsa, geçen seçimde aldığı %47 oyla rehavete kapılıp, seçim öncesi, seçim propagandası yapma yerine, buzdolabı, çamaşır makinesi dağıtmayı tercih eden AKP, %150 oy alırdı.
Bu durumda felsefe, kendini tanıma ve hayatın anlaşılması konusunda bir yaşama sanatıysa, muhalefetin felsefesini herhalde “Allah’dan sağlık, devletten aylık” diye özetleyebiliriz. Yani; durağanlık ve uyuşukluk.
Oysa iktidar işin farkında; daha dün “Daha da gelmem” dediği Antalya’ya geldi bile. Ergenekon’a gösterdiği ilgiyi, AB emri ile güneydoğuda neredeyse bağımsızlığını ilan edenlere gösterilmediğini fark eden seçmene karşı da, ufaktan bir operasyonu sahneye koydu. Yani kazanmak için ne gerekiyorsa onu, ta bugünden başlayarak yapıyor. Eminim ki her mahalledeki “ikna ekipleri” de en kısa zamanda eyleme geçer.
Muhalefeti ise “kurşun döktürmek” bile kurtarmaz, onun için bu dönem, hazar dönemidir ve direkt esnemeye başlar. Birkaç yolsuzlukla mücadele çıkışı ya olur ya olmaz. İnanmazsanız CHP’ye bakın, seçim öncesi dönemde yapmadığı çalışmalar yüzünden; seçimde bu kadar oy alacaklarını kendileri bile bilemiyordu ki; Ankara’ya çakma belediye başkan adayı buldular, seçim sırasında CHP'de İstanbul hariç,“ Allah’dan sağlık, devletten aylık.” felsefesi hüküm sürdü. Millet muhalefete “ehven_i şer” babından oy verdi ama kim uyanacak.
Uzun yıllardır işten çok laf üretme ve emekli bir vatandaş gibi durağan halde kalma, sol partilerin bir özelliği haline geldi. Hatta, bu arkadaşlar, sorumluluk alarak eylem üretmekte o kadar başarısızlardır ki, bir zamanlar “Eylemde birlik ajitasyonda serbestlik” diye bir slogan bile üretmişlerdi. Yani bir iş varsa, üçü, beşi bir araya gelip anca yapabilirlerdi. Şimdi ise bu bile yok. Baksanıza DSP’li milletvekilleri İstanbul’da Kılıçdaroğlu’nu destekledi diye neredeyse asılacaktı. Diğer yandan, muhalefetteki partilerin genel merkez binalarına bakın, ihtişamları karşısında başbakanlık binası solda sıfır kalır. Muhalefet liderlerinin havası, halk arasında süper, her yerde alkış, iltifat. Emekli memur gibi hiç sıkıntıya girmeden, iktidarın yanlışlarını eleştirir günü kurtarırsın, seçimlerde biraz sıkıntı olur ama bu durum, özellikle büyük muhalif partilerin taraftarlarında “müzminleşme” söz konusu olduğundan, %10’un pek altına düşmeyen bir oy potansiyeli ile her zaman ve kolayca aşılır…Nerde kaldı gölge kabineler. Bana sorarsanız, bu durumların da muhalefeti uyuşukluk ve durağanlığa ittiğini düşünüyorum.
İşin kötüsü “ Allah’dan sağlık, devletten aylık.” felsefesi solda sanki damlacık enfeksiyonu, yeniler arasında da hızla yayılmaya devam ediyor. Bakınız, geçenlerde bir gazetenin Akdeniz ilavesinde , vatandaşın, “Yaparsa hoca yapar” diye sloganlar ürettiği Antalya Büyükşehir belediye başkanının hezeyanları vardı. Sayın Başkan “Emekli 5 belediye işçisinin şimdiye kadar ödenmeyen tazminat çeklerinin verilmesi törenine” katılmış. Yani eylem bu. Ne söylemiş; yok, belediyenin geliri az, gideri fazla imiş, raylı sistemmiş, bilmem ne kartmış, cart curt. Sanki başkan seçilmemiş de Antalya’ya zorla atanmış gibi. Seni başkaları (!) gibi kırmayıp, onurlandıran Antalyalıya reva mı bu. Sana, senin farklı olduğun, senin bir bilim insanı olduğun için oy verildiğini unutup, enkaz edebiyatı yapmak, Allah aşkına yeni seçilmiş bir belediye başkanından beklenen bir tavır mıdır? Neyse bunu da geçelim.
Son 30-40 yıllık döneme bakınca durum açıktır. Yeni kurulan, halkı değişime inandıran partiler hızla iktidar olmuşlardır. Bu aynı zamanda halkın, yeniliğe açık ve yeni politikacıların yeni palavralarına inanmaya müsait olduğunu da gösterir. Palavralarına diyorum çünkü bu partiler, halk uyanıncaya kadar bir –iki dönem ömür sürebildi tabii bu da onları ihya etmeye yetti…
Nereden nereye geldik, son yıllarda iktidar olan tüm partilerin yaptığı bu yenilikçi, değişimci atılımları artık CHP’den de bekliyoruz. Kılıçdaroğlu ve Gürsel Tekin gibi iki ismi bulup, ortaya çıkaran Sn. Deniz Baykal’ın hiç beklenmeyen bir davranışı göstererek, Atatürkçü ve bağımsızlık yanlısı herkesin bu zor günlerinde partisini ve kendisini halkın gözünde ilahlaştıracak bir eylemi aniden hayata geçirerek, en azından sol muhalefetin bu emekli hayatına bir son vermesini, Tanrı’dan niyaz ediyorum. (Çünkü kendisinden böyle bir davranışı beklemiyorum.)