Barack Obama, büyük şahsiyet, dünya lideri nihayet yurduna döndü. Malum, Irak da onun yurdu sayılır. Hükümete göre durumumuz, “wonderful”, Amerika bizi seviyor, destekliyor, model ortak ilan etti. Yani stratejik ortaklığın modası geçtiğinden yeni bir modda aşkımız sürecek. Bu modda da, kafaya çuval geçirilir mi bilemem ama, “cavurun oyunu bitmez”, belki de bu sefer daha mülâyim davranır.
Muhalefetimiz, basınımız, radyo ve televizyonlarımız bir duygusal bir kaos içinde, bazıları söylenenleri yorumlayacak ama, “Aşağı tükürsem Ergenekon, yukarı tükürsem, kulağından tutup atarım” durumları, yutkunup duruyor...
Sayın Büyüklerimin, Barak Obama’nın meclisteki “büyük nutkunu” dikkatle dinlediklerini, televizyonlardan bizzat izledim. Maalesef dinlediklerinden bir şey anlamadıklarını da şaşkınlık içinde fark ettim. Hatta Sayın Başbakanın derin bir huşu içinde, Sn. Obama’ ya sarılıp, yanaklarından öpmesi ve tebrik etmesi, çok sayıdaki vekilimin tanışmak için hamle yapması, Obama için çok sevindirici idi. Bizim içinse; eyvah…Eyvah..
Obama’
nın meclisteki derin ve anlamlı konuşmasından önce yaptığı muhalefet liderleri ile olan görüşmelerinin de çok başarılı geçtiğini, özellikle iki liderin ağzından uzun uzun dinledik. Oysa, Sn. Türk’e 8 dakika, Sn. Baykal’a 7 dakika, Sn. Bahçeli’ye ise sadece 6 dakika ayırabilmişti. Fener Rum Patriği Bartholomeos ile bile çok daha fazla görüştü ama, neyse. Neticede, muhalefet liderlerimiz, güya bu uzuuuuun zaman diliminde, derin Amerikan İngilizceleri ile dertlerini “darbımeseller halinde” sıralamışlar, sonra da, Obama’nın anlaması için Allah’a yalvarmışlardır. Ancak, muhalefet liderlerimiz bu görüşmelerini, anlata anlata bitiremediler, hatta bir tanesi, bunun için grup toplantısı bile yaptı. Ama, görüşülen zaman aralıkları, Sn. Bahçeli’nin esas duruşunda kusur etmemesi ve de Türk’ün Obama’dan önce koltuğa yayılması göz önüne alınırsa, esas muhalefet olarak DTP’nin görüldüğünden, hiç bahsetmediler.
Bu arada Obama’ya DTP’liler, az ve öz iki sayfalık Kürt Dosyası, MHP kısa bir nasihat , CHP ise 2 edebi eser verdi. Bu da Baykal’ın, “Ülke sorunları edebi eserlerle çözülebilir.” hipotezini ispatlamak için deneylere devam ettiğini gösteren önemli bir belgeydi. Neyse bunu da geçelim.
Sonuç olarak iktidar - muhalefet tüm büyüklerimiz durumdan inanılmaz memnun oldular. Özellikle AB ye; “Türkiyesiz AB olmaz ona göre” demesi Avrupa’da çok yankı buldu. Cevap gecikmeden Sarkozy’den geldi. “Hariçten gazel okuma Obama, seni burada kimse sallamaz. “ gibi bir şey söyledi ama, laf gargaraya getirildi, kayboldu gitti. Bu sırada, Eski Danimarka Başbakanı, yeni Nato genel sekreteri Rasmussen bu kez İstanbul’dan benzer bir mesajı, Obama’nın garantörlüğünde verdiği sözleri yerine getirmeyerek ABD Başkanına gönderiyordu. Ama misafirimize ayıp olur diye bu konularda kendisine tek kelime edilmedi. Ne de olsa
dünya liderimiz. Hem de zenci. Ezilmiş halklardan, Ermeniler, Yahudiler, Rumlar, Kürtler gibi. Hatta aynısı. Hem düzeltirler, hem ağlarlar ekibinden.
Obama ülkemize yaptığı ziyarette, ağzına geleni söyledi, Ermeni soykırımından girdi, Kürt sorunundan sağa dönüp, “dini hassasiyet, ezana kadar bitirelim" falan filan ayağı ile Heybeliada ruhban okulundan çıktı. Gözümüzün içine baka baka bombaların pimlerini çekip, çekip, elimize verdi. Velhasıl burnunu sokmadığı meselemiz kalmadı. Hele hele,özel olarak seçilmiş Nişantaşı gençleri ile muhabbet edince, yeterince ılımlı olduğumuz, hatta ılıdığımız fikrine varıp “ılımlı İslâm” isteğinden vaz geçti. “Türkiye’nin demokratik-laik bir ülke olmasını istiyorum” diyerek, yüreklere su serpti, alışkın olmadıkları bu olağanüstü cümle, vekillerimizi gözyaşlarına boğdu. Artık kurtulmuştuk… Amerika bizim demokratik olmamızı istiyordu yani, türbana özgürlük, sınırlarımızı kabul etmeyen Ermenistan’a özgürlük, ABD’ye Türkiye’yi istediği gibi kullanması için özgürlük. Aslında bu “özgürlük” lafı, işin içinde ABD olunca, ruhumu daraltan bir anlam da kazanıyor ama neyse…
Peki yukarda anlatılanlardan ne çıkaracağız özetleyeyim, Barack Obama her yanımıza dokundu, okşadı, masaj ve diğer tensel aktiviteleri uyguladı. Bakalım bu evre ne kadar sürecek, başka atraksiyonları olacak mı? Esas muameleye ne zaman geçilecek?
Böyle avuç açıp orta yerde salındıktan sonra musallat olan çok olur.Bizi esas muameleden geçirmeyen kaldımı? Ara sıra "one minut" diye nazlansakta biz esas muamelesiz duramayız .
YanıtlaSilAlışmış kudurmuştan beterdir.Zor olan Azerbeycanı darıltmadan işi halletmek.Tek sorun bu.