MEMLEKETİN İKİ UCU

Malum; düşünce özgürlüğü,  demokrasi, barış ve kardeşlik adına olsa gerek, memleketin bir ucunda, Diyarbakır’da 15-16 Haziran 2013’de “Kuzey Kürdistan  Birlik ve Çözüm Konferansı” adı altında, “Kürdistani” tüm renklerin buluştuğunun iddia edildiği  bir toplantı yapıldı… Son günlerde çok mutlu olduklarından emin olduğumuz “bölücü takımı” bu toplantıyı kendi “PKK teröristlerinin marşı” ile açtı. (O Kürdistani renklerin şimdilik buna bir itirazı olmamıştır herhalde.) Ve tabii konferans sonunda bazı talepler de kaleme alındı. Sonuç bildirgesini Türkiye Cumhuriyetinin anlı şanlı milletvekili Aysel Tuğluk okudu… Açış konuşması şöyle idi: Türkiye Cumhuriyeti resmi kurucu ideolojisiyle, tekçi ulus-devlet anlayışının en ağır örneğini yaşatmış. Kuzey Kürdistan’da Kürt Halkı ve Kürdistani tüm toplulukları baskı ve sömürüyle yok etmeye, göç etmeye ve Türklük içinde eritmeye zorlamakla kalmayıp, Anadolu’daki farklılıklara yaşam hakkı tanımamıştır. Bu bağlamda Asuri - Süryani, Ermeni, Laz, Gürcü, Hıristiyan, Musevi, Arap, Çerkez, Türkmen, Mıhallemi, Ezidi, Roman gibi halklar ve kültürler ile İslami grup ve cemaatler ve özellikle ‘kadınlar’ inanılmaz bir baskı ve yıldırma mekanizmasının mağdurları olmuştur.” Her halde bu girizgahtan sonra alınan kararların ne olabileceği hakkında bir fikir geliştirmişsinizdir…

***

İşte tam da bu sırada, yurdun diğer ucunda İstanbul’da, gencecik insanlar, Usta mahlaslı birisini; “Parkıma dokunma, hayatıma müdahale etme, ne içeceğime, kaç çocuk doğuracağıma, ne giyeceğime karışma, Atatürk’ümü, T.C.’mi silmeye, ülkemi bölmeye kalkma!” diyerek protesto ediyordu, efendi, efendi… Önce Taksim Gezi Parkında çalıp söyleyerek protestolara başladılar. Memleketin bir bölümünde neredeyse bağımsızlığını ilan eden Kürtçü takımına diş geçiremeyen iktidar, gücünü bu barışçı topluluk üzerinde göstermeye karar verdi. Önce AKP’li İstanbul B. B.’nin sivil giyimli zabıta memurları park içinde kurulu çadırlara saldırıp, yaktı… (Meğer bu hükümeti devirmek için yapılan bir provokasyonmuş.) Doğal olarak protestolar daha da şiddetlendi. Usta diye bilinen şahıs, bu vatandaşları “Çapulcu” ilan etti, “Ne zaman ayaklar baş oldu?” talimatı alan güvenlik güçleri varını yoğunu kullanarak gençlere direk “ceza” kesmeye başladı.  Ağızlar, burunlar kırıldı, gözler çıkartıldı… Plastik mermiler, biber gazları, basınçlı su derken iş büyüdü…

***

Bu sırada Şırnak Cizre’de özel üniformalı şahıslar “PKK Asayiş” adı altında yol kesip, kimlik yoklaması yapmaya başladı. Fakat bunun pek bir önemi yoktu… İktidar tüm dikkatini Gezi Parkına vermişti. Burayı çapulculara kaptırmayacaktı. Eylemleri sona erdirecek makamların insan sevgisi, düşünceye saygı, anlayış gibi kavramlardan bihaber olması yüzünden araya kışkırtıcı politikacılar, yöneticiler ve elbette ortalığı karıştırmak isteyen gruplar da girdi… Henüz ortalık süt liman olmasa da iktidar halkın elinden Gezi Parkını kurtardı kurtarmasına da, kendinin durumu belli değil…  Şimdi felsefeleri değişmese de parkta yeni düzenlemeler yapıyor. Hükümet sözcüsü “ııı… ıııg… ııııh” diye diye kaç ağaç, kaç çiçek  dikildiğini anlatıp hayali senaryolarla insanları suçlamaya, dünyada sadece iktidar yanlıları varmış gibi komplo teorileri üretip göz boyamaya devam ediyor.  Öte yandan memleketin bir yanı tutuşmuş umurunda değil…

USTASIN YA!

Bizim insanımızın toplumsal olaylar karşısındaki reaksiyonu pek akla mantığa sığmaz. Çünkü birçoğunun  “dünya göçse” pek umurunda değildir. Genellikle bitaraftır. Ancak işine gelirse taraf olur. Ve “o tarafın” anında ateşli bir savunucu olur, şak diye yandaş toplar, pat diye eyleme geçer. Artık öylesine inanmıştır ki, “yolun sonu” uçurum bile olsa, döndüremezsin, ikna edemezsin. Aksidir, netamelidir üstelik kibirlidir de. Bu cinsler; araştırmaz, okumaz üstelik eksikliğini de hiç hissetmez bilmiyorsa uydurur, uyduramazsa kondurur neticede vaziyeti idare eder. Anlattıklarının çoğu kulaktan dolmadır, merakı dedikodu üzerine yoğunlaşmıştır. Bu cinslerin yüzünden bu memlekette, eskiden “Avrat gibi dedikodu yapma” denirdi, şimdi “Adam gibi dedikodu yap” deniyor… Bu kardeşlerimizin neredeyse tamamı “Nutuk”u eline almamıştır ama Atatürkçüdür, “Musaf”ı sadece duvara asılı gümüş nakışlı kese içinde görmüştür ama dindardır. Anlayacağınız bu hemşerilerimiz saksıda nane yetiştirecek kadar çevreci, kızını Alamana verecek kadar da ilericidir. Gerisi onları pek ilgilendirmez.

***

Eh toplumda böyle insanlar çoğunlukta olunca bizdeki siyasilerin “Ustalığı” da toplumun nabzına göre şerbet vermede ustalaşmak anlamına gelir. Ustayım dedin mi, sorun kalmaz, artık rahatça sallayabilirsin… Mesela; “servetinden” utanmadan gecekondularda fakir edebiyatı yapıp, gariban hane halkını gözyaşlarına boğabilirsin. İşine gelmedi mi, kendi askerinin dahi “camileri bombalayacağını” söyleyebilirsin… Cenazesini belediyenin kaldırdığı adama “Ergenekon’un para kasası” diyebilirsin. Milletin vekillerini düzmece belgelerle içeri tıkıp “Halkın iradesini” tutsak alabilirsin… Hatta yol verdiğin bölücülerin, Türkiye Cumhuriyetinde; Diyarbakır’da topladıkları Kuzey Kürdistan Birlik ve Çözüm konferansında aldıkları “Kürdistan halkları kendi tercihleri ile statülerini (özerklik, federasyon, bağımsızlık gibi) belirleme hakkına sahiptir” Şeklindeki amacı hedefi belli kararını, "Ulusalcıların ipliği pazara çıktı bayrak bile yaktılar" falan diyerek unutturabilirsin.  “Gezi Parkı Direnişi” ile başlayan protesto olaylarını “3 ağacın sökülmesine” bağlayıp, ülkenin girdiği ekonomik darboğazın yegâne sebebinin bu çapulcu takımı olduğunu dahi iddia edebilirsin.

***

Ustasın ya! Daha da ileri gidebilirsin. Mesela, yüzün hiç kızarmadan o kadar insanın karşısında “duran adamın orada duracağını 6 ay önceden biliyorduk” diye hava da atabilirsin. İşin garibi, bir Allah’ın kulu da çıkıp “Be kardeşim madem biliyordunuz neden engellemediniz? Bu memleketin bu kadar milyar dolarlar kaybetmesine neden göz yumdunuz?” Diye sormaz, soramaz. Birçoğunun aklından geçer ama korkusundan veya çıkarlarına ters düşeceğinden göze alamaz… İnanmasa bile yapar şak şakçılığını, kapar avantasını… Maalesef böyledir bizim insanımız. “Yarına Allah kerim” diye diye geçer, gider ömrü… Her şeye rağmen bizim insanımızın saf, içten, samimi bir yanı da vardır. Dedik ya! Kolay inanır zor vaz geçer, diye. Sadece usta mahlaslı maslahlara değil tabii. Onlar, yüreğinin ısındığı, herkese inanır… Görmediniz mi? Taksim’de “Duran Adam eylemi” yapan vatandaşın arkasında durarak protestoya başlayan birine soruyorlar… “Siz neyi protesto ediyorsunuz?” “Beni diyor siyasete bulaştırmayın ben duran adamın yalnız durmasına tahammül edemedim, o kadar!”

HANİ İLERİ DEMOKRASİNİN İCABI OLARAK

Hükümet sosyal medyadan Gezi Parkı Direnişine destek verenleri, “yalan haberlerle halkı iktidara karşı kışkırtmak” suçu işlemekten tutuklamaya başlamış diyorlar... Allah bilir, ancak bu şekilde  “benim polisimin”, halka uyguladığı şiddetin kayıtlarının olduğu bilgisayarlara el koyup, bu şiddet delillerinin ortadan kaldırabileceğini hesaplamıştır. İktidarın her zamanki akılcı tutumu ile… Tamam, bu çapulcu, ayyaş ve hatta (ben de başkasının yalancısıyım) sidikli takımı, cezasını çeksin de, benim merak ettiğim; Cumhuriyetin bedelini kanı ile ödeyen bu milletin önderlerine ya da en hafifinden halkını modern bir anayasaya kavuşturan “Türk halkının”  gerçek temsilcilerine “ayyaş,” halkına “çapulcu,” diye hakaret ve tahrik edenlerin, “Halkın %50’sini evde zor tutuyoruz” diyerek tehdit edenlerin ya da “Vallahi istesek sizi bir kaşık suda boğarız” diyerek bölücülük yapanların hatta, Gezi Parkı muhabbetini istese "şak" diye bitirebileceği halde, uzatarak halkın gözünden mesela “Diyarbakır’daki Kuzey Kürdistan Birlik ve Çözüm Konferansı” gibi bir mevzuyu gözden kaçıranların da, en azından bir savunması alınacak mı acaba? Hani, ileri demokrasinin bir icabı olarak?

***

Şimdi; ayıplarınızı, yalanlarınızı, zalimane talimatlarınızı, saman altından su yürüterek yaptıklarınızı bir şekilde örtebilir, allayıp pullayıp, dünyadan bihaber gariban halkımıza yutturabilir, hatta onları ellerine verdiğiniz sopalarla sizden olmadığını ilan ettikleriniz üzerine saldırtabilirsiniz... Amma velâkin gün gelir "takke düşer kel görünür…" 1 Mayıs’ta Taksim Meydanının tehlikeli olduğunu, tek kaygınızın “vatandaşın can güvenliği” olduğunu, yutturdunuz da ne oldu? Şimdi üzerinde binlerce kişi dans ediyor. Ve eğer suçu engellemek yerine, şiddeti tercih edenler, gaz kapsülünü vatandaşın suratının ortasına nişanlayıp sıkanlar ve en acısı ardından “oley” çeken şaşkınlar olmasaydı, burnu kanayan tek bir insan dahi olmayacaktı… Kim ne derse desin, izlediğimiz kadarı ile bu gün; 12 Eylül öncesinden daha da şiddetli bir iktidar baskısı altında aldatıldığımızı, oyalandığımızı görüyoruz…

***

Allah’tan henüz polisin elinde tank, top yok ama halkın can güvenliğini sağlamak için var olan polisimiz, gaz tüplerini de mermi gibi kullanarak, “yeteneğini” gösterdi. Hiçbir amirin; gaz tabancasını vatandaşın alnına doğrult… Gaz tüpünü vatandaşın alnında patlat... Çorun çocuğun, gözü çıksın, beyni dağılsın… Diye talimat verdiğini sanmıyorum. Gelgelelim ne söylendi ki, bu çocukların alnına, alnına sıktılar. Bazıları nasıl bir dolduruşa geldi ki, onlarca kişinin suratının dağılmasına, gözünün çıkmasına sebep olabildi? Polis nasıl oldu da böylesine bir zalimane davranışa imza attı? Öğretmenin, doktorun, askerin, avukatın, vb. itibarsızlaştırılmasından sonra polisin de bu “itibarsızlaştırma” oyununun içine düşürülmesinin gerçek sorumluları da acaba cezalarını çekecekler mi?

Hani, ileri demokrasinin bir icabı olarak?

HACI HACIYI MEKKE'de

Hayır, hayal ile yoktur benim alış-verişim

İnan ki her ne söylemişsem görüp de söylemişim

Şudur cihanda benim en beğendiğim meslek

Sözüm odun gibi olsun; hakikat tek… Mehmet Akif Ersoy

***

Sayın Kemal Kılıçdaroğlu, Mehmet Akif’ten mi etkilendi bilmiyorum… Brüksel’de Avrupa Parlamentosu Sosyalistler ve Demokratlar Grubunda yaptığı konuşmada, “Erdoğan-Esed” benzetmesini, grubun başkanı Hannes  Swobodo “nezaketsiz” bulmuş, tepki olarak da, yapacakları ikili görüşmeyi “özür şartına” bağlamış… Elbette Sn. Kılıçdaroğlu’nun, yurt dışından “içeriyi eleştirme” modasına uyup, oralardan iktidarı “kabaca” eleştirmesini onaylayamayız. Kaygan zeminlerde “üslup” önemlidir. “Sosyalist, demokrat” etiketli de olsa birilerinin, taleplerini göz ardı edip, kuyruklarına basıyorsanız, “kerameti kendinden menkul”  bir tepkinin gelebileceğini dikkate almak gerekirdi. Her neyse anlaşılan o ki; Kılıçdaroğlu’nun kendini bir an için “dostlar arasında” zannetmesi pahalıya patlamış…

 **

Gel gelelim, Hannes Swobodo’nun son açıklamalarına bakınca,  tepkisinin sebebinin “nezaketsizlik” falan olmadığını  net olarak görüyoruz. Anlaşılan o ki; Kılıçdaroğlu neyi, nasıl anlatırsa anlatsın göreceği tepki pek değişmeyecekmiş… Bay Swobodo şöyle diyor. “CHP’nin Türkiye’yi ileri götürmesi, modern Türkiye için çalışması gerek. CHP bölünmüş durumda. Türkiye’yi açığa kavuşturmak gerek. Türkiye’yi daha demokratik, Kürt sorununun çözüldüğü bir noktaya çekmek gerek. Kürt sorununun barışçı yollardan çözülmesi lazım. CHP bu noktada daha aktif olmalı engelleyici bir görüntü vermemeli.  …Geçmişe değil ileriye bakan bir CHP’ye ihtiyaç olduğunu düşünüyorum…” Anlayacağınız aslında problemin sebebi,  Kürt sorununun çözümünde  (belki de bunların katkısı ile) “AKP’nin dayattığı” yolda, CHP’nin gereken desteği vermediğini düşünmesidir... Bu kadar da değil. Bizi bizden çok düşünen adam, pozundaki Bay Swobodo, CHP’nin geleneksel “savaş ve çatışmanın her türlüsünden, ülkesini uzak tutma” eğiliminden de bihaberdir…

***

Kısacası, Bay Swobodo’nun bu devletin birliğini, bütünlüğünü, bayrağını, etnik yapısını, CHP seçmeninin ne düşündüğünü,  kafaya taktığı falan yok. Ancak eminim ki, Sn. Kılıçdaroğlu’nun bu çatışmadan önemli kazançları olmuştur. En azından, “sosyal demokrat dayanışmanın” falan, baştan sona kocaman bir yalan olduğunu ve onların da BOP tezgahının içinde olduklarını kavramıştır. Öte yandan; Bay Swobodo’nun şu ya da, bu nedenle ev sahibi olduğu bir ortamda Sn. Kılıçdaroğlu’na  gösterdiği, gereksiz ve abartılı tepki,  diplomatik nezaket kurallarını alt üst eden, tam tamına odunca bir tutumdur. Hele hele  görüşme talebini “konuşmasını düzeltme” şartına bağlaması, son derece yanlı ve aptalcadır. Her ne kadar Kılıçdaroğlu’nun  “Erdoğan-Esed” benzetmesini yararsız ve kaba bulsam da,  Kılıçdaroğlu’nun Swobodo’ya eyvallah etmemesini, “Beni böyle kabul etmiyorsan ben de seni adam yerine koymam” manasındaki tutumu, taktiri hak etmektedir. Bizim iktidar partisine mensup  beyefendilerin olaya  alay eder tarzdaki yaklaşımlarını ise “Hacı, hacıyı Mekke’de, avantacılar da birbirini dakkada bulur”  özdeyişi ile değerlendiriyorum.

MAHŞER GÜNÜ

Başbakan Erdoğan Reyhanlı’ya yapılan terör saldırısı ile ilgili bir soru üzerine, Suriyeli mültecilerle ilgili provokasyonlar olduğunu işaret ederek “Aslında bu olayların muhalif güçlerle uzaktan yakından bir alakası yok, bunları zan altında bırakmak ve sığınmacı kardeşlerimize karşı böyle operatif yaklaşım içine girme gayretleri var.” Dedi. Hem de “gariban sığınmacılar” olarak nitelendirilen bu insanların içinde Afganistan’dan, Libya’dan buralara taşınmış profesyonel katillerin, ajanların olabileceğini bile bile. Böylesine bir önyargı akıl alacak gibi değil. Malum, ortada Reyhanlı’da gerçekleştirilmiş ve henüz aydınlatılmamış bir “katliam”, Türk insanına yaşatılan bir “mahşer günü” var. O kadar insanlık dışı ve acı bir olay ki; iktidar halkın galeyana gelmesinden çekinip, basın yasağı koymuş. Facianın boyutlarını halktan gizlenmiş. Hal bu iken bile Beyefendi, bu barbarlığı kimlerin “gerçekleştirmediğinden” son derece emin… Oysa bizler de, 1987’de Mardin Ömerli’de 16’sı çocuk 30 kişiyi katledenlerin, bugün iktidarın himayesinde elini kolunu sallaya sallaya semirmeye giden  PKK’lıların “gerçekleştirdiğinden” çok eminiz ama neye yarar…

***

Başbakan  devam ediyor: “…Mahşer günü Rabbim ‘Ey Türkiye’nin Başbakanı sen Banyas’da katledilen çocuklar için ne yaptın?’ diye soracak. Ne diyeceğim? Siyaset mi yaptım diyeceğim… Banyas’da katledilen bebekler için susmaktansa Başbakanlığı bırakır giderim…” Bu sözlere, saygı duydum… Sn. Büyüğümüzün gereğini yapmasını yürekten diliyorum… Çünkü; her ne kadar  “yedi iklimin sultanı” olsa bile, mahşer günü insanların “çırılçıplak olacakları”, mevkilerinin, payelerinin kendilerini asla kurtaramayacağı bilinse de; “yaratılana” olan sevgisi, “Yaratan’dan” ötürü olan imanlı insanların korkması gereken, kıyamet gününde “hiçbir şeyin” gizli kalmayacağıdır. Dolayısıyla; yukarıdaki sözleri sarf edenlere ve de alkışlarıyla onaylayanların Mahşer günü,  “Ömerli’deki çocukların katilleri için ne yaptınız, siyaset mi yaptınız?” Diye de, sorulabileceğini düşünmeleri gerekirdi…

***

Punduna getirince siyaset uğruna insanları, bir şekilde aldatanlar o dehşetli günde, amel defterleri açıldığında  elbette yaptıklarının hesabını verecektir. Ancak; şu kısacık ömrümüzde bizler  “bazı amellerin” daha bu alemde, “adaleti müphem” insanoğlu tarafından da sorgulandığına ve cezalandırıldıklarına  şahit olduk… Uzatmayalım… Geçen ağustos ayında en az 10 kişinin hayatına mal olan Gaziantep saldırısının  faillerini  halen bulamamış bir iktidarı temsil edenlerin, kimin suçlu olup olmayacağı konusunda fikir yürütmeye hakkı yoktur… Onların görevi halkın huzurunu bozanların, hainlerin, işbirlikçi bölücü sahtekarların, Türkiye Cumhuriyetine kin besleyen alçakların bir an önce  ipliğini pazara çıkarmaktır.