MUVAZİSİNİN İNTİKAMI OLABİLİR Mİ?

Sakın yanlış anlamayın… Sakın bir şeyler bildiğimi falan da sanmayın… Lakin olayı duyar duymaz, endişelenip tam da “Allah korumuş” diyecekken, nedendir bilinmez aklıma “Organize İşler’deki” çiftlik baskını geldi… Düşünün bir kere; on gün önce bir Twitter üzerinden duyurulmuş bir eylem, terörist belli, örgüt belli… Üstelik böyle bir terör örgütünün, 2 el bombası, uzun namlulu bir silahı ve tabancası olan bir elemanı… Gelgelelim attığı 2 el bombası da patlamıyor… Sıktığı kurşunlar kimselere bir zarar vermiyor… Tören kıyafetli polisler tarafından anında derdest ediliyor… Slogan atmasın diye öğrenci olaylarında bile “susturmak için” çocukların ağzına yumruk sokan polis bu vatandaşa oldukça sağduyulu… Adam “Yaşasın Devrimci Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi. Berkin’in hesabı sorulacak!”  sloganları atıyor… Tık yok. Doğrusu bana “garip” hatta daha da öte “saçma” geldi…

***

Ama mesela “Danıştay Baskını” bende önceleri bu tür garip çağrışımlara sebep olmamıştı. Olayı duyar duymaz çok endişelenmiştim… 2006 Mayıs’ında “saldırgan” polisin de kullandığı Glock marka bir silahla, sırf avukat kimliği var diye elini kolunu sallaya sallaya güvenlik kontrolünden geçip binaya girmiş ve “Türbanla işe gidip gelen öğretmenin anaokuluna müdür olamayacağına” karar veren 2. Daire’ye ulaşmıştı. “Allahü ekber” nidaları ile bir Danıştay üyesini şehit etti, üçünü de yaraladı. Cani bir süre sonra saldırının sebebini "Dairenin kararı Allah'ın adaletine uymuyordu. Allah'ın gazabı Danıştay'ın üzerinde olacak" diye açıklasa da bu sözlere büyüklerimiz bu pek kulak asmadı. Ve sonunda olay döndü dolaştı bu gün “kumpasa kurban gittikleri” kabul edilen ve “Camileri bombalamakla” da suçlanan askerlerin yargılandığı, Ergenekon’a bağlandı…  Nereden nereye… İşte o zaman endişelendim…

***

Bu gün de aynı endişeleri duyuyorum. Silahlı bir grup olmadıklarına inandığım kadar, her türlü kumpası kurabileceklerine de inandığım “Fethullah’çı diye de bilinen paralel yapının” muvazisi intikam uğruna; derme, çatma, trajik sonlanmasından özenle kaçınılmış bu yüzden de inandırıcılığını kaybetmiş, kontrollü bir eyleme mi imza attı acaba? Diyorum... İşin kötüsü, benim gibi sıradan vatandaşlar artık bu tür saldırı ve benzeri olayları “gerçek” olsa bile kanıksamaya ve altında başka nedenler aramaya başladı. Çünkü sıradan vatandaş artık devletin tüm kurumlarının vatandaşın haklarını değil, “egemenlerin” iktidarlarını koruma eğiliminde olduğu kanısında…

BİR "KİZİROĞLU MUSTAFA" OLABİLİR Mİ?

Rivayetlere bakarsanız Köroğlu, Bolu civarlarında zor işler başarıp efsane olunca, uzak illere de el atar. O diyar senin, bu diyar benim derken, gider kalesini taaa Ardahan dolaylarında Çıldır gölünü ayaklar altına alan bir tepeye kurar. Kaleyi kurar kurmasına da civarda hüküm süren devletin vergisini daha doğrusu devletin isminden başka bir iz’inin olmadığı bu ellerde “devlete haraç” toplayan Kizir ve avenesi buna çok bozulurlar. “Biz Osmanlıya sadık bir tebaayız, yöremizde haydut, eşkıya barındırmayız” diye Köroğlu’na posta koyar. Köroğlu bu, tehditlere aldırır mı? “Ben koskoca Bolu Beyini hizaya getirmişim, adsız şansız bir kizirden mi çekineceğim” diye haber yollar. Kizir akıllı uslu, güngörmüş bir adamdır, lâkin oğlu Mustafa kabına sığmaz bir delikanlı. Boyuna posuna bakmadan Köroğlu’na meydan okur, sözler taşınır, fitneler kaşınır… Neticede Köroğlu ile Kiziroğlu Mustafa bir kuytuda kozlarını paylaşmaya karar verirler.
***
Köroğlu karşısına dikilen onbeşlik delikanlıya, atı Kırat ise huysuz huysuz eşinen Mustafa’nın atı Alapaça’ya bakar. İkisi de rakiplerini ciddiye almaz, hem acır, hem kızarlar. Kesinlikle canlarını yakmak istemezler ama yine de bir ders vermeli, kulaklarını çekip, enselerine bir şaplak atmalıdırlar. Köroğlu kendinden emin bir şekilde “Haydi!” der, delikanlı “Kolla kendini!” diye haykırıp atını topuklar. Alapaça boşanmış yay gibi fırlar. Kırat son anda kenara sıçrar, saldırıyı savuşturur. Ama daha kendilerine gelemeden Alapaça dönüp üzerlerine varır, yeni yetme velet gürzünü patlatır. Köroğlu tecrübesini konuşturup darbeden kurtulur ama kargısı elinden düşer, kalkanı boydan boya yırtılır. Kiziroğlu Mustafa bu fırsatı kullanmaz. Tutup kargısını yere atar, kalkanını taşa çalar. Köroğlu hayatı boyunca ilk kez ürperdiğini hisseder ki yiğidin böylesi ile oyun oynaş olmaz. Nitekim Alapaça kartal hızıyla gelir ve bodoslama Kıratın böğrüne dalar. Köroğlu atıyla birlikte yuvarlanır ama sıçrayıp ayağa kalkar. Ama o ne? Kiziroğlu Mustafa da atından iner ve aynı şartlarda karşısına çıkar. Köroğlu, benzeri az bulunan bir silahşordur ama bütün darbeleri sıska çocuğun kılıcına toslar, meydan kılıç şakırdamaları ile inler, dört bir yana kıvılcımlar saçılır.
***
Bu kavga saatlerce sürer, ele sığmaz velet, Köroğlu’nun yanağına burnuna ufak ufak kesikler atar, kâh bıyıklarını, kâh kaşlarını budar. Kiziroğlu Mustafa istediği anda hâkimiyeti ele alabilecek kırattadır ki bunu  Köroğlu da anlar. Nitekim genç yiğit bir ara güneşe bakar, “Artık eğleşmesek iyi olacak!” gibilerinden bir şeyler mırıldanır ve Köroğlu’nun kılıcını dilim dilim doğramaya başlar. Kılıcı dört parmak kalınca Köroğlu kamasına sarılır. Delikanlı sakin sakin kılıcını kınına sokar ani bir hamleyle Köroğlu’nun bileğinden yakalar, sonra bi kafa, bi diz. Köroğlu’nu üstünden aşırıp yere çalar. Ünlü şaki son bir gayretle hançerine uzanır ama Kiziroğlu ondan evvel yetişir kabzaya basar. Artık akıbet aşikârdır, Kırat acıyla gözlerini yumar. O güne kadar yenilgi yüzü görmeyen Köroğlu pes eder, kafasını yere koyar. Ancak boynunda soğuk bir çelik değil, omuzunda sıcak bir el bulur. Yeniyetme çocuk onu koltuklayıp kaldırır, pınar başına götürüp, yaralarını yıkar. Sonra... Sonra delikanlı bir kâğıt uzatır ki üstünde “Bundan böyle Devlete kafa tutmayacağım, milleti haraca kesmeyeceğim. Eğer emredilirse zalimlere, şakilere ve kara donlu kâfirlere karşı vazife almaya hazırım” yazar. Köroğlu hiç düşünmeden mührünü çıkarır ve altına basar.
***
Hikâye bu… Şimdilerde Kiziroğlu Mustafa’ya özenen bir adam var ortalıkta. Ufak, tefek, çipil gözleri fıldır fıldır…  Kiziroğlu Mustafa mahlası ile piyasa yapmaya özenmiş özenmesine de bakalım bugün Köroğlu’na dönmüş asalaklara karşı aynı mücadeleyi verebilecek, aynı başarıyı kazanabilecek mi? Pek yakında bu mücadelenin ilk ayağına şahit olacağımızı sanıyorum…  

 

 

YENİ DAMGA "ATEİST"

YENİ DAMGA "ATEİST"
Can Dündar -Cumhuriyet-

Yaratılanı Yaradan’dan ötürü seviyor”du sözde...
Palavra!
Hele bir yol inşaatına karşı çık da gör...
Maske anında düşüyor. Dil çatallaşıyor.
Yeni damga:
“Ateist.”
SENSİN TERÖRİST
ODTÜ’lüler, on binlerce öğrencinin emeği, on yılların sabrıyla büyütülmüş güzelim ormanın katledilip yerine yol yapılmasına karşı çıktı ya..
“Yolu bu solculara rağmen, o ateistlere rağmen yaptık” diyor Hünkâr... Nefret söylemiyle bağırıyor:
“Bunlar terörist, bunlar ateist”...
Bir ODTÜ’lü olarak kendisine aynen iade ediyorum:
Sensin terörist!
HIRSIZI TAKİP EDEN BİZİZ TAKTİR EDEN SEN
Ağacı büyüten biziz, kesen sen...
Talana “Dur” diyen biziz, yol veren sen...
Hukuku müdafaa eden biziz, katleden sen...
Gençleri kurşunlayan polise “Kıymayın” diye feryat eden biziz, onları “Destan yazdılar” diye öven sen...
Zulmün kabardığında camiye sığınan biziz, sığınanları “İçki içtiler” yalanıyla lanetleyen sen...
Hırsızı takip eden biziz, takdir eden sen...
Evladımıza “Haramdan uzak dur” diyen biziz, “Evdeki dolarları sıfırla” talimatı veren sen...
AYNI ŞEYLERE İNANMADIĞINA ŞÜKREDİYOR İNSAN
İnsanı insan olduğu için, ayrım gözetmeksizin seven biziz, muhaliflerine “Ateist” diye, “çocuksuz” diye hakaret eden sen...
Hal böyleyken, biz “ateist”iz, mümin sen; öyle mi?
Aynı şeylere inanmadığımıza şükrediyor insan...
Cumhuriyet

İNSAN MI BUNLAR?

Sabırla makamlarında yükseldikçe daha çok tevazu sahibi olmalarını beklediğimiz beylerin, mevkileri ile doğru orantılı olarak artan “saçmalamaları” karşısında şaşkınlığım her gün biraz daha artıyor… Cizre’de PKK şehre inmiş onlar hala, “Kapalı yerde sigara içiyor göstere göstere terbiyesizler. Cumhurbaşkanı’nı görüyor, hala içmeye devam ediyor” muhabbeti ile sinir bozuyorlar. Bu tür davranışları şahsın diktacı tutumuna verir geçeriz de; “50 kişinin ricasını kıramayıp açtıklarını” utanmadan itiraf ettikleri maden ocağında mahsur kalmış 18 madencimize henüz ulaşamamışken, yeni bir saçmalık daha yumurtlamalarına ne kılıf uyduracağız. Neymiş de bundan sonra “yaptıkları düzenlemelerle” çaresiz, işsiz bıraktıkları madenciler, çalıştıkları ocak hakkındaki şikâyetlerini direkt olarak Başbakanlığa bildirebilecekmiş… Maden kazalarını önlemek için buldukları çözüme bakar mısınız? “Sendikasız kimse madenlere inemez, madenleri sendikalar denetler, hesabı da onlardan sorarız” falan dese bir nebze içim rahatlayacak… Ama nerde?  Hala kendilerine çıkarttıkları “payın” peşindeler…

***

Kendilerine inanılması, güvenilmesi gerektiğine en azından kendilerine oy verenleri ikna edip, çıkarları söz konusu olunca yarı yolda bırakan bu insancıkları, elbette anlıyorum. Halkı oyalamak, aldatmak, katakulli çevirmek onların “fıtratında” var da; şaşırtıcı olan, halkın göz göre göre bu düzenden medet umması… Ha, bu durum sadece bu gün mü böyleydi… Hayır… Taaa 1956 yılında da durum pek farklı değilmiş… Toplumcu-gerçekçi şiirin usta isimlerinden Hasan Hüseyin KORKMAZGİL (1927-1984) Taaa 1956 da, bugünkü iktidarın örnek aldığı Demokrat Parti-Menderes döneminde, Gürün’den şu şiiri seslendirmiş…             

***
İNSAN MI BUNLAR?
Çocukları seviyorlar da yarını sevmiyorlar

Kömürü seviyorlar da sökeni sevmiyorlar

Fabrikayı seviyorlar da grevi sevmiyorlar

... ... portakalı elmayı muzu viskiyi

... ipekliyi seviyorlar da işçiyi sevmiyorlar

 

Bu gemiyi bu denizde baban mı kaydırıyor?

Bu treni bu dağlardan anan mı aşırtıyor?

Kim ekiyor bu pamuğu kim büküp kim dokuyor?

Buğdayı kim tütünü kim patatesi kim?

Kaynanan mı tarıyor bu denizi saç gibi

Kayaları baldır gibi metresin mi açıyor

Oynaşın mı ışıtıyor bu karanlık geceleri

Düşündükçe domur domur çoğalıyorum

Cephanelik oluyorum bunları düşündükçe

Ben bunlara insan diyemiyorum.

                                           Hasan Hüseyin KORKMAZGİL

HAM HUM ŞARALOP

Malum kafamız bozuldu mu, iktidara verip veriştiriyoruz da, aslında çektiğimiz sıkıntıların esas öznesinin “muhalefet” olduğunu unutmamak gerekir… Özellikle bizim muhalefeti aklı başında bir adam izlemeye kalksa yemin ederim 3 günde “tımarhanelik” olur. Hele hele muhalefet liderlerini, anaları sanki sadece “muhalif kalmak” için doğurmuş. Koltuğa oturdular mı iş tamam. Hepsinin sistemi aynı “Allah’tan sağlık, devletten aylık”… Hem de ne aylık… Hele “ana muhalefet” lideri isen yırttın işi… Önce başbakan; sonra sen… Daha ne olsun. “Hem oğlan evinde hem kız evinde gözükmeye çalışan davetsiz misafir” gibi durumu idare ediyorlar işte… Sonuç: Ham hum şaralop… 

***

Askerimize; casus, darbeci, suikastçı hatta ahlaksız iftiraları atılırken hep merak etmiştim; acaba muhalefet, sıradan bir vatandaştan farklı olarak, ne yaptı? Düzmece belgelerle, baskınlarla, kazılarla, suikast masalları ile iktidarın paralelleri, Genel Kurmayın kozmik odalarını talan ederken bizim muhalefet neredeydi acaba? Bu kadar da değil. Daha düne kadar, Pennsylvania’daki abilerine “Ne istediniz de vermedik” diyenlerin iplikleri bazara çıkınca “Ah ne kadar safmışız aldattılar bizi” ye çark etmeleri sırasında, kendine “Çarkçı” lakabı yakıştırılan muhalefet liderimizin sesi neden kısık çıkıyor acaba? Hepsi bir yana, yüzlerce yasa, kararname çıkartıp “talanı” kitabına uydurdukları yasal izleme ile elde edilen belgelerle ortaya çıkınca, makamlarından alınan bu adamlar muhalefetin gözü önünde malı götürmediler mi?  Madenciye 1 adet yaşam odasını pahalı diye çok görenlerin, yasa dışı yollarla ATATÜRK Orman Çiftliği’ne el koyup ve 1000 odalı kaç’Ak Saray’ın temellerini attırırken, Allah aşkına, muhalefet ne yaptı? Birkaç cılız girişim, birkaç Anayasa Mahkemesine başvuru, o kadar… Yani; ham hum şaralop…

***

İş sadece “kitabına uydurulup” halledilebilen işlerle kalsa, Allah’a havale edip kurtuluruz da, şimdi başımızda daha da büyük belalar var… İktidarın “açılım, açılım” deyip kudurttuğu Apoitleri sayesinde güney doğuda “devlet” sizlere ömür… El altından dışarıda IŞİD’e, içeride PKK’ya yaltaklananlar “gücümüzü test etmesinler” safhasında iken adamlar 3-5 ilimizi “kurtarılmış bölge” ilan etti, bayraklarımızı, Atatürk anıtlarımız yakılıp tahrip ettiler. Yetmedi; daha dün 3 tane aslan gibi, silahsız, sivil giyimli askerimizi, bir korucumuzu kalleşçe şehit ettiler. Üstelik cinayetlerinin ardından bir bildiri yayınlayıp: Yaşanan her saldırı karşısında Kürdistan Halk Savunma Güçleri olarak misilleme hakkımız mevcuttur. Deyip dalgalarını da geçtiler… Ayıptır sorması, iktidardan vaz geçtik artık da, siz bu ara hiç muhalefeti gördünüz mü?