ARAP BAHARI NE DURUMDA

Arap Baharı deyince akla, Tunus, Mısır, Libya, Suriye, Bahreyn, Yemen vb. Arap ülkesi ve buralardaki “demokrasi” talebi ile yapılan mitingler, protestolar ve halk ayaklanmaları geliyorsa da, aslında Irak’ta başladı. Saddam’dan kurtarma bahanesi ile “demokrasi taciri” ABD Irak’ı işgal etti. Bir milyon Iraklı katledildi. Ülkenin milli servetine el konuldu ve ülkenin doğal kaynaklarını işletme hakkı katliamı finansa eden işbirlikçileri arasında paylaştırıldı ve iş bitti. Şimdi başka baharlar yaratıyor. Gelgelelim  Irak’ta belki de yeni ve çok daha kanlı bir dönemi tetikledi... Şii-sünni çatışması… “16 farklı yerde gerçekleşen koordineli Sünni saldırılarının sonucunda hayatını kaybeden insan sayısı 70'in üzerinde.” Irak yeni olaylara, belki de adının bile yeryüzünden silinmesi ile sonuçlanacak bir sürece gebe bırakıldı.
***
Baharı yeni yaşayan ülkelerin durumu da pek iç açıcı gözükmüyor… Ülkeyi; Akdeniz Üniversitesinde Bakanı protesto eden “5 öğrenciye” dahi tahammül edemeyecek hale getiren Ustalar, kan gölüne dönen Libya, Mısır ve son olarak da Suriye’ye “demokrasi ithali için” hiçbir fedakarlıktan çekinmedi. Hatta Ali Babacan’ın; "Libyalı muhalifler paranın hepsini birden istedi ama, ben uçak düşer müşer diye vermedim. 100 kilo gönderdik, gerisini elden verdik” sözü ile Usta’nın Mısır’daki tarihi konuşmasını hatırlarsınız… “Ben Müslümanım ama laik değilim, fakat laik ülkenin başbakanıyım, Mısır’a laik anayasa tavsiye ediyorum, laiklikten sakın korkmayın, umarım Mısır laik olacaktır.” Hele hele ''Suriye meselesi bizim bir iç meselemizdir'' sözleri bizim de olayların "çanakçıbaşı" olduğumuzu olduğumuzu anlatması açısından önemlidir…
***
Peki sonuç bu ülkelerdeki “rejimleri yıkmak” için dökülen kana değmiş midir? Binlerce kişinin katledildiği, yakılıp yıkılan Libya’da Kaddafi ve ailesinin başına gelenleri dehşet ve ibretle izledik. Bu gün Mısır Devlet Başkanı Hüsnü Mübarek ve ailesi “Göstericileri öldürmek ve yasa dışı yollardan mal edinmek” suçlamalarıyla yargılanacağı günü bekliyor. Yerine kurulan hükümetin de “isyanın” amacına hizmet etmeyeceği düşüncesi ile Tahrir Meydanı yeni facialara hazırlanıyor. Halk meclisi seçimleri sürerken, geçici hükümetin başında olan askeri konseyin istifasını isteyen protestocularla polis arasındaki çatışmalarda 3 günde 10 kişinin öldü. Dünya basınını artık piramitler yerine Bilimsel Araştırma Enstitüsünde yanan eserlerin, polisin kadınlara uyguladığı şiddetin fotoğrafları ile din adamı kisvesine bürünmüş Mısırlı meczupların verdiği fetvalar süslüyor. Uzatmayalım, Suriye’deki Arap Baharı binlerce can aldı ve almaya devam ediyor. Batının bahar dediği yerlerde hala karakış hüküm sürüyor.
***
Büyük Ortadoğu Projesi kapsamında adı “Arap Baharı” diye insanlığın gözünden saklanan bu kanlı olaylar serisinden en çok ibret alması gerekenler ise koparacakları imtiyazlar dışında muhaliflere demokrasi adına hiçbir şart koşmadan, insan hayatını hiçe sayarak destek verip, sonra da “Devrimler kanla olmasın, gerçek demokraside halkın iradesidir” falan diye masal anlatanlardır.

35 KAÇAKÇI

Başlığa bakıp da olayı ciddiye almadığımı falan zannetmeyin. İnanın olayı, henüz “her şeyin hakimi” Ustaların "açıklama yapamadığı" saatlerde öğrenince, aklım başımdan gitti. Gel gör ki olan olmuştu… Olay şu: Terör örgütü elebaşlarının son dönemde verdikleri kayıplar yüzünden uşaklarına “misilleme” talimatı verdiği bilgisine ulaşılmışken, bir grubun 28 Aralık 2011 günü akşam Irak sınırları içinden hududumuza doğru hareket halinde olduğu istihbaratı yapılıyor. Harekete geçirilen İnsansız Hava Araçları akşam 6.30 civarında grubu tespit ediyor ve Şırnak’ın Uludere ilçesine bağlı Ortasu köyü yakınlarında savaş uçaklarımız vuruyor…  Ancak cesetlere ulaşılınca, aralarında korucuların da olduğu ve kaçak mazot sigara vs. getirdikleri iddia edilen yani kaçakçılık yapan köylülerin vurulduğu anlaşılıyor.
***
Yetkililer bu bölgede bir süre önce teröristlerin katırlara yükleyip getirdiği ağır silahlarla karakollarımıza yaptıkları saldırılarda büyük kayıplar vermemizin getirdiği tedirginliğin, ayrıca kaçakçı grubun kıyafetleri de dahil grubun bir çok özelliğinin terörist gruplarını andırmasının bu acı olaya sebebiyet verdiğini ifade ediyor.  Diğer yandan, bu acı olayda vefat edenlerin tabutlarına örtülü PKK bayrakları ile yakın zamanda Leyla Zana’nın “referandum” talebini ele alırsak “mağdur  tarafın öyle sanıldığı kadar masum olmayabileceği” ortaya çıkar. Kaldı ki; tam da hükümet yetkililerinin terörizmle mücadelede, “polis-asker iş birliğinin en verimli döneminde olduğunu” ifade ederlerken böyle bir istihbarat zafiyetinin ortaya çıkması son derece şaşırtıcıdır.
***
Bu olay Kibirli Ustalara; “Sahip olmak için değer vermek gerektiğini” anlayabilmeleri için, unutamayacakları bir ders olsa da; olayda bazı gariplikler de var… Kaçakçı gruplarında 7-8 katırın başında bir kişi bulunurken bu gruptaki kişi sayısının çok daha fazla olması, istihbarat kaynaklarını şaşırtan durum olarak gösterilmektedir. Kaldı ki burada göz ardı edilmemesi gereken, ister sıradan bir vatandaş olsun, ister korucu, hiö kimsenin sınırdan elini kolunu sallaya sallaya girmeyeceğidir. Herkes bilir ki, sınırlardan izinsiz geçmek tehlikelidir? Bu işi yapanlar  bir mayına basabileceğini ya da bir kurşuna hedef olabileceğini bilir. Eğer kaçakçı isen, devlete başkaldırıyorsan belli bir riski göze alıyorsun demektir.Öte yandan eğer terör ve terörle mücadele, bir  “savaş hali durumu" boyutlarına çekilmiş ise yani mücadeleye polis ve jandarmanın yanında Türk Silahlı Kuvvetleri de karışmışsa bu tür olaylar maalesef mümkündür. Hatırlayın; 1974 Kıbrıs Barış Harekatı sırasında Kocatepe Muhribi de bir yanlışlık sonucu hava kuvvetlerimiz tarafından vurulmuştu.
***
Sonuç olarak; bu olayda bir suçlu varsa, bunu bulmanın yolu acılı insanları kışkırtmak, “koskoca bir topluma ‘cani’ damgası vurmak” olmamalıdır. Bu işin esas sorumluları da aslında en fazla feryat eden bu bölücülerle, onların bozguncu emellerinin önünü açan siyasilerdir. Çünkü inanıyorum ki;  vicdan sahibi birlik, dirlik isteyen halkımızı bu olay derinden yaralamış ve üzmüştür. Özellikle olayın ayrıntılarını dahi beklemeden, “bilinçli bir katliam yapıldığı” hikayelerini yayan “ırkçı kışkırtıcılar”  kaçakçılığa ya da terör örgütüne mecbur ettikleri bölge halkının acıları üzerinden ticareti derhal bırakmalıdır… Artık bu ülkede hem sebep olanların hem de zarar görenlerin acı çektiği “bu insanlık dramına” timsah gözyaşları dökerek kimseleri kandıramazlar. Bunların bir söz söyleme hakları varsa, bunu acilen Devletin bir şekilde bu yarayı sarmasını sağlamak için kullanmalıdır… İftira etmeden, kışkırtmadan…

BURKUNTUDUR GEÇER…

Binlerce emekli “intibak yasası” beklerken, yani maaşlarında ekstradan yapılacak 20-30 TL’lik bir artışı beklerken, bir anda; emekli vekillerin maaşının 8 bin TL’ye çıkartıldığı yetmiyor gibi, parlamento dışı kalmış, işsiz milletvekillerinin emeklilik primlerinin tamamının, çalışan eski vekillerin ile milletvekili emeklisi olabilmek için ödemeleri gereken prim farkının TBMM bütçesinden karşılanması sağlandı… Gel gelelim zaten dünyanın en yüksek maaşını alan millet vekillerimizin maaşlarına yaptıkları “ihtiyaçtan hasıl olan uyarlama” kamu vicdanında kabul görmedi. Sayın Cumhurbaşkanımız bile durumdan “rahatsızmış” ki, “milletin vekilinden yediği kazığı” Köşk’teki hukukçu kurmaylarına sadece mevzuat değil, teamüller açısından da titiz bir biçimde inceletecekmiş… Bedelli askerlikte ve de Şike yasasında olduğu gibi. Çok rahatsızmış…

***  

Özellikle iki dönem milletvekilliği yapanlar köşeyi döndü… Artık 11 bin 250 liraya ulaşan milletvekili aylık gelirine bir de emekli vekil maaşı olan yaklaşık 8 bine de eklediniz mi, maaşlar 19 bin lirayı geçiyor. Vatandaş yıllık  %4 zamma talim etsin dursun. Fakat en enteresan olanı olayın “zamanlaması” ve vekillerimizin bu zamma gösterdikleri “mazeretler”…

***

Zamanlama: Milletvekillerine “2 yılda kıyak emeklilik ve zam” önergesi, kamuoyunun bütün dikkati Fransız Ulusal Meclisinde görüşülen “soykırımı inkar edenlere ceza öngören yasaya” çevrilmişken üstelik  Meclis TV naklen yayını kestikten sonra ele alındı. Önergede AKP ve CHP, MHP ve BDP grup başkan vekillerinin ve 1 CHP’li vekilin imzası vardı. Ancak sonradan muhalefetin vicdanı sızlamış olsa ki, kabul oyu verenlerin sadece 2’si CHP’li. Enteresan…

***

Mazeretler: AKP’li Cemil Çiçek  özetle “... Elinizi vicdanınıza koyun, milletvekillerinin giderlerini biliyorsunuz.  Dünya parlamentolarını da dikkate alarak bir düzenleme yapılmıştır… Bu bir ihtiyaçtan ortaya çıkmış uyarlamadır…  Milletvekillerini bu kadar gagalamanın ne faydası var. Sade vatandaşa göre vekiller daha fazla harcıyor. Bir vekil yılda en az yüz düğüne gider. Koskoca milletvekili çeyrek altın takacak değil ya, elbette tam altın takıyor”diyor…

***

CHP'li Ahmet Toptaş, “TBMM'de şu anda milletvekili olup, SGK, Bağ-Kur'dan emekli olduğu için milletvekili emeklisi olamayacak 200 tane milletvekili var. 30 sene vekillik yapsa bile, vekilliği kaybedince 900 lira maaş alıyor. Bu benimsenir mi? … Meclise konuklarım geliyor. Meclis'te 'Çorba için mi' diyeceğim? Meclis civarında 2 bin liradan aşağı kiralık ev bulamazsınız. Bir vekilin insan gibi yaşama hakkı olmaz mı bu memlekette? Düşünün saat 11.00'den ertesi gün sabah 06.00'ya kadar görüşme sürüyor. Bu insanları Kızılay'da, emekli zabıta memuru gibi dolaştırmaya toplumun gönlü nasıl razı olur?

***

Sonuç: Valla adamlar haklı. Koskoca milletvekili sıradan vatandaşla bir olabilir mi? Düğüne gidecek takı parasını, elbisesi kirlenecek temizleme parasını, hatta kendi kirlenecek hamam parasını vereceksin… Normal vatandaşın böyle harcamaları mı var? Bakmayın siz Kültür Bakanı Günay’ın “… biraz içim burkuldu demezsem kendime karşı saygısızlık etmiş olurum” demesine, burkuntudur düzelir.

ONLAR “DEJAVU” DEDİ

Bizde bu “yabancı mal” hayranlığı varken, “söğüşlenmekten” kurtulamayız. Sıkıyı gördük mü atar tutar, ertesi gün ağzımıza bir parmak bal çaldılar mı, unuturuz gideriz. Toplumsal hafızamız yok… Böyle olunca da, bugün Fransa, yarın ABD, öbür gün kim bilir hangi soysuz, “bizim acılarımızdan” nemalanır, Allah bilir… Maalesef bu hep böyle oldu. Onlar dilediğini yaptı biz unuttuk gitti! Onlar “Dejavu” dedi, biz “Tarih tekerrürden ibarettir” deyip kendimizi “keklik” kalmaya alıştırdık. Peki ne yapmalı? Önce vaz geçeceğiz bu batı hayranlığından… Bizim, bizden başka dostumuz olmadığını kabul edeceğiz. Ermeni Meselesi de dahil her gün çığ gibi artan sorunların çözümünün “amentüsü” budur. Tabii bu da yetmez…

***

Ermeni sorununa bakalım… Devlet nedendir bilinmez, “uluslararası tarafsız bilim kurulları” teşkil edip arşivleri didik didik etmeye yanaşmıyor. “Arşivleri açtık ya!” Gelip okusunlar havasındayız… Nedense kendilerine çeşit çeşit uçaklar, zırhlı araçlar alacak parayı bulan büyüklerimiz, kimsenin itiraz edemeyeceği bir tarafsız kurulu finanse edemiyor. Böyle olunca da çözüm yerine daha kolay olan, sorunları ötelemeyi tercih ediyor. Bu kadar mı? Hayır… Bir de soykırımın mucidi Batılıların ve yerli işbirlikçilerinin “Geçmişle hesaplaşma” gibi masum bir eşkale büründürdükleri pusuları var. Özellikle bu külliyen hiledir. Çünkü bunu önerenler, Osmanlı’nın isyancı deyip, idama mahkum ettiği Mustafa Kemal ve arkadaşlarının önderliğinde bu halkın, Türkiye Cumhuriyetini kurduğunu, böylece Osmanlı İmparatorluğu dönemi defterinin kapatıldığını bizden iyi bilir.

***

Öte yandan, “yerli özürcülerin” bile en azından, Ermenilerin, daha dün Hocalı’da yaptıkları katliamı,  tehcir yasası çıkmadan hemen önce, nisan 1915 Van ayaklanmasında kaç Türk’ü katlettiğini, tehcir yasasının çıkmasında etkin rolü olduğu söylenen Mehmet Talat Paşa, Ahmet Cemal Paşa ve onlarca dışişleri temsilcimizin, koruması altında oldukları Avrupa ülkelerinin göbeğinde katledilmesini hiçbir zaman dillendirmiyor olması, işin içinde bir “katakulli” olduğunun ispatıdır. Bunu da bir tarafa koyalım, madem geçmişle hesaplaşılacak, 1877-78 yani 93 Harbinde Anadolu’da Ruslar ve doğal işbirlikçisi Ermeniler çok daha büyük bir tehcirin müsebbibi olmamış mıdır? Sonra; neden sadece biz geçmişimizle hesaplaşmalıyız, Rusların, Fransızların, İngilizlerin, İspanyolların, Portekizlilerin, Almanların, Yunanlıların ve Ermeni işbirlikçilerinin geçmişleri çok mu temiz?

***

Hepsi bir yana, soykırımcıların şahı Fransa’nın Milli Meclisinde, “soykırım iddialarını kabul etmeyenlerin cezalandırılmasıyla” ilgili yasa, her şeyden önce Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesine aykırıdır. Ancak; bu madde “Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir…” dese de bizim dünyada haklılığımızı ortaya çıkaracak kapısını çalacağımız bir makam kalmadı ise kabahati kendimizde aramalıyız. Neden mi? Biz, acilen çıkarttığımız yasalarla “şikecileri” ferahlatırken, yıllarca Rus-Sovyet devlet arşivlerinde “Ermeni meselesi” üzerine araştırmalar yapan bilim insanlarını tutuklamayı marifet sayarız. Bizim insanımıza “Ermeni tehciri nedir?” diye sorsan aval aval bakar, Ermeniler ise İngilizlerin yandaş bulmak için ürettiği Mavi Kitap denen hikaye kitabını ezbere anlatır. Biz, Mustafa Kemal ve arkadaşlarının kurduğu meclisin kürsüsünden onları, “Dersim’de katliam yapmakla” suçlayıp milleti, aşiretlere, ırklara, cemaatlere bölmeye çalışırken, Ermeniler, yalan yanlış da olsa  bir hedef tutturmuşlar, tutturdukları yolda adım adım ilerliyorlar. Daha ne olsun.

BU İŞ DAHA ÇOK BAŞ AĞRITIR

Neredeyse bütün maddeleri revizyona uğradığından sadece adı “82 Anayasası” olan Anayasamızın, 101. Maddesinde, 31.5.2007’de yapılan bir değişiklikle Cumhurbaşkanlarının görev süresi de düzenlenmiş, 7 yıl olan görev süreleri 5 yıla indirilmişti. Sonuç: Anayasamızın 101.maddesi- (Değişik: 31.5.2007-5678/4 md.) Cumhurbaşkanı, kırk yaşını doldurmuş ve yükseköğrenim yapmış Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri veya bu niteliklere ve milletvekili seçilme yeterliğine sahip “Türk vatandaşları arasından, halk tarafından” seçilir. Cumhurbaşkanının görev süresi beş yıldır. Bir kimse en fazla iki defa Cumhurbaşkanı seçilebilir…” hükmünü getirir. Önceki Cumhurbaşkanımız Sayın Ahmet Necdet Sezer’in görev süresi 7 yıldı. Görevine 16 Mayıs 2000’de başlayıp ve yerini 28 Ağustos 2007’de Sayın Abdullah Gül’e bıraktı.

 ***

Şimdi yukarıdaki tarihlere bir göz atalım. Cumhurbaşkanlığı seçimi ile ilgili değişiklik ne zaman yapılmış? 31.05.2007. Peki, Sayın Abdullah Gül ne zaman Cumhurbaşkanı olmuş? 28.08.2007 ağustostan mayısı çıkar 3 ay. Yani değişikliğin yapılmasından tam 3 ay sonra Cumhurun başına geçmiş. Gelgelelim değişikliğin referanduma sunulması gerekmiş. Ve 31.05.2007’de yapılan değişiklik 21.10.2007’de halka sunulmuş. Yani denmiş ki;  “…Cumhurbaşkanının görev süresi beş yıldır… Evet, mi, hayır mı?” Halkın yaklaşık %69’u EVET demiş…  Kimse halka, “Sayın Cumhurbaşkanı Abdullah Gül halk tarafından seçilmedi buna rağmen görev süresi 5 yıla insin mi?” diye sormamış. Ya da; çıkarılan yasaya bir geçici madde ekleyip Sayın Cumhurbaşkanının görev süresini “müstesna” tutmamışlar.

***

Cumhurbaşkanının görev süresi ile ilgili olarak neden, sadece sakinliği kalan “sakin güç Kılıçdaroğlu’nun” 5 yıl, her türlü hakarete maruz kaldığı halde bıkmadan usanmadan iktidarın yolunu  süpüren Devlet Beyin (5+5)yıl,  Ustanın da “Bizim görüşümüz 7 yıldır” dediğini, anladınız mı? AKP iktidarı her işi olduğu gibi, Usta’nın Cumhurbaşkanlığına aday olabilmesi işini de yüzüne gözüne bulaştırdı…  Hatayı Ustayız diyenler yapıyor ama afrasını tafrasını, masrafını vatandaşa çektiriyorlar…  Yapılan değişikliğe bakınca ise size ancak, bu konu bir çözüme ulaşsa bile, seçim safhası ve sonrasında bu işin de, “başımızı daha çok ağrıtacağını” şimdiden söyleyebilirim…