YARINI DA DÜŞÜNMELİSİNİZ

İstanbul’daki Roman Kurultayı’nda Sayın Başbakan’ın konuşması sırasında, saygısızlık yapıp “Parasız eğitim istiyoruz, alacağız” yazılı pankart açan Ferhat Tüzel ve Berna Yılmaz derhal tutuklanıyor… “Tutuklu” bu gençler tam 17 aydır “örgüt üyesi” suçlamasıyla cezaevinde… Herhalde mahkeme 17 aydır “varlığından emin olduğu delillere” ulaşamamış olacak ki haziran ayı içinde; yine tutukluluğun devamına karar verdi. Mahkeme “delillere ve savcının talebine uygun olarak” bu kararı aldığını kayda geçirse de, bir süre önce HSYK kararnamesi ile özel yetkisi kaldırılarak Büyükçekmece Adliyesi’ne atanan Savcı Kasım İlimoğlu, “2 gencin beraatını ve derhal tahliye edilmelerini” istemişti… Anlaşılan o ki, artık bu türden tayinler ve adalete “kraldan daha çok kralcıların” müdahalesi ne ilk ne de son olacak. Sanki bu tespitin gerçekliğini onaylar gibi HSYK bugün de, Balbay ve Haberal’ın tahliyesinden yana oy kullanan 13. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı Köksal Şengün’ü Bolu’ya tayin etti…

***

İnsanın isyan edesi geliyor. Deniz Feneri e.V. ile ilgili olarak açılan davada 900 küsur gün sonra tutuklanmasına karar verilen zanlılar, Zahit Aman ve Zekeriya Karaman’ın “bu kadar zamandır” delilleri karartması mesele edilmemişken, Allah aşkına bu çocuklar hangi delilleri karartabilirler ki? Tutuklu gençlerin avukatı Taylan Tanay mahkemenin, savcının mütalaasını “okumadan” karar verdiğini savunarak, “Bir taraftan savcı tahliye istiyor. Ama aynı gerekçelerle heyet, tutukluluk halinin devamına karar veriyor. Duruşma 6 Ekim’de görülecek. Dolayısıyla tutukluluk süreleri 19 aya çıkmış olacak. Mahkemenin bundan sonraki yaklaşımının ne olacağını merak ediyoruz. Umarız savcının değişmesiyle birlikte bu mütalaadan geri adım atmaz. İlimoğlu özgürlükçü yaklaşan bir savcıydı. Mahkemenin, zanlı lehine görüş bildiren savcıyı yok saydığı anlaşılıyor” dedi.

***

Ergenekon Operasyonlarından tutun da, Şike Operasyonlarına kadar adeta, “zevkine” tutuklananların başına gelen de budur. Oysa mahkemeler ve kanun adamları yasaların verdiği yetkileri, hak ve özgürlükleri “genişleten” bir anlayışla yorumlanması ve uygulanması gerekmektedir… Bu manada; “önyargının” hüküm sürmediği, zanlıların “peşinen suçlu sayılmadığı” mahkemelere sahip olan ülkelerde, sanıkların lehine olan en küçük bir “emare” bile değerlendirilirken, bizde sanıkların lehine delilleri ortaya çıkarmak için bir çaba gösterilmediği gibi, lehte delillerin göz ardı edildiği, gizlendiği veya mahkemeye ulaşmasının geciktirildiği ortaya çıkarılmadı mı? Bu gün önyargıları ile “peşin” mahkumiyetler vererek özgürlükleri kısıtlamayı zevk edinenlerin bir gün aynı duruma düşmeyeceklerini kim garanti edebilir ki? Onlara hatırlatmak isterim “yarını” da düşünmelisiniz…

***

Tüm toplum uzun tutukluluk sürelerinden ve mahkemelerin insan hak ve özgürlüklerini hiçe saymasından rahatsızdır. Dolayısıyla en azından acilen “tutukluluk süreleri insani bir düzeye” çekilmeli, insanların kaderi, siyasi müdahalelere veya kafası karışık iki üç hakimin ya da savcının eline bırakılmalıdır. İşte en azından “bu yüzden” imza krizini sona erdiren AKP’nin alaycı bir tavırla fakat düştüğü çirkin durumdan kurtulmanın sevinci ile bayram ederek, imzaladığı mutabakat metni son derece önemlidir. Madem ki, iktidarla muhalefet aynı fikirde, hadi bakalım gösterin gerçek yüzünüzü…

EFENDİCE…

CHP’nin demokrasi krizi diye adlandırdığı “yemin krizinin” vatandaşları, Aziz Yıldırım’ın tutuklanması kadar bile etkilemediğini söylesek pek de yalan olmaz… Bu da; “liderin” sorunları geleneksel yöntemlerle çözme hevesini henüz üzerlerinden atamamış olduğunu da gösteriyor. Oysa medya başta olmak üzere “yandaşların gücü” iktidar tarafından defalarca test edilip onaylandı… Muhalefetin de artık bu güce kullanması gerekmez mi? Örneğin, CHP’nin “yemin krizinin” altındaki en önemli etkenin, TBMM’de berberde AKP’li bir yöneticinin, yan koltukta oturanın İstanbul milletvekili İhsan Özkes olduğunu farketmeden, “yüksek sesle ve isim vererek en az 3 CHP’li milletvekilinin daha içeri alınacağını” söylemesi olduğunu bir çok kişinin, hatta “tavır ve söylemlerine” bakılırsa Sn. Baykal’ın bile bildiğini sanmıyorum.
***
Daha önceleri de, benzer tahminlerin “keramet sahibi bazı şahıslar” tarafından yapıldığı ve tam da tahmin ettikleri gibi “gerçekleştiği” düşünülürse, insanı ürperten, demokrasiye olan inancını tüketen bir durum olduğu aşikar. Nitekim bu “berber kazasından” sonra hızla karar alan CHP kurmayları “yemin etmeyerek”, hem AKP’ye güven duymadıklarını göstermiş, hem de bir demokrasi mücadelesine girmiş oldular. Bütün kazancı “helal” bir büyüğümüzün “çalışmadan para alacaklar” gıybetine karşı, “yemin etmek için müsait bir zemin oluşana kadar” maaşlarından da vazgeçmeyi göze alarak. Üstelik de parti içi muhalefete ve sanki yarın seçim olacak gibi, ikide bir çıkıp “AKP % 60 oldu, oy kaybediyoruz” saçmalığına rağmen. Gelgelelim olayların nasıl geliştiğini bilmeyenler, Kılıçdaroğlu’ndan “Sarı Öküzü teslim etmeyecektik” diye sonlanan bir hikaye dinleyince, kim bilir nelere yormuştur…
***
Tüm bu olumsuzluklara rağmen CHP gerekeni yaptı ve müsait zemini oluşturdu. “Tükürdüğünü yalayacaklar.” cümlesi gibi seviyesiz ifadelerle aşağılanmasına ve “Yemin etmedi de ne oldu?” diyerek, bir türlü ne olduğunu anlayamayan şapşalların, CHP’li gençlerin de, çapulcu takımı gibi caddeleri savaş alanına çevireceği beklentisine rağmen, başta söylediği gibi "amacına ulaştığı, yemin etmek için uygun zemini oluşturduğu" bile söylenebilir. Efendice… Hiçbir kurumu etkisi altına alma hevesine kapılmadan. Beğenmediğimiz Anayasamızın verdiği “hak ve özgürlükleri” vefasız, umursuz ve nobran iktidar ile yasaları kafasına göre yorumlayan yandaşlarına hatırlatarak…
***
Mutabakat metnine giren şu kararlar önemli: “Tüm siyasi partilerin ve milletvekillerinin, milletimizin kendilerine verdiği bu onurlu görevi yerine getirmeleri için T.B.M.M’nde olmaları gerektiğine inanıyoruz... Anayasa dahil tüm mevzuatın, hukukun üstünlüğü çerçevesinde ve kuvvetler ayrılığı ilkesi dikkate alınarak özgürlükleri genişletici bir anlayışla yorumlanması ve uygulanması gerektiğine inanıyoruz…” Bu meclis çatısı altında daha ne yapabilirlerdi ki? CHP arkadaşlarını aslanların önüne atmayacağını gösterdi. Hala yemin etmeyip protestosunu sürdüren bir vekilin olmasını ise "parti içi demokrasinin" olumlu bir işareti sayabiliriz...

BİR GÜN HERKES HER ŞEYİ ÖĞRENİR

Ya biz yanlış anlıyoruz, ya da iktidar lafı kafasına göre “düştünüz mü kucağıma” babından çekip çekiştiriyor… Aslında, kimsenin kimseye “bir telefon ediver de yargıçlar hizaya gelsin, bizim vekilleri serbest bıraksın” falan dediği yok. Zaten sıradan bir siyasetçi bile, bu cümleyi bırakın zikretmeyi, ima bile edemez…. Lakin, “tutuklu vekillerin tutukluluk hallerinin kaldırılması” meselesini yoldan geçen bir vatandaşa sorsanız, nedendir bilinmez “Tayyip anında çözer” der çıkar, vesselam… Oysa muhalefetsiz meclisin “bal” gibi çalışabileceği söylemi ile “balkondan” çabucak indiğini belli eden Sn. Tayyip Erdoğan’ın hiç de öyle “çözümü hedefleyen” bir tavrı yok. Anlaşılan odur ki; “çalıyı tepesinden sürüyecek.” İnşallah hayırlara vesile olur.

***

Lider uzlaşmaz olunca doğal olarak,İleri Demokrasi tutkunu bazı bakanlar derhal ard arda açıklamalarda bulunmaya başladı. Tutuklu milletvekillerine yönelik bir “yasal düzenleme” yapılması durumunda, “Kandil’deki terör örgütü liderlerinin bile milletvekili olabileceğini” iddia ettiler. Oysa yine aynı şahıslar, yine aynı söylemlerinde “masumiyet karinesi” gereği, hakkında bir hüküm tesis edilmediği sürece suçlanan kişilerin masum sayılacağını da ifade ediyorlardı. Aslında bu cümleler iktidarın halkı “uyutma yöntemini” gösteren ibret cümleleridir… Onlara göre, İleri Demokrasi hem doğruyu hem yanlışı zikredip, işine geleni mi icra etmektir. Yani hem perhiz, hem de lahana turşusu vaziyetleri.

***

Eğer, Hint Okyanusunda görev yapan “Tümamirale” bile yakalama emri çıkaran devlet, terörist sıfatı verdiği kişi için bile bir “tutuklama emri” çıkaramıyorsa, “varsa” görülen davasını sonlandıramamışsa, üstelik YSK millet vekili adayı olmasında bir sakınca görmemişse, aday da olur milletvekili de. Ne mahsuru olsun ki? Sanık mı suçlu olduğunu belgeleyip, kendini cezalandıracak? Düşünün bir kere 10 yıl süren ve zanlının bu süre içinde tutuklu kaldığı bir davada, zanlının suçsuz olduğunun anlaşılması mı “insanidir” yoksa, bir vekilin zanlı olduğu bir davada suçlu bulunup, tüm vasıflarının elinden alınıp cezasını çekmesi mi? İmralı Kontu ve meclisteki uzantılarının tehditlerine göz yuman devlet, acaba neden, “teröristler bile milletvekili olur” bahanesine sığınıp, milletin teveccühünü kazanmış ve henüz sanık durumunda olan bu şahısların görevlerini yapmasını sağlayamıyor?

***

İktidarın “aldırmaz tutumu”, tek partili meclise olan özlemin tecessümü değilse bile, belki de; yıllardır tutuklu bulundukları halde hala, “delilleri karartma” şüphesi ile içeride tutulan vatandaşlar ile “adalete güveniyoruz” diyerek tıpış tıpış gelip, teslim olan fakat “kaçma” şüphesi ile aylardır tutuklu bulunan askerlerin; meclis kürsüsünden dertlerini anlatma fırsatını ellerinden almak, iktidarla hesaplaşmalarını geciktirmek içindir… Tabii bu arada “ne olduğunu, neden olduğunu” bir türlü kavrayamayan sıradan vatandaş, “tutuklu milletvekillerinin” salınıverme taleplerinin, davaya bakan mahkemelerin, “terörist başına bile gösteremediği olağandışı muamele” ile “sürekli ret” edilmesinin nedenini anlama şansını yine kaybediyor… Ancak korkunun ecele faydası olmaz, bir gün herkes her şeyi öğrenir…

ÖNSEZİ YOKSULU

Ülkeyi üç dönemdir yöneten iktidar sahiplerinin, devletin her kurumunu “eskiden onların arka bahçesiydi” bahanesi ile “hükümranlığı” altına almak için yaptığı uygulamalar gibi, bu güne kadar çok eleştirilen diğer bir tutumu da; tüm uyarılara rağmen demokrasilerde “hak ve özgürlükler” kapsamında ele alınması ve acilen gerçekleştirilmesi gereken bazı yasal düzenlemeleri, “Türk Milletini” oluşturan etnik kökeni farklı unsurların “şoven duygularını” tahrik ederek “yalapşap” ortaya koyması idi… Anadolu gibi onca medeniyetin beşiği olmuş bir memleketin Başbakanı, “şovenizmin” girdabına kolayca düşebileceğini bile bile, “kişisel hak ve özgürlüklerin” adını “Kürt sorunu” koyup, sorunu etnik bir düzleme çekmişse, kimse kusura bakmasın yaşadıklarımızın ve yaşayacaklarımızın yegane sorumlusu odur…

***

Üstelik laftan başka bir şey üretilmediği de düşünülürse, adından ötesi palavra olan ileri demokrasimiz yolunda gösterilen yüksek çaba(!) ile yumurta da kapıya dayanmıştır. Bu sayede artık, Cumhuriyetin, “Türkiye Cumhuriyetini kuran Türkiye halkına Türk Milleti denir” şiarı ile amaçladığı, Anadolu’nun farklı etnik ve din kökenli unsurlarını “bütünleştirme” çabası, hikaye olmuştur… Kim bilir belki de iktidarın başından beri istediği bu idi. Çünkü hem demokrat olacaksın hem de milleti etnik veya dini inançları bazında, “farklılıkları derinleştiren” siyasi bir görüşü masaya koyacaksın. Mümkün mü?

***

Bakın geçenlerde bir makalesinde Mehmet Ali Birand özetle şunları söylüyor; “Türkiye, toplumu ve hükümetiyle, Kürt sorununu çözmeyi ve PKK'yı dağdan indirmeyi gerçekten istiyor mu? Eğer gerçekten istiyorsak, o zaman hem toplum olarak, hem de hükümet olarak, çok cesur kararlar almak ve hiç hoşumuza gitmeyecek adımlar atmak zorundayız. Aşağıda yazacaklarım sizleri çok “rahatsız” edecektir. Hayır, etmesin. Eğer bu ülkenin kana bulanmasını ve ileride gerçekten bölünmesini istemiyorsanız, zor kararları benimsemek zorundayız. “Artık” her şey bizim istediğimiz gibi olamayacak. Kürtlerle birlikte, uzlaşı içinde bir çıkış yolu bulmak zorundayız. Ne bizler, TSK'nın gücüyle bu işin içinden çıkabiliriz, ne de PKK silahlı direnmeyle bir yere varabilir. Yolun sonuna gelindi”…

***

İster hak verin ister vermeyin… Gelinen nokta tam da burasıdır… Bir zamanlar sadece “önsezi yoksulu” büyüklerimizin tespit edip(!) pazarladığı, o eski Kürt sorununun çözümü; kendini dev aynasında gören PKK ve sivil uzantılarına bırakılınca, “Kürt İsyanı’na” çoktan dönüştü bile…

EFENDİLİK KAZANDI

Din, iman, Allah, kitap…

Kutsal kabul edilen her “değeri” çıkarı için kullandı…

Bayağılığın, istismarın her türlüsünü yaptı…

Cakasıyla, böbürlenmesiyle yıldırdı…

Hakaretleriyle, aşağılaması ile iğrendirdi…

Elitlerle, kibir ve kibirlilerle mücadele edecekti.

“Kendi kibrinin” esiri oldu…

***

Aman ha!.. Sakın yanlış anlaşılmasın.

Bir “Survivor” yarışmacısının tutumundan bahsediyorum. Kimden öğrendiyse; seyredenlerin “oylarını” kapıp, parayı götürebilmek için yapmadığı “pislik” kalmadı… Final gecesi söylediği “Yaşın gelmiş 40’a Derya’cım, bırak sen bu yüzme işlerini de alacağım ödülün yarısı ile sana yüzme havuzlu okul yaptırayım, orada çocuk yetiştir” madrabazlığı ile “kibri” zirve yaptı. Her şey gözlerimizin önünde gerçekleşse de, “ona inanlar” çıktı. Gariptir ama insanın “düzenbazlığı” yüzünden, gözünden aksa bile yine de ona körü körüne bağlanıp, “oy verenler” çıkabiliyor… Bu “kompleksli vatandaş” da neredeyse kazanıyordu. Oy dağılımına bakarsanız, “genel seçimlerden” pek de farklı olmadığını göreceksiniz, eğitim oranı düştükçe “körü körüne bağlılık” artmış… Neyse, konuyu “siyasileştirmeyelim!”

***

Yalnız diğer finalistten yani oylamayı kazanan Derya Büyükuncu’nun tutumundan da bahsetmek gerekir. Bayan yarışmacıların “etekleri altına sığınmasından” tutun da, hiçbir işe yaramadığı, “dokunulmazlığı en erken kazanan yarışmacı” olmasına rağmen ödül kazanamadığı, hatta “iyi yüzemediği” de dahil, bir çok hakaret ve eleştiri karşısında gerçek bir “sakin güçtü”. Rakiplerinin, yüzüne baka baka, hatta elini tutarken bile yaptığı, tahriklere hatta hakaretlere aldırmadı… Sadece final gecesi verilen söz üzerine, Mevlana’nın

“Kör cehalet çirkefleştirir insanı!

Suskunluğum asaletimdendir...

Her lafa verecek bir cevabim var...

Lakin bir lafa bakarım laf mi diye,

Bir de söyleyene bakarım adam mi diye” sözleri ile toptan bir cevap verdi… Bazıları gibi sakin sakin başlayıp, “tahriklerle” kibrine yenilmedi… Gücünü planlı ve doğru kullandı… Doğru dostlar edindi…. Sakin kaldı ve “Sakin güç” olduğunu ispat etti… Nezaketini, kibarlığını ve sükunetini yani “efendiliğini” hep korudu… Ve sonuçta efendilik kazandı… Keşke ders alınabilmiş olsa…