Ülkeyi üç dönemdir yöneten iktidar sahiplerinin, devletin her kurumunu “eskiden onların arka bahçesiydi” bahanesi ile “hükümranlığı” altına almak için yaptığı uygulamalar gibi, bu güne kadar çok eleştirilen diğer bir tutumu da; tüm uyarılara rağmen demokrasilerde “hak ve özgürlükler” kapsamında ele alınması ve acilen gerçekleştirilmesi gereken bazı yasal düzenlemeleri, “Türk Milletini” oluşturan etnik kökeni farklı unsurların “şoven duygularını” tahrik ederek “yalapşap” ortaya koyması idi… Anadolu gibi onca medeniyetin beşiği olmuş bir memleketin Başbakanı, “şovenizmin” girdabına kolayca düşebileceğini bile bile, “kişisel hak ve özgürlüklerin” adını “Kürt sorunu” koyup, sorunu etnik bir düzleme çekmişse, kimse kusura bakmasın yaşadıklarımızın ve yaşayacaklarımızın yegane sorumlusu odur…
***
Üstelik laftan başka bir şey üretilmediği de düşünülürse, adından ötesi palavra olan ileri demokrasimiz yolunda gösterilen yüksek çaba(!) ile yumurta da kapıya dayanmıştır. Bu sayede artık, Cumhuriyetin, “Türkiye Cumhuriyetini kuran Türkiye halkına Türk Milleti denir” şiarı ile amaçladığı, Anadolu’nun farklı etnik ve din kökenli unsurlarını “bütünleştirme” çabası, hikaye olmuştur… Kim bilir belki de iktidarın başından beri istediği bu idi. Çünkü hem demokrat olacaksın hem de milleti etnik veya dini inançları bazında, “farklılıkları derinleştiren” siyasi bir görüşü masaya koyacaksın. Mümkün mü?
***
Bakın geçenlerde bir makalesinde Mehmet Ali Birand özetle şunları söylüyor; “Türkiye, toplumu ve hükümetiyle, Kürt sorununu çözmeyi ve PKK'yı dağdan indirmeyi gerçekten istiyor mu? Eğer gerçekten istiyorsak, o zaman hem toplum olarak, hem de hükümet olarak, çok cesur kararlar almak ve hiç hoşumuza gitmeyecek adımlar atmak zorundayız. Aşağıda yazacaklarım sizleri çok “rahatsız” edecektir. Hayır, etmesin. Eğer bu ülkenin kana bulanmasını ve ileride gerçekten bölünmesini istemiyorsanız, zor kararları benimsemek zorundayız. “Artık” her şey bizim istediğimiz gibi olamayacak. Kürtlerle birlikte, uzlaşı içinde bir çıkış yolu bulmak zorundayız. Ne bizler, TSK'nın gücüyle bu işin içinden çıkabiliriz, ne de PKK silahlı direnmeyle bir yere varabilir. Yolun sonuna gelindi”…
***
İster hak verin ister vermeyin… Gelinen nokta tam da burasıdır… Bir zamanlar sadece “önsezi yoksulu” büyüklerimizin tespit edip(!) pazarladığı, o eski Kürt sorununun çözümü; kendini dev aynasında gören PKK ve sivil uzantılarına bırakılınca, “Kürt İsyanı’na” çoktan dönüştü bile…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder