10 Nisan 2011 Pazar

ARTIK, ATI ÇALAN ÜSKÜDAR'I GEÇMESİN

Sayın Cumhurbaşkanının ÖSYM Başkanının yaptığı “YGS’de şifreli kopya iddiası” ile ilgili açıklamadan “tatmin olduğunu” açıklamasından hemen sonra, ilgili ilgisiz kim varsa, açıklamayı “tatminkar” bulup demeç vermesi, maalesef; “Meteksan matbaasını” basarak işe başlayan “savcılığın” da sonunda, “tatmin” olanlar kervanına eklenebileceğini düşündürüyor. Hiç “ayıptır yahu” falan demeye kalkmayın… Çünkü; ortada sırra kadem basan bir “KPSS sınav çetesi” varken bile, sabık Milli Eğitim Bakanı: “Bazı muhalefet partileri ve onlar adına kalem oynatan bazı yazarlar tarafından bu olay, hükümete yönelik bir linç kampanyasına dönüştürülmüştür” diyerek; olayın kokusu çıktığı halde “mazlumları” oynamaya devam ediyorsa ve de ülkeyi “klonlanmış inek çiftliğine” çevirme konusunda ne kadar kararlı olduklarını gösteriyorsa, başka ne düşünülebilir.

***

Konuyla ilgili çatlak sesler de çıkmıyor değil. İstanbul Üniversitesi eski Rektör Yardımcısı ve Meclis Milli Eğitim Komisyonu üyesi CHP İstanbul Milletvekili Nur Serter, “KPSS sınavına girmedikleri halde” Meteksan şirketine geçici işçiler alındığını belirterek, ÖSYM’nin Bilgi İşlem biriminde Ali Topçu, Test Araştırma biriminde ise Melek Erdoğan adlı iki kişinin Meteksan’da “geçici işçi” olduklarını, “sınavları değerlendiren” Bilgi İşlem’in Müdür yardımcısının çocuğu da bu sınava girdiği halde, ilke olarak çocuğu sınava girenler o dönem için görevden ayrılırken bu müdür yardımcısının görevde kaldığını iddia ediyor. 1 milyon 700 bin kişinin girdiği bir sınavın kimlere emanet edildiğini varın siz anlayın…

***

Tabii bu “suçun matbaada” olduğu tezi çok tuttu. Fazla ayrıntıya girmeden kabahatin “matbaada” olduğu fikrine, olayı önce şiddetle inkar eden ÖSYM Başkanı beyefendi ve diğer beyefendiler de, koro halinde katılınca, “sınava giren öğrenciler ve velileri hariç” herkes rahat bir nefes alıyor. Suçlu bulunmuştu…Matbaa! Büyüklerimizden başta beklenen, haklarımızı koruma anlamında “şüpheci” ve “işi yargıya bırakan”, beklentilerimize uygun açıklamaları nihayet yapmaya başlıyorlar. Ne de olsa önümüz seçim. Bu çocukların velileri lazım.

***

Neyse biz de ortamı yumuşatalım bakalım… “Doktor Bey” der yaşlı kadın.. “Gaz sorunum var, ancak çok da şikayetçi de sayılmam. Gaz çıkardığım zaman ne ses çıkıyor, ne de kötü kokuyor. Mesela geldiğimden beri en az yirmi kez gaz çıkardım, ama siz farkına bile varmadınız…” Doktor; “bu hapları alın bir hafta sonra sizi tekrar göreyim” der. Bir hafta sonra yaşlı kadın kontrole gelir. “Doktor Bey bana ne halt verdiniz bilmiyorum” der, “Gaz çıkardığım zaman hala ses çıkmıyor, ama müthiş kötü kokmaya başladı!” “Çok iyi”, der doktor.. “Burnunuz düzelmiş, simdi sıra kulaklara geldi !”... Evet ortada çok pis bir koku var! Gelgelelim devlet güvenini kaybeden binlerce gencin sesini kısma yolunu tercih ediyor...Oysa herkesin beklentisi, işin ehline verilmesi ve yargının işini hakkıyla yapmayan sorumlulara, hak ettikleri cezayı kesmesidir.Artık “Atı çalan Üsküdar’ı geçmesin.”

5 Nisan 2011 Salı

SINAV BELASI


Malum üniversiteye girebilmek için iki aşamalı bir sınavdan geçmeniz gerekiyor. Bunun birinci aşamasında “yüksek öğrenime geçiş sınavına” kısaca “YGS” var. Diğer aşama ise haziranda yapılacak olan “LYS” yani “lisans yerleştirme sınavı”. Bildiğim kadarı ile YGS den bir puan türünde en az 180 puan alabilenler ikinci aşama sınavı olan LYS girebiliyor. Bu günlerde gündemi işgal eden sınav ilki, yani YGS - yüksek öğrenime geçiş sınavı. Olay şöyle patlak veriyor. Artvin’de avukatlık ve de bir dersanenin yöneticiliğini yapan Ayla Varan, “sorularda şifreleme sistemi olduğu konusunda aldığı duyumun” ardından tüm soruları tek tek incelediğini belirterek, bir iddia bulunuyor: "Cevapları rakamsal olan sorularda bu şifreleme sisteminin hatasıza yakın uygulandığını gördüm.” Tabii bu iddiayı duyan hemen herkes dağıtılan kitapçıklarda test ediyor ve tabii kıyamet kopuyor. ÖSYM tabii ki derhal reddediyor ve iki gün sonra “şifreli sorular” üzerine bir açıklama yapacağını duyuruyor.

***

ÖSYM başkanı Prof. Dr. Ali Demir basın toplantısında; Demir, 27 Mart 2011 Pazar günü, gerçekleştirilen YGS’de hiçbir adayı haksız bir şekilde, diğerinin önüne geçirecek herhangi bir uygulamanın oluşmadığını belirterek, “Bu nedenle tüm adaylarımızın ve velilerin son derece rahat olmalarını ve gerçekleşmiş olan sınavdan şüphe etmemelerini istiyorum” dedi. Demir, soru kitapçıklarının “adaya özel” olduğunu vurgularken, basın mensuplarına elindeki kitapçığı göstererek, “Bu kitapçıkta da görüldüğü gibi her bir soru kitapçığının üzerinde tek bir tane olan soru kitapçığı numarası vardır. Bu kişiye özeldir, bu sınava girmiş adaya özeldir” dedi. Tabii bu açıklama ile kafalar daha da karıştı.

***

Çünkü bu sınavlarda madem kişiye özel kitapçıklar basılıyor demek ki istendiğinde sözkonusu formülün uygulanabileceği “kişiye özel” kitapçıklar da oluşturulabilir. Nasıl ki bir okula sadece kız öğrencileri alıp “haremlik-selamlık okul” uygulamaları denenebiliyor, toplumsal tepki ölçülüyorsa, aynı işlemin “şifreli soru” iddiası için de mümkün olduğu ortadadır. Bilgisayar proğramcısı olmadığımızdan, kesin olarak “sorular şifre ile çözülüyor” demek yanlış olur, fakat bilgisayarın böyle proğramlanması belki de mümkündür. Kaldı ki, böyle bir sahtekarlığın yapıldığını ortaya atan şahıs “duyumları” üzerine bu araştırmayı yapıyor, İstanbul, İzmir, Ankara gibi büyük şehirler bu duyumdan bi haber. Artvin’e bakınca da, “ağyarını mani efradını cami ” bir durum var ortada.

***

Temennimiz, bu sınavın da 120 sorunun 120’sine de cevap veren 350 birincili KPSS sınavına dönmemesi ve çocuklarımızın emeklerinin boşa gitmemesidir. Malum o sınavın tekrarında bu birinciler doğru dürüst puan bile alamamışlardı. Kaldı ki, Sayın Ali Demir “Bu sistemle haksızlıkları giderdik” derken, geçmişte ne gibi haksızlıklar yapılmış olduğunu açıklamayarak akıllarda, daha başka soruların doğmasına da neden olmuştur. Kısacası bu açıklamalar “kaş yapalım derken göz çıkarmıştır.” Şimdi merakla Ankara Cumhuriyet savcılığının başlattığı soruşturmanın sonucunu bekleyeceğiz. İnşallah sonu varlığı belli olan fakat sonu belli olmayan “KPSS kopya çetesine” benzemez de, bu kez suçlular cezalandırılır.

3 Nisan 2011 Pazar

DESTURSUZ BAĞA GİREN

BDP Muğla İl Başkanı, “sivil itaatsizlik eylemlerini” bir barış ve kardeşlik projesi olarak gördüklerini belirterek, eylemlerin önümüzdeki günlerde Bodrum, Milas ve Muğla’da da başlayacağını söyledi ve şöyle konuştu: "Bu eylemlerin amacı, Kürt toplumunun özünden uzaklaşmaması, kendi dil ve kültürlerinde eğitim yapmalarını sağlamak. Bu eylemlerde asla şiddetin içerisinde yer almayacağız…” Buraya kadar derdini ne güzel anlatmış değil mi? Barış, kardeşlik, içinde gerçekleşmesini arzu ettiği “idealleri”… Katılırız katılmayız… Madem ki, belli bir düşünce birliği içindeler, bir siyasi görüşleri ve bunu temsil edecek siyasi bir partileri var, yasal zeminde taleplerini duyurmalarına, barışçıl eylemlerine kimin itirazı olabilir ki?

***

Gelgelelim girizgah güzel de, dahası var. Bakın daha neler diyor…“Bu uyarılar sondur. Aksi takdirde Türkiye birkaç hafta içerisine Suriye ve ortadoğu ülkeleri gibi karışacak. Bakın sırayla başladı ve Arap ülkelerinden bize doğru geliyor, bugün Suriye’de oluyor, iki gün sonra İran’da ardından Türkiye. “Programda var.” Biz bu olayların önüne geçmek için siyasilerimizden, aydınlarımızdan, barışı isteyen sivil toplum örgütlerimizden duyarlılık bekliyoruz”… Nasıl bir duyarlılık merak ettim? Örneğin, duyarlılık gösteriyoruz, konuyu zaten biliyoruz ve beyefendinin fikrine katılmadığımızı ifade ediyoruz. Ne olacak? Suriye, öyle mi? Uzatmayalım bu sözlerin meali; “ya taleplerimizi kabul edersiniz ya da Suriye’ye dönersiniz…” Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu? Bir önceki cümlesinde demokrat, ikinci cümlesinde psikopat.

***

Dahası var da, arkadaşın bilmediği yok. Sanki birileri ile beraber proğramlamışlar. Arap ülkeleri karıştı biz de burayı karıştırırız havasındalar. Oysa, “Bastığı toprakları Suriye toprağı sanan” bu efendi; şöyle bir haritaya baksa, emperyalistlerin masabaşında kurduğu ülkelerle oralarda yaşayan aşiretleri bir arada tutmak için başına koydukları “işbirlikçi vizyonsuzların”, er geç “geldikleri gibi gideceklerini” bilirdi. Tarih boyunca yaşadığımız bu coğrafya yani “Anadolu”, hiçbir dönemde Orta Doğu’ya benzememiştir. Çünkü, vatan hainleri, bölücüler ve işbirlikçiler bu topraklarda doğmaz, doğsa da eselmez. Onun için bu kardeşlerime nacizhane bir tavsiyem olacak… Destur alın… Ama öyle ABD’den İngiltere’den değil, bu vatan topraklarında yaşayan “sesiz çoğunluktan” destur alın, öyle konuşun!

***

Henüz insanlarda “utanma duygularının körelmediği” 1965-70’li yıllarda, “Köpeksiz köy bulmuşsun deyneksiz geziyorsun” derdi, bizim mahallenin, akşam üzerleri köşe başlarında serinleyen “ferasetli yaşlıları”. Başına buyruk, kafasına göre takılıp, garibana, çelimsize posta koyan, çene yapmaktan, atıp tutmaktan, arkası basılı yumurta topuk giyip, çeket omzunda yürümekten, miras yemekten başka özelliği olmayan, çocukluğumun “ineze delikanlılarını” böyle uyarırdı, büyüklerimiz. Onu elli yerinden katlıyacak, işiyle gücüyle uğraşan “koçyiğitlerin”, onu kaale almamalarını, ileride yüzyüze bakmak zorunda olduklarından, kötü bir şey yapmaktan “utanmalarını”; korktular, yıldılar, zannedip iyice azıtınca, böyle uyarırlar ve hemen ardından da, “Destursuz bağa gireni hesapsız dayak bekler” derlerdi.

29 Mart 2011 Salı

AYIPTIR AYIP!

Muhakkak ki bu ülkede iyi şeylerin de yapıldığına yarım asırdan fazla bir zamandır tanıklık eden bir kişi olarak, ülkemize insanlarımıza ve büyüklerimize olan sevgimizi de eleştirilerimiz kadar göstermek isteriz. Fakat özellikle bizi yönetsin diye “bizim seçtiklerimizin” zaaflarının ve ihtiraslarının sınırsızlığı; vatandaşları karamsar ve “kaderci” bir havaya sokuyor da, bu tespiti yapıp önlem alacak olan kim. Kimsenin hiçbir şeye aldırdığı yok. Kromozomlarımızdaki “göbeğini kaşıyan adam” genleri şakır şakır çalışıyor. Direksiyonu ele geçiren “köklüyor”, ta ki bir kaza yapana kadar. Ben zannetmiyorum ki, şu ülkede okuyan, yazan, kafa yoran kısacası dünyadan haberi olan bir kişi bile yoktur ki mutlu olabilsin. Olamaz da…

***

Olamaz, çünkü Japonya’daki bir nükleer santralin reaktörlerinin, “deprem ve ardından gelen tsunami” diye isimlendirilen “dev dalgaların” yarattığı hasarlar nedeni ile patlaması sonrasında Japonların, içine düştükleri panik ve onlarca kişinin santraller içindeki ölümüne mücadelesi ortada iken, nükleer santral kurmak için, iktidarın “saplantı”ya dönüşen tavrını anlamak mümkün değildir. Kaldı ki; ikinci dünya savaşında “Hiroşima ve Nagazaki’ye” atılan iki atom bombasının sebep olduğu radyasyon yüzünden 140.000 insanını kaybeden Japonya; “radyasyon ve etkilerini” dünyadaki tüm ülkelerden daha iyi tanır ve korunma yöntemlerini bilir… Oysa büyüklerinin her dediğine inanan, “bir lokma, bir hırka” bulunca, şükür eden bizim insanlarımız, bu işlere pek kafa yormaz.

***

Aslına bakarsanız onların da içlerinde hep bir “kuşku” vardır.. Çünkü; 1986 da patlayan Çernobil reaktöründen sonra, bilim insanları radyasyonlu yağmurları alan “çayları imha edelim” derken, Özal’ın “Radyoaktif çay daha lezzetli.” demesini ve kameralar karşısında Sanayi ve Ticaret Bakanı Cahit Aral’ın “bir şey olmaz” diye çay içerken verdiği pozları unutmamıştır… İnsanlara kaldırım dururken, yolun ortasından gitmesini önerebilir misiniz? Peki yolun ortasından yürüyen herkes eziliyor mu? Hayır… Demek ki siyasiler haklı olsa bile, risk yüksek. O yüzden “efendim evde tüpgaz kullanmakta riskli” demenin anlamı, “güya seçerek” başımıza geçenlerin “ihtiraslarının sınırsızlığı”dır. Kaldı ki; ihalesiz yaptırılmaya kalkılması ve ilgili bakanın “dünyada her alanda varız nükleerde yokuz, olmaz böyle şey” anlamında sözler sarf etmesi de bu tespitin önemli bir belirtisidir.

***

Dahası da var, siz “riskli” diye basılmamış kitabın ne kadar taslağı varsa toplattırın, riskli yazılar yazıyor diye yazarları, riskli toplantılar yaptılar diye komutanları tıkın zindana, ondan sonra riski var diye “nükleer santral kurmayacak mıyız?” deyip ihale bile etmeden “nükleer santral” kurun, hem de turizme bel bağlamış bu ülkede. Bu size inanan , inanmayan herkesi cahil yerine koymak değildir de nedir? Ayıptır, ayıp…

28 Mart 2011 Pazartesi

DEVLET MOBBİNG UYGULARSA

Türkçe’de tam karşılığın tespit edilmemişse de; “insanı yıldırmak” için “bilinçli” yapılan davranışlar “silsilesi” de diyebileceğimiz “Mobbing”, özellikle hiyerarşik yapılanmış yani (ast-üst ilişkisi olan) gruplarda ve kontrolün zayıf olduğu örgütlerde, gücü elinde bulunduran kişinin ya da grubun, diğerlerine psikolojik yollardan, uzun süreli sistematik baskı uygulamasıdır. (Latince’de; psikolojik şiddet, baskı, kuşatma, taciz, rahatsız etme veya sıkıntı vermek.) Bizde ise daha çok “işyerlerindeki cinsel tacizi” anlatmak için kullanılıyorsa da aslında, bizim ülkemizde “taciz” sıradan bir durumdur ve artık kurumsallaşma eğilimindedir. Örneğin, aklınızdan geçen yanlış bir düşünce veya yazdığınız herhangi bir yazı veya internette gönderdiğiniz bir mail yüzünden, hem de mahkeme kararı ile her an kapınız çalınıp göz altına alınabilirsiniz. İşte yaşantımıza büyüklerimizin çabaları ile eklenen, bu “endişe motifleri, devletin “mobbing” uygulamasının ta kendisidir.

***

Çünkü mobbing, her şeyden önce duygulara yapılan bir saldırıdır. Yaş, ırk, cinsiyet ayrımı gözetmeden, taciz etme ve kötü davranış yoluyla herhangi bir kişiye yönelen saldırganlıktır. Kişiyi iş yaşamından dışlamak hatta “hayattan dışlamak” amacıyla, kasıtlı olarak yapılır. Egemenler ima ve alayla, karşısındakinin toplumsal itibarını düşürmeye yönelik, saldırgan bir ortam yaratır ve hedefi bezdirir. Yapılan araştırmalar mobbingin, kâr amacı gütmeyen kuruluşlarda daha yaygın olduğunu, “özellikle çalışanların yüksek işsizlik yüzünden değersiz görülmesinin” mobbingin artmasının en önemli etkeni olduğunu göstermiştir. Organizasyon bozukluğunun fazla olduğu kurumlarda, “disiplin, verimliliği artırma” gibi nedenler öne sürerek meşrulaştırılır. Tıpkı devletin halkı üzerine uyguladığı mobbingi, kurumlarının “bilgi-belge toplamak” adı altında meşrulaştırmaya çalıştığı gibi…

***

İşyerinde psikolojik tacize uğrayan bir kadın çalışanın Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Ömer Dinçer’e gönderdiği mektup üzerine, Başbakanlık bir “mobbing genelgesi” yayınladı. Hoş bu genelge kadıncağızın derdine derman olamamışsa da; temmuz 2012 den itibaren, artık “işveren çalışanını diğer çalışanlarına karşı da her türlü duygusal tacizden korumak için tüm önlemleri alması gerekecek. Aksi halde kişilik haklarına saldırıdan dolayı çalışanının uğradığı tüm zararı ödemek zorunda kalacak. Buna; işyerinde cinsel tacizin TCK’da 3 yıl cezası olduğunu da eklersek, bu yasa ile bayanların işyerindeki cinsel tacizden bir nebze de olsa, kurtarılabileceğini söyleyebiliriz de Silivri’de görülen “ucu açık davalar” yüzünden yıllardır tutuklu kalanlar ne olacak?

***

Gelgelelim “Ele verir talkımı, kendi yutar salkım” misali ortada öyle bir “devlet tacizi” var ki, akıllara zarar ve dünyada örneği yok. Sakın Milli Eğitim eski Bakanı Hüseyin Çelik tarafından 2003 ile 2009 yılları arasında 11 kez görevinden alınan Milli Eğitim Müdürü “Fevzi Budak’tan” bahsettiğimi falan zannetmeyin. Şırnak, Muş, Kütahya, Çanakkale, Ankara ve İstanbul gibi kentlere müdür veya öğretmen olarak atanıp her defasında Erzurum Birinci İdare Mahkemesi'nin kararı ile görevine dönen Budak olayı zaten bir efsane… Benim bahsettiğim, dillere destan yatak odalarına kadar ulaşan “telefon dinlemeleri” falan da değil. Henüz basılmamış “İmamın Ordusu” kitap taslağı yüzünden gözaltına alınanları, bunların ailelerini, basılan işyerlerini, buradan ekmek yiyen insanları devletin uyguladığı mobbingden acaba hangi yasa koruyacak?