KENDİ “CANINI” NASIL TESLİM EDECEKSİN?

Başımız ağrısa koşturduğumuz “doktorların”, gökten zembille indirilmediğini bilirsiniz. Peki bir hekimin kaç yılda yetişebildiğini hiç düşündünüz mü? Ben söyleyeyim. Pratisyen olmak için yedi seneye, uzman olmak için on iki seneye ihtiyaç var. Kaldı ki tıptaki günlük gelişmeleri takip etmek, uygulamak, “her biri farklı bir alem“ olan hasta insanları anlayıp, uygun tedavi yöntemini geliştirmek ve uygulamak da ömür boyu süren bir saha eğitimidir.. Kısacası doktor olmak her gün sınav olmak gibidir. Kaldı ki, işin içinde okuyup mezun olamamakta var, mezun olup uzman olamamak da... Kolay iş değildir. Doktor olmak…Anlayacağınız “canımızı” teslim ettiğimiz kişiler öyle kolay yetişmiyor…
***
Bakın bu uzman hekimlerden biri, ne diyor: Eskiden muayenehanemiz varken öğlenleri bile istirahat etmez muayenehanemizde, hastane kuyruklarında perişan, derdini bir şekilde doktoruna anlatamayan veya karmaşık problemleri olan insanları, devletten bir kuruş almadan tedavi etmeye çalışırdık. Şimdi, öğlen olunca 10 dakikada yediğimiz yemekten sonra dışarıda kahve köşelerinde laflayarak vakit dolduruyoruz, mesaiden sonra ise ya bir kahvehaneye ya spor kulübüne takılarak vakit geçiriyoruz.Yani tamamen “atıl” durumdayız hiçbir işe yaramıyoruz. Diğer taraftan “dalga geçer gibi” maaşımız arttırılırken, döner sermayeden verilen payı düşürüyor, geçim sıkıntısı yüzünden özel hastanelerin kucağına itiliyoruz. Bizim bu atıl halimizden doğan boşluğu ise 10-13 bin lira net maaşla çalıştırdığı uzman doktorun, maaşı da dahil tüm hastane ve hasta giderlerini kuruşu kuruşuna devlete fatura eden özel hastaneler dolduruyor. Yani bizim bakamadığımız hastaya onlar bakıyor…Sonuç mu? Bu sistemin ne vatandaşa ne de doktorlara bir yararı var. Bu hekimi yıldırma , özelleştirmeyi azdırma ve maskelenmiş bir soygun düzeni.
***
Eğitimcilerin durumu da sağlıkçılardan farklı değil. En kıymetli varlığımız “çocuğumuz” değil mi? Tabii ki çocuğumuz. Onu her sabah okuluna götürüp, kime teslim ediyoruz? Öğretmenlere… Kolay mıdır öğretmen olmak. Hayır. Önce üniversiteyi bitireceksin, öğretmenlik formasyonu alacaksın, yetmez KPSS’ye gireceksin, Sonra, özel dershane veya okullarda karın tokluğuna çalışıp staj yapacaksın. Ve bir gün ölmez sağ kalırsan ve hala yaşın devlet memuru olmaya elverişli ise, Milli Eğitim Bakanlığı teveccüh edip, yeterli puanın da varsa, “Diyarı-fakirin Hammara köyünün Sülemiş mezrasına” seni öğretmen olarak atayacak. Kaldı ki öğretmen olmaya daha başlamadık bile…
***
Uzatmayalım… Demek ki, en değerli varlıklarımız sağlığımız ve çocuklarımız, yani "geleceğimiz" doktorlarla, öğretmenlere emanet. Peki bu ülkede iktidarın adam yerine koymadığı meslekleri saysak, önce hangileri gelir? Doktorlar, öğretmenler, yargı mensupları, askerler… Ne bilelim, belki mevcut yasalara karşı sergilenmiş bir tutum yüzünden "içeri tıkan" hakime, önünde "Cumhuriyet" sıfatı bulunduğu için savcıya, gıcık olabilirsiniz. Askerler de zaten “olağan darbe şüphelileri” bu yüzden onlara karşı olan “hasmane tutuma” da pek aldırmayabiliriz. Gelgelelim, “geleceğimizi” emanet ettiğimiz doktor ve öğretmenlerle alıp veremediğiniz nedir? Bunu anlamıyoruz. Bu ülkede zaten binbir güçlükle yetişen bu değerleri, iktidar yoksa henüz yeterince yıldıramadığını, köleleştiremediğini mi düşünüyor? Kendi doktor ve öğretmenlerinin bile aile düzenlerini, geçim şartlarını göz önüne almadan onlara “köle muamelesini” uygun gören, her fırsatta “aşağılayan” bir iktidar, bırakın vatandaşın çocuğunu, kendi canını bu insanlara nasıl emanet edecektir?

FİKİRSİZ BİRER KUKLA MIYIZ?

FİKİRSİZ BİRER KUKLA MIYIZ?
Son zamanlarda dikkatinizi çekmiştir. Özellikle haklı bir eleştiri karşısında söyleyecek bir söz bulamayınca “Ben bu ülkenin falanıyım, bana nasıl böyle sözler söylersiniz, bana nasıl böyle sorular sorarsınız?” gibi cümlelerle gazetecilerden tutun da sıradan vatandaşa kadar önüne gelene fırça üstüne fırça atan, çok sayın büyüklerimizin, referandum öncesi yumuşayıp artık “Yunanistan’dan ihraç ettiğimiz pamuğa” döndüğünü görüyorsak da, zaman zaman “içlerindeki fırtınanın” dışa vurumu da gözümüzden kaçmıyor. Kaçmıyor, çünkü biliyoruz ki, bizim büyüklerimizin, insan denilen varlıkla olan ilişkilerinde bir içtenlik, samimiyet ve kürsülerden gözyaşları içinde okudukları şiirlerdeki duygu yok. Her şey “çıkar” için! Gözyaşları da dahil…
***
Bir dergide yayınlanan röportajında bir psikoloji profesörü diyor ki, "Yere düşen ekmeğin üstüne basan insan görmedim ama yere düşen insanı tekmeleyen bir çok kişi gördüm!" Ve şöyle devam ediyor, Birbirimize saygılı olma konusunda 3 tip temel hatamız var. Avrupa da yasayan vatandaşımız orada yerlere çöp atmıyor ama Kapıkule’den girer girmez yerlere çöp atmaya tükürmeye başlıyor. Niye burada böyle davranıyorsun diye sorulduğunda herkes böyle yapıyor diyor. “Kendi fikri olmayan insanın duruma göre hareket etmesidir bu”.
***
İkinci hatamız; adamına göre davranmamız: Karşımızdaki adam şöyle iri yarı ise “Buyur abi.” Yok dişimize göre ise, “Ne var lan!” diyoruz. Oysa ki, insan “onuru” birbirine eşittir. Üçüncü hatamız ; keyfimize göre davranmak: Keyfimiz yerindeyse eve girerken, “Merhaba millet!” diyoruz. Değilse surat asıyoruz. Oysa keyfimiz yerinde olsun olmasın tüm insanlara saygılı davranmak zorundayız. Diyorum ki, “yerdeki ekmeğe saygılı olma” konusunda ülkemde mutabakat var kimse ekmeğe kıyıp da, basamaz ayağıyla dürtüklemez hatta yerden alır, öper, bir kenara koyar. Ekmek nimettir kabul. Peki insan nedir ?
***
Evet, insan nedir? Cingöz politikacıların canı istediği zaman alıp yere çarpacağı, tutuklayıp cezaevlerinde süründüreceği, hor göreceği, itip kakacağı, istediğini “istediği” kadar vereceği, bir çıkar elde edeceği zaman da dağıttığı sadakalarla, söyleyeceği yalanlarla etrafında “pembe bir hayal alemi” yaratıp, elinde avucunda son kalan fırsat kırıntılarını da kapacağı, biçilen rolü oynamak zorunda kalan “fikirsiz bir kukla” mıdır? Yoksa düşünen ve karar verebilen, onurlu bir varlık mı?

TÖREN DEDİĞİN NEDİR Kİ ?

Önce milli değerlerimiz “AB’ye uyum yasaları çerçevesinde”, alenen hasır altı edildi. Avrupa, “adı karnavaldan faşinge dönüşen” gösterileri ile her türlü rezilliği, “açık havada” icra ederken bizim, milli bayramlarımızda caddelerimizde yapılan resmi geçitler, belediye bandosunun coşku veren şehir turu “trafik aksıyor” diyerek, stadyumlara çekildi. Artık, halkın neredeyse tamamı bu törenleri izleyemez, o coşkuyu yaşayamaz oldu.
***
Böylece halkın ortak duygu ve düşüncelerini, alkışlarının şiddeti ile ifade etme, hemşerileri ile ne kadar da fikir birliği içinde olduklarını, benzeştiklerini, anlama, birlikte bir şey yapma, fırsatı ellerinden alınmış, tehlike önlenmiş oldu…Şimdi artık, “eğer varsa” bir Atatürk Anıtı önünde yapılan basit çelenk koyma törenlerinde, saygın bir vali ile ördek lakabını uygun gördüğü milletvekilinin; hem de 30 ağustos Zafer Bayramının yıldönümü töreninde “inatlaşmasını” izlemek zorunda bırakılıyoruz. Ne diyelim…Yazıklar olsun!
***
Sadece milli bayram kutlamaları değil… Okullarımızda yapılan ve çocuklarımızda bir duygu fırtınasına neden olan, duygusallığın ve vatan sevgisinin göz yaşları ile ifade edildiği 10 Kasım Atatürk’ü Anma gününde yapılan törenlere de el atıldı. “Küreselleşme ve yenidünya düzeninin uluslar arası memurları” haline gelen, göz bebeğimiz aydınlarımız, önce; çok uzun ve ayrıntılı kutlamaların “bir manasının olmadığı” üzerine, “çağdaş” olduğunu iddia ettikleri yorumlar yaptı. Ve tabii “fikirsizler ordusunun” neferlerinden oluşan yandaşları bu yorumlara katıldı. Maalesef kutlamalar da "kuşa çevrildi"…
***
Biliyorsunuz, Rize’ye bağlı Gündoğdu beldesinde 26 Ağustosta bir sel felaketi oldu. 27 Ağustosta Kızılay bölgedeydi. 28 Ağustosta Sayın Başbakan 30 Ağustos Zafer Bayramı günü, Gündoğdu Beldesinde olacağını açıkladı, törenlere katılmayacaktı! Anıtkabirdeki saygı törenini “sap gibi durmak” diye yorumlayan Sayın Başbakan, “sel ve alınması gereken önlemlerle” ilgili derin düşüncelerini çamurların içinden 13 ceset çıkarılıp gömüldükten sonra, perişan, çaresiz ve devletin sadakasına muhtaç hale getirilen halkına anlattı. Ne diyelim sağlık olsun!

EL KOYDU!

Cumhurbaşkanı Sayın Abdullah Gül, 4 askerimizin şehit edildiği, 1 mayıs 2010 Sarıyayla karakoluna düzenlenen hain saldırıya el koydu. Gül, Genelkurmay'a 'baskında ihmal olup olmadığı' iddialarını hatırlatan bir dizi soru gönderdi ve bilgi istedi. Sarıyayla baskınının Çankaya tarafından 'sıradışı' görüldüğü için böyle bir yol izlendiği öğrenildi.
***
Cumhurbaşkanı Sayın Abdullah Gül, kamuoyunda tepkiye neden olan Hrant Dink’in öldürülmesiyle ilgili Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine (AİHM) Türkiye Cumhuriyetinin gönderdiği “nazi benzetmesi” içerikli savunmaya el koydu. Bir aydının ölümüyle ilgili mazeret aranıyor gibi bir görüntü içinde olunmasının doğru yaklaşım olmayacağını ifade eden Gül, “Bu adi bir cinayet değil. Bu olay Türk toplumunun vicdanında da tepki gördü” dedi

***
Cumhurbaşkanı Sayın Abdullah Gül, Genelkurmay'ın 16 gündür sessiz kaldığı Hantepe baskınındaki ihmal iddialarına el koydu. 6 askerin şehit edildiği Hantepe baskınını saniye saniye aktaran Heron görüntülerini izleyen “komutanların saldırıya göz yumduğu” iddialarını incelettiğini belirten Gül, “hiçbir şeyin üstünün kapatılamayacağını” söyledi.
***
Cumhurbaşkanı Sayın Abdullah Gül, KPSS’de kopya iddialarına da el koydu.Devlet Denetleme Kurulu’na (DDK) incelenmesi için talimat verdi. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, YÖK'ten Giresun Üniversitesi'nde düşük oy alan rektör adaylarının listeye eklenmesiyle ilgili izahat istediğini söyledi.
Gül, D–8 zirvesi için Nijerya'ya gitmeden önce havalimanında yaptığı açıklamada "Gazetelerde yazılanları okudum. YÖK'ten izahta istedim" dedi.
***
Keşke bu ülkeyi yönettiğini zannedenler, sorunları önceden fark edip, önlemleri alabilecek yetenek ve duyarlılıkta olsaydı da; Sayın Cumhurbaşkanı el birliği ile ürettikleri bu sorunlara "el koymak" ve "çözüm üretiyor gibi görünmek" zorunda kalmasaydı. Sn. Cumhurbaşkanı ve iktidarın, ellerinde büyüyen ve kriz halini alan sorunların, zaten üzerinde olan elini “yeniden koyma” ihtiyacını hissetmesi en azından artık sorunların kontrollerinden çıkmak üzere olduğunu dolayısıyla iktidarın “memleketi yönetmek” yerine “demagoji yapıp halkı aldattığını” göstermez mi?

İLK ŞAİBELİ SINAV DEĞİLDİ SON DA OLMAYACAKTIR

KPSS de şaibeli bir durumun ortaya çıkmasına pek şaşırmamak gerekir. Çünkü bu ve benzeri durumlar, “milli” olma vasfını yitirmiş, “hedefini şaşırmış” eğitim sistemlerinin doğal sonucudur. Ülkemizde uzun yıllardır, “alıştıra alıştıra” uygulanan programlar doğrultusunda Türk ulusunun çağdaşlaşma ideolojisi olan “Kemalizmin” yerini “globalleşme” adı altında “mandacılık” almıştır. Dolayısıyla bu anlayışın kurbanı olan Türk Milli Eğitimi, sıradan bir işyeri gibi yönetilmeye başlandığı, ideallerin boş verilip, tüccar zihniyetinin eğitime sokulduğu, öğrencinin müşteri gibi algılanması gerektiği düşüncesinin resmi olarak eğitime girdiği günden beri bırakın sınavları, eğitim sistemimiz bile kusurludur, ayıplıdır.
***
Kısacası “kökler suya ulaşamamışsa meyveler güdük kalır”. Dolayısıyla amaçları ve hedefleri kağıt üstünde bırakılan eğitim sistemimiz güdük kalmıştır. Ortaya çıkan son olayda, önceki KPSS’dan 60 ve 65 arası puan almış yüzlerce kişi, birden bire nasıl tam puan alabilir? Gazete haberlerine göre sorular birbirlerini tanıyan insanlar arasında dağıtılmış. Soruları elde edenlerin büyük çoğunluğu “özel okul ve dershanelerde öğretmen”. Bunlar arasında, yurt arkadaşları, ev arkadaşları, akrabalar, karı, kocalar varmış. Soruları sınav komisyonundaki bir akademisyen ya da sekreterin eşine dostuna dağıtabileceği ima edilse de, bu devirde hangi arkadaş, hangi akraba böyle bir riske girer. Dolayısıyla olayın altında “daha önce de sahnelenmiş” başka hikayeler olmalı.
***
Aslında KPSS sonuçlarının ortaya çıkardığı “şaibenin” haklı veya haksız olması fazla bir şey değiştirmez. İktidarın bu kadar büyük bir hırsla “kadrolaşmak” istemesi, doğru veya yanlış iktidarı şüpheli durumuna düşürmektedir. Her ne kadar ÖSYM yetkilileri, “toplu kopyayı veya soruların çalınması gibi bir iddiayı kanıtlayacak veri elde edemediklerini, bu nedenle sınavın iptalinin söz konusu olmadığını” bildirdirseler de, işini tüccar zihniyeti ile yapmayan, idealist, yurtsever eğitimcilerle, iktidarın kadrolaşma hırsı yüzünden haksızlığa uğramış yüzbinlerce sıradan vatandaşı “her şeyin normal olduğuna” nasıl inandıracaksın?
***
Özetlersek KPSS de olanların, diğer merkezi sınavlarında olanlardan pek de farklı olmadığı ortadadır. Kaldı ki görev yaparken, bir çok yerde güvenlik güçlerinin bile “anasından emdiği süt burnundan geliyorsa” bu işleri de sabote edecek olanların çıkacağı ortadadır? Kaldı ki, bazı illerde “sınav kuralları”nın, sınav görevlilerinin üzerinde baskı kurularak “ihlal edildiğini” ÖSYM yetkilileri zaten bilmekteydi ve bazı önlemler alınmıştı. Sonuç olarak, öğretmen işini yapamıyorsa, sınav görevlileri baskı görüyorsa, sınav komisyonlarına eş dost gözeterek atama yapılıyorsa, sorular çalınmasa bile kopya çekmenin, soru aşırıp çözmenin yolu mu tükenir?
***
Acıdır ama özellikle Doğu ve Güneydoğuda sınavlarda her türden disiplinsizliğin olduğu yıllardır, gün gibi ortadadır ve Milli Eğitim Bakanlığı ve ÖSYM talimat göndermenin dışında hiçbir şey yapmamaktadır. Çünkü Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da birçok yerde diğer devlet görevlileri gibi öğretmenler de baskı altındadır, korku içindedir, devletin otoritesi lime lime olduğundan bırakın dersi, sınav yapmayı, doğru dürüst bir bayrak töreni dahi yapılamamaktadır. Şimdi görüyoruz ki “balık baştan kokmuş”. Meğer vurdumduymazlık ÖSYM’nin ta sınav komisyonlarına kadar sirayet etmiş ki, vay halimize!