SN. BAŞBUĞ MİLLETİN SESİDİR.

Geçen hafta partisinin meclis grup toplantısında konuşan Selahattin Demirtaş, Orgeneral Başbuğ'un Uğur Dündar’ın programında teröristlerin cenaze törenlerine katılıp “intikam” yazan bir pankartın altında "terörist cenazesine" saygı duruşunda bulunup poz veren bir vekil için söylediği “Ya yeminine sadık kalsın ya da dağa çıksın” anlamındaki sözleri “ciddiyetsiz ve mesnetsiz” açıklamalar olarak değerlendirdi. Milletvekillerinin (teröristlerin) cenazelerde pankart taşımadığını ve taşıtmadığını, sadece ailelerin acılarını paylaştığını ve barış söylemlerinde bulunduğunu ifade eden Demirtaş, bundan sonra da milletvekillerinin (teröristlerin) cenaze törenlerine katılacaklarını söyledi. Sözlerine “Bir milletvekiline emir verir gibi konuşamazsınız. Burası kışla değil, biz de senin emir erin değiliz, ” diye devam eden Sn.Vekil, yandaşlarından bir “aferin” kaptı kapmasına da, Sn. Başbuğ’un, Demirtaş ve benzerlerine oy verenlerin on katı kadar olan, "Türkiye Cumhuriyeti'nin sıradan vatandaşlarının duygularına tercüman olduğunu" hiç unutmamalıdır… Sn. İlker Başbuğ’a bir çok konuda karşı çıkabiliriz, ancak bu konuda “milletin sesidir.”

***

"Genelkurmay Başkanı insanların dağa çıkmasını tavsiye etmez, savcıları göreve davet ediyorum" diyen Sn.Demirtaş çok incinmiş olacak ki; her fırsatta, ülkenin bölünmez bütünlüğünü tehditden tutun da, hakaret, bölücü terör örgütüne destek vermek, halkı isyana teşvik etmek, yasadışı eylemlere karışmak gibi elli çeşit suçu bir çırpıda işleyip ağzına geleni söylerken umursamadığı “yasalar ve savcılar” aklına gelivermiş. Sormak lazım bu beyefendilere, sizlere “Türkiye Cumhuriyeti'nin bir milletin bir vekili olduğunuzu hatırlatacak”, ikaz edecek ve yemininize sadık kalmanızı isteyecek, mücadelelerini demokrasi sınırları içine çekmeye çağıracak olan başka kim kaldı ki? Cumhurbaşkanı, Başbakan, muhalefet liderleri kim varsa size gereken uyarı ve çağrıları yapmadı mı? Sevildiğinizi bilin. Şimdi Sayın Genel Kurmay Başkanı da çağrısını yapıyor. Türk Milleti adına, “gerçekten demokrasiden, barıştan, kardeşlikten bahsediyorsanız öyle davranın” diyor. Ne var bunda?

***

Bir Genelkurmay Başkanı'nın görevinin 'dağa göndermek değil dağdan indirmek' derken aynı zamanda “Kürtçülük sorununda” bütün işi M. Ali Şahin gibi “askere” havale eden Demirtaş, herhalde Sn Başbuğ’un görevinin 30 Ağustosta sona ereceğini hatırlayıp, "Görevi bitmiştir ya istifa etmeli, ya Başbakan görevden almalıdır. Bu ülkede iki başbakan fazla, ya da iki Genelkurmay Başkanı fazla. Ülkeyi kim yönetecek, muhatabımız kim olacak karar versinler" diyerek de, dağda bayırda okuma yazması olmayan, bölücülerin sahte propagandası ile gözü boyanmış yandaşlarını kazıklamak için yeni bir propaganda malzemesi daha üretti. Yarın bir gün Sn. İlker Başbuğ'un görevi sona erince “Bizim karşımızda kimse duramaz, gönderdik” derlerse hiç şaşırmam doğrusu.

ŞEHİT İSTATİSTİKLERİNE Mİ BAKIYORSUNUZ?

“Irak’ın kuzeyinde başta Kandil Dağı ve Hakurk bölgesi olmak üzere tespit edilen bölücü terör örgütüne ait hedefler, Türk Hava Kuvvetlerine ait uçaklar tarafından dün gece (01-02 temmuz 2010) ateş altına alınmıştır.” Genel Kurmay Başkanlığının bilgi notlarındaki bu cümleyi okurken aklımdan neler geçmedi ki? Madem yapılabiliyor niye bekliyorsunuz? Böyle bir harekat havadan yapılabildiğine göre karadan da niçin desteklenmiyor? Caddelere üst geçit yapılırken belediyelerin “kaza istatistiğine” baktığı gibi, siyasi iktidar da “şehit istatistiklerine” bakıp mı, askere talimat veriyor?

***

Terör örgütünü alenen destekleyen ve “demokrasi şemsiyesi” altına sığınıp, Türkiye Cumhuriyetine meydan okuyan adı belli bazı vekillerin yaklaşımları, maalesef bizlere bir kez daha “askeri yöntemlerin yetersiz fakat vazgeçilemez” olduğunu göstermektedir. Bu gerçek ortada iken siyasi iktidarın, üstelik eylemlerin artacağını bilindiği halde, askeri yöntemlerin neden verimsiz ve dikkatsiz kullanıldığını, şehit sayısındaki üzücü artışın sebebini açıklaması gerekmez mi? İnsanların yatak odalarını bile dinleyen teknolojiye sahip bu ülkedeki istihbarat birimlerinin düştüğü aczi kim açıklayacaktır?

***

CNN Türk’te Ahmet Hakan’ın geçen hafta yaptığı programda, Sırrı Sakık’ın konuşmalarını izlerseniz, terör örgütünü “Türk halkını yıldırmak ve yaratacağı baskı ile hükümeti bölücü başının kuklası olmaya zorlamak” için kullandığını yani, bölücü terör örgütünü “kendi askeri güçleri” olarak kabul ettiklerini net olarak hissedersiniz. Örneğin, bölücü terör örgütünün üyelerini, halkının özgürlüğü için “ölüme yatan kahramanlar” olarak değerlendirmesinin altındaki gerçek, terör örgütünü, “sonuna kadar” Türkiye’yi masaya oturtmak ve taleplerini elde etmek için kullanmak istemesinden başka ne olabilir? Oysa çözüm, öncelikle terör örgütünün “kayıtsız şartsız silahlarını teslim etmesinden” geçmektedir.

***

Şu durumda “Askeri yöntemlerin” devletin otoritesini kabul ettirmenin ve tarafları bir araya getirmenin ve en kestirme yolu olduğu dikkate alınmalıdır. Ve dağlarda tehdit sürdüğü müddetçe, devletin askeri yöntemleri sonuna kadar kullanması en doğal hakkıdır. “Boş testiyi dolu testiye vurmaktan” çekinmediklerini yani idealleri uğruna ölümü bile göze aldıklarını ilan edecek kadar gözü dönmüş, şaşkın, ne dediğinden habersiz bazı vekillerin bu “umursamaz” tavırlarının altındaki “güvendikleri gücü” ortadan kaldırmak için, yeni siyasi mücadele yöntemleri bulunmalıdır, ayrıca topraklarını “komşuları için tehdit oluşturan bölücü terör örgütünden” arındırmak zorunda olan Irak Merkezi Yönetimini ve bölgesel Kürt Hükümetine karşı, ciddi askeri zorlamalar da dahil olmak üzere siyasi, ekonomik, psikolojik akla gelebilecek her türlü “demokratik” önlemin daha etkin olarak kullanılması artık elzem olmuştur.

BAYRAMLAŞMANIN BİLE BİR USULÜ VARDIR

Türkiye’de bu saatten sonra “terörün” sadece güç kullanılarak bitirileceğini düşünen kaldı mı bilmiyorum. Sadece silahla bu iş sona ermeyeceğine göre yapılacak en basit işin, öncelikle meclis çatısı altındaki “farklı görüşlerin” asgari müşterekte birleşmesini, moda deyimi ile “ortak aklın” üretilmesini sağlayacak,“bir tartışma ve uzlaşma ortamının” yaratılması olduğunu da, herhalde kabul etmeyecek yoktur. Sayın Kılıçtaroğlu’nun bu ortamı yaratmak için hazır olduğunu duymak, bu güne kadar muhalefetten duyduğumuz seslere “hiç benzemediği için”, tabii ki vatandaşı sevindirdi. Ha bu arada muhalefetin bu tür durumlarda her türlü itirazını haklı bulduğumu da belirtmeliyim. Malum, iktidar “oğlan evi” ise muhalefetin “kız evi” olduğunu unutmamak gerekir. Muhalefetin katkısını istiyorsan nazını da çekeceksin.

***

Aslında Sayın Başbakanın yaklaşımı da olumluydu. Gelgelelim Meclis Grup Toplantısında yine “usule aldırmaz” tavrı ile “Başbakan olarak en kısa zamanda davet edeceğim. Bakalım(!) kimler gelecek.” deyip, “Uzlaşı arayışını” bile, bir “lütuf” haline getirince, sular yine bulandı. Başbakanın çağrısına “çözüm üretmek” için bir araya gelmeyi kabul eden Sayın Kılıçtaroğlu’nun haklı bir itirazı oldu. Bu itirazın iki nedeni vardı. 1) Sayın Başbakan Muhalefet liderlerini davet edemez, böyle bir konuda onları “ziyaret” edebilirdi. 2) “Bakalım kimler gelecek?” Cümlesi ile Sn. Başbakan bir taraftan muhalefetten kuşkusunu belirtirken, diğer yandan “tatil uzatma eylemi” ile konuya ne kadar önem verdiğini ve bu buluşmaya ne kadar istekli(!) olduğunu gösteriyordu.

***

Burada vatandaşın kafasına takılan, “daha basit ve geleneksel yöntemler” ortada iken, Sn. Başbakan farklı yöntemler kullanarak, ülke sorunlarını ve en az kendisi kadar halkı temsil edenleri, niçin küçümsemektedir? Almanya’da Merkel veya İtalya’da Berlusconi ülkesinin böylesine önemli bir meselesinin çözümü sırasında muhalefet liderlerine, en azından “eşitleri küçümseyen” böyle bir çağrı yapar mıydı? Her ne kadar bu iktidarla birlikte “sıra dışı” pek çok olayla karşılaştıksa da, bu konuda “çözüm, çözümsüzlükten geçer” gibi bir sıra dışı bir yöntem, daha icat edilmedi. Öyleyse her gün evlatlarımızı kurban ettiğimiz “terör” konusunda özellikle soruna çözüm üretmesi gereken iktidarın, daha dikkatli, daha yapıcı, daha kucaklayıcı olması gerekmez mi?

***

Malum, Osmanlı Saraylarında bayramlaşmanın bile, Fatih Sultan Mehmet zamanında konulan “usulleri” vardı. Uzun uzun anlatmaya gerek yok ancak, “Padişahın bayramını tebrik edecek olanlar, sabah namazını Ayasofya Camii’nde kılarlar, namazdan sonra da saraya gidip Kubbealtı’nda toplanırlardı. Bir süre sonra padişah tahtın önüne gelir, Nakîbüleşraf efendi (soy kütüklerini kaydedip koruyan görevli), yüzü padişaha dönük, ayakta ellerini kaldırıp bir dua okuduktan sonra padişahın bayramını kutlardı. Bu sırada Enderun Ağaları yüksek sesle “Aleyke avnullah!” (Allah’ın yardımı üzerine olsun),“Mağrur olma padişahım senden büyük Allah var!” haykırışları arasında tahta oturur ve bu sırada da Mehterân Bölüğü tarafından hünkar marşı çalınırdı”. Neticede, bayramlaşmanın bile bir usulü vardır ve “usule” dikkat etmek gerekir.

REFERANDUMU UNUTSAK DA !

Malumunuz, Sayın Başbakan, Anayasa paketinin madde madde değil de, bir bütün halinde halk oylamasına götürülmesi konusunda, görüşünün anayasal bir dayanağı olup olmadığına bakmaksızın, “Tek tek oylama referandum mantığına aykırı" açıklamasında bulunmuş ve paketin milletin huzuruna hazır olarak getirildiğini, "hap" gibi sunulduğunu söylemişti. Ancak “hapı nasıl yutacağımızdan” hiç bahsetmedi. Çünkü bu büyüklükteki “hapı yutmak” o kadar kolay değil. Referanduma sunulması planlanan değişiklik teklifi 20’nin üzerinde maddeyi kapsayacak ve yaklaşık olarak 80-85 satırlık sıkışık yazılmış bir metinden oluşacak. Ve biz, tüm bu 20’nin üzerindeki maddenin, hepsini birden okuyup, anlayıp, düşünüp, taşınıp, danışıp, ya evet ya da hayır diyerek cevap vereceğiz. Hapa bakın… Hem de, KPSS dahil yıllarca hazırlanılan bir çok sınavda, yüz binlerce kişinin “sıfır” çektiği Türkiye’de..

***

Bir zamanlar, muhalefetin “ipe un serdiğini” falan söyleyen Başbakan, "Birisi diyor ki, bunları tek tek oylayalım. Bir defa bu referandumun mantığına ters, böyle bir şey olmaz. Milletin vekilleri zaten bunu tek tek oyluyor, Parlamento'da bütün değerlendirmesini yapıyor, milletin huzuruna bunu hazır olarak getiriyor, bunu adeta bir hap gibi size sunuyoruz ey milletim!” demişti. Her zaman olduğu gibi Tayyip Bey doğru söylüyor da, gördük ki bazı vekiller de bazı maddelere verecekleri cevapları henüz kararlaştıramamışlardı. Değişiklik paketinin 6. maddesi yani Anayasanın, siyasi partilerin uyacakları esaslar başlıklı 69. maddesi”, “gizli oylama gerektiği gibi yapılınca” yani Tayyip Bey elini “gizli oylamadan” çekince, düştü. Demek ki, bazen parti aynı olsa da, fikirler başka başka olabiliyormuş.

***

Bakın, dünya çapında, “tek soruluk” basit bir “anket” yani “kamuoyu yoklaması” yapılmış. Soru şu; "Lütfen dünyanın geri kalan kısmındaki yiyecek eksikliğine bir çözüm ile ilgili kişisel görüşünüzü dürüstçe belirtiniz." Sonuçta anket öyle başarısız olmuş ki, araştırıcılar şaşırıp kalmış. Sebep araştırılınca, ortaya çok ilginç bir durum çıkmış… Meğer; Afrika'da insanlar "yiyecek" kelimesinin ne anlama geldiğini bilmiyorlarmış. Batı Avrupa'da insanlar "eksiklik" kelimesinin, Doğu Avrupa'daki insanlar "kişisel görüş"ün, Orta Doğu’da insanlar "çözüm"ün ne anlama geldiğini bilmiyorlarmış. Ayrıca,Güney Amerika'daki insanlar "lütfen" kelimesinin, İsrail'deki insanlar "dürüstlük" kelimesinin ve Amerika’daki insanlar "dünyanın geri kalan kısmı”nın ne anlama geldiğini bilmiyorlarmış.

***

Şaka bir yana bu ülkede bazı şeyler yapılırken “halkın ne kadar yararına” olduğunu iyi düşünmek gerekir. Anayasa Mahkemesinin sonucu ne olur bilinmez ama, gerçekler ortada iken, demokrasi anlayışları gelişmiş toplumlarla; yarısı “Ali okulu mezunu”, birçok köyünde su, elektrik hatta yol bile olmayan, mezralarda yaşayan halkımızı, aynı kefeye koyuyormuş gibi davranıp, onların zaaflarından yararlanıp, çaktırmadan, “toplumsal uzlaşma süzgecinden geçmeyen düşünceleri” referandumla onaylatmaya kalkmanın, iktidarın “demokrasi anlayışını yükseltmek” olarak izah ettiği, “ulvi amaca” ne kadar hizmet edeceği, iyi düşünülmelidir.

KILIÇTAROĞLU'nun FARKI

Uzlaşma tanımaz tavır ve tutumu yüzünden yıllarca eleştirilen Sn. Başbakana haksızlık yaptığını düşünenler dikkat ederse, ana muhalefetin o zamanlar başı olan Sn. Deniz Baykal’ın “uzlaşmadan uzak tavırlarının” da eleştirildiğini hemen fark edebilirler. O da aynı şiddette olmasa da, tabii ki eleştiriliyordu fakat gerçekten arada gözden kaçmayacak “ince bir fark” vardı. Çünkü vatandaş, iktidarı “oğlan evi” olarak kabul ederken, muhalefeti ise “kız evi” gibi düşünür. Adam iktidara gelince uygulamaya koyacağı fikirlerini, görüşlerini kolay kolay paylaşmak ister mi? Öyleyse naz yapacak, sen eğer gerçek bir demokratsan işbirliği için gerekeni yapacaksın.

***

Hani “ortak akıl” denilip durulan şey var ya işte böyle doğacak. Herkes bu günkü gibi kendi bildiğini okumaya devam ederse ortak akıl yerine ortak akılsızlık hüküm sürer. İktidar bu günkü gibi, en basitinden bazı “Kürtçülerin” yasal yollarla meclise girmesine, yine yasalar çerçevesinde engel olamamışsa ve bugün mecliste bir parti adı altında temsil ediliyorlarsa “oturup açık açık talepleri dinlenmeli” ve bir “ortak akıl” üretilerek “bu toprağın çocuklarının telef edilmesinin” önüne geçilmelidir. Bunun için hiçbir partinin kendini naza çekmeye hakkı yoktur. Çünkü “devekuşu” gibi başını kuma gömmekle, problemler ortadan kalkmıyor. Ve maalesef “Kürtçülük sorunu” tutarsız tavırları yüzünden, bizzat bu hükümet tarafından kördüğüme çevrilmiştir.

***

İşte bu ortamda yani iş “uzlaşmaya” gelince, herkesin neredeyse "Bu kadar bedelden, direnişten sonra eğer Başbakan Erdoğan, ABD, Kürt halkının diz çökeceğini, mücadelesinden vazgeçeceğini sanıyorlarsa avuçlarını yalarlar" diye konuşarak “iyi bir iş yaptığını sanan” paranoyak vekil Emine Ayna’ya döndüğü ortamda, CHP’nin yeni lideri Sayın Kemal Kılıçtaroğlu’nun “uzlaşmacı tavrı” yüreklere su serpmektedir. Vatandaşın talebi, sayın Kılıçtaroğlu’nun bu uzlaşmacı tavrını devam ettirirken, başkalarının tavırlarını tekrarlamaktan kaçınmasıdır. Kısacası oturup konuşmalı ve uzlaşmalıyız…