***
Hani şu, daha dün “faili meçhuller” de dahil pek çok yasa dışı olayla suçlanmış, katlettikleri iddia edilen cesetlerin “asit kuyularında” arandığı özel birlikler. Şu anda zaten bir kısmı “kırsalda” görev yapan bu birliklerde görev alan ve işini, “yasalar çerçevesinde” yapanlarının bile bir süre sonra yeniden suçlanmayacağını, bugün olduğu gibi nefes almalarının bile suç olduğu iddia edilip tutuklanmayacaklarını kim iddia edebilir? Adamları “öldürme güdüsü” ile sınırlara sal, dağlarda teröristler gibi yaşamaları, pusu kurmaları için görev ver, sonra suçla, tutukla, süründür…Üstelik “suçun bireysel” olduğunu bile bile, kurumun tamamını dağıt, suçla, görevden al…Bu şartlarda acaba yeniden görev verilmesi düşünülen bu birlikler, “verimli” olabilecek midir?
***
Zaten Özel Timlerle bile, “arap saçına” çevrilmiş “sorunda”, yeni mevziler kazanılması bugün çok daha güçtür. Sorunun sadece askeri önlemlerle çözüleceğini düşünmek ise tam bir “şaşkınlıktır”. Çünkü bu formülde, ne İmralı’daki terörist başının örgütüne verdiği talimatlarının önüne geçilebilmesi, ne de PKK’nın sınırlarımız içindeki, hatta meclisimizdeki işbirlikçileri vardır. Böyle olunca, Irak sınırını tutmak neredeyse önemini kaybetmiştir. Çünkü açılımın yarattığı fırsatlarla içerideki işbirlikçiler güçlenmiş, örgütlenmiş ve yeni faaliyet alanları kazanmışlardır. Dolayısıyla askeri gücün arttığı alanları işbirlikçileri sayesinde anında öğrenip, farklı terör yöntemlerini, farklı bölgelerde denemektedirler. Dolayısıyla sadece askeri yöntemlerin sonuç almak için yeterli olmayacağı açıktır. Ancak vazgeçilmesi de mümkün değildir.
***
Öyleyse öncelikle içeride, özellikle siyasiler ve sivil toplum örgütlerinin “ortak bir çözüm” üretmesinin zamanı gelmiştir. Böyle “Kürtçü terörle herkesin kabul edebileceği bir mücadele stratejisi” ha dedin mi oluşacak bir şey değildir. Ancak yapılması gereken ilk işin, şu ya da bu şekilde iktidarın muhalefetle bir araya gelmesi ve ortak bir fikrin üretilmesi olduğu açıktır. Kaldı ki, bu günlerde Sivil Toplum Kuruluşları (STK) da, silahsızlanma ve eylemsizlik çağrıları yapmaktadır. Bunların bir kısmı TSK’nın da silah bırakmasını isteyecek kadar hayal aleminde yaşasa da, STK’nın bu çağrılarına, "teröre ve teröriste ödün vermeden" kulak vermek gerekir. Bu saatten sonra “Kürtçülük” sorununun çözümünün, sadece bir “uzlaşma” sonucu doğabileceği açıktır. Bunun dışında teşebbüs edilecek ve sorunu daha kolay çözecek gibi gözüken yolların “demokrasimize” çok büyük zararlar vereceği aşikardır.

