MEMUR AÇILIMINA AZ KALDI

Halen Başbakanlıkta bulunan ve kamu çalışanları sendikalarına dahi gösterilmeyen yeni kanun tasarısıyla memurların yaklaşık 1.3 milyonunun, iş güvencesi tamamen kalkıyor. Sosyal güvenlik müşaviri Ali TEZEL'in haberine göre artık memurlar da özel iş yerlerinde olduğu gibi, amirleri tarafından “yeterli görülmezlerse” işsiz kalabilecekler. Ülkemizde Mart 2010 ayı itibarıyla 2 milyon 233 bin 661 olan memur sayısı, tarihinin en düşük seviyesindedir. Çok sayıda memur, emekli olarak veya istifa ederek ayrıldığı halde, devlet memur almamakta “taşeronlarla” iş yapmayı tercih etmektedir. Nüfus bakımından bize benzer ülkeler olan Fransa ve Almanya’da nüfusun yüzde 8-10’u kadar memur-kamu görevlisi iken, ülkemizde nüfusun sadece yüzde 3’ü kadar memur kalmıştır.

***

Evet! Kamu memur almak yerine taşeronlaşmayı tercih etmektedir. Boşalan memur kadrolarını doldurmak yerine AKP hükümeti işi, taşeronlara ve ihaleyle “yüklenici firmalara” yani müteahhitlere verir olmuştur. Bir çok iş taşeronlara yaptırılmaktadır, hatta iş o boyutlara varmıştır ki devlet hastanelerinde bile taşeron şirketler üzerine kayıtlı asgari ücretle hemşire çalıştırılmaktadır. Kamuda memurların, hizmetlilerin, işçilerin yapacağı pek çok iş özel sektöre ihale edilmektedir. Mesela, mutfak, temizlik, güvenlik, ulaştırma işleri, ihaleyle özel sektöre verilmektedir. Hatta iş o raddeye vardırılmıştır ki, askeri birliklerde bile mutfaklar kaldırılmış, bunun yerine yemek şirketlerinden yemek alımına başlanmıştır.

***

Yeni tasarıya göre; Kamudaki genel müdür yardımcılıkları ve şube müdürleri kadrosu kaldırılıyor. Genel müdür ve hemen altında daire başkanları ve bunların altlarında da uzmanların olacağı bir yapılanmaya gidiliyor. Bu idari kadroların dışındakilerin memuriyetine son verilip sözleşmeli hale getiriliyor. Böylece memurların “iş güvencesi” ortadan kalkıyor ve sözleşme sonunda yeterli görülmeyen veya disiplin suçu işleyenlerin işlerine son verilmesi uygulaması getiriliyor. Sözleşmeli hale getirilen memurlara sendikaları aracılığıyla toplu görüşme hakkı veriliyor. Fakat bir anlam ifade etmiyor çünkü, halen yapıldığı gibi kamu görevlilerinin sendikaları toplantı masasına çağrılacak, dilek ve temennileri alındıktan sonra masadan gönderilecekler, sonra da siyasi iktidar kararını verecek. Karar uygun görülmezse Uzlaştırma Kurulu’na götürülecek ve kurulun kararları da kesin olacak. Yani dostlar görüşmede görsün gibi bir şey. Özetlersek, memurları özelleştiriyorlar, öyle yaygara edildiği gibi toplusözleşme ve grev hakkı falan da getirilmiyor.

***

Tasarıyla bazı makyaj düzenlemeler de getirilmiş. Bunlar;1- Babalık izni 3 günden,10 güne çıkarılıyor. 2- Halen 2 çocuk için çocuk parası verilmekteydi. Şimdi, her çocuk için para verilecek. 3- Bazı memurlara yılda bir kere verilen giyecek yardımı da ayni değil nakdi olacak. 4- Emeklilere, emekliliklerini geçirecekleri yere gitmeleri için verilen para 500 TL’den 750 TL’ye çıkarılacak. Sonuç olarak; zamanında yasalaştırılamayan “Kamu Yönetimi Reformu ve Kamu Yönetimi Temel Kanunu Tasarısı”nın küçük bir versiyonu olan 22 maddelik bahsi geçen kanun tasarısının asıl amacı, 1- Hizmetlerin özelleştirilmesi odaklıdır.2- Önce merkezden yerele, sonra da yerelden özel sektöre işler devredilecektir. 3- Sosyal devletten vazgeçilecektir. 4-Hizmet Ticaret Genel Anlaşması (GATS) ile uluslararası sermayeye taahhüt ettiği bütün alanlardan çekilecektir. Türkiye’yi pazar haline getirecektir. Allah sonumuzu hayırlı etsin.

“29. KÜRT İSYANI” İSE OHAL AZ GELİR

BDP Grup Başkanvekili Bengi Yıldız, Hakkâri’nin Şemdinli İlçesi'nde 8 askerin şehit olduğu 14 askerinde yaralandığı PKK'lı teröristlerin saldırısını değerlendirirken, eğer yeni darbe planlarını ortaya çıkarmaktan vakitleri varsa Cumhuriyetin savcılarının da dikkate alması gereken bazı açıklamalarda bulundu. Yıldız, "10-20-100 bin insan daha öldürseniz, 10 bin insan daha cezaevine tıksanız, bir milletvekili değil BDP'nin 20 milletvekilini de öldürseniz, tüm belediye başkanlarını öldürüp cezaevine atsanız, bu sorunun şiddet yöntemiyle baskıyla zulümle çözemeyeceksiniz (!)" dedi. Yıldız, "Kürtlerde meşhur bir deyim vardır. 'Biz boş testiyi dolu testiye çarparız' bizim kaybedecek bir şeyimiz yok. Varsın testisi dolu olanlar düşünsün" diyerek de sözlerini bitirdi… AB kriterlerinin, uluslar arası sermayenin, demokrasi havarilerinin ve boşboğaz politikacıların desteğinden emin, attıkça attı… Nasıl olsa arayan soran yok.

***

Nitekim TBMM Başkanı Sn. Mehmet Ali Şahin’in “Bugün verdiğimiz şehitlerimizle ilgili Genelkurmaydan tatmin edici bir açıklama bekliyorum” cümlesi, “terörle mücadeleyi silahlı kuvvetlere ihale etmiş” bir anlayışı ifade etmiyor mu? TBMM Başkanının bile demokrasiyi sindiremediği, sıkışınca “cevapları” silahlı kuvvetlerden beklediği bir memlekette ağzı olan konuşmaz mı? Nerede kaldı “siyasi otorite”, nerede kaldı askeri, “darbelerle, suikastlarla, faili meçhullerle” suçlamanız. Genelkurmaydan şehitler için tatmin edici bir açıklama bekleyeceğinize, memleketin başı olarak “tatmin edici” önlemleri alın da, kınalı kuzularımız sizin adına demokrasi dediğiniz “garabete” kurban gidip durmasınlar… Hiç uzatmayalım, öyle “evet terör devam ediyor ama biz demokratik açılıma devem edeceğiz” ya da bir zamanlar ifade edildiği gibi “güzel şeyler olacak” lafları ile “siyasi otorite” bu işten sıyrılamaz. İktidar, bu güne kadar enerjisini, devletin en güven duyulan kurumlarını yıpratmak için harcamayıp, ülkenin olmazsa olmaz sorunlarını “birleştirici ve bütünleştirici politikaları tercih ederek”, çözmeye gayret etseydi, bugün Sayın Başbakan dokuz “kınalı kuzunun” şehit olduğu Gediktepe sınır karakolundan, ufuktaki PKK kamplarını, kum torbaları ardından, biçare bakışlarla izlemeyecekti.

***

Sayın Başbakanın “Hangi güçler adına ‘taşeronluk’ yaptığı yakından bilinen” diye tanımladığı, terör örgütü PKK‘nın, “hangi güçler adına taşeronluk yaptığı” eğer bir şekilde, bu güne kadar vatandaştan saklanmışsa, içi dışı farklı politikalar izleniyor, kısacası birilerinin çıkarı uğruna, “taşlar bağlanıp, köpekler serbest bırakılmış” demektir. Bunca yıldır yüzlerce şehit veren Türk Halkı, ne uğruna evlatlarını feda ettiğini bizzat, bu cümleyi sarf eden Sayın Başbakanın ağzından öğrenmelidir. İşin içinde başka bir ülke yoksa ve Sayın Başbakan, BDP’lilerin bilinen, kışkırtıcı ifadelerinden dolayı, PKK-BDP ilişkisini bu şekilde değerlendiriyorsa, durum çok daha vahim demektir. Bu durumda mecliste de temsil edilen bir kesimin “silahlı başkaldırısı” söz konusudur ve bu durumda bu güne kadar hiç kulak vermediği muhalefeti dinlemeli ve “olağanüstü hal” ilan edilmelidir. Çünkü BDP Grup Başkanvekili Bengi Yıldız son olayları açık ve net olarak “29.Kürt isyanı” olarak nitelendirmiştir ve isyanların nasıl bastırılması gerektiği de malumdur. Aksi halde, kimsenin ne olduğunu bilmediği bir “açılım” uğruna bu milletin kaç gün daha “kınalı kuzularını” feda edeceği iyi düşünülmelidir.

KAYBOLAN ÇOCUKLARIMIZIN KADERİ NE OLACAK!

“Mavi Marmara’nın hesabı sorulmalıdır” isimli makalemde, dokuz vatandaşımızın ölmesinin “sorumsuz sorumluların” gözleri önünde gerçekleşmiş bir facia olduğunu, insanımızı, göz göre göre ölüme gönderenlerin bu hesabı vermeleri gerektiğini ifade ederken, İsrail’i haklı gösterecek tek kelime etmemiş olmama rağmen bazı aklı evveller, sapık fikirlerini sapık kelimelerle ifade ederek insanı taciz etmekten geri kalmıyor. Yine ifade ediyorum “hayati tehlike” insanın kendi tercihi bile olsa, devletin güvenlik güçleri buna izin veremez. Aksi halde intihar etmek isteyenler için, Boğaz Köprüsü trablene dönerdi.
***
Devletin Mavi Marmara’daki vurdumduymaz tutumu ile Gazze olayı ayrı ayrı ele alınmalıdır. Vatandaşımızın göz göre göre ölüme gönderilmesi başka bir şeydir, Gazze’deki zulmün duyurulması ve dünya kamuoyunun desteğinin sağlanması bambaşka bir şeydir. Gazze’deki zulmün dünyaya duyurulması için bizim vatandaşlarımızın ölmesine gerek yoktur. Hatta isteyerek ölüme gidecek zihniyette olsalar bile… Kaldı ki, İsrail’in zulmünü bilmeyen de müdahale eden de yoktur. Zaten, Filistin Kurtuluş Örgütü bile, ambargonun kaldırılmasının Hamas’ı güçlendireceğini öne sürüp ambargonun kaldırılmasını istemiyorsa, İsrail ile görüşmelerde bizi ara bulucu olarak kabul etmiyorsa ve hatta yardım gemilerinin uğrak yeri olarak Kıbrıs Rum kesimi limanlarını tercih ediyorsa, “kraldan daha çok kralcı olmanın” bize hiçbir faydası olmaz. Kaldı ki devletin resmi yardım kurumu Kızılay, Gazze'ye şakır şakır yardımlarımızı taşımaktadır.
***
BAŞBAKAN Recep Tayyip Erdoğan’ın Konya’da yaptığı son konuşmada söyledikleri bu anlamda gariptir. Ve Sayın Başbakanın başımıza sardığı yeni bir sorundan nemalanma gayreti içinde olduğu hissedilmektedir. Sayın Başbakan, aynı zamanda “Kudüs’ün kaderi, İstanbul’un kaderinden, Gazze’nin kaderi Ankara’nın kaderinden, Ramallah’ın, Refah’ın, Hanyunus’un, Beytüllahim’in kaderi Konya’nın kaderinden ayrı değildir” derken ne hayaller kurduğunu bilemeyiz. Ancak bildiğimiz bir şey var ki, bizler yani sıradan vatandaşları Sn. Başbakandan çok şey beklemiyoruz. Ramallah’ın, Refah’ın, Hanyunus’un, Beytüllahim’in, Gazze’nin kaderini düşünmeyi bir kaç gün bıraksın da Cumhurbaşkanı Sn. Abdullah Gül’ün memleketi Kayseri’den neredeyse bir sene önce kaybolup giden be hala bulunamayan üç çocuğumuzun “yazgısı” ne imiş ona bakıversin.
***
Evet Türk Ulusunda vicdan vardır, acıma duyguları gelişmiştir de, önce kendini koruması gerektiğini de bilir. Çok değil daha üç beş sene önce “Amerika’nın Irak’a hayırlı bir müdahalede bulunacağını” beyan edip, tezkerenin Meclisten geçirilmesi için can atanların, yani Irak’ta gerçekleşen “yüzbinlerce kişinin katliamına” ülkeyi ortak etmeye çalışanların, bu gün kalkıp da Gazze’deki zulmü diline dolamaları, sıradan vatandaşa pek de inandırıcı gelmemektedir. Sonuç olarak, onu bunu bırakalım da, önce şu Kayseri’de kaybolan çocuklarımızın başlarına ne gelmiş ona bakalım…

BİZE "HİNDİ" DERLERKEN

Üniversiteler, TSK, Yargı, Yargı kararları, Kürt Açılımı, Romen açılımı, vs derken, Sayın Başbakan bir şeyleri düzeltme adına açıldıkça açılıyor ve farkında mı bilemiyorum ama birçok sıradan vatandaşını üzüntüye boğmaya devam ediyor. Geçen haftanın başında, bu kez adı Arap açılımı olmasa da benzeri, yeni bir polemik konusuna imza attı. Geçen salı yaptığı grup toplantısında, “Bizim Arap ülkeleriyle ilişkilerimiz ne zaman yakınlaşsa, belli bir propaganda kampanyası başlatılıyor. Arap turistlere basın yoluyla ırkçılık yapıldığını da gördük. Affedersiniz, bu ülkede köpeğine “Arap ismi takanlar, Arap, Arap, Arap, diye çağıranlar oldu.” Diyerek yine akıl almaz bir polemik konusu daha yarattı. Oysa benim bildiğim kadarıyla bu milletin hiç de öyle “bir ırkı aşağılama gibi” bir kompleksi yoktur. Eğer karşısındaki, birazcık insanlıktan nasibini almışsa, bağrına basar. Arap’mış, Acem’miş, Yunan’mış, Rus’muş bakmaz. Eski defterleri hiç mi hiç açmaz…

***

Eminim ki birçoğumuzun, o eski, “tek katlı, bahçeli evlerde yaşanılan” dönemde, bahçelerinde “Arap, Co, Toto” gibi isimler verdiği bir köpeği olmuştur. Şimdi olduğu gibi bizim çocukluğumuzda da, evdeki evcil hayvanların ismini genellikle evin çocukları verirdi. Benim köpeğimin adı da “Toto” idi ve çok sonraları, rahmetli Toto Karaca’nın adını duyunca, Toto’nun aynı zamanda bir insan ismi olduğunu anlayınca çok şaşırmıştım. Ancak eminim ki, siyah bir köpeğim olsaydı, adı da garanti “Arap” olurdu ve bu kadar şaşırtmazdım. Çünkü Anadolu insanı “siyah” kelimesi yerine çoğunlukla ya “kara” ya da “arap” der. Halk arasında, “Kara” sıfat olarak “Arap” ise isim olarak daha sık kullanılır… Kaldı ki, bir köpeği severken “Gel oğlum!” falan diyorsak, biz “ köpek babası” mı oluyoruz… Bu ne biçim bir alınganlıktır.

***

Diğer taraftan bütün dünya bizi “Türkiye” yerine, “Turkey yani hindi” anlamına gelen bir kelime ile anıyorsa “karalar mı bağlamalıyız.” “Arap” kelimesi için bu kadar hassas davranan Sayın Başbakan acaba, dünyada Turkey yerine “Türkiye” kelimesini geçerli kılmak için, bu güne kadar hangi girişimlerde bulunmuştur? Öte yandan, konu ile pek alakası yok ama, şu gerçek de unutulmamalıdır. Özellikle Arap yarımadası ve Orta Doğu’da yaşayan Araplar;1. Dünya savaşı sırasında İngilizler ve Fransızlarla aynı safta yer alıp, Anadolu topraklarını işgal edilmesine, Türk Halkına zulmedilmesine yardımcı olmamışlar mıdır? Onca yıl Osmanlının el üstünde tuttuğu, yüzlerce eser bıraktığı, kutsal topraklarda, Osmanlı askerlerinin çektiği çileleri bir kenara bıraksak bile, bu gün, kutsal topraklarda neredeyse bir tek Osmanlı-Türk eseri bırakılmadığı ortadayken ve üstelik bize ”hindi” derlerken bu Arap hayranlığı da nereden çıktı?

FERGUSON FACİASI

Bir zamanlar York Düşesi Ferguson Türkiye'de Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumuna (SHÇEK) bağlı bir iyileştirme merkezinde, gizli kamerayla çekimler yapıp "ayıbımızla" bizi dünyaya rezil ettiği zaman, ilk etepda şaşırıp panikleyen yetkililer, ilk eleştirileri pişkinliğe vurup geçiştirdikten sonra, o zamanlar Kadın ve Aileden Sorumlu Devlet Bakanı olan Sn. Nimet Çubukçu’nun talebi doğrultusunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı bir soruşturma bile başlatmıştı. Bugün Milli Eğitim Bakanı olan Sn. Çubukçu gazetelerde “İngiltere Kraliyet ailesinin eski gelini Sarah Ferguson’un rüşvet aldığı” haberlerini görünce “sığınacak yeni bir liman bulduğu için” çok mutlu olmuş olacak ki, “O zaman da bu işi para için yapıyordu” dedi. Böyle bir iş için parayı kimin, neden vereceği “meçhuldür” de, her halde Sn. Bakanım, “fırsat bu fırsat, pürü pak olmak için fırsat çıkmışken yararlanalım” havasında…
***
O dönem Ferguson’un çocuk bakım evlerinde yaptığı gizli çekimlerle ilgili olarak hukuk mücadelesi başlatan Çubukçu, Ferguson’un rüşvet alırken görüntülerinin yayınlanmasının ardından yaşananları bir gazetede şöyle değerlendiriyor: “Buna ilahi adalet denir. Kamuoyuna ‘merhametli leydi’ görüntüsü veren Ferguson’un balonu söndü. Uluslararası hukuk kurallarını çiğneyerek, çocukları istismar eden gizli görüntüleri yayınladığı zaman, ben derdimi anlatmakta zorluk çekmiştim. Çocukların ahı tuttu.” Demiş.. Ha bu arada gazete, “bilindiği gibi açılan davalardan sonra, Ferguson’un avukatlarının Türkiye’ye yaptığı uzlaşma talepleri geri çevrilmişti” hatırlatmasını da yapıyor ki, duyan da yetkilileri “iftiraya uğramış zavallılar zannetsin”. Pes valla.
***
Oysa uzlaşma talebi, ne görüntülerin sahte, ne de fotomontaj falan olduğu içindi. İzinsiz çekimlerin yapıldığı ve haber için küçük yaştaki çocukların düşürüldüğü “yürekleri parçalayan” durumunun istismar edilmesi Ferguson’u zor durumda bırakmıştı.. Yoksa çekimler gerçekti ve rezalet ortadaydı. Aslında o çekimlerden yıllarca önce, Darülşafaka’dan tutun da yetiştirme yurtlarına kadar, aklınıza gelebilecek her türden sosyal hizmet kurumunda çocuklara, yaşlılara, düşkünlere, muhtaçlara, reva gördüğümüz çile, çektirdiğimiz eziyet, sıkıntı, az mı dile getirilmişti? Mahsun Kırmızıgül’ün o günlerde vizyona giren “Beyaz Melek” filmi bile yetkililerin aklına “kendine bağlı bulunan sosyal hizmet kurumlarını” şöyle bir gezip görmeyi getirmediyse, başımıza gelenler azdır bile…
***
Maalesef o günlerde bu kurumlara bir çeki düzen vermek, aklı başında eğitimli insanlara bu kurumları teslim etmek için henüz hiç bir şey yapılmamıştı ki. O rezalet “geliyorum diye diye” ortaya çıktı. Ama görüyoruz ki, bir nusubet bin nasihatten iyiymiş. O güne kadar, “ne iş yaptıklarının” farkına olmayanlar, görevlerini ihmal edenler ancak “yarattıkları rezaleti” televizyonda seyredince uyanabildiler. Sonuç mu, “rüşvetçi de olsa” Ferguson’a kimsesiz çocuklarımız adına bir teşekkür borçluyuz. O “yasa dışı çekimler” olmasaydı “yetiştirme yurtlarındaki yasa dışılık” devam ediyor olacaktı. Bugün bu kurumlar ne durumdadır, bilmiyorum ancak o günlerden çok daha iyi durumda oldukları duyumları alıyorum ve seviniyorum. Temennimiz yeni bir “Ferguson faciası” yaşamamaktır.