AÇILIMZEDE ROMANLAR

Manisa’nın Selendi ilçesinde “Sigara içme yüzünden” deniyor da, tam da bilinmeyen bir nedenle bir kavga çıkıyor. Kavganın sonrasında güvenlik güçleri ifade alırken, söylentiye göre ifadesi alınan bir şahsın annesi kalp krizi geçirerek ölüyor. Bunun üzerine, o güne kadar aynı kahvede, belki de aynı masada okey oynayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları birbirine giriyor. “Allah bilir” de; kendilerinin Türk kökenli olduğunu iddia eden bir kısım vatandaş, başka etnik kökenden yani “Roman” vatandaşların, evlerini, arabalarını yakıp yıkıyorlar.
Olaya Vali el koyuyor. “Durumun vahim olduğunu bu yüzden Roman vatandaşların ilçeyi “kendi istekleri ile” terk etmelerinin, hayırlarına olacağını, yoksa evleri, arabaları yakılan bu vatandaşları devletin koruyamayacağını” (!) söylemiş olmalı ki, yaklaşık otuz kişilik bir grup vatandaş korkarak, bu öneriyi kabul ediyor. Önce Gördes’e gönderiliyorlar, ancak oraya da kabul edilmiyorlar sonunda Salihli’de uygun bir yer bulunuyor.
Kısacası bu vatandaşlar Selendi’den sürülüyor yani “tehcir”. Özetlersek, devleti yönetenlerde “yasalar çerçevesinde görevlerini ifa etme, problemlerle baş etme” basireti olmadığından, bu vatandaşlarımız yerlerinden yurtlarından sürülüyorlar. Olay bu…
Hatırlarsınız geçenlerde de Roman çalıştayını yapmış olan Devlet Bakanımız, “Olayı, kitlesel olaylar şeklinde takdim etmek doğru değil. Bireysel bir olayın bu noktaya gelmesini, olayı sanki toplumun belli kesimine dönük bir rahatsızlık varmış gibi takdim etmek haksızlık olur inancındayım” diyerek geçiştirmeye bakmakta, suçluların yasalar önündeki durumlarından hiç söz etmemektedir.
Öte yandan, Roman Kültürü Araştırma ve Dayanışma Derneği Başkanı Cemil Akmaca açıklamasında: "Manisa'da Yaşanan Tatsız Olaylar Hakkında Son günlerde göründüğü kadarıyla Romanlar ve diğer vatandaşlar karşı karşıya getirilmiş görüntüsü verilmeye çalışılan bazı ırkçı saldırılar yaşanmaktadır… Ortalığı bulandırmak isteyen kişiler olduğu ortadadır. İki bine yakın kişinin bir anda toplanıp ırkçı sloganlar atması bizleri rahatsız etmiştir. Devletimizden insanlarımızı linç edecek kadar ileri derecede terör kullanan kişilerin yakalanıp yargı önüne çıkarılmasını talep ediyoruz.”Diyerek Devletlerine olan güvenlerini ve dile getirmektedirler.
Şimdi lütfen herkes kendine sorsun, bu güne kadar bu ülkede en fazla haksızlığa uğramış, etnik grubu farklı Türk vatandaşları kimlerdir? Onları şimdiye kadar göçebe kılan, iş, ekmek, huzur sağlamayan devlet yöneticilerinin, yaptıkları çalıştayın ertesinde onları yerinden yurdundan edecek bir tehcir kararı alması doğru mudur? Türkiye Cumhuriyetinde suçlu bile olsa, böyle sıradan bir olayda vatandaşlarımızın, böyle bir göçe nasıl zorlanması normal midir? Her Türk vatandaşı gibi Romanların da Anayasadaki temel hak ve hürriyetlerden eşitlik ve sosyal adalet gereklerince yararlanarak, medeniyet ve hukuk düzeni içinde onurlu bir hayat sürdürmesi, maddi ve manevi varlığını geliştirmesi hakkı değil midir? Devletin görevleri arasında bu vatandaşların can güvenliğini güvence altında tutmak yok mudur? Yarın bir gün, herhangi bir ilçede, benzer bir olay sonunda başka etnik kökenlere sahip vatandaşlar, Örneğin Türk kökenli vatandaşlar, yerlerinden yurtlarından sürgün mü edilecektir?
Yok çalıştaydı, yok açılımdı derken, ortaya çıka çıka bu “sürgün” mü çıktı?
Ha bu arada, kavga, kalkışma, çatışma, güvenlik güçleri, jandarma, vali, haksızlık, sürgün, ölüm aklınıza ne gelirse, bu olayda da mevcut. Lakin, bu kadar zaman geçmesine rağmen
“Hepimiz Ermeniyiz” pankartları ile ta Taksim’den Galata Köprüsüne kadar dizilen kitle örgütlerinden, gündelikçi aydınlardan tık yok! Ne oldu yoksa“Çingenelik” karizmanızı mı çiziyor?

SEÇİMLER YAKLAŞIYOR YA!

Her ne kadar, son günlerde Sayın Büyüklerimin, açılım karşıtları duysun diye, büyük harflerle yazıp altını da çizdikleri laflarla, birlikten beraberlikten bahsetmeye başlaması, açılımcılara da “bireysel hak ve özgürlüklerle” ilgili düzeltmeler yapıyoruz babından “selam çakmaları”. Başbakanın da video konferans sistemi ile katıldığı, AKP’li Kocaeli Büyükşehir Belediyesince, öğrencilere 26000 dizüstü bilgisayarın dağıtımı ile “hediye kampanyalarının” başlaması. "Mazlum ve mağdur" rollerinin sahnelerde sıkça oynanmaya başlaması, seçimlerin yaklaştığı hakkında net bir fikir vermiyorsa da, aslında “Seçimler yaklaşıyor” lafı, bahanem.

Esas söylemek istediğim Türkiye’deki seçim sandıkları ve oy kullanılan kabinlerin durumu. Avrupa ülkelerini bırakın, seçimlerini televizyon haberlerinde izlediğim hiçbir ülkede tahta sandıklar kullanılmıyor. Atılan zarfın görülebildiği plastik veya başka dayanıklı bir maddeden imal edilmiş “saydam” kutular kullanılıyor.
Oysa bizde, tahta seçim sandıkları belki de daha ucuza üretildiğinden, Cezaevi atölyelerinde, cinayet suçlularının da aralarında bulunduğu hükümlüler tarafından üretiliyor. Yani zaten hamurunda zorbalık var… İşçilik olmadığı gibi, imalatında kullanılan malzeme de zaten, bilmem kaçıncı sınıf kereste olduğundan, “sandık” olarak bile kalitesiz olacağı daha baştan garanti. Üstüne üstlük bu sandıklar bir de, seçimde kullanılmak üzere getirildiği merkezlerden, kirin pasın içinde aylarca bekledikten sonra toplanır ve bir dahaki seçime kadar, üzerinde biriken katman katman toz ve pislikle getirip tekrar kullanılmak üzere teslim edilir. Eh oy verme işlemi, genellikle okulların sınıflarında gerçekleştiğinden, işi başından aşkın idareciler ve olmayan okul hizmetlileri sandıkları temizlemek şöyle dursun, kırılıp dökülmesine bakmadan adeta sınıflara atar. Eğer sandık başkanı bir gün önceden gelip sınıfı düzenlerken sandığı da temizleyip tamir ederse ne alâ, yoksa kırık, dökük bir seçim sandığı ile oy verme işlemi yapılır ki; bu aynı zamanda “demokrasi” ye verdiğimiz değerin de bir ifadesidir.
Kaldı ki bu sandıklarla ilgili bir çok efsane de vardır. Ve en çok bilineni içinde önceden atılmış oyların bulunmasıdır. Tabii bu biraz zordur fakat, sandık şeffaf olmadığından, seçimin sonucunun da şeffaflığı üzerinde tartışma,neden olmasın? Öyleyse öncelikle “demokrasi aşkına” şeffaflığı ve saydamlığı ön plana çıkaracak, seçimin güvenirliğini arttıracak, seçim sandıkları için gerekli bir çalışmanın yapılmasını hasretle bekliyoruz.
Ha… Bu arada; acaba bu 26000 dizüstü bilgisayarın bedelini, Kocaeli Belediyesi kendi bütçesinden mi karşılanıyor?

BİR İSTİFANIN ANATOMİSİ

AKP’den istifa eden Elazığ milletvekili Fevzi İşbaşaran’ın duyurmak için basın toplantısı bile yaptığı şikayetlerinin, kamuoyu tarafından pek dikkate alındığını sanmıyorum. Oysa, İşbaşaran’ın yaptığı basın toplantısında ifade ettiği sözler, pek yenilir yutulur gibi de değildi. Ne hikmetse aradan geçen bu kadar zamana kadar kimseden bir itiraz gelmediğine göre herhalde gerçeklik payı olsa gerek. Malum “Suküt ikrardan sayılır.”
İstifasının ardından, geçtiğimiz günlerde yeni bir demeç veren İşbaşaran, dünden bu yana evinin etrafında sivil polislerin dolaştığını söyleyerek, kendisinin ve ailesinin can ve mal güvenliğinin kalmadığını da ifade etmektedir. İşbaşaran “Buradan bütün dünyaya, bütün demokratik ülkelere sesleniyorum, AB üyesi ülkelerin büyükelçilerine sesleniyorum; sesimiz kısıldı. Susturuluyoruz. Şantaj yapılıyor. Ölümle tehdit ediliyoruz. Ailemin ve benim can güvenliğim kalmadı. Eğer benim başıma bir şey gelirse, bunun sorumlusu Tayyip Erdoğan`dır.” Demektedir. İşbaşaran, önceki basın toplantısında da, “Parti içi demokrasinin işlemediği, benim gibi fikrini ifade eden milletvekillerini şantaj ve tehdit ile susturulmaya çalışıldığı bir partide milletvekili olarak görevimi sürdürmem imkansız hale gelmiştir. Bu nedenle mensubu bulunduğum Adalet ve Kalkınma Partisinden istifa ediyorum.” diye ağır bir suçlama ile birlikte istifasını açıklamıştı.
Peki neden? Hakkında “uyuşturucu kaçakçılığı iddiaları olanlar bile parti içinde yer bulurken” “polise hakaret etti” diye parti disiplin kuruluna verilen bir milletvekilinin, “yaptığı yanlışı ikrar edip özür dileyeceğine”, partiden atılacağının tespitini yapıp, istifasını açıklarken yaptığı bu suçlamalar şaşırtıcı değil midir?
Malum, olayın birkaç gün öncesinde Ankara’nın göbeğinde Tekel işçileri uzunca süreceği belli bir direnişe başlamış, büyük illerimizde ve güneydoğuda DTP’nin kapanması ile ortalık karışmışken, Arınç’a süikast olayı patlak verdi. Böyle bir şeyin “Şuuyu, vukuundan beter” olduğu bellidir. Ve iyi yönetilmiş böyle bir iddia, biraz riskler taşısa da, özellikle politik yaşamda devamlı pirim kaynağıdır ki, bir politikacı için “Bundan iyisi Şam’da kayısıdır.” Tabii olayın bu kısmı bizi pek ilgilendirmez ancak araştırmaların Kozmik Odalara kadar uzanmasına bakılırsa iddiaya ilişkin ön araştırma, kesinlikle iyi yönetilmektedir.
İşte ülkenin garip serüvenlere sürüklendiği bu yaşadığımız günlerin öncesinde, Fevzi İşbaşaran henüz AKP milletvekili ve bir açıklama yapıyor ve burada bir varsayımdan bahsediyor. “Ona göre, bu suikast ihbarı, Emniyette daha üst bir makama tayin bekleyen bir amire bağlı grubun, hükümetle askerin arasını açma ve bu durumdan pay alma, çalışması.” Açıklamasında, mantıklı daha pek çok ayrıntı var ama özet olarak bu. Ardından muhalefetin dillendirdiği, aynı anda Genelkurmaya, “bir köstebekle ilgili”, polise de, “suikast girişimi ile ilgili” yapılan ve askerlerle polisi, “aynı anda, aynı yerde” karşıkarşıya getiren ihbarları baz alırsak, resmen ülkeye yapılan bir süikast olduğu açık olan ve sadece belli bir politik çevreye yarar sağlaması muhtemel olan bu iddia, İşbaşaran’ın yaptığı son açıklamaları haklı çıkarmıyor mu? Öyleyse, İşbaşaran “daha çok demokrasi” sloganını şiar edinmiş olan partisinden; olur olmaz, partisinin onaylamadığı, belki de büyüklerinin bilgisi olduğu konulardaki alternatif görüşleri ve tespitleri yüzünden sepetlenmiş olmasın. Bugün olayların gelişimine, Genel Kurmayı ziyaretlere, manşet olan resimlere bakılırsa iddialarda gerçeklik payının yüksek olduğunu söyleyebiliriz.

İŞTE…DEVAMI GELDİ !

Sn. Başbakan ne söylerse söylesin, bir hukuk devletinde zaten hükümetin emrindeki, hangi kurumu ziyaret ederse etsin, başta belli bir politikacının, yıpratıcı imaları olmak üzere, ortalıkta bu kadar anti propaganda yapan odak varken ve yasal takibe uğramazken; örneğin, kozmik odayı inceleyen hakimin “zehirlenirim korkusu ile” askerin yemeğini bile yemediği uydurmasından tutun da, zaten mühürsüz olan askeri araç plakalarının, “sahte” olduğu izlenimini vermek için çabalayanların gerine gerine gezdiği, her fırsatta; neredeyse tüm hukuk dışı olayların odağı olarak, varlığımızın teminatı TSK’nin gösterilmeye çalışıldığı, kısacası “taşların bağlandığı, itlerin ise serbestçe dolaştığı” bu ülkede, daha başımıza neler gelir, bizleri kimler idare eder Allah bilir.
Malum bazı partiler irticanın, bazıları terörün odağı oldu ya. Öyleyse halktan, bu partilerin toplam oyundan daha çok güven oyu alan ve görevi yasalarla belirlenen TSK’nin da bir şekilde karalanması, gözden düşürülmesi gerekiyor. Aslında bütün çaba bunun için. Hedef belli “vatandaşın güvendiği dağları aşındırmak.” Mehmet Haberal gibi bilim adamlarından bile şüphe edilen bir ortamın yaratıldığı ülkemizde, kendisini “son derece güvenilir, şüphe duyulması imkansız, pür-i pak” zanneden, hem densiz hem de sulu gözlü büyüğümüzün, TSK söz konusu olunca, toplumda paranoya yaratan hezeyanları, hiç de hoş değildir ve maalesef “ilk” de değildir. Sayın Başbakanımın, sıradan bir kurumu ziyaretinden farkı de olmayan Genelkurmay ziyaretlerini manşetlere taşıyacağına, özellikle bu şahsın paranoya kokan hezeyanlarını kontrol altına alması gerektiğini tembih etmesi, yeterlidir.
Diğer yandan, şu unutmamalıdır ki, demokratik bir ülkede yaşamak istiyorsan “o senin demokrasi dediğin şeyi koruyacak” ve “halk adına ve yasalarla sınırlanan oranda demokrat olmayan” bir kuvvete ihtiyacın vardır. Eğer devletin, öz varlığını koruyacak böyle bir gücü yoksa ya da, iktidar bu gücü yönetmeye değil de sahip olmaya adaysa, ortaya işte böyle başıbozuk bir manzara çıkar. Kaldı ki, ülkemizde bu güne kadar askerle, hükümetler arasında çıkan tüm problemlerin sebebi basiretsiz, yönetme kabiliyeti olmayan, kukla siyasilerdir.
Ve tabii bu ortamdan yararlanmak isteyen bölücüler ve işgalcilere böyle zamanlarda gün doğar. Ve maalesef provokasyonların sonu gelmez. Kaldı ki, PKK’nın “Şehirlerde kaos yaratırım” tehdidi hala akıllardadır. Şu son olaya bakalım.
Hangi ülkede hangi kargo şirketine giderseniz gidin, 16 adet kaleşinkof mermisini öyle 2 adet zarfın içine katıp, bir hakim, bir savcı adına, o ülkenin başkentinden postaya veremezsin. Şirket zaten gönderilecek maddeyi kendi zarfına, görevlinin gözü önünde koyduruyor. Onu da geçelim, küçücük bir bakkal dükkanına kamera zorunlu iken, koca kargo şirketinde kameranın bulunmaması, üstelik bulunmadığının tespit edilmesi ve oradan gönderilmesi normal midir? Orada kamera olmadığını kim bilebilir ki, siz gittiğiniz dükkanlardaki kameraların yerini bulabiliyor musunuz? Kısacası, eğer bir ülkede, geliyorum diye bas bas bağıran böyle bir tehdit, daha tasarı halindeyken, yetkililer tarafından engellenemiyorsa, sizce, ekranlarda böbürlene böbürlene yalan yanlış bir dünya bir hikaye anlatan sorumluların bu halktan özür dileyip istifa etmesi gerekmiyor mu?
Kim ne derse desin, bu kadar ipnotize olmuş, tepkisiz, başına gelen her nüsübeti tevekkül ile kabul eden, saf insanın, bir arada yaşadığı bu ülkede, çekeceğimiz çile keşke bu son olayla bitmiş olsa.

TEBRİKLER BAŞARDINIZ !

Genel Kurmay Başkanlığının internet sitesinde 2010 yılının ilk günü yayınlanan bir bildirinin normal şartlarda olsa olsa “yeni yıl kutlama mesajı” olması gerekirdi ama bakın ne yazıyor;
“TARİH : 01 Ocak 2010 SAAT: 14:50 NO: BN - 01 / 10
1. Bugünkü bazı medya organlarında dün bir hakimi takip ettiğinden şüphe edilen iki aracın durdurularak arandığı, bu araçların askeri ve içindeki şahısların da askeri personel olduğu haberlerine yer verilmiştir.
2. Olayın cereyan tarzı aşağıdaki şekilde olmuştur;
a. 31 Aralık 2009 saat 12:30 civarında, Uğur MUMCU caddesinde birbirinden bağımsız olarak idari görevle seyir halinde olan beyaz renkli iki ayrı askeri araç polisler tarafından durdurulmuştur.
b. Durdurulan bu araçların askeri araç olduğunun anlaşılması üzerine olay yerine Merkez Komutanlığı ekipleri çağrılmıştır.
c. Söz konusu araçlar ve içindeki personel, durdurma ve arama kararını veren Cumhuriyet Savcısının isteği üzerine saat 14:00 civarında Ankara Merkez Komutanlığına götürülmüşlerdir.
ç. Burada Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan tespitlerde;
(1) Araçlardan birisinin Deniz Kuvvetleri Komutanlığına ait olduğu ve içinde iki şoför er ile bir uzman çavuş aşçının bulunduğu,
(2) Diğer aracın ise, Garnizon Komutanlığına ait olduğu ve içinde iki şoför (biri onbaşı biri er), bir elektrik teknisyeni er ve bir marangoz erin bulunduğu anlaşılmıştır.
3. İlgili Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan inceleme sonucunda, söz konusu askeri personel dün gece saat 22:00 civarında serbest bırakılmıştır.
4. Olayın, bir şüphe üzerine yapılan ihbar ve bu ihbara yönelik olarak icra edilen bir uygulama olduğu anlaşılmış ise de, son günlerde yaşananların, kişileri ve toplumu ne hale getirdiğini göstermesi bakımından önemli olduğu düşünülmektedir.
5. Konuya ilişkin olarak gerekli işlemler başlatılmıştır.
Kamuoyuna saygı ile duyurulur.”
Rüzgara göre yön değiştiren bir kısım medya ve onların “kısa dönem aydınları” ile her türlü melanete odak olmuş kibirli düzenbazlar: Tebrik ederiz, başardınız… “Önce Vatan” iradesi ışığında, tüm varlığı ile vatan topraklarını korumayı, canından bile değerli gören askerlerimize kuşku ile bakanların sayısını, istediğiniz oranda olmasa da oldukça arttırdınız. Bu arada bando mızıka ile karşılanan teröristlerin, vatan hainlerinin, köstebeklerin, ajanların rahat rahat çalışabilmeleri için uygun ortamları sağladınız. “Devletin tüm kurumlarına el koyma” amacına ulaşmak üzere önemli adımlar attınız.
Yasadışı dinlemenin, insanın gözünün içine baka baka yalan söylemenin, kalpazanlığın, ispiyonculuğun, ahlaksızlığın, hırsızlığın, düzenbazlığın, hele hele sahte duygusallığın ve gözyaşlarının pirim yaptığı, cehaletin, vurdumduymazlığın, çıkarcılığın kader, emeksiz, yorulmadan elde etmenin “geçim dünyası” sayıldığı bir topluma bu yapılanlar az bile gelir… Devamını bekliyoruz!