BİR İSTİFANIN ANATOMİSİ

AKP’den istifa eden Elazığ milletvekili Fevzi İşbaşaran’ın duyurmak için basın toplantısı bile yaptığı şikayetlerinin, kamuoyu tarafından pek dikkate alındığını sanmıyorum. Oysa, İşbaşaran’ın yaptığı basın toplantısında ifade ettiği sözler, pek yenilir yutulur gibi de değildi. Ne hikmetse aradan geçen bu kadar zamana kadar kimseden bir itiraz gelmediğine göre herhalde gerçeklik payı olsa gerek. Malum “Suküt ikrardan sayılır.”
İstifasının ardından, geçtiğimiz günlerde yeni bir demeç veren İşbaşaran, dünden bu yana evinin etrafında sivil polislerin dolaştığını söyleyerek, kendisinin ve ailesinin can ve mal güvenliğinin kalmadığını da ifade etmektedir. İşbaşaran “Buradan bütün dünyaya, bütün demokratik ülkelere sesleniyorum, AB üyesi ülkelerin büyükelçilerine sesleniyorum; sesimiz kısıldı. Susturuluyoruz. Şantaj yapılıyor. Ölümle tehdit ediliyoruz. Ailemin ve benim can güvenliğim kalmadı. Eğer benim başıma bir şey gelirse, bunun sorumlusu Tayyip Erdoğan`dır.” Demektedir. İşbaşaran, önceki basın toplantısında da, “Parti içi demokrasinin işlemediği, benim gibi fikrini ifade eden milletvekillerini şantaj ve tehdit ile susturulmaya çalışıldığı bir partide milletvekili olarak görevimi sürdürmem imkansız hale gelmiştir. Bu nedenle mensubu bulunduğum Adalet ve Kalkınma Partisinden istifa ediyorum.” diye ağır bir suçlama ile birlikte istifasını açıklamıştı.
Peki neden? Hakkında “uyuşturucu kaçakçılığı iddiaları olanlar bile parti içinde yer bulurken” “polise hakaret etti” diye parti disiplin kuruluna verilen bir milletvekilinin, “yaptığı yanlışı ikrar edip özür dileyeceğine”, partiden atılacağının tespitini yapıp, istifasını açıklarken yaptığı bu suçlamalar şaşırtıcı değil midir?
Malum, olayın birkaç gün öncesinde Ankara’nın göbeğinde Tekel işçileri uzunca süreceği belli bir direnişe başlamış, büyük illerimizde ve güneydoğuda DTP’nin kapanması ile ortalık karışmışken, Arınç’a süikast olayı patlak verdi. Böyle bir şeyin “Şuuyu, vukuundan beter” olduğu bellidir. Ve iyi yönetilmiş böyle bir iddia, biraz riskler taşısa da, özellikle politik yaşamda devamlı pirim kaynağıdır ki, bir politikacı için “Bundan iyisi Şam’da kayısıdır.” Tabii olayın bu kısmı bizi pek ilgilendirmez ancak araştırmaların Kozmik Odalara kadar uzanmasına bakılırsa iddiaya ilişkin ön araştırma, kesinlikle iyi yönetilmektedir.
İşte ülkenin garip serüvenlere sürüklendiği bu yaşadığımız günlerin öncesinde, Fevzi İşbaşaran henüz AKP milletvekili ve bir açıklama yapıyor ve burada bir varsayımdan bahsediyor. “Ona göre, bu suikast ihbarı, Emniyette daha üst bir makama tayin bekleyen bir amire bağlı grubun, hükümetle askerin arasını açma ve bu durumdan pay alma, çalışması.” Açıklamasında, mantıklı daha pek çok ayrıntı var ama özet olarak bu. Ardından muhalefetin dillendirdiği, aynı anda Genelkurmaya, “bir köstebekle ilgili”, polise de, “suikast girişimi ile ilgili” yapılan ve askerlerle polisi, “aynı anda, aynı yerde” karşıkarşıya getiren ihbarları baz alırsak, resmen ülkeye yapılan bir süikast olduğu açık olan ve sadece belli bir politik çevreye yarar sağlaması muhtemel olan bu iddia, İşbaşaran’ın yaptığı son açıklamaları haklı çıkarmıyor mu? Öyleyse, İşbaşaran “daha çok demokrasi” sloganını şiar edinmiş olan partisinden; olur olmaz, partisinin onaylamadığı, belki de büyüklerinin bilgisi olduğu konulardaki alternatif görüşleri ve tespitleri yüzünden sepetlenmiş olmasın. Bugün olayların gelişimine, Genel Kurmayı ziyaretlere, manşet olan resimlere bakılırsa iddialarda gerçeklik payının yüksek olduğunu söyleyebiliriz.

İŞTE…DEVAMI GELDİ !

Sn. Başbakan ne söylerse söylesin, bir hukuk devletinde zaten hükümetin emrindeki, hangi kurumu ziyaret ederse etsin, başta belli bir politikacının, yıpratıcı imaları olmak üzere, ortalıkta bu kadar anti propaganda yapan odak varken ve yasal takibe uğramazken; örneğin, kozmik odayı inceleyen hakimin “zehirlenirim korkusu ile” askerin yemeğini bile yemediği uydurmasından tutun da, zaten mühürsüz olan askeri araç plakalarının, “sahte” olduğu izlenimini vermek için çabalayanların gerine gerine gezdiği, her fırsatta; neredeyse tüm hukuk dışı olayların odağı olarak, varlığımızın teminatı TSK’nin gösterilmeye çalışıldığı, kısacası “taşların bağlandığı, itlerin ise serbestçe dolaştığı” bu ülkede, daha başımıza neler gelir, bizleri kimler idare eder Allah bilir.
Malum bazı partiler irticanın, bazıları terörün odağı oldu ya. Öyleyse halktan, bu partilerin toplam oyundan daha çok güven oyu alan ve görevi yasalarla belirlenen TSK’nin da bir şekilde karalanması, gözden düşürülmesi gerekiyor. Aslında bütün çaba bunun için. Hedef belli “vatandaşın güvendiği dağları aşındırmak.” Mehmet Haberal gibi bilim adamlarından bile şüphe edilen bir ortamın yaratıldığı ülkemizde, kendisini “son derece güvenilir, şüphe duyulması imkansız, pür-i pak” zanneden, hem densiz hem de sulu gözlü büyüğümüzün, TSK söz konusu olunca, toplumda paranoya yaratan hezeyanları, hiç de hoş değildir ve maalesef “ilk” de değildir. Sayın Başbakanımın, sıradan bir kurumu ziyaretinden farkı de olmayan Genelkurmay ziyaretlerini manşetlere taşıyacağına, özellikle bu şahsın paranoya kokan hezeyanlarını kontrol altına alması gerektiğini tembih etmesi, yeterlidir.
Diğer yandan, şu unutmamalıdır ki, demokratik bir ülkede yaşamak istiyorsan “o senin demokrasi dediğin şeyi koruyacak” ve “halk adına ve yasalarla sınırlanan oranda demokrat olmayan” bir kuvvete ihtiyacın vardır. Eğer devletin, öz varlığını koruyacak böyle bir gücü yoksa ya da, iktidar bu gücü yönetmeye değil de sahip olmaya adaysa, ortaya işte böyle başıbozuk bir manzara çıkar. Kaldı ki, ülkemizde bu güne kadar askerle, hükümetler arasında çıkan tüm problemlerin sebebi basiretsiz, yönetme kabiliyeti olmayan, kukla siyasilerdir.
Ve tabii bu ortamdan yararlanmak isteyen bölücüler ve işgalcilere böyle zamanlarda gün doğar. Ve maalesef provokasyonların sonu gelmez. Kaldı ki, PKK’nın “Şehirlerde kaos yaratırım” tehdidi hala akıllardadır. Şu son olaya bakalım.
Hangi ülkede hangi kargo şirketine giderseniz gidin, 16 adet kaleşinkof mermisini öyle 2 adet zarfın içine katıp, bir hakim, bir savcı adına, o ülkenin başkentinden postaya veremezsin. Şirket zaten gönderilecek maddeyi kendi zarfına, görevlinin gözü önünde koyduruyor. Onu da geçelim, küçücük bir bakkal dükkanına kamera zorunlu iken, koca kargo şirketinde kameranın bulunmaması, üstelik bulunmadığının tespit edilmesi ve oradan gönderilmesi normal midir? Orada kamera olmadığını kim bilebilir ki, siz gittiğiniz dükkanlardaki kameraların yerini bulabiliyor musunuz? Kısacası, eğer bir ülkede, geliyorum diye bas bas bağıran böyle bir tehdit, daha tasarı halindeyken, yetkililer tarafından engellenemiyorsa, sizce, ekranlarda böbürlene böbürlene yalan yanlış bir dünya bir hikaye anlatan sorumluların bu halktan özür dileyip istifa etmesi gerekmiyor mu?
Kim ne derse desin, bu kadar ipnotize olmuş, tepkisiz, başına gelen her nüsübeti tevekkül ile kabul eden, saf insanın, bir arada yaşadığı bu ülkede, çekeceğimiz çile keşke bu son olayla bitmiş olsa.

TEBRİKLER BAŞARDINIZ !

Genel Kurmay Başkanlığının internet sitesinde 2010 yılının ilk günü yayınlanan bir bildirinin normal şartlarda olsa olsa “yeni yıl kutlama mesajı” olması gerekirdi ama bakın ne yazıyor;
“TARİH : 01 Ocak 2010 SAAT: 14:50 NO: BN - 01 / 10
1. Bugünkü bazı medya organlarında dün bir hakimi takip ettiğinden şüphe edilen iki aracın durdurularak arandığı, bu araçların askeri ve içindeki şahısların da askeri personel olduğu haberlerine yer verilmiştir.
2. Olayın cereyan tarzı aşağıdaki şekilde olmuştur;
a. 31 Aralık 2009 saat 12:30 civarında, Uğur MUMCU caddesinde birbirinden bağımsız olarak idari görevle seyir halinde olan beyaz renkli iki ayrı askeri araç polisler tarafından durdurulmuştur.
b. Durdurulan bu araçların askeri araç olduğunun anlaşılması üzerine olay yerine Merkez Komutanlığı ekipleri çağrılmıştır.
c. Söz konusu araçlar ve içindeki personel, durdurma ve arama kararını veren Cumhuriyet Savcısının isteği üzerine saat 14:00 civarında Ankara Merkez Komutanlığına götürülmüşlerdir.
ç. Burada Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan tespitlerde;
(1) Araçlardan birisinin Deniz Kuvvetleri Komutanlığına ait olduğu ve içinde iki şoför er ile bir uzman çavuş aşçının bulunduğu,
(2) Diğer aracın ise, Garnizon Komutanlığına ait olduğu ve içinde iki şoför (biri onbaşı biri er), bir elektrik teknisyeni er ve bir marangoz erin bulunduğu anlaşılmıştır.
3. İlgili Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan inceleme sonucunda, söz konusu askeri personel dün gece saat 22:00 civarında serbest bırakılmıştır.
4. Olayın, bir şüphe üzerine yapılan ihbar ve bu ihbara yönelik olarak icra edilen bir uygulama olduğu anlaşılmış ise de, son günlerde yaşananların, kişileri ve toplumu ne hale getirdiğini göstermesi bakımından önemli olduğu düşünülmektedir.
5. Konuya ilişkin olarak gerekli işlemler başlatılmıştır.
Kamuoyuna saygı ile duyurulur.”
Rüzgara göre yön değiştiren bir kısım medya ve onların “kısa dönem aydınları” ile her türlü melanete odak olmuş kibirli düzenbazlar: Tebrik ederiz, başardınız… “Önce Vatan” iradesi ışığında, tüm varlığı ile vatan topraklarını korumayı, canından bile değerli gören askerlerimize kuşku ile bakanların sayısını, istediğiniz oranda olmasa da oldukça arttırdınız. Bu arada bando mızıka ile karşılanan teröristlerin, vatan hainlerinin, köstebeklerin, ajanların rahat rahat çalışabilmeleri için uygun ortamları sağladınız. “Devletin tüm kurumlarına el koyma” amacına ulaşmak üzere önemli adımlar attınız.
Yasadışı dinlemenin, insanın gözünün içine baka baka yalan söylemenin, kalpazanlığın, ispiyonculuğun, ahlaksızlığın, hırsızlığın, düzenbazlığın, hele hele sahte duygusallığın ve gözyaşlarının pirim yaptığı, cehaletin, vurdumduymazlığın, çıkarcılığın kader, emeksiz, yorulmadan elde etmenin “geçim dünyası” sayıldığı bir topluma bu yapılanlar az bile gelir… Devamını bekliyoruz!

4C NEDİR?

Ankara’da, sesleri sadece Sıhhiye ve Kızılay’dan duyulan, yüzlerce işçi “sadece ekmeği ve çocuklarının geleceği için” haklı bir direniş içinde. Ve maalesef en yakınlarındaki Ankaralıların bile doğru dürüst desteğini alabilmiş değil. O kadar insan son derece haklı oldukları bir konuda Ankara’nın “deriyi çatlayan gece ayazında”bile, çırpınıyor çırpınmasına da ancak dayak yedikleri, itilip kakıldıkları zaman televizyonlarda halka bu onurlu mücadelelerini bir nebze anlatabiliyorlar.
Tekel işçileri, 15 gündür Ankara'da her türlü hükümet engeline ve zor kış koşullarına rağmen direniyor. Neden direniyorlar? Yanıtları, 4C'li olmayacağız. Pekin nedir bu 4C.
Yasa şöyle: 657 sayılı devlet memurları kanununda Kamu hizmetlerinde memurlar, sözleşmeli personel, geçici personel A, B ve C fıkralarıyla tanımlanıyor. A fıkrasında kadrolu devlet memurları B fıkrasında Sözleşmeli personel, C fıkrasında da geçici personel tanımlanıyor. “C) Geçici Personel: Bir yıldan az süreli veya mevsimlik hizmet olduğuna Devlet Personel Başkanlığının ve Maliye Bakanlığının görüşlerine dayanılarak Bakanlar Kurulunca karar verilen görevlerde ve belirtilen ücret ve adet sınırları içinde sözleşme ile çalıştırılan ve işçi sayılmayan kimselerdir.” Dikkat ederseniz özelleştirmelerden dolayı başka kamu kurumlarına yerleştirilecek, örneğin 15 yıllık işçiye Geçici personel statüsü getiriliyor.
Yukarıdaki kanun maddesinden de anlaşılacağı gibi, C statüsünü tanımlayan ilk koşul bir yıldan az süreli veya mevsimlik hizmet olması. Üstelik bu göreve devam edebilmesi için her yıl Bakanlar Kurulu'nun karar vermesi gerekiyor. Kısacası bunca yıl işçi olarak çalışan, ailesini geçindirebilecek kazancı ve sosyal hakları güç bela elde eden Tekel işçileri, kurumları özelleştirilince, birden bire kazandıkları hakları ellerinden alınıyor ve hatta normal çalışma saatleri dışında veya tatil günlerinde yapacağı çalışmalar karşılığında bile herhangi bir ek ücret ödenmiyor, yoksulluğa, köleliğe mahkum ediliyor. İşte mesele budur.
Özele inersek, Tekel işçileri için bu maddenin uygulanmasının anlamı şu: Bu maddeye göre çalışan bir işçi en çok 10 ay çalışacak. Bu en yüksek süre. Gerçekte ise bir yıl içinde çalışılan ay sayısı 4'e kadar düşebiliyor. Peki maaş ne kadar? Tamı tamına 630 TL. İşte Tekel işçilerinin kabul etmediği koşullar bunlar. Kaldı ki, bu güne kadar özelleştirilen işyerlerinde pek çok işçi, 4C kapsamına bile alınmadı. Kapı dışarı edildi. Malum, işsiz kalan işçi sayısının 4C nin de katkılarıyla, 2009’un şubat ayında 3 milyon 250 binlere yükseldiğini Türkiye İstatistik Kurumu açıklamıştı.
Muhalefetin gövde gösterisi şeklinde yaptığı ziyaretlerle, Türk-İş’in dağıttığı kumanyalarla Tekel işçilerini mağduriyetlerinin önlenemeyeceği bir gerçektir. Öyleyse, vicdan sahibi iktidar yanlılarının da bir an önce, her evli çifte 3 çocuk önerip, kan, ter ve emeğin sömürüsü üzerinde yükselen bir ülke hayal edenleri, bir şekilde ikaz etmeleri ve iç barışın sağlanması yolunda Tekel işçilerinin mücadelesine böylece diğer 4C mağdurlarına destek vermeleri, en içten dileğimizdir.

KÖSTEBEĞİN ÜLKEYE SUİKASTI

Her durumda demokrasiden, hukuktan bahseden medyanın günlerdir, sorumsuzca Kozmik Oda diye anılan Ankara Seferberlik Bölge Başkanlığında, bir soruşturma gereği, bazı gizli belge ve bilgilerin incelenmesi olayını, “Ordunun etkisizleştirilmesi” “Ordu ile hesaplaşma” veya “devlet içindeki gizli örgütlenmeleri ortaya çıkaracak bir eylem” olarak lanse etmesinin, yani TSK gibi milletinin gönlünde taht kurmuş bir kurumu "şüpheli",ilan etmesinin amacı nedir? Kaldı ki, pek çok biriminin olduğunu bildiğimiz TSK’nin, bir o kadar da Kozmik Odası olduğu malumdur ve bu oda da, o odalardan sadece biridir. Bilindiği kadarıyla her şey, yasal prosedür içinde gerçekleştiğine göre bu tantanaya gerek var mıdır? Bir hukuk devletinde, esasen hükümetin uhdesi altındaki belgelerin incelenmesine, yine hükümetin emrindeki askerin izin vermemesi mümkün müdür?
Ha, bu güne kadar gerek duyulmayan böyle bir incelemenin sebebi tabii ki üzücüdür. Ancak şu dönemde, “iktidarın masum ve münezzeh olduğunu teyit edecek” bir neden ortaya çıkınca bile değil, fakat “Arınç’a suikast” Deniz Baykal’ın ağzından, “Arınç’ın köstebekle görüşmesine” dönüşünce, bu araştırmanın genişletilmesi zorunlu hale gelmiştir ve artık, muhakkak ki trıçkadan bazı gözaltılar da olacaktır. Kısacası araştırma hiçbir engelle karşılaşılmadan beklenildiği gibi gerçekleşmektedir. Burada ilginç olan, daha çok demokrasi talepleri ile ekranları titreten, dönemim muteber “kısa dönem aydınları”, PKK’nın bile değiştiğini iddia ederken, TSK yani kendi askeri söz konusu olunca,“intikam” duygusuna kapılmasıdır.
Peki ne oldu da, inceleme için ilk gidenlere izin verilmedi veya böyle dalga dalga aramalar yapılıyor? Diyebilirsiniz. Mesele şudur; Devlet sırrı niteliğindeki bu belgeleri kapsayan bu birimlerde inceleme ve araştırma faaliyeti 5271 sayılı Ceza Muhakemesi kanunun 125. maddesi ile düzenleniyor. Ve buralarda bu tür çalışmalar Hakim tarafından bizzat yapılabilmektedir. Yani, bu belgelerin bulunduğu birime girmek için mahkeme kararı yetmemektedir, dolayısıyla oraya inceleme için ilk ulaşanlar arasında inceleme ile görevlendirilmiş bir Hakim olmadığı için de içeri girememişlerdir. Daha sonra Hakim Kadir KAYAN görevlendirilmesi ile problem aşılmıştır. Bu kez de belgelerin fotokopilerinin, kopyalarının alınamayacağı problemi ortaya çıkmıştır. Bu durumda doğal olarak Hakim tüm çalışmalarını orada yapabilecektir, zaman zaman dinleneceğine, başka işlerini de yapacağına göre belki de daha günlerce evrakların arasında ne olduğunu şimdilik bilmediğimiz bir konudaki araştırmasını günlerce sürdürecek defalarca Karargaha gidip gelecektir .
Kozmik Oda diye adlandırılan bu birimi, “mahalle kütüphanesi” gibi düşünüp yorumlamak, içinde hata yapanların da bulunması muhtemel olan kurumları topyekun reddetmek, karalamak, o kurumlara yürekten bağlı milyonlarca vatandaşı yalan yanlış bilgilerle, yormak, üzmek, sözde demokrasi havariliğini kimseye bırakmayan bu “kısa dönem aydınlara” ve yönettikleri medya organlarına bile, yakışmamaktadır. Ülkemizde demokrasi bütün kurum ve kuralları ile işleyecek ve işletilecekse, herkes bu tür olaylara alışmalıdır. Ülkenin tek hakimi vardır, o da bu gün iktidarda olan hükümettir, bunun için beklentilerimize cevap verecek yönetim kabiliyetini göstermesi şart değildir. Seçimleri kazanmış, parlamentoda çoğunluğu elde etmiş olması yeterlidir.
Gelgelelim bu hakikat ortayken bile hükümetin hala, kurumlarının 1980 öncesinden daha tehlikeli biçimde tahrip edilmesine göz yumması anlaşılır gibi değildir.