Işıklardaki patlamadan sonra, daha da iyi anladım ki, yetkililer vatandaşları muhtemel bir beladan kurtaracak önlemleri almaya pek de hevesli değil. Memleketteki neredeyse her apartmanın altında lokanta, fırın, kahvehane, pastane var. Gelgelelim, bir vatandaş olarak herhangi birinin denetlendiğine inanın hiç şahit olamadım. Ramazanda televizyonlara haberlik birkaç denetleme, tamamdır. Mesela, geçen yıllarda Cumartesi Pazarı caddesinde bir fırında patlama olmuş, yangın çıkmış ve tam hatırlamıyorum ama en azında bir kişi ölmüştü. Şimdi fırın yine aynı yerde. Acaba son aylarda hiç denetlendi mi? Tehlike arz eden problemlerini çözdüğü ve bu çözümün sürekliliği belirlendi mi? Hiç zannetmiyorum.
Bakın gözümüzün önünde ve daha net bir örnek var. Trafiğe kapalı yoldaki araç trafiğini bir kenara bırakıyorum, bu yolun yani eski Şarampol Caddesinin Şarampol’e yakın kısmında bir inşaat var. Aylardır orada ve her gün binlerce kişi o caddede gezerken, o inşaatın yanından, yakınından geçmek zorunda ve geçiyor. Her an ayağı bir demir çubuğa dolaşıp düşebilir, her an inşaattan sıçrayan bir çivi ile yaralanabilir. Çünkü ne inşaatın sahibinin aldığı, ne de yetkililerin aldırdığı bir güvenlik önlemi var. Adam sanki boş tarlada çalışıyor gibi kaygısız, tasasız, çok katlı bir bina inşa ediyor. Belli ki, oradan geçenlerin can güvenliği Allah’a emanet! Kısacası kaza, geliyorum diyor.
Oysa vatandaşın “güvenliğinin sağlanması” gibi bir hakkı varsa ki var, koruyucu önlemlerin alınması, denetlenmesi gerekmez mi? Neden güvenlik tedbirleri alması için uyarılmıyor? Hani medeni olmaktan, uygar olmaktan, çağdaşlıktan falan bahsederiz ya, “kişisel hak ve özgürlükleri” tanıyan yasaları işletmedikçe, insan haklarına saygılı olmadıkça hepsi hikayedir bunların. Beğenmediğiniz 1982 Anayasasında bile 139 defa geçen “hak” yani hukuk düzeni tarafından, kişilere tanınan menfaatlerin korunması için çaba gösterilmiyorsa, kişisel haklar kulak ardı ediliyorsa, insanlara güvenli bir kent ortamı sağlayamıyorsanız, “muasır medeniyetlerin seviyesine çıkmaktan” bahsetmek o kadar kolay değildir. Çünkü; parklar, bahçeler, alt geçitler, alışveriş merkezleri yapmanın veya Antalya’ya gelen turist sayısının, kent yaşamında, çağdaş düşünmeyi ve uygulamayı başaramadıysak, hiç bir önemi yoktur.
Evet çağdaş olmanın, ilk adımı insan haklarına saygıdan geçer.
Vatandaşının haklarını koruyacak, güvenliğini sağlayacak önlemleri, sonuna kadar ve en ciddi şekilde hayata geçirip, onlara önemli olduklarını hissettireceksin ki, hem aynı saygı ve ilgiyi zamanı gelince bekleyesin hem de göğsünü gere gere çağdaş bir kent yaratmaktan bahsedebilesin.




