“Bre beyinsizler siz bu haltı niye yediniz?”

Aziz Nesin’in bir hikayesi vardı. Kısaca, köyün ağası traktörünü kasabaya doğru keyifli keyifli sürerken, yürüyerek kasabaya giden bir köylüyü yanına bindirmiş. Güle oynaya giderlerken köylünün iltifatlarından havalara giren ağa “ Sana bu traktörü veririm ama bir şartım var” demiş. Köylü “neymiş o ağam”. Bu sırada önlerinden bir sığır sürüsü gidiyormuş. Ağa daha buharı tüten bir tezek yığınını işaret edip, “Ye şunu tamam” demiş. Köylü hiç duraksamadan traktörden atlayıp tezeği avuç avuç yemiş. Bunu hiç beklemeyen ağa çaresiz, sözünü tutup traktörü köylüye vermiş. Akşamüzeri dönerken bu kez köylü ağayı alıp köye götürüyormuş ki, ağanın yaptığını kendine yediremeyen köylü yolda bir tezek yığını görünce nasıl olsa yemez deyip, “ağam şu tezeği ye traktörü geri vereyim” demiş. Der demez de ağa arabadan atlayıp tezeği yalayıp yutmuş. Tabii traktör yeniden el değiştirmiş. Köye girerlerken ikisinin de ağzında, tezeğin iğrenç tadı varmış. Ve…Birbirlerine bakıp sormuşlar “Yahu biz bu haltı niye yedik?”.
Mardin’de gerçekleştirilen utanç verici katliamın sonucu da hikayedeki gibidir.
Bilge Köyü’nde 47 kişinin katledildiği korkunç olayın sebepleri ise muhteliftir ve adamına göre bukalemun gibi renk değiştirmektedir. Alabalık çiftlikleri, terör yüzünden göçen köylülerden kalan toprakların paylaşımı, aileye giren korucu maaşı adedi, hamile bırakılan bir hatun, beşikte kertilen bir kız, berdel ve daha neler, neler… Sayılan etkenlerin köydeki dengeleri, akrabalar arasında bile alt üst ettiği düşünülebilir. Ancak Tv”de dünyayı seyreden bu insanların da, yeni dünya düzenine özlem duyması, paranın her şey, akrabalık bağlarının ise hikaye olduğunu anlamış olması bizi şaşırtmamalıdır. Bu olay Bal tutan parmağını yalar anlayışının yukardan aşağıya, aile bağlarının, yardımlaşmanın çok sıkı olduğunu düşündüğümüz kırsalda bile kabul gördüğünün,kısacası ötekileştirilmenin başarısıdır.
Uzatmayalım, bu olayda birbirine akraba ailelerden biri, diğerini temizlersek hepsini alırız, tüm dertlerimiz biter. Nasıl olsa idam kalktı. Birimiz suçu üstlenir diğerleri onu ömür boyu besler deyip bu haltı yemişlerdir… Bu kadar basit midir? Evet bakmayın siz yapılan açık oturumlara…Gayet basit ve mümkündür. Şöyle ki; fakirlik, rezillik, işsizlik, terör korkusu diz boyu. Okul, sinema, camii hatta cadde sokak hak getire, arayan soran, eğitim yok ama silah var… Bu fakirlikten, rezillikten kurtulmak için bu eğitimsiz, dar ufuklu insanlar neler yapmazlar ki. Cehalet, ve yoksulluk, her kötülüğün anasıdır.
Ve maalesef, bizden daha fakir ülkelere yardımlar yapan devletimiz kendi vatandaşını ihmal ettiği müddetçe ömür boyu beslemek için daha çok, bebek katillerimiz olacaktır.
Burada bir tespiti de yapmak gerekir. Bizim gibi “saldım çayıra Mevlâm kayıra” felsefesi ile yönetilen bir ülkelerde, idam tek caydırıcı cezadır. İnsanlar hapiste yatmayı göze alabilir fakat ölmeyi göze alamazlar. Bu ülkede idam kalkmamalıydı. Sadece hangi suçlardan idam olunacağı düzenlenmeliydi. Yeni anayasadan bahsedilmeye başlanmışken şimdiden duyurulur. Bak bu Amerika’dan esinlenerek yapılabilir.
Bu geri kalmışlık, bölünmüşlük ve ailelerin içine bile sızan husumetten, kıskançlıktan, nemalanmakta olanlar ise gün gibi meydandadır. Ki onlar, yani pkk ve onun meclisteki uzantıları, 26/06/1993 Mardin Koyunlu köyünde (1çocuk, 4 kadın ,3 erkek), 05/07/1993 Erzincan, Kemaliye, Başbağlar Köyünde,( 5 Kadın, 27 erkek), 29/09/1993 Batman, Kozluk, Beşkonak Köyü, Serikan mezrasında ( 2 çocuk, 4 Kadın, 1 erkek), 04/10/1993 Siirt, Şirvan, Daltepe köyünde ( 10 çocuk, 7 kadın, 16 erkek), 21/01/1994 Mardin’in , Savur Ormancık ve Akyürek köylerinde, ( 10 çocuk, 6 kadın, 4 erkek), 24/07/1995 Van, Gürpınar, Atabinen Köyünde,( 3 Erkek, 6 Kadın, 3 Çocuk) olduğu gibi yaptıkları nice katliamlarla ortaya çıkmasına sebep oldukları, koruculuk sisteminin kaldırılması için derhal kampanya başlatmışlardır. Böylece her durumdan avanta çıkaran bu insan müsfetteleri el altından askeri suçlayıp kendilerini “sütten çıkmış kaşık” haline getirmeye çalışmaktadırlar. Böylece bölgede daha rahat at oynatabileceklerini düşünerek zevkten dört köşe olmaktadırlar.
Her neyse şimdi olan oldu fakat ortada sadece ölenler yok. Ölenler ölmüş, katiller içeri tıkılmıştır. Esas acı çekecek olanlar ise kalanlardır. Canilerin hapisten çıkmaları söz konusu olmadığına göre, ardlarında bıraktıkları ve belki de olaydan hiç haberi olmayanlara, çocuklara ne olacak.Malûm kimse anasını, babasını akrabasını kendi seçemez. Onlar yersiz yurtsuz aç sefil köylerinden ayrılmak zorunda kaldılar. Ölenlerin çocukları devletin koruması altına alınırken onlardan bahseden yok. Ebeveynlerinin yarattığı vahşet yüzünden hayatı sönecek bu çaresiz, bu masum çocuklar için de devletin yapacağı bir şeyler olmalıdır.
Evet soruyorum “Bre beyinsizler siz bu haltı niye yediniz?”

“Bugün git yarın gel…Hatta hiç gelme” yaklaşımı

Daha önce yayınlanan bir makalemde “devleti, hatalara engel olmak yerine, önce neredeyse hata yapmaya teşvik eden, sonra da biriken hataların suç haline gelmesini sağlayan, bir cadı haline getiren nedir?” diye sormuştum. Bunun üzerine yazılarımı takip eden bazı dostlar bu ithamın biraz ağır kaçtığını, devletin daha doğrusu devletin kurum ve görevlilerini böyle suçlamanın pek insaflı olmadığı konusunda beni uyarmışlardı.

Niyetimin beklentilerimi ifade etmenin dışında bir maksadı olmadığı açıktır. Kaldı ki bu eleştirilerin vatandaşın sosyal yaşamdaki görevlerine aymazlığını aklamaya yetmediğinin de bilincindeyim. Ancak elimde net bir örnek var. Belki bu sayede herhalde meramımı daha iyi anlatabilirim.

Bir vatandaş Antalya Sakarya Bulvarı üzerindeki yaya kaldırımda günlerdir park halinde duran bir minibüsü emniyete şikayet ediyor. Aradan birkaç gün geçtikten sonra e mail adresine şöyle bir cevap geliyor.

“Sayın vatandaşımız Internet sitesindeki şikayet…e-posta adresine gönderdiğiniz 23.04.2009 tarihli elektronik posta mesajınız incelenmiş olup, gerekli çalışmalar yapılmak üzere ilgili Şube Müdürlüğüne gönderilmiştir. Duyarlı bir vatandaş olarak bilgi ve gördüklerinizi bizlerle paylaştığınız için teşekkür eder, Bilgilerinize sunar, mutlu ve huzurlu günler dileriz. Emniyet Müdürlüğü Basın ve Halkla İlişkiler Şube Müdürlüğü” Ne beklersiniz. Birkaç gün içinde bir trafik polisi gidecek ve günlerdir orada duran bu aracı çektirecek.

Hayır. Henüz bir arayan soran yok. AB’nin kapılarını zorluyoruz muşuz ama(!) “Bugün git yarın gel…Hatta hiç gelme” uygulaması devam ediyor. Üstelik araç sahibi baktım bugün de aracının arka lastikleri altına, park ettiği kaldırımdan söktüğü kaldırım taşlarını koymuş yani temelli yerleşmiş. Bir süre sonra, geceleri köfte ekmek satmaya (!) başlarsa hiç şaşmamak gerekir. Adam işi biliyor, nasıl olsa arayan yok, soran yok. İsteyen dilediği yeri işgal edebilir. Taktir edersiniz ki, bu tür konularda zaten vatandaşın pek de sesi soluğu çıkmaz. Yaygın anlayışla başını derde sokmak istemez. Buna rağmen böyle bir müracaat karşısında, Devletin Emniyet gücünün, sorumlu vatandaşın şikayetini “baştan savıp”, bir aracı kaldıramaması hakikaten üzücüdür.

Diğer taraftan bu güne, yani 5 mayıs 2009’a kadar ortada sadece bir hata vardı. Yanlış yere park yani bir başka deyişle kamu malını geçici olarak bir işgal söz konusu idi, oysa bugün aracın sahibi kaldırım taşlarını da söktü yani kamu malına zarar vermeye başladı. Artık oradan gece geçen bir vatandaşın ayağını burkması da söz konusu, hayal gücünüze göre daha ileri senaryolar da. Yani devlet, yapılan bir hataya müdahil olmadığı için, vatandaşının daha büyük suç işlemesine, göz göre göre sebep oluyor. İşte eleştirimiz de bunadır.

Öte yandan büyüklerimiz, otokontrolün yani vatandaşın vatandaşlık görevlerini yapmasının öneminden bahsederken, ülkemizde insanların neden hallerinden pek şikayetçi olmadıklarını herhalde bu örnekten anlayacaklardır. Oysa, belki de çıkarı engellenen kişiler tarafından, en azından rahatsız edilmesi muhtemel olan bir duyarlı vatandaşın, şikayetinin dikkate alınması, önemsenmesi, diğer vatandaşlarda da bu duygunun gelişmesinde olumlu katkıları olacaktır.

Öyleyse Devlet kurumlarının, vatandaşın şikayetine karşı “Bugün git yarın gel…Hatta hiç gelme” yaklaşımı, daha duyarlı davranışlar ile bir an önce değiştirilmelidir.

Kim bilir belki de, plajların, ormanların, parkların, her türden ortak kullanım alanının çöplüklere dönmesini engelleyecek ilaç da budur. Ne dersiniz.?

ANILAR (Antalya Lisesi-2000'li Yıllar)

Eski ANTALYA LİSESİ

KISA - KALIN

**** Revizyonlara gelesin inşallah !
Sn. Milli Eğitim Bakanımıza sormuşlar. “Sn. Bakanım, kabinede revizyon yapılacağı ve sizin de değişecek bakanlar arasında olduğunuz hakkında duyumlarımız var. Bu konuda ne diyeceksiniz? " Milli Eğitim Bakanının cevabı: “Yapma ya! Gözlerim yaşardı. Revizyon kelimesi Türkçe olmadığı için sorunuzu anlayamadım.” Gazeteci içinden, hem de yüzüne karşı; “Revizyonlara gelesin inşallah !”
Ve geldi de…Son günlerde, “denize düşen yılana sarılır” hesabı, eğitim ve öğretim dışı, her konu hakkında fikrini beyan eden Sn Bakan’ın ne yazık ki mesajları yerine ulaşmadı. Çünkü efendisinin de başı belâda…Ve tabii der-âguş edilip, depoya kaldırıldı. Bakmayın “Onlar bize lazım” hikayelerine. Biz geçen seçimlerden kalan, ne milletvekilleri, ne bakanlar biliyoruz. Eskiye rağbet olsa bit pazarına nur yağardı. “Ihı…Revizyon bu.”

***** İçki tüketimi

Bu ülkede faizin haram olduğunu iddia eden birçok hacı amcanın, holding kurarak garibanları nasıl söğüşlediğine, faizin adının değiştirilip, vatandaşa nasıl yedirildiğine, meyhaneler kapatıldıktan sonra her yaş ve cinsten vatandaşın geceleri ıssız yollarda içki içip her türlü rezillikleri yaptıklarına şahit oldukdan sonra, içki tüketiminin 2008’e göre %19,6 artmasına, hele hele en çok şarap tüketiminin artmasına hiç şaşırmadım. Üstelik seçmen sayısı bir önceki seçime göre 5 milyon artmış bir ülkede bu artış da normaldir.

*****Emrinizdeyim !

Çok sayın bir büyüğümüz "Şu anda Ergenekon'un baş sorumlusu olarak yargılanan insanlara telefon açıp da “ ben sizin emrinizdeyim ” deyip bağlılık bildirenler var demiş.
Bu ülkede bir vatandaş, velev ki suçlu olsa bile birini sevip bağlanamaz mı? Konuşmaktan ne çıkar. Böyle ulu orta konuşan, geveze ortalaması yüksek bir ülkede yaşamıyor muyuz. Yıllardır binlerce cana mal olan terör örgütünü, yıllardır alenen destekleyen, Başbakan geliyor diye şehirleri yakıp yıkanlardan yani eylem yapanlardan, hesap sorulmazken, bunları konuşmak abesle iştigal olmuyor mu? Ne olacak yani, “ ben sizin emrinizdeyim ” dedi diye, adamın hayatı mı söndürülecek? Bu mudur demokrasiden anlaşılan? Sayın büyüğümüz herhalde gökten zembille inip bakan oldu. İnsan şöyle ardına bir bakmalı. Kimseye emrinizdeyim demiş mi dememiş mi? Veya dediğin halde amirlerini tatmin edebilmiş mi? İnsan ne oldum değil, ne olacağım demeli…