“Bugün git yarın gel…Hatta hiç gelme” yaklaşımı

Daha önce yayınlanan bir makalemde “devleti, hatalara engel olmak yerine, önce neredeyse hata yapmaya teşvik eden, sonra da biriken hataların suç haline gelmesini sağlayan, bir cadı haline getiren nedir?” diye sormuştum. Bunun üzerine yazılarımı takip eden bazı dostlar bu ithamın biraz ağır kaçtığını, devletin daha doğrusu devletin kurum ve görevlilerini böyle suçlamanın pek insaflı olmadığı konusunda beni uyarmışlardı.

Niyetimin beklentilerimi ifade etmenin dışında bir maksadı olmadığı açıktır. Kaldı ki bu eleştirilerin vatandaşın sosyal yaşamdaki görevlerine aymazlığını aklamaya yetmediğinin de bilincindeyim. Ancak elimde net bir örnek var. Belki bu sayede herhalde meramımı daha iyi anlatabilirim.

Bir vatandaş Antalya Sakarya Bulvarı üzerindeki yaya kaldırımda günlerdir park halinde duran bir minibüsü emniyete şikayet ediyor. Aradan birkaç gün geçtikten sonra e mail adresine şöyle bir cevap geliyor.

“Sayın vatandaşımız Internet sitesindeki şikayet…e-posta adresine gönderdiğiniz 23.04.2009 tarihli elektronik posta mesajınız incelenmiş olup, gerekli çalışmalar yapılmak üzere ilgili Şube Müdürlüğüne gönderilmiştir. Duyarlı bir vatandaş olarak bilgi ve gördüklerinizi bizlerle paylaştığınız için teşekkür eder, Bilgilerinize sunar, mutlu ve huzurlu günler dileriz. Emniyet Müdürlüğü Basın ve Halkla İlişkiler Şube Müdürlüğü” Ne beklersiniz. Birkaç gün içinde bir trafik polisi gidecek ve günlerdir orada duran bu aracı çektirecek.

Hayır. Henüz bir arayan soran yok. AB’nin kapılarını zorluyoruz muşuz ama(!) “Bugün git yarın gel…Hatta hiç gelme” uygulaması devam ediyor. Üstelik araç sahibi baktım bugün de aracının arka lastikleri altına, park ettiği kaldırımdan söktüğü kaldırım taşlarını koymuş yani temelli yerleşmiş. Bir süre sonra, geceleri köfte ekmek satmaya (!) başlarsa hiç şaşmamak gerekir. Adam işi biliyor, nasıl olsa arayan yok, soran yok. İsteyen dilediği yeri işgal edebilir. Taktir edersiniz ki, bu tür konularda zaten vatandaşın pek de sesi soluğu çıkmaz. Yaygın anlayışla başını derde sokmak istemez. Buna rağmen böyle bir müracaat karşısında, Devletin Emniyet gücünün, sorumlu vatandaşın şikayetini “baştan savıp”, bir aracı kaldıramaması hakikaten üzücüdür.

Diğer taraftan bu güne, yani 5 mayıs 2009’a kadar ortada sadece bir hata vardı. Yanlış yere park yani bir başka deyişle kamu malını geçici olarak bir işgal söz konusu idi, oysa bugün aracın sahibi kaldırım taşlarını da söktü yani kamu malına zarar vermeye başladı. Artık oradan gece geçen bir vatandaşın ayağını burkması da söz konusu, hayal gücünüze göre daha ileri senaryolar da. Yani devlet, yapılan bir hataya müdahil olmadığı için, vatandaşının daha büyük suç işlemesine, göz göre göre sebep oluyor. İşte eleştirimiz de bunadır.

Öte yandan büyüklerimiz, otokontrolün yani vatandaşın vatandaşlık görevlerini yapmasının öneminden bahsederken, ülkemizde insanların neden hallerinden pek şikayetçi olmadıklarını herhalde bu örnekten anlayacaklardır. Oysa, belki de çıkarı engellenen kişiler tarafından, en azından rahatsız edilmesi muhtemel olan bir duyarlı vatandaşın, şikayetinin dikkate alınması, önemsenmesi, diğer vatandaşlarda da bu duygunun gelişmesinde olumlu katkıları olacaktır.

Öyleyse Devlet kurumlarının, vatandaşın şikayetine karşı “Bugün git yarın gel…Hatta hiç gelme” yaklaşımı, daha duyarlı davranışlar ile bir an önce değiştirilmelidir.

Kim bilir belki de, plajların, ormanların, parkların, her türden ortak kullanım alanının çöplüklere dönmesini engelleyecek ilaç da budur. Ne dersiniz.?