Araştırıldığı zaman anlamı “İçten gelen bir etki ile uygun çevre şartlarında, bir canlının halinde, karakterinde, bir eşyanın biçiminde görüntüsünde meydana gelen değişiklik” yani kısaca “değişim” olarak ifade edilen Metamorfozun, canlılar üzerindeki etkisinin genellikle olumlu yönde olduğu düşünülürse de, işin içine insanoğlu girince, özellikle kimsesizlerin kimi olsun diye halkın gönül verip görevlendirdiği insanoğlunda ne kadar ters bir etki yarattığını, medyada izliyor ve artık şaşırmıyoruz.
Neden? Çünkü tanıma göre, ellerinde değil. İçlerinde var olan, dürtücü bir etki, uygun bir çevre bulunca atağa geçiyor ve artık engellenemez bir hal alıyor. Şahıs bu evrede, kendini allameyi cihan zannetmeye başlıyor ki buna, halk arasında kısaca değişen şahsın “BİB” hali yani “dışkısında inci bulmuş hali” deniyor. Bu safhada metamorfoza uğrayan bazı siyasetçiler örneğin kendi ülkesini rahatlıkla küçümseyip onu bu makamlara getiren Cumhuriyeti faşist sayabiliyor. Bu durumu kanıksayan normal vatandaş ise “insanoğlu nankördür, sıkıştımı direk yediği tencereye yapar” der ve olayı unutur.
BİB halindeki siyasetçiyi, bu konumundan uzaklaştırmanın tek çaresi ise çevreyi değiştirmektir. Yani seçimlerde gereğini yapmaktır. Çevre değişince genellikle bu şahıslar “EDK” yani “Eşekten düşmüş karpuz evresine” girerler. Genellikle seçimlerin ardından “ kendilerini evren gibi sonsuz, zanneden bu yüce insanlar” EDK evresini çok yoğun yaşarlar. Bu evrede bu şahıslar, bunalım içindedirler bir süre insan içine çıkamazlar. Hatta seçim sonuçlarını bile evlerinde televizyondan öğrenirler. Bunlar hakkında, görevinden azledilir azledilmez yüzlerce dava açılır. Başlarlar mahkeme mahkeme dolaşmaya, tazminat ödemeye. Hatta bazılarının cezaevlerinde yattığı bile söylenir. Bu durumların başına gelebileceğini önceden fark edip, kendine çekidüzen verenleri, yani kısaca ehven-i şer olanlarını ise bu asil millet daha sonra “Ombudsman” yapar ki elimizde örnekleri mevcuttur.
Yukarda söz konusu ettiğim örnekler artık alışkanlık yaptığından olağan sayılanlarıdır. Ancak olumlu metamorfoza uğradıklarını, değiştiklerini iddia ederek kerize yatan özgün örnekleri de görmüyor değiliz. Örneğin uyanık bir DTP’li milletvekilinin birlik beraberlikten bahsederken birden bire aba altından bile değil, direk sopasını göstermesi bu günlerin en sık rastlanan örneğidir. Adam diyor ki; “1 Hazirana kadar ateşkes ilan edildi, elinizi çabuk tutun.” Hikâyeye bakar mısınız? Ateşkes ilan etmişler. Bu fırsatı kaçırmamalıymışız. Hem de bizim ülkemizde hala varlığını sürdüren illegal bir terör örgütünün meclisteki temsilcileri olduğunu açık açık ilan eden bu muhteremlerle. Ne isterlerse vermeliymişiz, kırk bin kişi ölmüş bir o kadar daha ölmesinmiş.
Sizi seviyoruz, sizi dinliyoruz ve dinlerken o tatlı gülücüklerinizin ve tehditlerinizin ardında “yusuf – yusuf” eden yanlarınız olduğunu da biliyoruz, ama söyler misiniz dünyanın neresinde bir terör örgütü ile masaya oturmuş bir ülke var. Dünyanın neresinde ülkenin başbakanını bazı illere sokmamak için halkı terörize eden, bu duyguyu yaratmak için direk TBMM içinden propaganda yapan bir parti var? Önce sizlerin silahlarınızı bırakıp dağdan inmeniz gerekmiyor mu? Öptüm sizi. Neymiş değişmişmiş. Anlaşılan bunların BİB evreleri uzun sürdü.
İki emekli parkta oturmuş güvercinlere yem veriyor bir yandan da sohbet ediyorlarmış. Birincisi; “Şu güvercinleri ne zaman görsem siyasetçileri hatırlıyorum.” Demiş. Diğer emekli “ Neden?” diye sorunca, “Baksana yerde dolaşırlarken elimizden yiyorlar, havalanınca kafamıza pisliyorlar.
İşte siyasetçinin metamorfozu da bu.
