horoz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
horoz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

14 Mart 2009 Cumartesi

Kümesteki horoz



Sosyeteler en ileri derecede organize olmuş, gelişmiş hayvan topluluklarıdır. Bir hayvan topluluğunun Sosyete olabilmesi için göstermesi gereken temel özelliklerin içinde en çarpıcı ve sosyal yaşamı etkileyici olanı şüphesiz ki; sosyal hiyerarşi denilen ve tahmin edileceği gibi “otorite seviyelerine göre bireylerin toplum içindeki organizasyonu”dur.

Sosyetelerin diğer üç özelliği, haberleşme, iş bölümü ve toprağa bağlanma davranışlarını göstermesidir. (*). Bu üç özelliğin var olması tabii ki çok önemlidir, ancak bu üç özellik topluluğu gelişmiş bir toplum haline getirirken, sosyetenin varlığını koruyabilmesi yani sosyal yaşamın düzenlenmesi ile toplumsal dengelerin sağlanmasında sosyal hiyerarşinin etkisi son derece önemlidir.

Demek ki ekolojik açıdan bakılınca hayvan topluluklarında durum budur. Peki, insan toplulukları da sosyete midir? Evet. Sosyal hiyerarşi bizde de, aynı öneme mi sahiptir? Evet.

Tüm insanların otorite seviyeleri eşit olsa, sosyal hiyerarşi toplumdan kalksa daha gelişmiş, daha başarılı, bir toplum olunmaz mı ? Hayır olunmaz… Ancak bu kümesteki horozun yaptığı gibi, liderlerin, önüne geleni gagalamasını da gerektirmez. Biliyorsunuz, seçim periyodundaki ülkemizde toplumsal hiyerarşinin en üst seviyelerinde bulunan siyasi liderlerimiz meydanlarda önlerine topladıkları binlerce kişiyi bilgilendirmek, eğitmek yerine malesef beklentilerin çok ötesinde, başka liderleri aşağılayan kısacası “birbirlerinin altını oyan veya önüne geleni aşağılayan” bir söylevi tutturup gitmekle, yumurta topuklu mahalle külhanbeylerine dönüşmektedirler .

Liderlerin bu tutumu, aslında kendi otorite seviyelerini korumaları açısından da son derece tehlikeli bir davranıştır, çünkü yanlış yapıldığını söyleyen lider de, söylenen yanlışı bildiği halde engelleyemediği için, toplum tarafından potansiyel bir kabahatli olarak algılanır ki, uzun bir süreç içinde otorite aşınımının ilk ve önemli bir sebebidir.

Diğer taraftan bu mitinglerde, liderlerin isteyerek veya istemeyerek, vatandaşla “kendi otorite seviyesinden beklenmeyen bir üslup ile” doğrudan sohbete veya tartışmaya katılıyor veya başlatıyor olması da, önce doğru gibi görünen, büyük bir hatadır. Bu tür davranışları kümesteki horoz bile göstermez. Çünkü sohbet bile olsa, önce liderin yakınlığından hoşlanan insanlar, bir süre sonra, o liderin “otorite seviyesinin de” kendilerinden farklı olmadığı duygusunu abartmaya ve enteresandır buna inanmaya başlarlar. İşte esas problem bundan sonra başlar ve liderin, sıradan davranışları bile sorgulanır olur. Tabii liderlerin de, tatmin olmaz, duygusal ve maddi sömürü iç güdüleri bu durumu körükler ve otorite seviyelerinin yavaş yavaş çökmesine böylece kümesteki "kel horoza" dönmelerine sebep olur.

Bizde bir laf vardır,“Herkes toplumdaki yerini ve ağzından çıkanı bilmeli” diye. Bu anlayış, özellikle liderlerden yani otorite seviyesi en yüksek olanlardan aşağıya doğru hızla gelişmelidir. Aksi halde başkalarına hakaretler yağdırırken kendileri de olmadık durumlara düşebilirler.

İşte daha düşük otorite seviyeli örnek:

1) Melih GÖKÇEK’in, Murat KARAYALÇIN’a “Zamanında HADEP/DTP ile işbirliği yaptığı için terörist destekçisi” anlamında söylediği sözlere Ahmet HAKAN’ın sorduğu sorular karşısında düştüğü duruma bakın. Adamı, "ne yaptığını bilmez" durumuna düşürmüyor mu? Halk arasında bu tiplere “Hırs gözünü bürümüş” derler.

2) Bir gazete yazarının “Kurtlar vadisi” dizisi hakkında söyledikleri. “ Her dizinin her filmin bir zihniyeti olur. Mutlaka bir rol modeli olur. Buradan bütün gençlere sesleniyorum, Polat Alemdar, çakma kahramandır. Çakma delikanlıdır. Dandik bir adamdır. Bu üzerinde durulmaz. Hukuk tanımadan adam öldüren "devlet için" kalıbını "vatan için" kalıbını duydukları yerden kaçsınlar. Orada bir yalan vardır. Orada bir riya vardır. Orada bir namussuzluk vardır. Cemil İpekçi bunlardan daha delikanlıdır...”

Buyurun bakalım, gençlere Polat’ı gördüğünüz yerde aşağılayın çağrısını geçsek bile , inanılmaz aptalca bir başka hata, Cemil İPEKÇİ’nin delikanlılığını ölçme hastalığı. Adamın kendisi bile ne konuştuğunu söylediği sözün nereye gittiğinden habersiz.

Halk arasında bu tiplere de “Akım derken b..kum dedi” derler. Ne diyelim. Allah kabul etsin. Daha ne örnekler var...

Yazık böylece bir sürü doğru da bu büyük yanlışların arasında kaybolup gidiyor işte. Sırf Toplum liderlerinin toplumdaki yerini ve ağzından çıkanı bilmemeleri yüzünden.


*Hayvanın yaşadığı yer hayvan tarafından savunuluyorsa savunulan yere kendi toprağı davranışa ise toprağa bağlanma deniyor.