22 Aralık 2009… “Açılımın bir süreç olduğu, dolayısıyla net bir içeriğinin olmadığı
açıklanmış olsa da, kısaca neden karşı çıktığımı açıklayayım. Öncelikle; Türkiye Cumhuriyeti’nin herhangi bir
görevlisinin, fikri ne olursa olsun; etnik köken analizi yapması yanlıştır.
Onun her kesime hizmet için o makamı işgal ettiğini bilmesi ve konuşurken
laflarını tartarak konuşması gerekir. Kaldı ki bu ülkedeki, etnik köken veya
inanç farklılıkları biliniyorsa, bu farklılıkları “bireysel hak ve özgürlükler üzerindeki kısıtlamaları kaldırarak” azaltmak
ve onları ortak değerler çerçevesinde toplamak, devletin birinci vazifesidir…
Sıradan vatandaşın öncelikli beklentisi, hangi alt kimliğe ait olduğunun vurgulanması
veya etnik kimlik ve inanç farklılıkları üzerinden prim yapılması değildir.
Bunu yapıyorsan yani, Ulusu oluşturan farklı toplumlar arasındaki farklılıkları
derinleştiriyorsan ve de ayrılıkçı duyguları körüklüyorsan bu davranışın adı ne
yazık ki, “vatanseverlik” olmuyor…” Demişiz…
***
Aradan bunca zaman geçti; aynı hamam aynı tas… O zaman da bu sürece karşı
değildik bu gün de değiliz. Çünkü iktidarda kim olursa olsun bir gün bu film
sona erdirilecekti… “Sona erdirilecekti”
dedik, Çünkü kavgayı biz başlatmamıştık. PKK’yı kimler destekleyip başımıza
sardıysa yine onlar “Ortadoğu’daki
hedeflerine ulaştıkları gün” bu sefer de PKK’yı tasfiyeye yol verecekti. Nitekim
2008’de Oslo’da en azından Norveç’in bilgisi dâhilinde bu tasfiye süreci
başladı… Elbette bizim için sancılı olacak.
Çünkü dün olduğu gibi bugün de “Beşinci
kol” iş başında. Toplum terörle, etnik propagandayla, din tacirliği ile
uyuşturulmaya devam ediyor. Ve tam 30 yıldır yarattıkları suni gündemlerle, meselenin
özünü kavramamızı engelliyorlar.
***
Eh biz de sorunu kavramakta pek istekli
davranmadık, sahiplenmedik bile. Öyle ki, sorunun çözümünü bugün bile başkalarına
ihale edebiliyoruz. Neticede; açıla saçıla bu günlere geldik. Tabelalardan T.C.
ibarelerini, Güneydoğu’da gönderlerden bayrağımızı indirdik, illerin, ilçelerin
isimlerini değiştirdik, okullarımızdan “Andımızı
kaldırdık” yetmedi, bir öğrendik ki hükümetimiz Güneydoğu’da “ezanın” Kürtçe okunmasına da izin vermiş…
Tebrikler. Asla şaşırmadık ama şunu hiç aklınızdan çıkarmayın! Ezanı “Türkçe okuttukları” için dinsiz
imansız ilan ettiklerinizin elleri huzuru mahşerde iki yakanızda olacaktır.
***
Bunları söylediğimiz zaman elbette “Bir yıldır şehit haberi gelmiyor, bu az
bir şey mi?” diyen aklı evveller de çıkmıyor değil. “Oraları” çoktan PKK’ya terk ettiğimiz bir yana; eğer biz sorunun
çözümünü Amerika’ya, BDP’ye, Apo’ya, Kandil’e, Barzaniye vs. ihale etmeyip
enerjimizi Türk- Kürt- Ermeni- Romen vs. demeden tüm vatandaşlarımızın
problemlerini çözmek, temel hak ve özgürlüklerini geliştirmek için kullansaydık
şimdi, kendini ülkenin gariban vatandaşına “dünya
lideri” diye pazarlayanlar, elin teröristten bozma Amerikan uşağını
karşılamak için taaa Diyarbakır’a kadar yorulmaz, ona hoş görünmek için “üzerine dökülen konfetileri” temizlemek
zorunda kalmazdı. Daha dün çözüme her türlü desteği vermeye hazırım diyen
Kılıçdaroğlu’na “Senin desteğine
ihtiyacım yok” diyen beyefendinin bu desteği “Başbakanın Kürdistan demesi çok hoşuma gitti” diyen Barzani’den
talep etmesine acaba hayranları ne diyecek… Merakla bekliyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder