20 Şubat 2013 Çarşamba

HAŞİN ERKEK MODELİ


Sanki BDP’de de eşbaşkan… Beyefendi, İmralı’ya “teröristlerin başı” ile görüşmeye, meclisteki yandaşlarından hangisinin gideceğini bugün, yarın açıklayacakmış… Ağzında, “Terörist başı ile görüşen şerefsizdir” den,  “Devlet görüşüyor” a, oradan da “Birkaç arkadaşımız görüşme fırsatı buldu” ya dönüşen süreçte nereden aklına esti ise bu kez de “kırmızı bir çizgi” peydah etti. Lakin bir taraftan ; “Biz dağdaki ile kucaklaşanı İmralı’ya göndermeyiz” diye hava atarken, diğer yandan; ‘terörist’ yerine, ‘dağdaki’ kelimesini, ‘teröristbaşı’ sıfatı yerine de ‘İmralı’ kelimesini kullanarak ve de Mardin’de “Kimse bizim karşımıza Kürtlükle, Türklükle çıkmasın. Her türlü milliyetçiliği ayaklarının altına almış bir iktidarız” diyerek, siyasette şimdiye kadar kimsenin akıl edemediği, kot üzerine don giymiş bir “haşin erkek” modeli yarattı…
***
Aslında büyük bir çoğunluğun, gelinen bu noktada iktidarın hiçbir girişimini yadırgamayacağını biliyoruz. Öyle ki terörist başının, Ergenekon’dan tutuklanmış emekli generallerimiz ile takas edileceğinden tutun da ev hapsine çıkartılacağı söylentilerinde bile bir acayiplik aranmadı… Ortam o kadar vıcık vıcık ki;  bir yarışma programında adamın biri, Türk Bayrağına sansür uyguladı diğeri, Türk Milliyetçiliğini ayakları altına aldı… Ne oldu? Yapan yaptığı ile diyen dediği ile kaldı… Bu hallere cevap vermesi beklenen muhalefet derseniz; “ne olacaksa olsa da, bir görsek” havasında. Bakmayın siz esip savurduklarına, bacaklarında derman yok, Meireles gibi bir an önce kırmızı kart görüp, oyun dışında kalmaya bakıyorlar. Hal böyle olunca, yani meydan boş kalınca ağalar, bir gün ulusalcı, bir gün enternasyonalist… Vatandaşa gelince her gün değişen gündemin sahte tartışmaları arasında şaşkına dönmüş… “Kraldan daha kralcı” fikirsizlerin rağbet gördüğü bu ortamda, terör örgütü kontenjanından milletvekili olanların, liderleriyle buluşmak ya da kucaklaşıp, koklaşmak istemesi ne ki? Beyefendiyi, böyle şeyler neden bu kadar celallendiriyor vallahi anlamadım!
***
Kaldı ki; adamlar en azından bazılarından daha dürüst bir tavır içinde. Açık ve netler. “Ben Şemdinli’de düşmana sarılmadım. Ben çözüm için ölümü göze almış, dağa çıkmış birine sarıldım. Onlar benim için düşman değil.” Daha ne desinler… Sen onları böyle kabul etmedin mi? Terörist demeye kıyamadığın “İmralı‘daki” evliya mıdır? Müsaade ettin dağdakiyle kucaklaştılar, şimdi de müsaade et, bağdaki ile kucaklaşsınlar… Kaldı ki; teröristle kucaklaştığından şikâyet ettiğin Kürtçüler, bir an önce hayata geçirilmesi için şeytanla bile işbirliği yapmayı göze aldığın milleti, “Sivillerin yaptığı ilk anayasa olacak” masalı ile uyutup, içinden “Türk” kavramını çıkartmaya çalıştığın yeni anayasanın kabulü sırasında, “yancın” olmayacak mı? Diyeceğim bu dengesiz tutumlar, bir felsefenin ürünüdür. Bizimkiler kendine ne kadar yakıştırır bilmem ama bu düşünce sistemi “Dünya dokuz kulplu kazan tut ucundan sende kazan” sözü ile özetlenir…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder