Kürtçü ağızların Roboski Olayı diye bahsettikleri
“Uludere Olayı”, 28 Aralık 2011’de Şırnak’ın
Uludere yakınlarında ve “Irak sınırları
içinde” Türk Hava Kuvvetlerinin bombardımanı ile 34 Türk Vatandaşının
ölmesi hadisedir. Maalesef, silahlı kuvvetler de aynen bizim gibi, ancak olayın
sonrasında, o grubun PKK’lı teröristler değil de, sigara, mazot, içki kaçakçısı
gençlerden oluşan bir grup olduğunun farkına varabilmişti. Bu vatandaşlarımızın
yaptıkları “kaçakçılık” bir yana, en
büyük hataları, terör örgütünün kullandığı bir geçidi kullanmalarıydı. Her ne
kadar, böylesi durumlarda “kurunun
yanında yaşın da yanabileceğini” biliyorsak da, her insan evladı gibi biz
de üzüldük. Neticede, ileri demokrasimizde “insan
hayatını hiçe sayıp,” anlatılanlara göre(!) de adeta bir infaza sebep
olanlar, o gün bu gündür tespit edilememiştir. Edilecek gibi de
görünmemektedir.
***
O günlerde elbette olayın acı olduğunu
ve çektirilen bu cezanın ağır olduğundan bahsetmiştik. Her ne kadar yaptıkları
işin riskleri arasında böyle bir sonun olabileceği belliyse de, devletin o bölgede yaşayan insanlara
geçimlerini sağlayacakları bir gelir kaynağını yaratmasının, en temel görevi olduğuna
da eminiz. Ben ve benim gibi düşünenlerin hiç olmazsa bu olaydan sonra bazı
önlemler alınacağını; besicilik, el sanatları vs. gibi gelir kapısı olacak
işler için, bu ve benzeri şartlarda yaşayan köylerde imkânlar yaratacağını
düşünüyorduk. Oysa Milliyet gazetesi muhabiri Namık Durukan’ın yaptığı
araştırmanın değişen bir şey olmadığını, ayda 3-5 yüz lira kazanmak için
insanların hala kelle koltukta kaçağa gittiklerini gösteriyor. Hatta köyün gençleri,
haberci ile birlikte sınırın 3 km dışına uzanan bir “kaçakçılık turu” da gerçekleştiriyor. Enteresan olan bölgeyi
izleyen askeri birimlerin bu kaçakçılığa göz yumması… Kaldı ki; bombalama
olayından kurtulan şahıs, o zaman da askeri birimlerin “onların köylü olduğunu bildiğini ve Irak’a girip çıkmalarına göz
yumduklarını” iddia etmişti…
***
Uzatmayalım. O zamanlar duymuş fakat
pek de inanmamıştık, fakat görülüyor devletin bu kadar kayıptan sonra bile, bu
insanlara yapabildiği bütün kıyakçılık serbestçe kaçakçılık yapmalarını sağlamaktan
öte geçememiş. Onlar için üretilebilen tek projenin, bu insanların hayatlarını yasadışı yollarla idame ettirebilmelerine göz
yummak olduğu gibi gözüküyor. Ve elbette bu, çözülmesi gereken temel sorun
budur. Çünkü “yasa dışılığın çerçevesini
devlet belirleyemez”. Bunun sınırlarını yasadışı işleri bir şekilde tercih
edenlerin, kişisel görüş ve hırsları belirler. Bu gün sigara kaçıranların
yarın, uyuşturucu, silah kaçırmayacağını kim bilebilir ki? Ya da; bugün gidecek
grubun orada kalıp, yerine terörist bir grubun ülkeye girmeyeceğini kim garanti
edebilir? İşin özü, madem vatandaşını teröristten ayırt edemiyorsun, madem
sınırlarından giriş çıkışı kontrol edemiyorsun, bari onların yasa dışı
davranmalarına sebep olacak ortamı düzelt !
Yoksa, bu kafayla yeni acılara mahkûm olacağız.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder