11 Temmuz 2012 Çarşamba

DOĞAYA VE EMEĞE SAYGIN YOKSA



Daha önce de söylemiştik;  günümüzün “Osmanlı”  sevdalısı “hayalperest” politikacıları hayallerini gerçekleştirebilmek için maalesef “kendi evladının” kanını emme yani emeğini sömürme yolunu seçmiştir. Ve elbette “taşeronlaşma” emeğin değerini düşürmenin en kestirme yoludur ki; bu yolu en çok kullanan kurumlardan biri de TOKİ’dir. Buradaki amacımız kurumu kötülemek falan değildir. Sektördeki büyük bir açığı kapatmıştır ve yararlı işler yapmaktadır. Ancak son yıllarda hemen tüm kamu kurumlarında olduğu gibi sistemin hedeflenen bir kâr amacının olması Toplu Konut İdaresinin “sosyal devlet” anlayışına katkısını beklentimizin çok altında bırakmaktadır. Kaldı ki, bu kurumun adeta “yandaşa köşeyi döndürme aracı” olarak hayata geçirildiğini düşündüren pek çok emare de vardır. Özellikle de TOKİ’nin belediyeler üzerindeki etkisi, şehrin içinde veya yakınındaki “yeşil alan, dere yatağı gibi” gibi imara kapalı alanların ele geçirilmesi, alınıp satılması, ardından imara açılması bu emarelerdendir. 
***
Biz de “Bal tutan parmağını yalar” der geçerdik de, bu ülkede insanın bazen isyan edesi geliyor. Herhalde 2008 yılıydı. Ayamama deresi taşmış, sadece İkitelli’de dere yatağına yapılan TIR garajında, 10 kişi hayatını kaybetmişti. O zamanlar TOKİ’nin inşa etmediği TIR garajının dere yatağına yapılmış olmasını eleştiren Usta; “Derenin intikamı acı olur” demişti… Hem de; ileride yolları HES’lerle kesilen o güzelim derelerin öcünü nasıl alacağını hiç düşünmeden… Ve aradan geçen bunca yıla rağmen hala “dereler öç almaya” devam ediyor. İşte o günden bu yana kulağının üzerine yatıp uyuyanlardan bir olan Samsun Belediyesi… TMMOB Şehir Plancıları Odası, TOKİ konutlarında 5 (toplamda 12) kurban verdiğimiz son sel felaketiyle ilgili raporunda: Yatağı değiştirilen derenin zorlama yeni güzergâhı felaket getirdi! Suçlu ve sorumlu doğa değil, DSİ, SASKİ, TOKİ, Samsun Büyükşehir ve Canik Belediyesi. Dedi.  Aslında ne olup bittiğini anlamak için rapora vs. de gerek yok. Çünkü bu tür her netameli işin ardında girişimcinin fahiş kâr amacı ve onun yarattığı taşeronlaşma yatar…
***
Basit düşünelim. Boş verelim dere yataklarının nasıl alınıp satıldığını, nasıl imara açıldığını… Elbette buralara da güvenli konutlar yapılabilir. Ama nasıl? En ileri ve pahalı mühendislik tekniklerini kullanarak. Oysa TOKİ de inşaatı en ucuza yapacak olan yüklenici firmaya, onlar daha başka firmalara onlar da en ucuza duvar örecek duvarcıya, kalıpçıya, demirciye vs. yani işi taşerona ihale eder ve olay biter...  Arada bir TOKİ mühendisi işi denetler ama nereye kadar? Yüklenici firmanın batmasına bile sebep olabilecek yani aleyhine gelişen denetimler genellikle, mühendisin iş akdinin feshi ile sonlanır.
***
Kaldı ki, denetim tam olsa ne yazar?  Bir kere herkes bilir ki, Karadeniz Bölgesi gibi arsa sıkıntısı olan yerlerde ve kent dönüşüm projelerinde, TOKİ dere yataklarını çok sık kullanmaktadır. Çünkü buralar şehrin merkezinde ya da çok yakınında boş kalan değerli alanlardır. Normalde buralar imara kapalı yerlerdir. Buralara konut yapmak için gereken yasal prosedürü tamamlasan bile şehrin altyapısı ile aradaki 5-6 metrelik kot farkı dikkate alman gerekir. Böyle olunca da daha ilk adımda, maliyeti katlayacak bir alt yapı problemi ile yüz yüze kalınır, demektir. Göz yumarsan da sonu; her yağmurda suyla dolan alt geçitlere döner. Dolgu yaparak kot farkı kaldırılsa bile, bir sel, bir taşkın halinde  “dere öcünü” alacak demektir… Son yaşadığımız facialar da gösteriyor ki, siyasilerin komik vaatleri ve girişimcinin baştan savma çözümleri ile bu kayıpları önleyemeyiz…
Çözüm; doğaya ve emeğe saygıdadır. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder