Öncesini hatırlamam da, 1960’lı yıllarda bu memlekette esnaf, herhangi bir vakitte camiye veya kısa süreliğine bir işi çıkıp da bir yere gidiyorsa çoğunlukla kapısının önüne bir sandalye koyar bazen de en yakınındaki dükkana “Komşu dükkana bakıver” deyip giderdi. Bugün de bu alışkanlığın yaşandığı Anadolu kasabaları, köyleri olduğunu biliyorum… Gelgelelim şehirlerde durum vahim. Deprem, sel gibi büyük afetlerde “ölü soyucuların” sırf yağma için o bölgelere akın ettiğini, bileziklerini almak için cesetlerin ellerini kestiklerini, trafik kazalarında bile yardım bahanesi ile ortalıkta dolaşanların çoğunun kazazedelerin kıymetli neyi varsa götürdüğünü, en azından duymuşsunuzdur. Maalesef bizim ülkemizde bırakın bu tür yaratıkların yaptıklarını, insanlara yardım amacı ile kurulan, anlı şanlı kurumların bile soysuzlaştığını, kitleleri soyduğunu gördük…
***
Tabii; depremzedelere verilmek üzere “bağışlanan” deprem evlerini, depremzedelere vermekten kaçınan bir devlet, “örtülü ödenek” adı altında tüyü bitmedik yetimlerin hakkını babasının malı gibi harcayan veya Afrika’ya yardım muhabbeti ile “ekonomiyi kurtarmak” için fakir fukaranın soyulmasına ön ayak olan, “mirasyedi” devlet büyüklerimiz oldukça, vatandaşların arasından da böyle “kanıbozukların çıkması” kimsecikleri şaşırtmamalıdır… Baştan aşağı deforme olmuşuz… Bizim toplumumuzun bir zamanlar tüm insanlığa örnek olmuş ne kadar töresi varsa gözümüzün önünde hızla yozlaşıp soysuzlaşırken, henüz insanlığın ölmediğini anlatan olağandışı bir olaydan haberiniz olsun istedim… Hoş bizim ülkemizden değil ama, ne yapalım?
***
Yaşadıkları deprem ve tsunamiden bu yana “Japon Halkı”, 48 milyon dolardan fazla nakit parayı ve içlerinde toplam olarak 30 milyon dolar para bulunan binlerce kasayı yetkililere teslim etmiş. Böylece, deprem ve ardından gelen tsunamide kaybedildiği bildirilen 78 milyon dolar, felaket mağdurlarına iade edilebilecekmiş. Tüm bu miktar, “Japon Halkının yıkıntılar arasında bulduğu ve kendisinin olmadığı için harcamayıp bir kenarda beklettiği paranın biraraya gelmiş hali”. Bunca acıyı yaşamış ve tam anlamı ile her şeyimi kaybetmiş bir durumda iken “Ben olsam bulduğum parayı teslim eder miydim?" diye kendimi sorgulayınca, üstelik “ülkedeki herkesin” aynı anda, aynı davranışı gösterdiği göz önüne alınırsa daha da hayranlık verici bir durum ortaya çıkmıyor mu?
Gel de kıskanma…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder