SEHVEN…

“Sehven” … Bu kelimeyi ilk kez bir resmi belgenin altında görmüştüm. Maaşların “mutemet” tarafından dağıtıldığı yıllarda, maaşımda beklenmeyen kesinti olmuştu. Küsüratlar mutemete kaldığı için “kesintinin” derhal farkına vardık… Tabii resmi bir müracaatımız oldu ve neticede gelen cevap yazısında kesintinin “sehven” yapıldığı ve iade edileceği bildirildi. Yani “yanlışlıkla” yapılmıştı. Konu kapandı… Bu gün aynı yanlışlıkların ne çok yapıldığını ve insanların maaşlarından “sehven” yapılan küçücük kırpıntıların veya faturalara “yanlışlıkla” eklenen minicik miktarların sonuçta “ne miktarda bir yasadışı kazanca” sebep olabileceğini, tahmin edebiliyor musunuz? Gelgelelim “insan hayatında” sehven kazançlar yoktur, sadece ve sadece sehven kelimesine sığınıp çalınan, ümitler ve gelecekler vardır… Ve cezası sadece iki satır yazı ile yalandan bir özürdür. Neymiş de “sehven” yapılmışmış. Sehven diye geçiştirilen “tehacüm ve tecavüzün” maliyetinin sadece bir özür olması ve de öyle de kalması ne acı değil mi?

Çok bilmiş, “kaynağı kendinden menkul”, yalaka bir köşe yazarının Ergenekon Davası tutuklu sanığı Teğmen Mehmet Ali Çelebi hakkında kaleme aldığı makaleyi okuyunca şaşkına dönmüştüm. İçimden pek inanmak gelmiyordu ama “Ya doğruysa!” demedim desem de yalan olur. Ancak aradan 28 ay yani neredeyse 2,5 yıl geçtikten ve bu genç teğmenin hayatı “tarumar” edildikten sonra, yapılan bir itirazlar nihayet bir sonuç vermiş ve İstanbul 13.Ağır Ceza Mahkemesinin talebi üzerine, Telekominikasyon İletişim Başkanlığı(TİB) telefon kayıtlarını inceleyip bir rapor hazırlamış. Bu raporda, Hizbut-tahriri ile ilişkili olduğu bilinen Mahmut Oğuz Kazancı’ya ait rehber bilgilerinin, teğmenliği kaldı ise, “M.Ali Çelebi’nin telefonuna eklenmiş olabileceği” saptanıyor…

Oysa “Eklenmiş olabileceği” falan yoktu. TİB’den istenen kayıtlarda görülüyordu ki Çelebi’nin telefonu bilirkişiye gitmeden 5 saat önce, 19 Eylül 2008 tarihinde, 23:52:42 - 23:54:05 saatleri arasında, neden ihtiyaç duyulmuşsa, 1 dakika 23 saniye süreyle açılmıştı. TİB’in incelediği sinyal kayıtlarına göre telefonun açıldığı yer Fatih’teki Emniyet Müdürlüğü idi. Kısacası polisler bilirkişiye teslim etmeden önce Çelebi’nin telefonunu 1 dakika 23 saniye süreyle yasadışı şekilde açmışlar ve Hizbut-tahriri ile ilişkilendirilen 139 adet telefon numarası, 1 dakika 23 saniyede yüklemişlerdi. Olay açık ve netti ve sehvenliği falan hikayedir.

Peki bu durumda, Emniyetin mazeret beyan etmeyi bırakıp bunu yapanları “derhal tespit edip açığa alması” gerekmez mi? Kaldı ki teğmen suçlu da olabilir. Buna inanmak istemesek de, bilemeyiz… Gelgelelim, mesela; Emniyetin kendini mahkeme yerine koyup müvekkil hakkında “zaten bundan tutuklanmamıştı” diye mazeret üretmesi doğal mıdır? Sanıkların telefonuna delil yükleyerek tutuklanmalarını sağlayanlardan hiç bahsetmemesi normal midir? Madem sehven yapıldı, hatanın 2,5 yıl farkına varılmamasına ne demeli?.. Hele hele fuhuştan casusuluğa kadar her türlü suçtan sanık, emekli Albay İbrahim Sezer'in yeniden dinlenen telefon görüşmelerinde, Ergenekon savcısına gönderilen dökümde geçen “Vika kod adlı kadın satıcısı ve Rus ajanına” uğrayacağı ifadesinin “hiç geçmediğinin” anlaşılmasından sonra, kamuyu “başkalarına da sehven(!) delil eklenmediğine, içeride sehven yatanlar olmadığına” nasıl inandıracaksınız?