BİR HESAP SORAN ÇIKMALI

Bir piknik alanındayız. Şehirden hayli uzak. Etraf kalabalık. Bir bayan soluk soluğa geldi. Umutsuzca, “Küçük bir kız çocuğu gördünüz mü?”, diye sordu. Bir an herkes dondu kaldı. Yalvaran bakışlarla bakıp, bizden olumlu bir cevap bekliyordu… Görmemiştik ama bir cevap da veremedik… Sanki herkes suçluymuş gibi bir ruhsal sıkıntıya girdi. Piknik zehir olmuştu. Neyse bir süre sonra çocuğunu bulduğunu gördük de rahat bir nefes aldık.
***
Eminim ki sizler de pek çok benzeri olayla karşılaşmışsınızdır. 17/11/2010 Akşamı bir haber kanalında Şile’nin Oruçoğlu köyünde kaybolan 3 yaşındaki Berat’ın annesinin Devlet Büyüklerine, yaptığı çağrıyı duyunca kızmadım desem yalan olur. Bu ana, bu çocuğu 9 ay 10 gün karnında taşımadı mı? Bu çocuğu, gece gündüz uykusuz duraksız büyütmedi mi? Kendinin “ana şefkatinden” mahrum bıraktığı için, kaybettiği çocuğunu, devletin güvenlik güçleri seferber olmuş ararken, bir de Devlet Büyüklerinin “özel ilgisini” talep etmesi normal midir? Kaldı ki bu ilgiyi talep etse ne olur? Kayseri’nin Talas ilçesinde geçen şeker bayramı evlerinden çıkıp geri dönmeyen 3 çocuğun bulunabilmesi için, devlet ödül bile vaat etti. Ne oldu? Bulunabildi mi? Demek ki; evlat sahibi isen, “Saldım çayıra Mevla’m kayıra” hallerini bırakacaksın. Bırakmamışsan vatandaşın gerçek sahibi olan Devlet “evladının” hesabını sormalıdır.
***
Burada unutulmaması gereken bir şey var. Beden, ruh ve ahlak gelişimleri veya şahsi güvenlikleri tehlikede olan, ana veya babası tarafından ihmal edilen tehlikelere karşı savunmasız bırakılan ve başıboşluğa sürüklenen çocuk “korunmaya muhtaç çocuk” demektir. Bu durumdaki çocukları koruma vazifesi devletindir. Bu örnekte olduğu gibi eğer ebeveynler, “bir şekilde çocuklarına zarar veriyorsa” bunun hesabını da vermelidir. Hiç olmazsa geçici bir süre devlet çocuğu koruma altına almalıdır. Neticede bu olayda da, çocuk bulundu ve olay bitti. Oysa bu olay kapatılmamalıdır. Çocuk 28 saat boyunca korumasız olarak ormanlık bir yaşamak zorunda bırakılmıştır. Hayatını kaybetmemiş olması sadece “taktir-i İlahi”dendir. Çünkü biliyoruz ki daha dün 4 çocuk başıboş bırakıldıkları için bir yıkıntıdaki eski bir buzdolabı içinde havasız kalıp öldü.. Buna sebep olanlar, ebeveynler de olsa, ihmalciliğinin cezasını fiilen çekmelidir.
***
Diğer bir olay; Eskişehir’de “hayvan otlatması” yüzünden aralarında husumet bulunan bir vatandaşın evini, bir “insan musveddesi” 23/ ağustos/2010 da, basıyor ve 4 kişiyi öldürüp, firar ediyor. Güya her yerde güvenlik güçleri bu katili Nasrettin Hoca’nın komşusunun eşeğini aradığı gibi “türkü çığıra çığıra ararken” geçen hafta aynı eve gelip bir kişiyi daha öldürüyor. Ve tabii yine sırra kadem basıyor. Güvenlik kuvvetleri, güya özel timler oluşturup mahalleyi koruma altına alıyor. Gelgelelim katil tüm bu göstermelik önlemleri aşıp ve dün ‘koruma’ altındaki o mahalleye dönüyor ve 6’ncı kurbanı Ziya Akın’ı öldürdükten sonra ancak yakalanabiliyor. Tabii bu olayda da katil yakalandı, olay bitti durumu var. Hatta gazetelere bakarsanız katil neredeyse haklı. Her şey bir yana, dikkat ettim bu olayda da, göz göre göre iki kişinin daha “ölmesine göz yumanlarla” ilgili hiçbir eleştiri, suçlama vs. yok. Vatandaşın huzurunu ve can güvenliğini sağlamak devletin güvenlik güçlerine düşmez mi? Bu insanların görevlerini ihmal edip etmedikleri hakkında acaba birileri harekete geçebilecek mi?
***
Eğer devletin vatandaş haklarını korumakla görevli organları, bu ve benzeri “hataları” cezalandıramıyorsa; “kabahatlerin” ve “suçların” ortaya çıkması için çanak tutuyor demektir.