Bu güne kadar pek çok kez ifade etmeme rağmen bazı okurlarımın, açılıma karşı yazılarımı yanlış yorumlamaları yüzünden hiç hak etmediğim eleştirilerine maruz kalıyorum. Bir kere, nihayet açılımın bir süreç olduğu, dolayısıyla net bir içeriğinin olmadığı açıklanmış olsa da, kısaca neden karşı çıktığımı açıklayayım. Öncelikle Türkiye Cumhuriyeti’nin herhangi bir görevlisinin, fikri ne olursa olsun; etnik köken analizi yapması yanlıştır. Onun her kesime hizmet için o makamı işgal ettiğini bilmesi ve konuşurken laflarını tartarak konuşması gerekir. Kaldı ki bu ülkedeki, etnik ve dini köken farklılıkları biliniyorsa, yapılması gereken, bu farklılıkları “bireysel hak ve özgürlükler üzerindeki kısıtlamaları kaldırarak” azaltmak ve onları ortak değerler çerçevesinde toplamak, devletin birinci vazifesidir. Sıradan vatandaşın öncelikli beklentisi, ona hangi alt kimliğe ait olduğunu vurgulamak ve dolaylı olarak etnik kimlik ticareti yapmak değildir. Bunu yapıyorsan yani, Ulusu oluşturan farklı toplumlar arasındaki farklılıkları derinleştiriyorsan, ayrılıkçı duyguları körüklüyorsan bu davranışın adı ne yazık ki, “vatanseverlik” olmuyor. Ve bir büyüğümüzün de ikide bir söylediği, fakat yaptığı işlerde bir türlü dikkate almadığı gibi “Cehenneme giden yollar iyi niyet taşlarıyla döşelidir.”
Dahası da var. Açılım denen fasıla geçmeden daha başka adımlar da atılmalıdır. Örneğin, demokrasilerde imtiyazlı sınıf yoktur ve bu ülkede imtiyaz sahibi tek meslek grubu milletvekilliğidir. Madem ki “daha çok demokrasi” sloganı ile yola çıkıldı, her şeyden önce millet vekillerinin dokunulmazlığı meclis ile sınırlandırılmalı, özel emeklilik, sağlık vs hakları, her devlet memurunun yararlanabildiği bir düzeye çekilmelidir. İnanabiliyor musunuz, milletvekilliği düşürülen adamların bile, yukarda sayılan hakları devam ettiği gibi, kapatılan partilerin borçlarının devletin sırtına yüklenmesinin, adalet, demokrasi neresindedir?
Partilerin önündeki seçim barajı, bilmem kaç ilde örgütlenme, partilere hazine yardımı gibi garipliklere son verilmelidir. Örtülü ödenek denen acube denetlenebilmeli, harcama alanları kısıtlanmalıdır. Her seçim döneminde başlayan ve 2009 belediye seçimlerinde tavan yapan oy karşılığı ulufe dağıtımına,son verilmelidir.
İşte bu sayılanlar derhal, demokratik bir ortam için yapılması gereken olmazsa olmazlardır. Bunlar yapılmadan hamasi nutuklar ve timsah gözyaşları ile bu zavallı vatandaşı aldatmaktan öteye gidilemez. Örneğin 2009 seçimlerinde barajı aşan üç partiye aldıkları oy oranlarına göre yapılan yardımların toplamı195 milyon 331 bin liradır. Bunun 111 milyonunu AKP, yaklaşık 50 milyonunu CHP kalanını da MHP alacaktır. Geride kalan yaklaşık yirmi kadar parti ise hazineden “havasını” alacaktır. Dolayısıyla, birçok vatandaşı bu üç partiye oy vermediği halde, verdiği vergiler,oy vermediği partilere hazineden yardım olarak akacak.Bu nasıl adalet!
Diğer yandan bu para nerelere harcanmaz ki, düşünün bu para sağlık bakanlığına aktarılsa vatandaşın muayene paylarının arttırılmasına, Tekel işçilerinin Ankara’nın göbeğinde tartaklanmasına, birçok fabrikanın kapanmasına gerek kalır mıydı?
Tamam açılım açılım da; açılımdan önce yapılacak daha neler var neler. Demokratik açılım diye hava atacağınıza önce ortamı demokratikleştirin de iyi niyetinizi anlayalım.
Dahası da var. Açılım denen fasıla geçmeden daha başka adımlar da atılmalıdır. Örneğin, demokrasilerde imtiyazlı sınıf yoktur ve bu ülkede imtiyaz sahibi tek meslek grubu milletvekilliğidir. Madem ki “daha çok demokrasi” sloganı ile yola çıkıldı, her şeyden önce millet vekillerinin dokunulmazlığı meclis ile sınırlandırılmalı, özel emeklilik, sağlık vs hakları, her devlet memurunun yararlanabildiği bir düzeye çekilmelidir. İnanabiliyor musunuz, milletvekilliği düşürülen adamların bile, yukarda sayılan hakları devam ettiği gibi, kapatılan partilerin borçlarının devletin sırtına yüklenmesinin, adalet, demokrasi neresindedir?
Partilerin önündeki seçim barajı, bilmem kaç ilde örgütlenme, partilere hazine yardımı gibi garipliklere son verilmelidir. Örtülü ödenek denen acube denetlenebilmeli, harcama alanları kısıtlanmalıdır. Her seçim döneminde başlayan ve 2009 belediye seçimlerinde tavan yapan oy karşılığı ulufe dağıtımına,son verilmelidir.
İşte bu sayılanlar derhal, demokratik bir ortam için yapılması gereken olmazsa olmazlardır. Bunlar yapılmadan hamasi nutuklar ve timsah gözyaşları ile bu zavallı vatandaşı aldatmaktan öteye gidilemez. Örneğin 2009 seçimlerinde barajı aşan üç partiye aldıkları oy oranlarına göre yapılan yardımların toplamı195 milyon 331 bin liradır. Bunun 111 milyonunu AKP, yaklaşık 50 milyonunu CHP kalanını da MHP alacaktır. Geride kalan yaklaşık yirmi kadar parti ise hazineden “havasını” alacaktır. Dolayısıyla, birçok vatandaşı bu üç partiye oy vermediği halde, verdiği vergiler,oy vermediği partilere hazineden yardım olarak akacak.Bu nasıl adalet!
Diğer yandan bu para nerelere harcanmaz ki, düşünün bu para sağlık bakanlığına aktarılsa vatandaşın muayene paylarının arttırılmasına, Tekel işçilerinin Ankara’nın göbeğinde tartaklanmasına, birçok fabrikanın kapanmasına gerek kalır mıydı?
Tamam açılım açılım da; açılımdan önce yapılacak daha neler var neler. Demokratik açılım diye hava atacağınıza önce ortamı demokratikleştirin de iyi niyetinizi anlayalım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder