DEMAGOJİ YAPMAYIN...

HDP, PKK; "Savaş, savaş" deyip duruyor. Bunların savaşı gencecik çocukların eline silah verip okullara, şantiyelere, lojmanlara, karakollara saldırtmak, yollara bombalı tuzaklar yerleştirmek...Özeti; gencecik yürekleri kurşunun önüne sürmek. 
Bu günlerde sosyal medyada bir polis aracının arkasında sürüklenen bir terörist cesedi var. 
Tabi görüntü son derece üzücü... 
Yalnız benim; o gencin ölmesine ve dolayısıyla bu manzaranın ortaya çıkmasına sebep olanlara bir çift sözüm olacak:
Hadi, bu ölümün de gerçek sebebi olduğunu unuttunuz...
Peki; arkasından kalleşçe yaklaşıp kafasına kurşun sıktırdığınız "sivil kıyafeti ve çocukları ile alışveriş yapan" askerleri de mi unuttunuz. Sokak aralarına kurdurttuğunuz barikatların içine "bubi tuzakları" ile donatılmış mankenler yerleştirip, ceset var havası yarattığınızı da mı unuttunuz...Sokaklarda su birikintileri oluşturup, bedava harcadığınız elektriği bu suya verdirip kurdurttuğunuz tuzakları da mı unuttunuz. Belediyenin araçları ile yolları kazdırıp güvenlik güçlerinin geçeceği yollara bombalar yerleştirdiğinizi de mi unuttunuz...
Bu gün milleti "Unutmayacağız, unutmayacağız" diye bağırtan tırtlar.
O gencin cesedi en azından bir bütün halinde. 
Ülkemin güvenlik güçleri elemanlarının ceset parçaları anca DNA testleri ile bir araya getirilebiliyor. Peki, biz bunları unutacak mıyız sanıyorsun? 
Valla kusura bakmayın bu kadar kahpece yaklaşımdan sonra ne olur olmaz diye bir ceset anca böyle taşınır...
Madem savaşıyorsunuz...
Savaşın da acı gerçeği bu...
Oysa; esas olan insanları yaşatmaktır.
Artık akıllı olun da; kendi alçakça siyasi çıkarlarınız için gencecik hayatları katlettirip ardından da demagoji yapmayın.

Aydın BOYSAN; RAKI ŞİŞESİNDE BALIK OLSAM

Neymiş efendim..
Atatürk rakı içiyormuş.
Aslandı o, aslan…
Aslan sütü içecek tabii.
* ...
Hadi siz “dönülmez akşamın ufkundayız” diye ince ince başlayın, ben de size yıllar önce yazdığım yazıyı anlatayım…
*
İçki yasaklanabilir.
Bence mahzuru yok.
Ama rakı asla…
Çünkü takunyalılar öyle zanneder ama, aslında “içki” değildir rakı.
*
Yurt sevgisidir örneğin…
İki tek attın mı, “n’olacak bu memleketin hali?” diye endişelenmezsin aksi olsa!
*
Tıp bazen çaresizdir…
O ilaçtır.
Gurbete bile iyi gelir.
*
Kontörsüz muhabbettir.
Büst gibi oturan adamın bile çenesini açar, gülümsetir.
Kahkahadır.
Acısıyla tatlısıyla hatıraları kaydeden hard disk’tir.
*
Botoks’tur bir nevi.
En kaknemi bile bir başka görünür gözüne…
Çirkin kadın yoktur, az rakı vardır.
İçilir, güzelleşilir.
*
Herkesin gençlik hatası olabilir…
Bira içersin.Sonradan para kazanıp tenise başlayınca, şarap içmeyi matah zannedersin. Amerika’da TIR şoförlerinin içtiği viskinin dublesine Etiler’de TIR parası ödersin, ayrı…
*
Kürkçü dükkánıdır.
Döner dolaşır, gelirsin.
*
Orhan Gencebay’dır.
Entel barlarda, sosyete kulüplerinde dinlemeye utanırsın…
Ama hepimiz biliriz ki, ezbere bilirsin…
İstediğin kadar ağız burun kıvır, altın plağı hep o alır.
Tatlıses’tir.
Realite’dir.
*
Çocuktur, ağlarsın.
*
Hele beyaz “p”eynir ile “k”avun olursa sağında solunda…
Örgüttür.
PRK…
Ama bölücü değil, birleştirici örgüt.
Türk’ü de içer, Kürt’ü de, Laz’ı da, Çerkez’i de. Sor bak, Ermeni’si de, Rum’u da, Yahudi’si de.
*
AB’cidir…
Çünkü Rum öyle bir meze yapar ki, helali hoş olsun, Kıbrıs’ı veresin gelir!
*
Madem gıcıksın rakıya…
Neden balık avlıyorsun o zaman kardeşim?
Şerbetle mi yiyeceksin lüferi?
Ne anlamı var deniz börülcesinin, rokanın, radikanın, cibezin…
İnek miyiz biz?
*
Yanlış şiir okuyorsun…
Hapse giriyorsun.
(Üstüne, yanlış şair okuyorsun…)
*
Oku bak…
Ne diyor dünya güzeli Orhan Veli:
Şiir yazıyorum
Şiir yazıp eskiler alıyorum
Eskiler verip musikiler alıyorum
Bir de rakı şişesinde balık olsam…

Aydın Boysan

Şiirsi masallar: NAR

“Sadece konuştular önceleri

Bir ara yanlışlıkla
Birbirine değdi elleri…
Bu gizemli bir temastı
Hoş bir titreşim, tüm vücudu dolaştı”
 
Gözlerinin deniz mavisine vuruldu
Deniz mavisinin harelerine vuruldu
O hareli bakışlardan kalbine doğru
Bir şeylerin ılık ılık akışını
Gizli gizli bakışını
İçin için yanışını
Kimselere, kimseciklere söyleyemedi…
 
Kimselere hatta O’na bile söyleyemedi.
Tek başına büyüttü sevgisini
Yüreği yavaş yavaş yerini
Önce sevgiye sonra aşka bıraktı,
Artık bir tuhaftı…
Şimdi yüreği yok yalnızca aşkı vardı
Olsun varsın o da, tek başına yaşardı.
***
Ağacın en üst dalındaydı.
Üzeri yemyeşil yapraklarla örtülü
Dallar arasında tek
Ne tomurcuk olduğu görüldü
Ne de ateş rengi bir çiçek.

Ne kuşlar,
Ne de insanlar gördü,
Bir yaprak gibi
Dallar arasında
Yavaş yavaş büyüdü…
 
Tüm meyveler toplandı
“O” yerinde kaldı.
Olsun varsın,
“O” da tek başına yaşardı…
 
Ancak öyle olmadı,
Kuzey rüzgârları başladı birden
Tüm yaprakları kopardı yerinden
Şimdi;
Ağacın en üst dalında
Yapayalnız kalakalmıştı nar,
Yaşamda ortada kalmakta var…
 
“Ne mutlu sana
Hiç yalnız kalmayacaksın
Ne zaman bir yalnızlık hissetsen
Beni yanında bulacaksın…”
                                     mmetelik

Şiirsi masallar: KADIRGA

Bakınca görülmez, yüreğinde fırtına
Sessiz, masmavi bir denizde
Demir atmış, azametli kadırga…
Hareket yok, eylem yok,
Sadece sükût!
Oysa kasırganın tam merkezidir
Bu yaşlı vücut!

Sönmüş bir yanardağ gibidir,

Küllerle kaplı, güvenilmez ve sessiz,
Sevdayı iyi tanır, gücü karşısında
Çaresiz ve dirençsiz.
 
Bembeyaz bir ten
Dipdiri bir vücut;
Canlandırır korları
Bir sevdalı bakış
Yıkar; tüm duvarları.
 
İşte o zaman, yelken açar
Bu yaşlı kadırga, on sekizinde gibi
Engin sulara
Bir taze kan ve şehvet birikir
Pörsümüş damarlara.
 
Şimdi bir başka tutkundur
Bir başka sevdalıdır, Sevda’ya
Bilir, vakti yoktur
Yeni sevdalar aramaya…
                         mmetelik

Şiirsi Masallar: BAHÇE

Atça ovasında

Yemyeşil
Üç dönüm bir bahçe vardı…
 
İçinde gelincikler oynaşır
Kuşlar daldan dala uçuşur
Ağaçların dalları
Meyvelerini zor taşırdı.
Bir köşesinde kerpiçten bir dam
Penceresinde ne perde ne cam
Duvarları toprak sıvalı
Fakat
Bembeyaz kireç badanalı.

Gelen geçen kocalar torunlarına
Bahçedeki ağaçları göstererek;
“Böyle olur ağacın meyvelisi
Dalları yere sarkar,
Meyvesiz olanların ise
Dalları arşı âlâya çıkar.
Ey oğul!
Sen de ağır başlı ol
Gönlün şu ağaçlara benzesin.” Derdi.
 
Kısacası, bahçeden bereket fışkırır
Kurtlar, kuşlar nasibini alırdı.
Çünkü bu bahçenin
Ağaçları aşk ile dikilmiş
Toprağı sevgi ile sulanmıştı.
 
Bir gün;
Bu güzelim bahçenin sahipleri
Birer birer göçüp gitti…
O iki göz
Pırıl pırıl kireç badanalı
Kerpiç duvarlı
Toprak sıvalı dam çöktü.
Toprağı toprağa karıştı
Artık etrafında ne gelincikler oynaşıyor
Ne de Kadirneler bahçeye uğruyordu
Karıncalar bile şaşkın şaşkın dolaşıyor
Fidanlar Ayrık Otları ile boğuşuyordu.
Kısacası;
Sevgisiz, sevgilisiz kalan bahçe
Can çekişiyordu…

Ve yine bir gün,

Güneş yanığı tenli
Güçlü bilekli
Daracık yürekli
Karayağız insanlar belirdi.
Önce damdan arta kalanları
Ardından küskün ağaçları
Kırılmış dökülmüş çitleri
Badem ağaçlarını
Ve hatta
Kırmızı çiçeklerini açmış
Nar ağaçlarını kazıdılar,
Dümdüz ettiler.
Ortalık toz duman olmuştu.
Ne Ayrık Otları ne de Dutlar kalmıştı
Bahçe dün can çekiştiriyordu
Oysa bugün ölmüştü.

İşte böyle

Kaderi aynıydı
Sonu gelmişti, gıpta edilen aşkın.
Aslında seven de terk eden de biraz şaşkın.
Önce bakışlar kaçırıldı
Başlar öne eğildi
Sanki yaşadığımız bizim aşkımız değildi.
Bir süre böyle idare edildi,
Aşkımız can çekişti,
Sonra
Bu güzel aşktan temelli vazgeçildi.

Değerdi biliyorum çektiğim bunca keder
Böyle bir an, yaşamda asır eder…
                                                  mmetelik