Son gelişmeler gösterdi ki; Kuzey
Irak’ta özerklik ötesi bir Kürt yönetimi
var. Aynen Batılıların planladıkları gibi, elbirliği ile “şimdilik orada” bir Kürdistan yarattık ve öylesine benimsedik ki;
Irak Merkezi Yönetiminin karşı çıkmasına rağmen Erbil’den doğrudan yaptığımız
petrol ithalatı ile Merkezi Hükümetle arayı bozmayı dahi göze aldık… Hem de
Başbakan Erdoğan’ın “Irak’ın ülke
bütünlüğünü bozmayız” latifeleri arasında. Aslına bakarsanız bir taraftan
Iraklı Kürtlerin bağımsızlık yolundaki engelleri aşması için elinden tutup, öte
yandan etnik köken gütmeden kendi vatandaşlarımızın, en demokratik haklarına bile
karşı çıkıyorsak, güttüğümüz siyasetteki aykırılığı ancak “başkalarının biçtiği rolü bilinçsizce oynuyoruz” diye
açıklayabiliriz.
***
Tabii herkes bizim “megaloman” belirtiler vermiyor. Saman altından su yürütüp işini görenler de var. Mesela; Iraklı Kürtler.
Suriye’deki karmaşadan da bir pay çıkarma peşindeler. Bu lokmayı yutabilirler
mi? Bilmiyorum ama Kuzey Irak'ın Kürt Bölgesi'ndeki Zaho’dan üniformalı
yüzlerce Kürt, elini kolunu sallaya sallaya Suriye’ye geçti bile. Barzani bir yandan Esad’e bağlı güçlerin
kuzeyi boşaltması halinde doğacak güvenlik boşluğunu doldurmak üzere Suriyeli
Kürtleri eğittiğini açıklarken, diğer yandan PKK ile aynı çizgideki PYD’nin
(Demokratik Birlik Partisi) militanlarının da dâhil olduğu Kürt grupları ile Akdeniz’e
doğru, adeta cıva gibi, boş bulduğu yerleri doldura doldura akıyor. Merak
ediyorum; dostumuz Barzani Türkiye’ye yaptığı ziyarette bizim Ustalara, Suriyeli
Kürtlerle Esad’i devirmek için böyle bir dayanışma içinde olduğunu acaba anlatmış
mıdır?
***
Şimdilik silahsız oldukları söylenen bu
birlikler yeri ve zamanı gelince elbette silahlarını kuşanır. Sınırlarımızda ABD’nin
memnuniyetle karşıladığından emin olduğum bu gelişmeler olurken, Dünya Lideri, Ortadoğu
Fatihi ya da BOP Eşbaşkanı, bırakın Suriye’nin toprak bütünlüğünü, acaba Kandil’den
sonra Suriye sınırında da yeni tehdit unsurlarının konumlanmasına engel
olabilecek midir? Daha da önemlisi bizim Kürtçülerin bile ayranını kabartan bu
gelişmeler karşısında vermekte olduğunuz “Ninni”
mahiyetindeki demeçlerle; Irak ve Suriye’nin kuzeyinde bağımsız bir Birleşik Kürt
devletinin kurulmasına bir diyeceğim yok ama bize bunun, kan ve gözyaşı olarak
fatura edilmesini nasıl engelleyeceksiniz?
***
Kaldı ki, Suriye sınırına çekilen PKK
bayraklarını indirtmek için “Barzani ile
görüşeceğim” diyen, çaresizliği çenelerine vurmuş, ağzından çıkanları
kulağı duymayanların önderliği ile bu iş nereye varır?
Günlerden 11 Ekim 2009 Pazar. O
günlerde bırakın akil adamların uyarılarını, sıradan bir vatandaş “Kuzey Irak Türkiye’nin yönetimine
bırakılır da!” isimli 2 bölümden oluşan bir yazı kaleme alıp konuyu şöyle
bağlamış. “Sonuç
olarak, bölgemizde bir
dümen tezgâhlanmakta, devleti yönetenler yeniden “Bir koyup üç alabileceklerine” ikna edilmeye çalışılmaktadır. Görünen
odur ki, yöneticiler ikna olmuş fakat şartlar şimdilik olumsuzdur. Tabii bu
varsayımların kesinlikle hayata geçeceğini iddia etmiyoruz. Ancak konu ile ilgili otoritelerin benzeri birçok tahmin yapıp,
antitezler ve çözümler ürettiklerine inanmak istiyoruz. Yoksa bu kurguda
olduğu gibi, sadece kendiliğindenci tutumlarla, dünya siyasetinde rol almamız
veya bölgede istemediğimiz rollerden kaçınmamız mümkün değildir. Bizim de
bölgede sahnelenen her türden oyuna karşı, gerçek hamleler yapmamızın, iç ve dış siyasetimizi hiçbir gücün
belirlemesine izin vermeyeceğimizin bir şekilde ifade edilmesi gerekir ki, bu
konuda inşallah düş kırıklığı yaşamayız.” Ve maalesef hala o günkü
yerdeyiz…