HES’LERDE GERÇEK ile TEORİ UYUŞMUYOR

Gökyüzünden gelen hayat, dağlardan, akarsulara, vadilere, ormanlara pompalanır… Akarsular, belli bir coğrafyaya “hayat” veren kan damarlarıdır. Yaşam ve medeniyet akarsular boyunca doğar ve gelişir. Gelgelelim bu gün; Anadolu’nun kan damarlarına yaşama can veren su kaynaklarımıza, akıl almaz bir müdahale söz konusudur. Bu müdahale maalesef insanoğlunun yararına olduğu bilinen HES’ler aracılığı ile yapılmaktadır.

 *** Bir zamanlar, elzem olan enerji gereksinimimizi karşılama amaçlı baraj inşaatları sırasında, bir propaganda özdeyişi bile icat edilmişti… “Su akar Türk bakar…” O günkü iktidar da; bu günkü iktidar bu günkü gibi; “Biz bakmıyor yararlanıyoruz” diyordu… Aslında, “bir tek su zerresinin dahi ekosistemde boşa akmadığı” nasıl bilimsel bir gerçekse, küçük ölçekli hidroelektrik santrallerinin de, nehirlerde önemli bir tahribatının olmadığı bilinir. Hatta bilimsel bir yaklaşımla, küçük ölçekli HES’lerin, nehir yatağının ve nehir suyunun daha sağlıklı kalmasını sağladığından, düzenli su akışının ekosisteme olan yararından, neredeyse bedavaya temiz enerji kaynağı olmasından bile bahsedebilirdik… “Nakte” dayalı baştan savmacı tutumumuz ve çıkarımız için her türlü palavrayı sıkabilecek bir karakterimiz olmasaydı…

*** Anlayacağınız; bizdeki HES gerçeği, her nedense teori ile uyuşmuyor. Her ne kadar %50’miz meseleye hâlâ “Ülkenin enerji gereksinimini karşılamak için yapılması zorunlu tesis” gözü ile baksa da, işin içine “suyun kamuya ait” olduğu bilindiği halde “toplumsal onay alınmadan yapılan özelleştirmeler”, yanlış nehirler, yandaş firmalar, her kademeden taşeronlar, banka kredileri, üretilen enerjiyi alma garantisi veren bir iktidar, dere yatağına akıtılması zorunlu olan ve sadece %10’luk can suyu miktarı ile 2 saate kuruyan nehirler, derenin kalan %90’lık suyunun nakte nasıl çevrileceği meseleleri girince, HES’lerin zaten şartlı ve sınırlı olan yararı da ortadan kalkıyor. İktidar, HES’lerin ekonomik yararlarını öylesine abartmıştır ki; bankalardan kredi almayı garantileyen her yandaş, harita üzerinde bir dereyi sahiplendi bile.

*** Dün olduğu gibi ormanlar bu gün de, taş, çakıl, mermer, maden, kereste çıkarmak için katledilirken, hiç olmazsa ağaçların ayakta kalmasını sağlayan üstelik “kamuya ait” dereleri vardı. Oysa özensiz yer seçimi yüzünden, artık o dereler “şişe suyu” olarak marketlerde satılırken, ormanlarımız ve derelere dayalı ekonomileri olan köyler yani, o suyun gerçek sahipleri yavaş yavaş kuruyacaklar… Bu, her şeyden önce insanların yaşam haklarını elinden almak değil midir? Bu güne kadar Anadolu insanının ekosisteme verdiği zarardan pek çok ders çıkarmamız gerekirken, düne kadar su dolu göllerimiz, şehirlerimizin içinden akan çaylar, arıklar henüz belleklerimizdeyken, bu nasıl bir çapulculuk, bu nasıl bir soygundur… Eğer sebep gerçekten temiz enerji elde etmek ise nükleer santrallere neden gereksinim duyulmaktadır? Kaldı ki, enerji üretimi ve kullanımının özelleştirilmesi ve “su kullanım hakkı anlaşmaları” hukuken tartışılmaktadır. Ne var ki iktidar “memleketi çölleştirirse, altından petrol çıkacağına” inanıyor gibi davranmaktadır.

ARKAN GEVŞEMEYE GÖRSÜN

Herhalde Denizli’dedir… Araştırma yapmak için kamp kuran bir grup üniversite öğrencisi kamp yakınına tüneyen horozun, sabahın erken saatlerinde uzun, uzun ötmesinden, kış-kışlamaya kalkınca da diklenmesinden, garez ediyormuş gibi tekrar, tekrar ötmesinden rahatsız olmuş. Ekipte ne uyku, ne de huzur kalmış. Şunu sıkıştırıp yakalayalım, keselim, kurtulalım demişler. Ertesi sabah üç-beş arkadaş güya örgütlenip horozun üzerine yürümüşler. Horoz bu! Ha dedin mi yakalanır mı? Horoz önde, bunlar arkada kovalamaya başlamışlar. Ha tuttuk ha tutacağız derken… “Hey evlatlar!” Nidası ile kendilerine geldiklerinde bakmışlar ki; köy kahvesinin önündeler… Yaşlı bir dede; “Bu zavallı horozu niye ürkütüyorsunuz?” diye yalandan, çıkışmış. Bizimkiler suçlu, suçlu; “Dede sabah ezanı ile başlıyor ötmeye, kampta ne uyku bıraktı, ne rahat, o yüzden yakalarsak kesip yiyeceğiz…” Dede; “Yapmayın, yazıktır evladım.” Demiş. “Onu bana bırakın, ben onun sesini keserim.”

***

Hakikaten ertesi sabah hafif “gak-guk” sesleri dışında horozdan kayda değer bir ses çıkmamış. Gençler hayret içinde kalmış ve  merakla dedeye koşmuşlar. “Yahu dede, ne yaptın da bu horozun sesi kesildi?” İhtiyar gülmüş, “Kıçına biraz zeytinyağı sürdüm o kadar… Horoz kabararak ötmeye yeltendiğinde gerisi tutmuyor ki, kuvvet alsın. Ancak ‘gak-guk’ edebiliyor. Arkan sağlamsa istediğin kadar kabarır, diklenir, sözünü dinletirsin. Arkan bir gevşemeye görsün anca ‘gak-guk” edersin…”

***

Son günlerde arkasına güvenip atıp tutan insanlar türedi… “- Dekolte giyiyorsan tecavüzü göze alacaksın… - Tecavüz sonucu hamile kalan kadın dert etmesin doğursun, devlet çocuğa bakar… -Banklarda kızlı erkekli oturmak hoş değil… - Yoldan çıkmamak için Boğaziçi Kampüsüne gitmiyorum… Kadın gazetecilere: Ben sizin bacak aranızı çektirsem gazeteye bastırsam…”   Üzerinize alındınız mı bilmiyorum ama bunlar, saygın insanların toplumumuza yaptığı hakaretlerin bir kaçı… En son, TRT1 de konuk olan ve tasavvuf düşünürü ve müzisyeni, radyocu, üstelik de “avukat” olarak takdim edilen bir beyefendi, temel hak ve özgürlükleri hiç dikkate almadan, “Hamileliği davul çalarak ilan etmek bizim terbiyemize aykırıdır. Bölee karınla sokakta gezilmez. Her şeyden önce estetik değildir… Bunun adı terbiyesizliktir.” Derken, işin enteresan yanı, programın sunucusu da, “Allah razı olsun” diyerek, bu garip olduğu kadar da aptalca olan sözleri, onaylıyordu.

***

Eh ne diyelim, bunların arkası var. Bir taraftan “farklılıkların” bir toplumun zenginliği olduğunu zikrederken, bir taraftan da kendilerini klonlayıp, “rafineri bir toplum” oluşturmak için bıkmadan usanmadan ettikleri mücadelenin, hasadını almanın derin hazzı ile adeta sarhoş oldu gariplerim…  Arkası olunca da pohpohlandıkça ağızlarına geleni değil, bu güne kadar “sabırla gizledikleri” hayallerindeki düzenin ipuçlarını, yumurtlayıp duruyorlar.

DEVLETİN HAZİNESİ “ADALET” İSE BATTIK

Demokratik, laik ve de sosyal bir hukuk devletinde kamunun malları, ortak kullanım alanları, iktidarın tercih ettiği birilerine, hem de çıkartılan “kişiye özel” yasalarla tahsis edilebilir mi? ? Kamu bankaları, halkın nakit ihtiyacını en uygun şekilde karşılaması gerekirken, halkı kazıklamayı zevk edinen “devlet dairelerine” dönüşüp; iktidar yandaşlarına batacağını bile bile milyonlarca liralık krediler açabilir mi? Bir hukuk devletinde hukukçular, siyasilerle çıkar ilişkisi içine girip “maşa olmayı” yani keyfi tutuklamalara alet olmayı, kabul edebilir mi? Hukuk düzenini korumak için var olan güvenlik güçleri, toplumsal olayları halka zarar vermeden dağıtmak için kullanmaları yasal olan biber gazı tüplerini, yasa dışı olarak “mermi gibi” kullanıp, gencecik insanların alnına alnına sıkar mı? Hepsi bir yana demokrasilerde bir başbakan, halkının %50’sini hain ilan edip, sadece “duy feryadımızı” demek için kendi balkonunda protesto için “tencere, tava çalanları”, şak şakçılarına “Bunları Şikâyet edin, ispiyonlayın, mahkemelerde süründürün…” diye talimat verebilir mi? Verir…

***

Verir. Çünkü bizim ileri demokrasimizde insanlar, “tazminat davası paraları ile döner dağıtılacağını” duyunca, “içine kara zeytin bırakılmış, ağ tuzaklarına üşüşen sığırcık kuşları” gibi miting alanlarına üşüşür.  Hatibin söylediklerinin neyi ifade ettiğini anlamadığı halde “Türkiye seninle gurur duyuyor” feryatları ile “ezik egoları” pohpohlar… Bu ülkede işlerin aynen böyle yürüdüğünü Birleşmiş Milletler bünyesinde faaliyet gösteren ve hukukçulardan oluşan, “Keyfi Tutuklamalar Çalışma Grubu” da tespit etmiş… Balyoz Davası tutukluları adına “Vardiya Bizde grubunun” yaptığı başvuruyu değerlendirmiş ve şöyle bir karara varmış… “Balyoz Davalarında özgürlüğünden alıkonulan 250 sanığın tutuklulukları keyfidir, medeni ve siyasi haklara ilişkin uluslar arası sözleşmenin 9 ve 14ncü maddeleri ile İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 9,10 ve 11. Maddelerinin ihlalidir.”     Belki alınan kararın bir yaptırımı yoktur. Bilmiyorum, ama ortada çarpıcı bir tespit olduğu da inkâr edilemez.

***

Bu sırada AİHM’ de de eroin kaçakçısı olmakla suçlanan Urfi Çetinkaya davası görülüyordu ki, siyasi hiçbir yanı gözükmeyen, o davada bile zanlıya bir haksızlık yapıldığını belirlendi.  Yargılama sırasında, sırf adaletli davranılmadı, “masumiyet karinesi hakkı ihlal edildi” diye, 10 bin Euro’nun halkın cebinden alınıp bu adamın cebine konmasına karar verildi… Düşünün artık; düzmece belgelere dayanıp, gece baskınları ile derdest ettiğimiz, bunca senedir “Adalet kâinatın ruhudur… Suçum ne?” diye feryat eden insanlar için verilecek kararları… 

***

Zoruma giden, üç beş geri zekalının aptallığının, kininin, kibrinin cezasını hem maddi hem de manevi olarak halkın ödemesidir… Bu arada Bölge İdare Mahkemesi, İstanbul 6. İdare Mahkemesinin verdiği “Gezi Parkı ile ilgili inşaat faaliyetleri konusunda yürürlüğün durdurulması” kararını iptal etti. Her ne kadar ilgililer, mahkeme kararları ile Gezi Parkı yapılaşmaya açılsa bile, bu konuda dar kapsamlı bir “halk oylamasına” gidileceğini açıklasa da, bir mahkemenin aldığı karara siyasiler karşı çıkınca derhal bir başka mahkemenin tam tersi bir karar alması, bizim hukuk sisteminde bir garip yapılaşmanın olduğu göstermez mi?

Sözün özü; Konfüçyüs’ün “Devletin hazinesi adalettir” sözünün bir anlamı varsa, battık demektir.   

PROTESTO EDİYORUM

"ATATÜRK" adını  bir mezarlığa vermeyi layık bulan ANTALYA Büyükşehir Belediyesini protesto ediyorum...

LÜTFEN YARDIMCI OLUN…

Aslında uzunca bir süreden beri ciddi belirtiler vardı. Bana göre; meclis grup toplantılarının birinde Ord. Prof. Şevket Aziz Kansu’nun, bir kongre için hazırladığı “Türk Antropoloji Enstitüsü Tarihçesi” adlı eserini,  kafasının üzerinde sallaya sallaya, Atatürk ve İsmet İnönü’yü “kafatasçılıkla”  suçlaması ilk krizlerinden biridir. Cumhuriyetin önderlerine; sırf bilimsel bir çalışmayı tebrik etmek için yazdıkları mesajlara dayanarak suçlamak, hele hele bundan 70-75 yıl önce yapılanlar üzerinden ve sadece “masaya dayanarak” halkı aydınlattığını zannetmek, tam bir “tinsel anomali” hali idi. Ardından bir süre normale döndü. Bu süreçte, az da olsa makul ve mantıklı konuşmalarına şahit olduk. Kendi inanıyor mu pek kestiremiyorum ama zaman zaman “tek dil, tek devlet, tek millet” gibi tekerlemeler yapmaya başladı… Fakat bu uzun sürmedi. Özellikle Gezi Parkı olayları ile birlikte rahatsızlık azami düzeye çıktı. Koskoca adam her söylenene inanmaya, papağan gibi bulduğu her topluluk karşısında yalan yanlış konuşmaya, kendisini ya da ona yön verenlerin ruhsal sapaklık semptomlarını yaymaya başladı.

***

Artık öylesine saçmalıyordu ki; bazı dedikoduları, “gerçek zannederek” söylediğine inanmaya başladım. Bir kadının, 50 kadar üst kısımları çıplak, deri eldivenli sapık tarafından dövüldüğünü anlatıp durdu. İnsanların yatak odalarının dahi BBG evi gibi olduğu bir devirde gerçeğin anlaşılamaması size saçma gelmiyor mu? Kaldı ki camideki görevlinin “hayır içilmedi” demesine rağmen, ısrarla “camide bira içildiği” iddiasından vaz geçmemesi de son derece ilginçtir… Kaldı ki; aldıkları “açlık sınırındaki” maaşları yüzünden, kredi kartları sayesine bir ay sonraki maaşıyla geçinenlere “kredi kartı kullanmamalarını” öğütlemesi her ne kadar dinleyicilerini şaşırtsa da, amigolarının bir işareti ile “Türkiye seninle gurur duyuyor” nidaları ile ortalığı çınlattılar. O alanda toplum psikolojisinin esiri olmayan sevenleri, özellikle de ekonomiden sorumlu yetkililer o bir garipliğin olduğunu anladılar anlamasına da; ortada “kayıt dışını en aza indirme” hedefleri olmasına rağmen, henüz bir karşı görüş açıklayamadılar. Çünkü gazabından korkuyorlar…

***

Gelelim “İftar konuşmalarına”. Herhalde artık oruç da tutmuyor. Çünkü ağzı bile kurumadan üstelik Ramazan’ın insanın “elini, dilini ve beline” sahip olması gereken bir zaman dilimi olduğunu bile bile halkın arasındaki farklılıkları daha da derinleştirmeye devam ediyor. “Eğer Alevilik Hz. Ali’yi sevmekse ben dört dörtlük Alevi’yim” diyor. Oysa bu dört dörtlük Alevi beyefendi, daha dün mezhep üzerinden siyaset güderek Kılıçdaroğlu ile Esed arasında bir bağlantının olduğundan bahsediyordu ve bu dört dörtlük alevi, bu gün bile, Cem evlerine ibadethane statüsü vermiyor. Bu kadar da değil. Yine iftar sofralarında,  komşunun, komşuyu gammazlaması gerektiğini öğütlüyor. Sabahlara kadar düğün yapıp, havai fişek patlatanlar dururken tencere tava çalanları, suç olmadığı yargı kararı ile sabit olmasına rağmen “suçtur şikâyet edin” deyip çıkıyor. Diyeceğim bu kardeşimizin bir sıkıntısı var. Bana göre hava hoş ama eğer gerçek bir dostu ve seveni iseniz lütfen yardım edin. Yoksa o da benzerleri gibi tarihin çöplüğünde çürüyüp gidecek… Bu kadar emek verdi. Yazık...