ALIŞIRIZ GİDER

Atabeyler Davası neydi, ne oldu? Anlatalım: Danıştay saldırısından bir gün sonra emniyete, “Suriye’de rejim değişikliğinin Türkiye için çok yararlı olacağını” ilk telaffuz eden Başbakan Danışmanı Cüneyt Zapsu’ya ait olduğu söylenen BİM mağazalarına, bombalı saldırılar yapılacağına dair bir ihbar yapılıyor… 30 Mayıs 2006 günü ihbar edilen isimlerin evleri polis tarafından basılıyor. Basına göre evler cephaneliğe dönmüş(!) evlerde 384 gram TNT ile bir miktar C4 denen patlayıcı, 20 adet bomba yapımında kullanılmak üzere hazırlanmış elektronik anahtar sistemi, telsizler ve bir adet Glock marka tabanca bulunuyor. Ayrıca ele geçen belgeler arasında Erdoğan'ın evinin krokileri ile Zapsu ve marketlerine ait notlar çıkıyor. Davaya bakan savcı, 2 yüzbaşı, 2 astsubay ile 2 emniyet müdürünün de bulunduğu 10 sanığı “Darbe hazırlığı için bir çete oluşturma eylemi” ile suçlayıp, 27 yıla kadar hapis talebiyle iddianame hazırlıyor.

***

Ve doğal olarak da iddianamede hükümetin görevini yapmasına engel olmaktan tutun da, başbakana suikast, BİM mağazalarını bombalamaya kadar birçok suç isnat ediliyor. Ve elbette suç delili olarak da yukarıda saydığımız tüm bilgi ve belge ekleniyor. O günlerde kamuoyu ile paylaşılan bilgilere göre durum o kadar netti ki; o zamanların bir Emniyet Müdür Yardımcısı artık basında “Atabeyler Çetesi” diye anılan tutuklu grubu için, “Atabeyler operasyonu var ya, o olay Başbakan’a yönelik dört dörtlük bir suikast girişimidir… Ele geçirdiğimiz mühimmat ve planlar, Başbakan’a nerde nasıl saldırılacağını gösteriyordu. Çok netti.” Diyebiliyordu. Polis değil de bir yargıç gibi. Peki, bu kadar netlik içinde dahi 6 yıl süren bu yargılamanın sonucunda ne karar verildi? Beraat…

***

Şimdi sormazlar mı? Atabeyler Çetesi var mıydı? Yok muydu? Varsa; suikaste, darbe yapmaya hazırlık eylemi ne zaman suç olmaktan çıktı? Sakın yanlış anlamayın, böyle olmasını istediğimizden falan sormuyoruz bunları… Ancak, madem Başbakana suikast planlamışlardı, madem evleri cephaneliğe dönüşmüştü neden benzer emareler gösterdiği iddia edilen davalar gibi Ergenekon Davası ile ilişkilendirilmedi? Atabeylerin arasında asker de var, polis de… Yani şimdiye kadarki yargılama mantığı ile bakarsak; eline silah olarak sadece kalemi ve neşterini almış üstelik de milletin vekili olmaya layık görülmüş insanları içeriye istiflemeyi kendine iş edinen yargı için, bunlardan iyi Ergenekon üyesi mi olur?  Yoksa bulunan silahlar, patlayıcılar oyuncak, krokiler düzmece, iddianame yalan mıydı? Eğer yalansa ve “hukuk” bunun farkına, ancak 6 yıl sonra varabildiyse  yargılamaların adaletine nasıl inanacağız?

***

Tabii bir de aklıma getirmek dahi istemediğim, madalyonun diğer yüzü var… Belki de aslında iktidarın bilgisi dâhilindeki, bugün “hesaplaşıyorum” dediklerine benzer bir grup ihbar edilmiş ve olayın ihbar edilme zamanı, operasyonun basına yansıması gibi nedenlerle kapatılamamış olamaz mı? Bir demokrasi ülkesinde vatandaşın aklına böyle bir ihtimal geliyorsa dahi düzeltilmesi gereken bir şeyler var demektir. Ama korkmayın! Şiddetli bir yağmurdan sonra çamura, batağa kızıp söylenen torununa nenesi “40 gün yağmur yağmasa aç kalırız oğul” demiş… Çocuk korkmuş “Peki yağmur yağmaz da aç kalırsak ne olur neneciğim?” Demiş. Nenesi bir süre derisi kemiğine yapışmış ellerine bakıp “Alışırız evlat alışırız” diye cevap vermiş… Biz de alışırız gider.

O GÜNKÜ YERDEYİZ…

Son gelişmeler gösterdi ki; Kuzey Irak’ta özerklik ötesi bir Kürt yönetimi var. Aynen Batılıların planladıkları gibi, elbirliği ile “şimdilik orada” bir Kürdistan yarattık ve öylesine benimsedik ki; Irak Merkezi Yönetiminin karşı çıkmasına rağmen Erbil’den doğrudan yaptığımız petrol ithalatı ile Merkezi Hükümetle arayı bozmayı dahi göze aldık… Hem de Başbakan Erdoğan’ın “Irak’ın ülke bütünlüğünü bozmayız” latifeleri arasında. Aslına bakarsanız bir taraftan Iraklı Kürtlerin bağımsızlık yolundaki engelleri aşması için elinden tutup, öte yandan etnik köken gütmeden kendi vatandaşlarımızın, en demokratik haklarına bile karşı çıkıyorsak, güttüğümüz siyasetteki aykırılığı ancak “başkalarının biçtiği rolü bilinçsizce oynuyoruz” diye açıklayabiliriz.

***

Tabii herkes bizim “megaloman” belirtiler vermiyor. Saman altından su yürütüp işini görenler de var. Mesela; Iraklı Kürtler. Suriye’deki karmaşadan da bir pay çıkarma peşindeler. Bu lokmayı yutabilirler mi? Bilmiyorum ama Kuzey Irak'ın Kürt Bölgesi'ndeki Zaho’dan üniformalı yüzlerce Kürt, elini kolunu sallaya sallaya Suriye’ye geçti bile. Barzani bir yandan Esad’e bağlı güçlerin kuzeyi boşaltması halinde doğacak güvenlik boşluğunu doldurmak üzere Suriyeli Kürtleri eğittiğini açıklarken, diğer yandan PKK ile aynı çizgideki PYD’nin (Demokratik Birlik Partisi) militanlarının da dâhil olduğu Kürt grupları ile Akdeniz’e doğru, adeta cıva gibi, boş bulduğu yerleri doldura doldura akıyor. Merak ediyorum; dostumuz Barzani Türkiye’ye yaptığı ziyarette bizim Ustalara, Suriyeli Kürtlerle Esad’i devirmek için böyle bir dayanışma içinde olduğunu acaba anlatmış mıdır?

***

Şimdilik silahsız oldukları söylenen bu birlikler yeri ve zamanı gelince elbette silahlarını kuşanır. Sınırlarımızda ABD’nin memnuniyetle karşıladığından emin olduğum bu gelişmeler olurken, Dünya Lideri, Ortadoğu Fatihi ya da BOP Eşbaşkanı, bırakın Suriye’nin toprak bütünlüğünü, acaba Kandil’den sonra Suriye sınırında da yeni tehdit unsurlarının konumlanmasına engel olabilecek midir? Daha da önemlisi bizim Kürtçülerin bile ayranını kabartan bu gelişmeler karşısında vermekte olduğunuz “Ninni” mahiyetindeki demeçlerle; Irak ve Suriye’nin kuzeyinde bağımsız bir Birleşik Kürt devletinin kurulmasına bir diyeceğim yok ama bize bunun, kan ve gözyaşı olarak fatura edilmesini nasıl engelleyeceksiniz?

***

Kaldı ki, Suriye sınırına çekilen PKK bayraklarını indirtmek için “Barzani ile görüşeceğim” diyen, çaresizliği çenelerine vurmuş, ağzından çıkanları kulağı duymayanların önderliği ile bu iş nereye varır?

Günlerden 11 Ekim 2009 Pazar. O günlerde bırakın akil adamların uyarılarını, sıradan bir vatandaş “Kuzey Irak Türkiye’nin yönetimine bırakılır da!” isimli 2 bölümden oluşan bir yazı kaleme alıp konuyu şöyle bağlamış. “Sonuç olarak, bölgemizde bir dümen tezgâhlanmakta, devleti yönetenler yeniden “Bir koyup üç alabileceklerine” ikna edilmeye çalışılmaktadır. Görünen odur ki, yöneticiler ikna olmuş fakat şartlar şimdilik olumsuzdur. Tabii bu varsayımların kesinlikle hayata geçeceğini iddia etmiyoruz. Ancak konu ile ilgili otoritelerin benzeri birçok tahmin yapıp, antitezler ve çözümler ürettiklerine inanmak istiyoruz. Yoksa bu kurguda olduğu gibi, sadece kendiliğindenci tutumlarla, dünya siyasetinde rol almamız veya bölgede istemediğimiz rollerden kaçınmamız mümkün değildir. Bizim de bölgede sahnelenen her türden oyuna karşı, gerçek hamleler yapmamızın, iç ve dış siyasetimizi hiçbir gücün belirlemesine izin vermeyeceğimizin bir şekilde ifade edilmesi gerekir ki, bu konuda inşallah düş kırıklığı yaşamayız.” Ve maalesef hala o günkü yerdeyiz…   

ISLAK İMZALI SAHTE BELGELER

Basın yayın organlarında Şubat 2010 dan beri görülen Balyoz Davası ile ilgili “ıslak imzalı” belgelerin Genelkurmay’dan mahkemelere gönderildiği haberi dikkatinizi çekmiştir. Vatandaşa dava ile ilgili belgelerin öyle iddia edildiği gibi sahte olmadığını benimsetme amacı güttüğüne gönülden inandığım, bu komik girişime dava mağdurlarının avukatı Celal Ülgen’in bir cevabı var… “22 Temmuz 2012 günlü bazı basın ve yayın organlarında Balyoz Tertibi ile ilgili olarak Haberde yer alan ve ıslak imzalı olduğu ileri sürülen belgelerin görülmekte olan dava ve iddianamesi ile hiçbir ilişkisi bulunmamaktadır. Bu gerçek dışı ve gerçekleri saptırma amacı taşıyan yanlı yayınların; Balyoz Davası hakkında kamuoyunda genel kabul gören komplo ve üretilmiş deliller gerçeğini değiştirmeye ve yaklaşan Yüksek Askeri Şüra ile 6 Ağustos 2012 tarihinde görülecek davayı etkilemeye yönelik maksatlı çalışmalardır.”

***

“Sahte evrakların ıslak imzalı aslı olmaz” hükmünden hareketle halka yutturulmaya çalışılan bu dolmayı anladık da Balyoz Davasından tutuklu Gazi Kıdemli Kurmay Albay hasan Basri Aslan’ın eşi Nefise Aslan’ın birkaç hafta önce Cumhuriyet gazetesi köşe yazarlarından Mine Kırıkkanat’a gönderdiği yayınlanmış mektuba bir cevap verildiğini duyamadık. Asıl verilmesi gereken cevapların bu mektuptaki sorular olduğu düşüncesinden hareketle hiç olmazsa bazı bölümlerini vicdan sahibi herkesin, özellikle de karar verme yetkisini halktan alanlarla, onların atadığı hukukçuların okumasını istedim.

*** 

“Ben bir Güneydoğu gazisi eşiyim. Kahramanım, Balyoz davasından tutuklu. Yıllarca eşimin evimize tek parça dönmesi için, dünyaya getirdiğim iki çocuğumun babasız kalmaması için dua ettim. …Önce Saygıdeğer şehit ailelerine sözüm: Şehitlik mertebesine erişmiş sevdikleriniz için üzülmeyin! Ne mutlu onlara ki casus, darbeci, vatan haini damgası yemeden şehitlik mertebesine ulaştılar. Onlara minnettarız. Gelelim Hasdal’a, Silivri’ye… Orada kimler yok ki! Kardak’a bayrak diken SAT komandosu bir kahraman Fatih Çınar, eşini tutuklanmadan dört ay önce kaybetmişti. Sonra kendi hapse girdi, iki yetimine fedakâr annesi bakıyor… Efsane Engin Alan Paşa, tutukluluk sürecinde çok sevdiği damadı Yılmaz’ı son kez göremeden kaybetti. Tutuklanmayı gururuna yediremeyip intihar eden onurlu deniz subayımız Ali Tatar… Bu acılar ne için çekiliyor? Artık, dua bile edemiyorum, çok üzgünüm, her şeye olan inancımı kaybettim. Kırgınım.

***

Sayın Genelkurmay Başkanımız, sözüm sizedir. Bizimle birlikte şehitlere ağladınız. Acaba hapse atılıp kimsenin arkasında durmadığı subaylarınız için de ağladınız mı? …Ey halkım! Sürekli askerler tutuklanıyor. Neler olup bittiğini hiç merak ettiniz mi? Sizin için ölümü göze alan insanlar, gönlünüzde taht kuramamış mıydı? Sayın basın mensupları; TV’de açık oturumlara katılıp yargısız infaz yapan herkes unutmayın ki; dava yargı aşamasında! Bu seminerde sanki siz de varmışsınız gibi emin konuşup yargıyı etkilemek, kendini savunamayan insanlara suç atmak çok kolay. …Sayın Büyükanıt Paşamız, Gaziler Günü’nde benden özür dilemiştiniz. Eşim yaralandığında Silahlı Kuvvetler bizimle hiç ilgilenmedi diye… “O zaman terörün acemisiydik”, demiştiniz. Ben de özrünüzü kabul etmiştim, ama artık etmeyeceğim… Sayın Hilmi Özkök, ailenizle esenlikler dilerim, her gece size hayır duaları ettiğimizi unutmayınız! Kalan sağlar bizimdir, demeyin. Sağlarda da şevk ve heyecan kaldığını düşünmüyorum. Saygılarımla…”

RAMAZAN GELDİ

Çarşıdaki pazardaki esnafın Ramazanı “Ramazam” olarak algılamasını geçtik, geçen Perşembe hem de haber bültenlerinde fırıncılar kapıştı. Pide fiyatının 1,5 TL olacağını gayet net ifade ediyorlardı da, bir türlü gramajında anlaşamıyorlardı. Çünkü fırıncı esnafının da; bir kısmı Esnaf ve Sanatkârlar Odasına diğer kısmı Ticaret Odalarına kayıtlı idi. Ve tabii Ticaret Odalarına kayıtlı olan fırıncılar Esnaf Odalarının aldığı karara uymak zorunda değildi. Dolayısıyla fiyatı uygulasalar bile gramajı uygulamak zorunda değillerdi. Durum bu olunca basın toplantısı “pide fiyatlarını açıklayamadan” sona erdi. Bu sırada belediyeler Diyanet Başkanının sözlerine aldırmadan Ramazan ayında yapacakları şaşaalı Ramazan etkinliklerini planlıyordu. Belki de fırıncıların tartışmasından haberleri bile olmadı. Ne de olsa pideleri vatandaşa bedava yedirmeyi hedeflemişlerdi. Ve böylece vatandaş ne yediğini anlayamadan ilk teraviyi eda etti, gitti!

***

Ertesi gün şöyle bir araştırınca gördük ki, gerçekten pideler beleşe gelecek. Diğerlerinin de pek aşağı kalır yanı yok ama “iftar verme” konusunda İstanbul Büyükşehir Belediyesinin eline kimse su dökemez. İBB imarethanelerin evlere dağıttığı yemek hariç, sadece sokaklarda kuracağı ihtişamlı çadırlarda kuracağı sofralarda, günde tam 20.000 kişiye iftar yemeği verecekmiş. Hurma, bal, zeytin, et kavurma, pirinç pilavı, ayran ve tatlıdan oluşan bir iftar paketinin maliyeti ortalama 8 TL’ye geliyormuş. Anlayacağınız bir iftarlık paketi emekliye münasip görülen aylık zamdan fazla…  Olsun varsın. Çünkü bunda amaç bölge halkının birbirleriyle dayanışmasını ve beraberliklerini arttırmayı, örf ve adetlerimizi canlı tutmayı; ihtiyaç sahibi aileleri ve yardımseverleri sokak sofralarında bir araya getirerek unutulmaz Ramazan hatıraları bırakmakmış. Camilere bile VİP salonları yaptırıp zengin ile yoksul arasına çizgiyi çeken bir zihniyetin hedeflediği amaçlar pek hoş görünüyor da ne demiş Hz. Mevlana “Ya göründüğün gibi ol, ya olduğun gibi görün.”

***

Malum çıkarılan yasalarla bu tür bağışlar son derece cazip hale getirildi. Çünkü yapılan bağışlar alınan malın faturasının saklanması halinde Gelir ve Kurumlar Vergisi'ne ait ticari kazancın tespitinde, gider olarak yazılabiliyor ve işletmenin karına zararına bakmadan vergiden düşülebiliyor. Yani yardımı yapanların çoğu, yardım adı altında kâra geçiyor.  Oysa Diyanet İşleri Başkanı Mehmet Görmez, bu Ramazanda işleyeceğimiz temanın “selâm” olduğunu söylemişti. “İnsanların birbirinden bir selâmı sabahı esirgediği bir zamanda yaşıyoruz, selâm vermeyi külfet saydığımız zamanlar oluyor” demişti. Görmez, gazetecilerin Ramazan’ın nasıl geçirilmesi gerektiğine yönelik bir sorusunu üzerine de, “Elbette Ramazan’da ibadetin coşkusu olacaktır. Ancak bu coşku asla eğlenceye, reklama, tanıtıma ve gösteriye dönüştürülmemelidir. Orucun ve Ramazan’ın her mümine kazandırmak istediği özellik tevazudur. Bu tevazudan ayrılmamak, Ramazan’ı iftar sofralarında bir şatafata dönüştürmemek, bir israfa dönüştürmemek hepimizin en önemli vazifesi olacaktır” demişti. Ne dersiniz, bir şeyler anlaşılmış gibi görünüyor mu?

DÜŞTÜĞÜMÜZ HALLERE BAKIN!

Bazen insanın canı fazlasıyla sıkılıyor. Hele hele terazisi kaymış bir adalet sistemi ve bilinçli bir iftira kampanyası ile memleketin öğretmenleri, doktorları ve özellikle de askerleri itibarsızlaştırılmış, itin köpeğin diline düşürülmüşse nasıl üzülmezsin?  Bir zamanlar “İyi ki bunlarla savaşa girmemişiz” deyip, o zamanın komutanlarını yandaşlarının şak şakları arasında kodese tıkanların; “Uçağınızı düşürdük, cesetlerinizi denizden toplayın” diyen Suriye’ye bir cevap verebileceğini sanıyor musunuz? Evet… Nasıl? ABD’nin ve Rusya’nın yüksek müsaadeleri ile… Ya, ABD veya Rusya “Uçağınıza Suriye üzerinde meteor çarptı da parçalandı” derse ne olacak? Esad’in sözlerini latifeden mi sayacağız…

***

Diyeceğim o ki “lay lay lom” gidiyoruz. Esad’in aşağılamasına göğüs germemiz yetmiyormuş gibi şimdi de Yunan medyası dalgasını geçmeye başladı…  Yunanistan’da özellikle doğaüstü olaylar ve komplo teorileri konusundaki haberleriyle ünlenen bir gazetesinde çalışan gazeteci Kostas Chardevellas, ‘Türkiye ve Yunanistan’da yaptığım 16 yıllık araştırmanın sonucu’ diyerek, Kardak dosyasını yeniden açmış. Ve Yunan İstihbaratının Kardak’a çıkan 12 Türk SAT komandosunu yıllarca süren bir operasyonla ‘öldürdüğü’ iddiasını haber yapmış. Anlaşılan o ki; Yunanlı gazeteci 16 yıl boyunca gönlünden geçeni anca kâğıda dökebilmiş ama yanlış dökmüş…

***

Her ne kadar, Kardak operasyonuna katılan 2 timin komutanı Ercan Kireçtepe ile Ali Türkşen’in, Poyrazköy ve Balyoz Davası kapsamında tutuklu olsa da, timlerin diğer astsubay elemanları gibi sağlar ve aslan gibiler. Hoş, dünyanın her yerinde olduğu ve olacağı gibi kahramanlarımız ordunun önemli kademelerinde görev yapamıyorlar ama Türk milletinin gönlünde en yüksek mevkileri işgal ettiğini dost düşman herkes bilmeli. Gelgelelim, düştüğümüz halleri görüyor musunuz? Ne bilelim yarın bu Yunanlı gazeteci “Ha ölmüşler ha hapisteler ne fark eder” deyip pişkinliğe vurursa, ne cevap vereceğiz? Hadi Yunanlı gazetecinin haberi “uydurma” aldırış etmeyelim… Peki, Suriye’yi de unutacak mıyız? Savaş hali olmayan iki ülkeden birinin hava sahasını bir savaş uçağı ihlal etse, hiçbir uyarı yapılmadan düşürülebilir mi? Genel Kurmayın sitesine girin neredeyse her gün bizim hava sahamız yabancı uçakların ihlaline uğruyor, biz niye düşürmüyoruz? Ve daha da önemlisi bu kadar haklı olduğumuz bir konuda neden doğru dürüst soğukkanlı bir politika izleyemiyoruz?