GÜNDEM YİNE LAÇKA OLDU

Tam da kendimize “İstanbul’daki hâkimlerden ümidi kesmeli miyiz?” Diye kendimize soruyorduk. Çünkü bir garip tutuklamanın üzerinden koca bir yıl geçtikten sonra daha da garip bir salıverme olayı ile karşı karşıya kalmıştık. Malum Şike Davası adı verilen bir dizi suçlamadan oluşan dava, önceleri umulmasa da, iktidarın çabası ile hızla sonuçlandı. Ve “spor müsabakalarının sonucunu etkilemek amacıyla Türkiye Profesyonel Süper Ligi'nde şike ve teşvik primi suçlarını işlemek suretiyle suç örgütü kurup yönettiği” belirlendiği ve 6 yıl 3 ay hapis, 1.312 bin TL adli para cezası kesildiği halde zanlılar salıverildi… Elbette çoktan yapılması gereken yapıldı… Yargıtay onaylarsa tekrar tutuklanacaklar.

***

Peki, cezası kesilmiş bu vatandaşları salan İstanbul’daki hâkimler acaba tutuklu vekillerimizin tutukluluk hallerini neden kaldırmıyorlar? Tahliye taleplerini “delilleri karartma şüphesi” ile devamlı reddeden yargıçlar yoksa delilleri bu kadar yıldır toplayamadı mı? Yoksa nasıl olsa posta ile yeni deliller gelir diye mi bekliyorlar?  Ha… Bu arada gündemde bir de “Başbakan çözer” meselesi vardı. Terörist başının “ev hapsi” meselesi gündemi hala meşgul ediyor. Bülent Arınç ve Leyla Zana’dan sonra Öcalan’ın ailesi ve Kılıçdaroğlu da aynı muhabbete katıldı… Bu memleketin yetiştirdiği birçok değerin itibarsızlaştırılmaya çalışıldığı ülkemizde, ne “yükselen değerler” varmış da haberimiz yokmuş meğer…

***

İşte tam da; “Ne oluyor kardeşim, dünya tersine mi dönüyor?”  Diye sormaya başlıyorduk ki; AK Parti Genel Başkan Yardımcısı Hüseyin Çelik; “Öğretim üyesiyken yani 1995’de, o zamanın Van Valisi Mahmut Yılbaş’ın Van 100. Yıl Üniversitesindeki odasına bomba koydurduğunu”, yine o zamanın emniyet müdürünün kendisine söylediğini iddia etti. Gelgelelim eski vali, “Bu iddiayı akılla, izanla bağdaştıramıyorum. Aradan 20 yıl geçtikten sonra olayın bugün gündeme getirilmesini bir komplo olarak değerlendiriyorum. Bu büyük bir vicdansızlıktır. Allah korkusu olanların yapamayacağı bir iştir. Klasik ’çamur at izi kalsın’ yöntemidir. Ülkede kirletilmedik hiçbir kişi ve kurum bırakılmadı. Önce asker, emniyet... Mülki idareye sıra geldi. Adı geçen emniyet müdürü hayatta ve bir iki gazetede de çıkan beyanatı var. Böyle bir şeyin olmadığını söylüyor. Ben o dönemde kendisini dahi (Hüseyin Çelik) tanımıyordum”  diyor ki; muhtemelen doğrudur da! Valinin o günlerin bir Türk Dili Edebiyatı Bölümü mezunu, sıradan bir yardımcı doçentle ne işi olur ki? Kaldı ki; bu makamları işgal edebildiğine göre vatanına milletine hayırlı, Türkçe ve Türkiye sevdalısı bir vatandaşmış…

***

Gündem yine laçka oldu… Devletin en önemli makamlarını işgal eden birinden daha 17 yıldır, neden sustuğu ve daha da önemlisi neyi hedef aldığı, nereye uzanacağı tahmin edilemeyecek bir iddia daha… "Bir iddia daha" diyorum çünkü münasebetsizlik olacak ama aklıma Bülent Arınç’ın 2 yıldır sumen altında kalmış suikast iddiası ve ardından yapılan “Kozmik Oda” aramaları geliyor… 

SİZ BU KAFADAYKEN

Geçenlerde bir yazımızda; teröre bir kürtaj gerekir. Bunun için de “insan haklarına saygılı, dağlarına hakim, bir devlet ve de  yapacağı bir operasyon için onun bunun onayını almayacak kadar bağımsızlığına düşkün bir iktidara sahip olmalıyız.” demiştik. Farkında mısınız, bilmem ama son zamanlarda farklı görüşlü de olsa, pek çok kişi aynı düşünceyi paylaşıyor. Bu güne kadar batının uyuşturucu ve köle ihtiyacını karşılayan terör örgütüne sırtını dayayanların bile canlarına tak edip “silahların susmasını istemesi” geç de olsa iyi bir gelişme. Bu arada sokak terörüne, meclis kürsüsündeki külhanbeyliklere karşı olduklarını duymak ya da; “Hem ağlarım hem giderim” hesabı, “Bu işi Erdoğan çözer” formülünü üretmeleri doğrusu hiç de fena olmuyor. Konuştuğum bazı BDP’liler ise genellikle, medyanın “Kürtlerin fikirleri” yerine münferit  çıkışları, kızgınlıkla söylenen sözleri baz aldığından şikayetçiler.  Lakin bunun kabahatini sadece medyaya yüklersek de haksızlık etmiş oluruz…

 ***

Kaldı ki; bizim de, “görüntüye bakıp karar verdiğimiz” elbette oluyor. Lakin bunun yegane suçlusu biz değiliz… Mesela “mangalda kül bırakmadan” atıp tutmayı maharet sayan vekillerden birinin, bir soru üzerine  “Dağlıca'da 8 askerimizin şehit edilmesini” değerlendirmeye başlarken kullandığı “itici” üslup ile sözlerini bitirirken vardığı nokta ilginçtir… “Her seferinde PKK'ya silah bırakma çağrısı yapılıyor. Tamam silahları bıraksın, nasıl, kime bıraksın, neye bıraksın. Erbil pazarında satsın mı, Kandil'de mi bıraksın, kime teslim etsin. Teslim ettikten sonra nereye gelsin? Habur'a gelip, 'Türküm doğruyum, çalışkanım, ne mutlu Türküm' diyerek devletin şefkatli kollarına mı sığınsın, ne yapsın? Biz bu filmi defalarca seyrettik. Hükümet yetkilileri şunu söylüyor 'akan kan yerde kalmayacak, şehitlerimizin intikamı alınacak, terörün başı ezilecek, devletin gücü gösterilecek.' Kardeşim bunu 30 senedir söylüyorsun. Başka bir plak çal" dedi. Ne yedi ne içtiyse arkadaşın herhalde kafası güzel. “O başka plağın” ne çalacağının farkında değil…

***

Sonra ustalardan “manevra virüsü” kapmış gibi birden tornistan ediyor… “Artık bütün Kürtler biliyor,  dünyanın en güçlü ordularından biri olan 1 milyonluk bir Türkiye Cumhuriyeti ordusunun yenilerek imha edilemeyeceğini. Öldürmekle ne gerilla ne de asker biter. Üstelik askerlerin önemli bir kısmı da Kürt. Türkiye Cumhuriyetinin gücü PKK'ya Kandil'de yeter yetmez bu ayrı bir tartışma. Saddam Hüseyin Halepçe'de kimyasal silah attı, bir günde 6 bin kişiyi öldürdü. Enfal operasyonu ile 182 bin Kürdü katletti. Sorun çözülmedi, hatta Kürdistan kuruldu…” Sonra fikirlerinin ne kadar sapkın olduğunu gösteren bir başka cümle kuruyor. “Türkiye cumhuriyeti Kandil'e kimyasal silah atarak 10 bin kişiyi yok edebilir bu bir başarı mıdır? Bu acısı kıyamete sürecek yeni bir yaranın başlangıcı olur.” Paranoyayı görüyor musunuz? Koca vekilin aklına gelenlere bakın.

***

 Ve birden bire; ne yiyip içtiyse etkisini kaybediyor… Vekil normalleşiyor… “Onun için PKK silah bırakmalı, demokratik halk direnişi örgütlenmelidir. Çağımız devrimci halk savaşlarının çağı değil, belediye, milletvekili seçimleri, grevler, boykotlar mitingler, pasif direnişler ve sivil itaatsizlikler çağıdır bunlar organize edilmelidir” diyor.  Sonra, bizim fikirlerimiz tartışılmıyor, falan filan. Kardeşim sizin fikriniz bunlar ya da “Bu işi Erdoğan çözer” değil mi? Neyini yanlış anlayacağız, neyini tartışacağız? Siz bu kafadayken toplumsal barışı nasıl kucaklayacağız?

İNŞALLAH KASILA KASILA REZİL OLMAYIZ

Elbette hükümet yetkililerinin anlattıkları doğrudur. Ustaların, kendi vatandaşlarından bilgi saklayacak halleri yok ya. Zaten her şey, gözler önünde cereyan ediyor…
22 haziran saat 14.45’de Genel Kurmay Başkanlığı bir bilgi notu yayınlıyor. “22 Haziran 2012 tarihinde görev uçuşu için saat 10.30'da Malatya/Erhaç Meydanından kalkış yapan bir uçağımız ile saat 11.58'de Hatay ili güneybatısında deniz üzerinde radar ve telsiz teması kesilmiştir. Aramalara derhal başlanmıştır.” Bu arada Suriye, sınır ihlali yapan kimliği belirsiz cisimlerden birinin düşürdüğünü ve düşürülenin bir uçak olduğunun anlaşıldığını duyurdu. İşin özü; Suriye sınırını ihlal eden uçağımız, füze veya uçaksavar ateşi ile düşürülmüştü. Her ne kadar ilk anlarda 2 pilotun sağ olarak kurtulduğu “iyi haber olarak” duyurulduysa da, aslında pilotların da kayıp olduğu anlaşılınca, “başımıza çuval geçirilmiş” gibi olduk…

***

İki gün sonra hiç de alışık olmadığımız bir olay gerçekleşti. Hükümet, muhalefete konu ile ilgili brifing verdi. Neticede, ortada “Türkiye’nin izlediği Suriye siyasetine Esad’ın resti” vardı. Bu açıktı. Ardına aldığı Rusya, İran ve Çin’in desteği ile resmen sataşmıştı… Muhalefetten ufak tefek aykırı sesler yükselse de istenen destek geldi… Çünkü son yıllarda şamar oğlanına dönmüştük. En son Mavi Marmara olayında hiç yoktan rencide edilmiş, İsrail ile bozuşmuştuk. Ama kadere bakın ki; izlediğimiz “komşularla sıfır problem politikası” bizi İsrail’in en büyük düşmanlarından biri olan Suriye ile de düşman etti. Oysa “Düşmanımın düşmanı dostumdur” mantığını gütmeliydik.

***

Kılıçdaroğlu “Uçağın Türk uçağı olduğunun bilinmediği ve yanlışlıkla vurulduğu mazereti de gerçekçi değildir. Olay sineye çekilemez, üstü örtülemez, zamana yayarak unutturulamaz. Türkiye, saldırılarla her canı isteyenin rahatlıkla sınayabileceği bir ülke değildir.” Dedi. Haklıydı da… Sabır, sükûnet, itidal derken, bize yapılanlar yapanın yanına kâr kalıyordu. Hatta "bize hakaret" bir ödüllendirme vesilesi bile oldu. ABD’nin başımıza çuval geçiren birliğinin komutanı CIA’ya başkan yapıldı. Dahası da var Türkiye’ye geldiği zaman Şehit ve Gazi Ailelerine randevu bile veremeyen Başbakan bu adamla tam 2 saat sohbet etti. Tam da bu sırada, olayın öcünü almak için Süleymaniye’de değil ama Bodrum’da Amerikan askerinin başına çuval geçiren “delikanlılar” 16 yılla yargılanıyordu…

***

Evet… İktidar, muhalefeti Suriye’nin haksız ve saldırgan tutumu hakkında ikna etmişti de, anlaşılan kendisi ikna olmamıştı. Nitekim 25 Haziran günü yapılan Bakanlar Kurulu toplantısına Hava Kuvvetleri Harekât Başkanı katıldı ve uçağın düşürülüşü hakkında bir sunum daha yaptı. Kim bilir belki de “Ulusal radar kapasitesini ölçecek başka yer mi yoktu?”  ya da “Hangi ulusal radarımızın kapasitesi ölçülüyordu?” Diye de sormuşlardır. Kurulda Suriye’nin özür dilemesinin ve tazminat ödemesinin sağlanması için neler yapılabileceği tartışıldı… Kadim dostlarımız (!) ABD ve İngiltere yanımızdaydı. Ama bakalım bu ikisinin gücü Nato’yu yanımıza çekebilecek mi? Hiç sanmıyorum. Ama emin olduğum bir şey var. “Suriye’nin bu tavrı” hatalı politikalar izlesek de, tek kelime ile "haksızdır, haincedir" ve gereği neyse yapılmalıdır. İnşallah daha önceki olaylarda olduğu gibi, kasıla kasıla rezil olmayız…

DEVLET BAKACAKMIŞ YA!

Genel anlamda kürtaj; uterus yani döl yatağının iç dokusunun kazınmasını ifade eder. Genellikle gebeliğin sonlandırılması amacıyla uygulandığı için çocuk sahibi olmak isteyenler için “itici bir yanının”  başına bir kaza gelenler ya da özürlü çocuk doğurma ihtimali olanlar için de cazip bir yanının hatta “hayat veren bir yanının” olduğunu da rahatlıkla söyleyebiliriz… Ve bizim ülkemizde; isteyerek veya istemeden gebe kalınması halinde, sanki yokmuş tartışmaya açılsa da, yasasına göre kürtaj ancak son adet tarihinden itibaren 10 hafta ile sınırlıdır. Yani piyasaya pompalandığı gibi her canı çeken, canı istediği zaman gidip kürtaj olamaz… Kaldı ki;  kürtaj sadece hamileliği sonlandırma amacı ile de yapılmaz. Hastalığa tanı koyma, biyopsi veya tedavi amacıyla da uygulanabilir.

***

Eh… Madem gayet mantıklı ve bilimsel değeri olan bir yasamız var nereden çıktı bu kürtaj tartışması…

Elbette Ustanın bir bildiği vardır. Belki de şefim “Her kürtaj bir Uludere’dir” derken meselenin özünü işaret ediyordu.  Kürt Sorunu… Malum bu sorun, ileride gündeme gelmesi muhtemel birçok sorun gibi,  Kürtçü-faşist zihniyetin faaliyetlerinden çok, tüm uyarılara rağmen bazılarının,  toplumun farklı etnik kökene sahip öğeleri arasındaki “farklılıkları derinleştireceğini” bile bile başlattığı “kimlik okşaması” sonucu, bu hale geldi. Ve elbette aslında; devletin insan haklarına, siyasetçinin oy kaygısı ile toplumsal değerlere yaptığı, bitmez tükenmez “taciz ve tecavüzlerin” bir ürünüdür. Dolayısıyla ortada kurtulmamız gereken, tam da kürtajlık bir sorun vardır. Ve bu sorunu çözmeden bu ülkenin “nefes alma” şansı yoktur.

***

Herkesin onayladığı bir şey vardır ki; sorun en kısa yoldan çözülmelidir. Eğer muhatabın eline silahı alıp dağlara çıkmış ve devlete karşı “adını anmaktan sakındığımız savaşı” başlatmışsa, kimse kusura bakmasın “kürtaj” en kısa ve doğru çözümdür. Ve nasıl yapılacağı bellidir. “Dağlarına sahip ve insan haklarına saygılı” ve de bir operasyon yapmak için “onun bunun onayını almayacak” kadar  “bağımsızlığına düşkün” olacaksın…

***

Gelgelelim Ustalar kürtajı sevmiyorlarmış, karşıymışlar… Anlaşılan bu işi kestirip atmaktan yana değiller. Bir ucube peydahlayacaksak bile, beyefendi ve sık sık kapısını çaldığı akıldaşları kucağımıza almamızdan yana. Hem de; acı çeke, çeke; bağıra, bağıra, En son, Hakkâri-Dağlıca-Yeşiltaş bölgesinde 8 şehit ve 19 gazi verirken duyduğumuz acılar içinde. Ha… Çocuk özürlü doğacakmış, şuymuş, buymuş, bunlar hiç önemli değil. Devlet bakacakmış ya…

HEM SAYILARI FAZLAYDI HEM DE SİLAHLIYDILAR

“Haklarını helal etmiyorlar…

Dağlıca’da 8 şehit 19 yaralı…

Dağlıca’da çatışma 8 asker şehit…

Türkiye şehitlerine ağlıyor…

300 PKK’lı kuşatıldı… 26 terörist öldürüldü.” Vs, vs…

Gazeteler “alışmamız” için iktidarın elinden geleni yaptığı acı haberi böyle duyurdu… Görüldü ki; kimse alışamamış…

***

Dünya Lideri Sayın Büyüğümüz tam da Barrak Obama ile oturmuş, Suriye’deki baskı ve zulmü dile getirip, Esad’in halinin ne olacağını konuşurken, 1984 yılında Eruh Baskını ile başlayan PKK ile mücadele 28. yılına girdi… O günden beri; Hakkâri ili sınırları içindeki Dağlıca Karakolu en az 3 kez saldırıya uğradı. Sadece orada, onlarca şehit ve gazi verdik. Bu karakol ve çevresindeki askeri birliklerin ne kadar “taciz atışına” maruz kaldığını ise Allah bilir. Çünkü bu tür olaylar artık “vaka i adiyeden” sayılıp haber bile yapılmıyor. Diğer karakollara yapılan baskınları da düşünürsek 84’den bu yana karakollarımıza herhalde en azından toplamda 100 kadar saldırı düzenlenmiştir. Hem de bir Genelkurmay Başkanının ifadesi ile insansız hava araçları Heronlar sayesinde, “PKK kampları BBG evine döndüğü” halde… Demek ki, “palavra sıkmak” ile “önlem almak” başka başka şeylermiş…  

***

Büyüklerimiz ise şöyle demeçler verdiler… “Türkiye asla taviz vermeden kalıcı bir şekilde terörü bitirmeye kararlıdır. Ya beraber yaşarız ya da beraber batarız…”  “Bu güne kadar atılmamış adımlar varsa bunları belirler sorunu çözeriz…” Allah aşkına 28 yıldır karakol baskınlarına engel olacak askeri bir yöntemi geliştiremeyenlerle, 10 yıl iktidarda olup da hala “havanda su dövenler” arasında bir fark bulabilir misiniz? Adeta belediyelerin üst geçit yapmak için o bölgedeki “ölümlü kaza sayısını” baz aldığı gibi herhalde bu büyüklerimiz de önlem almak için belli bir şehit sayısına ulaşmamızı bekliyor… 

***

Muhalefete dönersek: CHP’nin, “teröre” meclis çatısı altında çözüm üretilmesi gerektiği önerisini “vatan hainliği” ile eşdeğer görenlerin; son verdiğimiz şehitler üzerine; “Meselenin küçümsenecek ihmal edilecek tarafı kalmadı. Sabrımız taşıyor” deyivermesine ne dersiniz… Ancak en “münafık soruyu” ana muhalefet lideri sordu? “Uludere’yi hatırlayın. İnsansız hava araçlarının tespiti ile bombalamışlardı. Bir de Dağlıca’ya bakalım… Ağır silahlarla geliyorlar, hazırlık yapıyorlar, ateş ediyorlar, 8 asker şehit oluyor ve ellerini kollarını sallaya sallaya gidiyorlar… Peki, biz sormayacak mıyız ‘senin insansız hava araçlarına ne oldu, sana istihbarat verilmedi mi?’ Diye.” Ama yine de halkımızı “en rahatlatıcı” cümleler iktidardan geldi… Sayın Bülent Arınç olayı netleştirdi… “Terörle mücadele ediyoruz. Dağlıca’da saldıran PKK’lıların hem sayıları fazlaydı hem de silahlıydılar.” Ne kadar haklı değil mi?