2 Temmuz 2012 Pazartesi

SİZ BU KAFADAYKEN


Geçenlerde bir yazımızda; teröre bir kürtaj gerekir. Bunun için de “insan haklarına saygılı, dağlarına hakim, bir devlet ve de  yapacağı bir operasyon için onun bunun onayını almayacak kadar bağımsızlığına düşkün bir iktidara sahip olmalıyız.” demiştik. Farkında mısınız, bilmem ama son zamanlarda farklı görüşlü de olsa, pek çok kişi aynı düşünceyi paylaşıyor. Bu güne kadar batının uyuşturucu ve köle ihtiyacını karşılayan terör örgütüne sırtını dayayanların bile canlarına tak edip “silahların susmasını istemesi” geç de olsa iyi bir gelişme. Bu arada sokak terörüne, meclis kürsüsündeki külhanbeyliklere karşı olduklarını duymak ya da; “Hem ağlarım hem giderim” hesabı, “Bu işi Erdoğan çözer” formülünü üretmeleri doğrusu hiç de fena olmuyor. Konuştuğum bazı BDP’liler ise genellikle, medyanın “Kürtlerin fikirleri” yerine münferit  çıkışları, kızgınlıkla söylenen sözleri baz aldığından şikayetçiler.  Lakin bunun kabahatini sadece medyaya yüklersek de haksızlık etmiş oluruz…
 ***
Kaldı ki; bizim de, “görüntüye bakıp karar verdiğimiz” elbette oluyor. Lakin bunun yegane suçlusu biz değiliz… Mesela “mangalda kül bırakmadan” atıp tutmayı maharet sayan vekillerden birinin, bir soru üzerine  “Dağlıca'da 8 askerimizin şehit edilmesini” değerlendirmeye başlarken kullandığı “itici” üslup ile sözlerini bitirirken vardığı nokta ilginçtir… “Her seferinde PKK'ya silah bırakma çağrısı yapılıyor. Tamam silahları bıraksın, nasıl, kime bıraksın, neye bıraksın. Erbil pazarında satsın mı, Kandil'de mi bıraksın, kime teslim etsin. Teslim ettikten sonra nereye gelsin? Habur'a gelip, 'Türküm doğruyum, çalışkanım, ne mutlu Türküm' diyerek devletin şefkatli kollarına mı sığınsın, ne yapsın? Biz bu filmi defalarca seyrettik. Hükümet yetkilileri şunu söylüyor 'akan kan yerde kalmayacak, şehitlerimizin intikamı alınacak, terörün başı ezilecek, devletin gücü gösterilecek.' Kardeşim bunu 30 senedir söylüyorsun. Başka bir plak çal" dedi. Ne yedi ne içtiyse arkadaşın herhalde kafası güzel. “O başka plağın” ne çalacağının farkında değil…
***
Sonra ustalardan “manevra virüsü” kapmış gibi birden tornistan ediyor… “Artık bütün Kürtler biliyor,  dünyanın en güçlü ordularından biri olan 1 milyonluk bir Türkiye Cumhuriyeti ordusunun yenilerek imha edilemeyeceğini. Öldürmekle ne gerilla ne de asker biter. Üstelik askerlerin önemli bir kısmı da Kürt. Türkiye Cumhuriyetinin gücü PKK'ya Kandil'de yeter yetmez bu ayrı bir tartışma. Saddam Hüseyin Halepçe'de kimyasal silah attı, bir günde 6 bin kişiyi öldürdü. Enfal operasyonu ile 182 bin Kürdü katletti. Sorun çözülmedi, hatta Kürdistan kuruldu…” Sonra fikirlerinin ne kadar sapkın olduğunu gösteren bir başka cümle kuruyor. “Türkiye cumhuriyeti Kandil'e kimyasal silah atarak 10 bin kişiyi yok edebilir bu bir başarı mıdır? Bu acısı kıyamete sürecek yeni bir yaranın başlangıcı olur.” Paranoyayı görüyor musunuz? Koca vekilin aklına gelenlere bakın.
***
 Ve birden bire; ne yiyip içtiyse etkisini kaybediyor… Vekil normalleşiyor… “Onun için PKK silah bırakmalı, demokratik halk direnişi örgütlenmelidir. Çağımız devrimci halk savaşlarının çağı değil, belediye, milletvekili seçimleri, grevler, boykotlar mitingler, pasif direnişler ve sivil itaatsizlikler çağıdır bunlar organize edilmelidir” diyor.  Sonra, bizim fikirlerimiz tartışılmıyor, falan filan. Kardeşim sizin fikriniz bunlar ya da “Bu işi Erdoğan çözer” değil mi? Neyini yanlış anlayacağız, neyini tartışacağız? Siz bu kafadayken toplumsal barışı nasıl kucaklayacağız?

26 Haziran 2012 Salı

İNŞALLAH KASILA KASILA REZİL OLMAYIZ

Elbette hükümet yetkililerinin anlattıkları doğrudur. Ustaların, kendi vatandaşlarından bilgi saklayacak halleri yok ya. Zaten her şey, gözler önünde cereyan ediyor…
22 haziran saat 14.45’de Genel Kurmay Başkanlığı bir bilgi notu yayınlıyor. “22 Haziran 2012 tarihinde görev uçuşu için saat 10.30'da Malatya/Erhaç Meydanından kalkış yapan bir uçağımız ile saat 11.58'de Hatay ili güneybatısında deniz üzerinde radar ve telsiz teması kesilmiştir. Aramalara derhal başlanmıştır.” Bu arada Suriye, sınır ihlali yapan kimliği belirsiz cisimlerden birinin düşürdüğünü ve düşürülenin bir uçak olduğunun anlaşıldığını duyurdu. İşin özü; Suriye sınırını ihlal eden uçağımız, füze veya uçaksavar ateşi ile düşürülmüştü. Her ne kadar ilk anlarda 2 pilotun sağ olarak kurtulduğu “iyi haber olarak” duyurulduysa da, aslında pilotların da kayıp olduğu anlaşılınca, “başımıza çuval geçirilmiş” gibi olduk…
***
İki gün sonra hiç de alışık olmadığımız bir olay gerçekleşti. Hükümet, muhalefete konu ile ilgili brifing verdi. Neticede, ortada “Türkiye’nin izlediği Suriye siyasetine Esad’ın resti” vardı. Bu açıktı. Ardına aldığı Rusya, İran ve Çin’in desteği ile resmen sataşmıştı… Muhalefetten ufak tefek aykırı sesler yükselse de istenen destek geldi… Çünkü son yıllarda şamar oğlanına dönmüştük. En son Mavi Marmara olayında hiç yoktan rencide edilmiş, İsrail ile bozuşmuştuk. Ama kadere bakın ki; izlediğimiz “komşularla sıfır problem politikası” bizi İsrail’in en büyük düşmanlarından biri olan Suriye ile de düşman etti. Oysa “Düşmanımın düşmanı dostumdur” mantığını gütmeliydik.
***
Kılıçdaroğlu “Uçağın Türk uçağı olduğunun bilinmediği ve yanlışlıkla vurulduğu mazereti de gerçekçi değildir. Olay sineye çekilemez, üstü örtülemez, zamana yayarak unutturulamaz. Türkiye, saldırılarla her canı isteyenin rahatlıkla sınayabileceği bir ülke değildir.” Dedi. Haklıydı da… Sabır, sükûnet, itidal derken, bize yapılanlar yapanın yanına kâr kalıyordu. Hatta "bize hakaret" bir ödüllendirme vesilesi bile oldu. ABD’nin başımıza çuval geçiren birliğinin komutanı CIA’ya başkan yapıldı. Dahası da var Türkiye’ye geldiği zaman Şehit ve Gazi Ailelerine randevu bile veremeyen Başbakan bu adamla tam 2 saat sohbet etti. Tam da bu sırada, olayın öcünü almak için Süleymaniye’de değil ama Bodrum’da Amerikan askerinin başına çuval geçiren “delikanlılar” 16 yılla yargılanıyordu…
***
Evet… İktidar, muhalefeti Suriye’nin haksız ve saldırgan tutumu hakkında ikna etmişti de, anlaşılan kendisi ikna olmamıştı. Nitekim 25 Haziran günü yapılan Bakanlar Kurulu toplantısına Hava Kuvvetleri Harekât Başkanı katıldı ve uçağın düşürülüşü hakkında bir sunum daha yaptı. Kim bilir belki de “Ulusal radar kapasitesini ölçecek başka yer mi yoktu?”  ya da “Hangi ulusal radarımızın kapasitesi ölçülüyordu?” Diye de sormuşlardır. Kurulda Suriye’nin özür dilemesinin ve tazminat ödemesinin sağlanması için neler yapılabileceği tartışıldı… Kadim dostlarımız (!) ABD ve İngiltere yanımızdaydı. Ama bakalım bu ikisinin gücü Nato’yu yanımıza çekebilecek mi? Hiç sanmıyorum. Ama emin olduğum bir şey var. “Suriye’nin bu tavrı” hatalı politikalar izlesek de, tek kelime ile "haksızdır, haincedir" ve gereği neyse yapılmalıdır. İnşallah daha önceki olaylarda olduğu gibi, kasıla kasıla rezil olmayız…

24 Haziran 2012 Pazar

DEVLET BAKACAKMIŞ YA!

Genel anlamda kürtaj; uterus yani döl yatağının iç dokusunun kazınmasını ifade eder. Genellikle gebeliğin sonlandırılması amacıyla uygulandığı için çocuk sahibi olmak isteyenler için “itici bir yanının”  başına bir kaza gelenler ya da özürlü çocuk doğurma ihtimali olanlar için de cazip bir yanının hatta “hayat veren bir yanının” olduğunu da rahatlıkla söyleyebiliriz… Ve bizim ülkemizde; isteyerek veya istemeden gebe kalınması halinde, sanki yokmuş tartışmaya açılsa da, yasasına göre kürtaj ancak son adet tarihinden itibaren 10 hafta ile sınırlıdır. Yani piyasaya pompalandığı gibi her canı çeken, canı istediği zaman gidip kürtaj olamaz… Kaldı ki;  kürtaj sadece hamileliği sonlandırma amacı ile de yapılmaz. Hastalığa tanı koyma, biyopsi veya tedavi amacıyla da uygulanabilir.
***
Eh… Madem gayet mantıklı ve bilimsel değeri olan bir yasamız var nereden çıktı bu kürtaj tartışması…
Elbette Ustanın bir bildiği vardır. Belki de şefim “Her kürtaj bir Uludere’dir” derken meselenin özünü işaret ediyordu.  Kürt Sorunu… Malum bu sorun, ileride gündeme gelmesi muhtemel birçok sorun gibi,  Kürtçü-faşist zihniyetin faaliyetlerinden çok, tüm uyarılara rağmen bazılarının,  toplumun farklı etnik kökene sahip öğeleri arasındaki “farklılıkları derinleştireceğini” bile bile başlattığı “kimlik okşaması” sonucu, bu hale geldi. Ve elbette aslında; devletin insan haklarına, siyasetçinin oy kaygısı ile toplumsal değerlere yaptığı, bitmez tükenmez “taciz ve tecavüzlerin” bir ürünüdür. Dolayısıyla ortada kurtulmamız gereken, tam da kürtajlık bir sorun vardır. Ve bu sorunu çözmeden bu ülkenin “nefes alma” şansı yoktur.
***
Herkesin onayladığı bir şey vardır ki; sorun en kısa yoldan çözülmelidir. Eğer muhatabın eline silahı alıp dağlara çıkmış ve devlete karşı “adını anmaktan sakındığımız savaşı” başlatmışsa, kimse kusura bakmasın “kürtaj” en kısa ve doğru çözümdür. Ve nasıl yapılacağı bellidir. “Dağlarına sahip ve insan haklarına saygılı” ve de bir operasyon yapmak için “onun bunun onayını almayacak” kadar  “bağımsızlığına düşkün” olacaksın…
***
Gelgelelim Ustalar kürtajı sevmiyorlarmış, karşıymışlar… Anlaşılan bu işi kestirip atmaktan yana değiller. Bir ucube peydahlayacaksak bile, beyefendi ve sık sık kapısını çaldığı akıldaşları kucağımıza almamızdan yana. Hem de; acı çeke, çeke; bağıra, bağıra, En son, Hakkâri-Dağlıca-Yeşiltaş bölgesinde 8 şehit ve 19 gazi verirken duyduğumuz acılar içinde. Ha… Çocuk özürlü doğacakmış, şuymuş, buymuş, bunlar hiç önemli değil. Devlet bakacakmış ya…

20 Haziran 2012 Çarşamba

HEM SAYILARI FAZLAYDI HEM DE SİLAHLIYDILAR

“Haklarını helal etmiyorlar…
Dağlıca’da 8 şehit 19 yaralı…
Dağlıca’da çatışma 8 asker şehit…
Türkiye şehitlerine ağlıyor…
300 PKK’lı kuşatıldı… 26 terörist öldürüldü.” Vs, vs…
Gazeteler “alışmamız” için iktidarın elinden geleni yaptığı acı haberi böyle duyurdu… Görüldü ki; kimse alışamamış…
***
Dünya Lideri Sayın Büyüğümüz tam da Barrak Obama ile oturmuş, Suriye’deki baskı ve zulmü dile getirip, Esad’in halinin ne olacağını konuşurken, 1984 yılında Eruh Baskını ile başlayan PKK ile mücadele 28. yılına girdi… O günden beri; Hakkâri ili sınırları içindeki Dağlıca Karakolu en az 3 kez saldırıya uğradı. Sadece orada, onlarca şehit ve gazi verdik. Bu karakol ve çevresindeki askeri birliklerin ne kadar “taciz atışına” maruz kaldığını ise Allah bilir. Çünkü bu tür olaylar artık “vaka i adiyeden” sayılıp haber bile yapılmıyor. Diğer karakollara yapılan baskınları da düşünürsek 84’den bu yana karakollarımıza herhalde en azından toplamda 100 kadar saldırı düzenlenmiştir. Hem de bir Genelkurmay Başkanının ifadesi ile insansız hava araçları Heronlar sayesinde, “PKK kampları BBG evine döndüğü” halde… Demek ki, “palavra sıkmak” ile “önlem almak” başka başka şeylermiş…  
***
Büyüklerimiz ise şöyle demeçler verdiler… “Türkiye asla taviz vermeden kalıcı bir şekilde terörü bitirmeye kararlıdır. Ya beraber yaşarız ya da beraber batarız…”  “Bu güne kadar atılmamış adımlar varsa bunları belirler sorunu çözeriz…” Allah aşkına 28 yıldır karakol baskınlarına engel olacak askeri bir yöntemi geliştiremeyenlerle, 10 yıl iktidarda olup da hala “havanda su dövenler” arasında bir fark bulabilir misiniz? Adeta belediyelerin üst geçit yapmak için o bölgedeki “ölümlü kaza sayısını” baz aldığı gibi herhalde bu büyüklerimiz de önlem almak için belli bir şehit sayısına ulaşmamızı bekliyor… 
***
Muhalefete dönersek: CHP’nin, “teröre” meclis çatısı altında çözüm üretilmesi gerektiği önerisini “vatan hainliği” ile eşdeğer görenlerin; son verdiğimiz şehitler üzerine; “Meselenin küçümsenecek ihmal edilecek tarafı kalmadı. Sabrımız taşıyor” deyivermesine ne dersiniz… Ancak en “münafık soruyu” ana muhalefet lideri sordu? “Uludere’yi hatırlayın. İnsansız hava araçlarının tespiti ile bombalamışlardı. Bir de Dağlıca’ya bakalım… Ağır silahlarla geliyorlar, hazırlık yapıyorlar, ateş ediyorlar, 8 asker şehit oluyor ve ellerini kollarını sallaya sallaya gidiyorlar… Peki, biz sormayacak mıyız ‘senin insansız hava araçlarına ne oldu, sana istihbarat verilmedi mi?’ Diye.” Ama yine de halkımızı “en rahatlatıcı” cümleler iktidardan geldi… Sayın Bülent Arınç olayı netleştirdi… “Terörle mücadele ediyoruz. Dağlıca’da saldıran PKK’lıların hem sayıları fazlaydı hem de silahlıydılar.” Ne kadar haklı değil mi?

17 Haziran 2012 Pazar

ZİNA SERBESTSE KÜRTAJ KAÇINILMAZDIR

Bu ülkede mahalle baskısı da denilen “ele güne rezil oluruz” duygusu ile hareket edip, piyasadan reçetesiz temin edilebilecek basit ağrıkesicileri veya kan dolaşımını hızlandıran ilaçları aşırı miktarlarda tüketerek, kusarak, onu bunu kaynatıp içerek, ağır eşyalar kaldırarak, sallanarak, ip atlayarak, karnına ağılık koyarak, hatta döl yatağına kaz tüyü, şiş vb. alet sokularak yaratılan mekanik bir etki ile daha da acısı hamile kalmasını istemeyen partnerinin attığı tekmelerle dövülerek, kaç kadının düşük yapmaya çalıştığını, acaba kendine usta sıfatı yakıştıranlar biliyor mu?
***
Neymiş de devlet çocuğa bakarmış… Peki, geride kalan anaları, kadınlar ne olacak? Vatandaşı “modernizmin” gelenekselliğe karşı koyan cazibesi ile “dindarlık” yani inandığı dinin yüzlerce yıl önce konmuş kuralları arasında bırakıp serseme çevirenlerin, bu soruya cevap vermelerini beklemek biraz garip olmaz mı? Bir taraftan kürtaja savaş açıp bir taraftan zinayı serbest bırakanların, evlilik yaşını küçültmeye kalkışanların bu konuda iyi niyetli oldukları düşünülebilir mi? Kürtaj olaylarında bir patlama yaşanıyorsa kesinlikle zinanın serbest olmasından ve sağlık hizmetlerin yaygınlaşmasındandır.  Kaldı ki; bu hizmeti alanların eğitim seviyesinin yüksek kişiler olduğunu rahatlıkla iddia edebilirim. Peki, hala eski yöntemleri kullananlar veya kürtajın toptan yasaklanması halinde eski yöntemlerle başının çaresine bakacak olanların hali ne olacak?
***
Dahası da var… Kürtaj yasaklandı diyelim. Zenginler yine bastırıp parayı bir şekilde işlerini gördürürken başına bir kaza gelen gariban ya canını kaybedecek ya kötü yola düşecek. Gerçek bu değil mi? Avrupa Birliğine gireceğiz diye her türlü şaklabanlığı yap, zinayı serbest bırak; baktın olmuyor tornistan yapıp “Aman bunları kabul etmezsek din devleti olurlar” diye korksunlar da bizi AB’ye alsınlar diye bu kez de atraksiyon üstüne atraksiyon yap… Biz ne biçim bir ülkede yaşıyoruz kardeşim! Yok, mudur bu işleri ağzına yüzüne bulaştırmadan yapacak bir aklı başında adam…