KATKI SAĞLAMAK ELZEMDİR

Yaşadığımız “terör belasını” menfaatlerine olduğu için kışkırtan, hatta teşvik primi veren uyuşturucu baronlarının, silah tüccarlarının, insan tacirlerinin veya kaçakçıların olması elbette mümkündür. Ancak sıradan vatandaşların kâbus gibi üzerimize çöken bu beladan kurtulma adına sağlam, tutarlı ve halkın “onay vereceği adımların” atılmasını istediğini görmek için de, kâhin olmak gerekmez… Geniş halk kitlelerinin, sorunu bu güne kadar izlediği garip politik yaklaşımlarla “kör düğüme” çevirme başarısı gösteren iktidardan, bir an önce ve “gerçek bir çözüm” talep ettiklerini biliyorum… Çünkü, kendini “insan” sayan herhangi birinin;  bırakın “mevzu bahis vatansa gerisi teferruattır” deyip vatani görevlerini yaparken şehit olan evlatlarımızı; yine bu topraklarda doğup büyüdüğü ve de herkese verilen haklardan eşit şekilde yararlandığı halde “vatandaşlık hakları” için mücadele etmek yerine  “şovenizmin” azgın dalgalarına kapılıp, bu umutsuz yolda “hiç” yoluna giden gencecik insanları dahi kaybetmekten memnun olması beklenemez…

***

Peki, böyle bir durumda CHP’nin terör sorunuyla ilgili, yapılacak her türden suçlamayı, tepkiyi ve de eleştiriyi göze alarak masaya koyduğu “tespitler ve önerilerden oluşan paketin” MHP’nin yaptığı gibi görmezden gelinmesi doğru mudur?  Kaldı ki ; “ben yaparım ben ederim” havası ile işe başlayıp bir süre sonra “yaptığı işin” üzerine oturup kalan “güçlü iktidarlar ve karizmatik başbakanların”  bile bu sorunu tek başına çözmesinin mümkün olmadığını görmek ve çözümü ABD’nin katakullileri yerine,  “TBMM’de” aramayı önermek belki de CHP’nin son yıllardaki en doğru ve önemli girişimidir; desteklenmelidir… Ayrıca toplumda, bilinen tüm olumsuzluklara rağmen iktidarla muhalefet partilerinin gerektiğinde “bir çözüm üzerinde en azından oturup bir fikir yürütebileceklerine, hatta uzlaşabileceklerine” olan inancın yeşertilmesi de son derece önemlidir.

***

Elbette CHP’nin çözüm için çizdiği yolun sorgulanması gerekecektir. Aslında Kılıçdaroğlu’nun her gün kendisiyle alay eden bir liderin kapısını çalması bile, CHP’nin önerilerinin önemsenmesi için bir sebeptir.  Kaldı ki; önerilere en sert muhalif durumundaki MHP’nin, Kürt Açılımı hikâyesiyle körüklene körüklene iyice alevlenen terör belasından kurtulmak için öyle ya da böyle bir önerisi var mıdır? Mesela; zor ama MHP tek başına iktidar oldu. Terörü,  teröristleri tek tek öldürerek bitirebileceğini mi sanmaktadır? Kaldı ki; bir önerisi varsa o da, bu masada olmalıdır… Sayın Bahçeli hiç hak etmediği halde, anlamadan, dinlemeden baştan kestirip atan tutumunun, MHP’yi, adeta çözümü istemeyen taraf pozisyonuna soktuğunu görmüyor mu? Hal bu olunca; muhalif tüm partilerin iktidarın karizmasını çizdirmemek için yapacağı her türlü tahrike karşı koyup, “vatandaşlık hakları bazında” varılabilinecek toplumsal bir mutabakat metninin TBMM çatısı üretilmesi ve halk oylamasına sunulması için katkı sağlamasının elzem olduğu düşüncesindeyiz.

VATANDAŞIN KAYNANASI

Özellikle “mugalâta”da üstat mertebesinde olduklarından, kendilerini kalfalıktan ustalığa terfi ettirdikleri gün doğrusu özlemlerini çok mütevazı bulmuştum… Çömezliklerinde bir icraat yaparken nezaketen de olsa “halkın talebi olduğu” bahanesine sığınma nezaketini gösterenler, ustalık rütbesini takar takmaz,  siyasette bu bahanenin “ne kadar gereksiz olduğunu”  görüp, din, milliyetçilik, eğitim, cinsel hayat, gibi popüler ve geniş halk kitlelerini ilgilendiren konu ve kavram üzerinden politika yapmanın dozunu arttırdı. O kadar ki; bu büyüklerimiz artık kendilerini bir siyasetçi değil de “vatandaşın kaynanası” zannediyor…

***

Aslında; “cehaletin verdiği derin güvenle desteklenmiş laf cambazlığından” başka bir şey olmayan bu tip siyasi yaklaşımlar,   Demagoji adı altında siyasi literatüre girmişse de, iktidarları döneminde gerçekleşen sanığı mimli, tanığı gizli, suçu meçhul akla gelebilecek her tür vukuattan siyasi malzeme çıkarma yetenekleri ile Allah var bizimkiler, bu kavrama bambaşka bir mana getirdi… Bu yeteneklerinin son örneğinin de, mayıs ayının son grup toplantısında yaşandığını öğrendik. Usta; 18 yıl önce 1994’de Şırnak’ta Şehit olan Piyade Astsubay Çavuş Serhat Gencer’in kaleme aldığı inanç ve duygu dolu “lakin cepheye sürülen her gencin aklından, her an geçenleri” kaleme aldığı mektubu, grup toplantısında gürül gürül akan gözyaşları arasında okumuş. Ya “bize her şey mubah” mantığı ile hareket ettiğinden ya da gerçekten kendisini vatandaşın kaynanası falan zannettiğinden, Gaziler Derneğinin yayınladığı bir kitabın arka kapağında gördüğü bu mektubu ailesinden lütfedip bir izin dahi almadan grup toplantısında okuyor… Okuyor okumasına da; bu durum ortaya çıkınca Şehit Serhat Gencer'in babası Mehmet Gencer, bakın neler söylemiş.

***

“Sn. Başbakanın o mektubu orada okumasını ailecek hoş karşılamadık. Çünkü Sn. Başbakan birçok şeyi siyaseten kullandı, bu gün de şehitliği kullanıyor. 10 yıllık iktidarı döneminde ne şehit ailelerine, ne de şehit derneklerine değer vermemiş, 2005 den beri yaptığımız görüşme taleplerimizi kabul etmemiştir.  Geçmişte şehitlerimize “kelle” diyen de, “Bu şehit annesi ile ben ne konuşacağım?” diyen de, “PKK’lı annesi de Yasin okuyor, şehit annesi de” diyen de, bu başbakan’dır… 81 vilayette kurulu Şehit aileleri derneklerini görüşmeye dahi kabul etmemektedir… Biz onu tanıyoruz. Önüne ne gelirse kendi siyasetin için malzeme yapmasını kabul edemeyiz.”  Ve daha neler neler… Gelgelelim bol reklamlı, bol sayfalı şakşakçı medyada bu mektup okunurken ağlaşanları dakikalarca izledik de şehit babasının haklı isyanından bahsedildiğini maalesef göremedik…

BU İFADELERİ BİLMELİYİZ Kİ;

İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen Ergenekon Davası’nda tutuklu CHP İzmir Milletvekili gazeteci Mustafa Balbay konuştu: “Tarihi dilim dilim bölüp pay çıkarmaya çalışmak yerine herkesi tarihi, bütün olarak ele alıp ders çıkarmaya davet ediyorum. Tarihten vazife çıkarmak yerine herkesi birleşmeye, olağanüstü dönemlerin hukuksuzluk olduğunu anlamaya davet ediyorum. 1960’taki üç idam 1970’deki üç idamı getirdi. İkisinin çarpımı 12 Eylül’ü doğurdu… Bugünlerde 1960 sonrası dönemin yargılamalarına ilişkin yayınlar medyada geniş yer tutuyor. Medyada yarın da Ergenekon yargılamalarının nasıl yapıldığı tartışılacak” diye konuştu… Balbay: “…Siz sık sık ‘Davanın geldiği aşamada’ diyorsunuz. Sayın Başkan mahkemenin gelmiş olduğu aşama nedir? Biz bilmiyoruz. Burada birbirinden farklı o kadar insan var ki; işkence ile bile bir araya getirilemeyecek insanlar bu iddianamelerle bir araya getirildi…”

***

Davalarda gizli ve açık birçok tanığın dinlendiğini belirten Mustafa Balbay, “…Bizdeki gizli tanık uygulaması ‘açık oy gizli sayım’a benziyor. Burada tanıklar sanıkları suçlayıp gidiyor. Tanıklar, ’Şunu da söyleyecektim aklıma şimdi geldi’ diyor ve eklemeler yapıyor. Nereden geldiğini bilmediğimiz kurşun yağmuru altındayız. Siz de ’Sakin olun isabet edip etmediğine sonra bakacağız’ diyorsunuz” şeklinde konuştu. Balbay, “Tanık geliyor, faili meçhul cinayetleri anlatıyor, buraya bağlıyor. ‘Deliliniz var mı’ deniliyor. ’Yok, bunlar benim analizlerim’ diyor. Biz bir de, buraya gelen tanıkların analizlerini çürütmek için çaba sarf ediyoruz” dedi. Eline sadece askerlik yaptığı 1982 yılında silah aldığını vurgulayan Balbay “Ben Cumhuriyet Gazetesi yazarıyım ve Cumhuriyet Gazetesi’ni bombalayanlarla birlikte yargılanıyorum” dedi. Tutuklu milletvekillerinin tahliyesine ilişkin tartışmalar sırasında AKP’nin bir anket yaptırdığını anlatan Balbay, “Siz buna hukuk devleti diyebilir misiniz? Bu tablo Türk filmlerindeki kötü adamların elleri kolları bağlı birine su gösterip sonra dökmesine benziyor. Filmlerde dahi o zalimler kazanmamıştır. Özgürlüklerin pazarlık konusu yapıldığı bir dönemdeyiz” dedi.

***

Sadece Balbay değil, Ergenekon Davası ile birleşen İnternet Andıcı Davası’nın tutuklu sanığı Tümgeneral Hıfzı Çubuklu da 2009 tarihli andıçla, illegal olduğu iddia edilen sitelere hukuk koruması sağlandığı iddiasının elle tutulur bir yanı olmadığını ifade ederek düşürüldüğü duruma isyan ediyor. Çubuklu konuşmasında “Bana söyler misiniz illegallik nerede? Geçmişte işlendiği iddia edilen bir suç nedeniyle, sitelerden haberi bile olmayan görevlilerin daha sonra bu konuyla da bağlantılı olmaksızın 2009 tarihinde yeni site kurulmasına ilişkin bir yazıya paraf atmaları sebebiyle suçlanmaları mümkün müdür?” dedi.

***

“Apronda Namaz Şov” isimli haberin 27 Eylül 2007 tarihli Cumhuriyet Gazetesi’nde çıktığını ve kaynak gösterilmek suretiyle 23 Ekim 2007 tarihinde “irtica.org” sitesine konulduğunu söyledi. “Bu haberin tarihine baktığınızda, AKP’ye kapatma davasının açıldığı tarihe ve Anayasa Mahkemesi’nce verilen kararın tarihine bakıldığında bunların hepsi benim yeni parafladığım andıç tarihinden çok önceki tarihlerdir. O tarihteki görevliler (Yaşar Büyükanıt) hakkında hiçbir işlem yapılmadan, bu olaydan haberi olmayan kişiler hakkında dava açılması ceza hukukunun şahsiliği prensibi ile bağdaşmamaktadır.” Dedi. Ayrıca; söz konusu sitelerin 1998 yılında, “irtica.org’un” ise 1 Nisan 2006 tarihinde kurulduğunu ifade ederek ve siz Dönemin Genelkurmay Başkanını (Hilmi Özkök) bildiğiniz halde sadece bizi yakaladınız.” Dedi…

***

Bu ifadeleri bilelim ki; “ileri demokrasinin” yaşandığı iddia edilen bir toplumda, demokrasinin ne demek olduğunu ve de iktidarın ağzından eksik etmediği “Kararı hukuka bırakmak lazım” cümlesinden, neden “Olacak böyle şeyler, alışın!” anlamı çıktığını anlayabilelim...

FİGÜRAN’A FÜGÜRAN DEMENİN

Usta “Uludere Olayını” yurtdışında taa Pakistan’da kurcaladı, ardından Kazakistan falan derken; patladı gitti!  Usta; 1) Operasyon kararını asker verdi, iddiaların aksine operasyonu “Operasyondan sonra” öğrendim, demişti. 2) Görüntülere ilişkin CD'leri izledim, “30–40 kişilik grup, katırlar, insanlar vardı. O yükseklikten bu Ahmet midir? Mehmet midir? Bilmek mümkün değildir. Demişti. 3) TSK görevini samimi şekilde yapmıştır. Demişti. 5) Hata da olabilir. Hatayı da açıkladık, özrü de açıkladık,  tazminatsa tazminat... Bizim ‘resmi tazminatımız’ ötesinde ödeme yaptık. Demişti. Ve 6) “İlla terör örgütünün istediğini mi söyleyeceğiz. Kusura bakmasınlar” şeklinde konuşmuştu. Allah aşkına bu sözlerin, Bakanının sözlerinden farkı ne? Özetle; “alın tazminatınızı kapatın çenenizi” diyor…

***

Usta; İçişleri Bakanı İdris Naim Şahin’in kelimeleri ile aynı kelimeleri kullansa bile o cümleleri didiklemek yürek ister. Sadece karşılaştırabilin diye özetliyorum Sn. İdris Naim Şahin de şunları söylemişti…  1)Özür dilenecek bir olay yoktur. 2) “Vur emrini kim verdi?” sorusu üzerine, olayı anlık yönetecek olan askerler ve emniyet yetkililerdir. O anda emri Ankara'da Hava Kuvvetleri'nde o görüntüleri analiz eden komutanlar vermiştir. 3) Olay “özür dilenecek maiyette bir olay değildir.” 4)Olayı suçluluk psikolojisiyle görmüyoruz… 5)Bir canlı yayında burada ölen 34 kişinin bölücü terör örgütünün figüranıdır.  Sonuç: Benzer fikirlerin farklı ifade edilişi söz konusu da malum, eşeğini dövemeyen semerini dövermiş. İçişleri Bakanının açıklamalarını haber olarak kullanırken  “odun resmi”  kullanan yalaka takımına duyurulur…

***

Pakistan’da tavana bakıp “Şu beyaz tavan var ya! Ona bile siyah derler” deyip taaa oralardan muhalefete çatmayı ya da “Haydi bir takla at da sevindiğini görelim” diye acayip repliklerle söze başlamayı bir şey sanan “neredeyse her cümleleri linç kokan” büyüklerimizin belki de, son zamanlardaki en doğru tespiti “figürana figüran” demeleridir… Zaten, bu kadar gerçek ortada iken, ne figürana figüran demenin ne de bunu inkâr etmenin bir yararı yoktur. Çünkü son yolculuklarına bile üzerlerinde bölücü terör örgütünün simgesi olan bezler örtülüydü. Peki; bu gençlerin örgüte ait malzemeleri taşımadığını hatta örgüt üyesi “Gece silahlı gündüz külahlı” takımından olmadığını kim garanti edebilir? Hiç kimse… Peki, sınıra yakın oturan bu vatandaşların kafalarına göre sınırdan girip çıkması serbest midir? Hayır… O zaman neyi tartışıyoruz. Kaldı ki; devletin en yüce makamını işgal edenlerin dilinden; bu insanların yasadışı bir eylem içinde oldukları dahi dikkate almadan, özür dilenmiş ve tazminat peşinen kabul etmiştir…

***

Ancak, bu madalyonun bir de diğer yüzü var… Konuşanlar devletin ta kendisidir… Ve devletin görevi sadece özür dilemek ve tazminat ödemek değildir. Devlet; vatandaşının can güvenliğini sağlamak zorundadır. Devlet vatandaşına geçimini sağlayacağı yasal ortamı hazırlamak zorundadır. Devlet, vatandaşının terör örgütlerinin elinde rehin kalmasına, geçimini sağlamak için yasadışı yollara sapmasına göz yumamaz. Yasa dışılığı önlemek için önlemler alır, yasadışı işler yapmaya elverişli alanları denetim altında tutar, bölge halkının geçimlerini sağlayacakları projeler geliştirir. Yoksa devlet hem vatandaşının yasadışı işler yapması için zemin yaratıp, hem de bu yolda ölümlerine sebep olunca bir özür ve vereceği üç beş kuruş para ile üstelik de, ortam “aynı hamam aynı tas” iken paçayı kurtaramaz…

MAAŞ ZAMMI İSRAF MI SAYILIYOR?

Malum; Usta memura yapılan zam teklifiyle ilgili olarak “Hesaplar yapıldı, yoksa Yunanistan gibi oluruz” dedi. Ve devam etti… “İşçi ve memuru bu güne kadar enflasyona ezdirmedik, bugünden sonra da ezdirmeyeceğiz. Verdiğimiz zamları hep enflasyonun üstünde verdik… Bu ülke eğer bir zaafa uğrarsa, bizim akıbetimiz de Yunanistan, İspanya’nın akıbetine uğrar. Biz Türkiye’yi, böyle bir akıbete duçar bırakamayız. Şu anda bir mali disiplin içinde yürüyorsak, eğer ekonomik büyümemiz şu anda başarılı bir şekilde sürdürülüyorsa, bu, hesaplar iyi yapıldığı içindir. Yoksa sendikalar, anlar olmuştur ki, yüzde 30, yüzde 50, yüzde 100 zam istemiştir. Şu anda bu işin ekonomik sorumluluğunu, yükünü kendileri hissetmesi lazım. Eğer bunu hissetmezlerse, bu ülkeye de yanlış yaparlar.” Dedi. Özeti; Batarız… Vatandaş, ölümü görsün ki, sıtmaya razı olsun…

***

Oysa kendilerini izleyen koruma ordularının, kullandıkları ve kullanacakları uçakların, otomobillerin, yatların, yalıların, sarayların bu ülkeye kaça patladığını bir merak etse, birçoğu kimin vekili olduğu belirsiz, “fikirsizlerin” halkın sırtına yüklediği mali külfeti hesaplayabilse ya da, “Halkın desteğini aldık” diyebilmek adına yapılan “halk oylaması” denen yalan rüzgârlarının vatandaşın sırtına yüklediği mali külfeti bir hatırlasaydı böyle konuşmayabilirdi! Hele hele; mahkemelerimizde bile haksızlığa uğradığı için imkân bulup, AİHM’ne başvurabilenlere ödenen tazminat miktarlarını, ithal edilen doktorların, vatandaşa sormadan misafir edilen mültecilerin, Afrika’ya sanatçılara turistik gezi yaptırmanın, hatta büyüyen ekonominin vatandaşın sırtına yüklediği mali külfeti bir hatırlatan olsaydı belki de memura 3+3’lük zam öneren bakanı açığa alırdı.

***

Aslında Usta yanlış da konuşmuyor doğrusu. Mesela; “Verdiğimiz zamları hep enflasyonun üstünde verdik.” Diyor. Doğru da. Gerçekten de bu güne kadar memura nasıl hesaplandığı pek açıklanamasa da kâğıt üzerinde ülke enflasyon oranının üzerinde zam verdiler… Peki sadece memura mı? Hayır, mesela, akaryakıta, elektriğe, ulaşım araçlarına, özellikle sebze meyveye, giyim kuşama,  dayanıklı tüketim malzemelerine, temizlik malzemelerine, şebeke suyuna, yediğimiz ekmeğe hatta umumi tuvalete bile enflasyonun çok ama çok üzerinde zam verdiler. Sonuç:  Vatandaşına vereceği zammı dahi “israf” gören, vatandaşın beklentisini “müsriflik” sayan egosunun esiri olmuş bir iktidar.   

***

Oysa israf, insanın sahip olduğu nimetleri gereksiz ve aşırı tüketmesine denir. Müsrif ise, Gereksiz harcama yapan israf eden, savurgan kimseye denir. Cenab-ı Hak Araf Suresi 7/31 ayette “Ey Âdemoğulları, her mescide gidişinizde temiz ve güzel elbiselerinizi giyin. Yiyin için, fakat israf etmeyin. Çünkü Allah israf edenleri sevmez” der. İsra Suresi 26 ve 27. ayette ise şöyle buyuruyor “Akrabaya, yoksula ve yolda kalmışlara hakkını ver. Malını israf ederek saçıp savurma. Muhakkak ki müsrifler şeytanların kardeşleridir. Şeytan ise Rabbine karşı çok nankördür.” Bu ayetlerin ne emrettiğini yani; halkına “hayrı” (ki; kimin kime hayır yaptığı da ayrı bir meseledir) israf görmemek gerektiğini, yapılan israfın ise hiç de “hayırlı” bir şey olmadığını, her zaman ve her yerde “defosuz bir İslam inancı için” mücadele ettiklerini iddia eden Müslüman liderlerimiz elbette biliyordur.