VATANDAŞIN KAYNANASI

Özellikle “mugalâta”da üstat mertebesinde olduklarından, kendilerini kalfalıktan ustalığa terfi ettirdikleri gün doğrusu özlemlerini çok mütevazı bulmuştum… Çömezliklerinde bir icraat yaparken nezaketen de olsa “halkın talebi olduğu” bahanesine sığınma nezaketini gösterenler, ustalık rütbesini takar takmaz,  siyasette bu bahanenin “ne kadar gereksiz olduğunu”  görüp, din, milliyetçilik, eğitim, cinsel hayat, gibi popüler ve geniş halk kitlelerini ilgilendiren konu ve kavram üzerinden politika yapmanın dozunu arttırdı. O kadar ki; bu büyüklerimiz artık kendilerini bir siyasetçi değil de “vatandaşın kaynanası” zannediyor…

***

Aslında; “cehaletin verdiği derin güvenle desteklenmiş laf cambazlığından” başka bir şey olmayan bu tip siyasi yaklaşımlar,   Demagoji adı altında siyasi literatüre girmişse de, iktidarları döneminde gerçekleşen sanığı mimli, tanığı gizli, suçu meçhul akla gelebilecek her tür vukuattan siyasi malzeme çıkarma yetenekleri ile Allah var bizimkiler, bu kavrama bambaşka bir mana getirdi… Bu yeteneklerinin son örneğinin de, mayıs ayının son grup toplantısında yaşandığını öğrendik. Usta; 18 yıl önce 1994’de Şırnak’ta Şehit olan Piyade Astsubay Çavuş Serhat Gencer’in kaleme aldığı inanç ve duygu dolu “lakin cepheye sürülen her gencin aklından, her an geçenleri” kaleme aldığı mektubu, grup toplantısında gürül gürül akan gözyaşları arasında okumuş. Ya “bize her şey mubah” mantığı ile hareket ettiğinden ya da gerçekten kendisini vatandaşın kaynanası falan zannettiğinden, Gaziler Derneğinin yayınladığı bir kitabın arka kapağında gördüğü bu mektubu ailesinden lütfedip bir izin dahi almadan grup toplantısında okuyor… Okuyor okumasına da; bu durum ortaya çıkınca Şehit Serhat Gencer'in babası Mehmet Gencer, bakın neler söylemiş.

***

“Sn. Başbakanın o mektubu orada okumasını ailecek hoş karşılamadık. Çünkü Sn. Başbakan birçok şeyi siyaseten kullandı, bu gün de şehitliği kullanıyor. 10 yıllık iktidarı döneminde ne şehit ailelerine, ne de şehit derneklerine değer vermemiş, 2005 den beri yaptığımız görüşme taleplerimizi kabul etmemiştir.  Geçmişte şehitlerimize “kelle” diyen de, “Bu şehit annesi ile ben ne konuşacağım?” diyen de, “PKK’lı annesi de Yasin okuyor, şehit annesi de” diyen de, bu başbakan’dır… 81 vilayette kurulu Şehit aileleri derneklerini görüşmeye dahi kabul etmemektedir… Biz onu tanıyoruz. Önüne ne gelirse kendi siyasetin için malzeme yapmasını kabul edemeyiz.”  Ve daha neler neler… Gelgelelim bol reklamlı, bol sayfalı şakşakçı medyada bu mektup okunurken ağlaşanları dakikalarca izledik de şehit babasının haklı isyanından bahsedildiğini maalesef göremedik…

BU İFADELERİ BİLMELİYİZ Kİ;

İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen Ergenekon Davası’nda tutuklu CHP İzmir Milletvekili gazeteci Mustafa Balbay konuştu: “Tarihi dilim dilim bölüp pay çıkarmaya çalışmak yerine herkesi tarihi, bütün olarak ele alıp ders çıkarmaya davet ediyorum. Tarihten vazife çıkarmak yerine herkesi birleşmeye, olağanüstü dönemlerin hukuksuzluk olduğunu anlamaya davet ediyorum. 1960’taki üç idam 1970’deki üç idamı getirdi. İkisinin çarpımı 12 Eylül’ü doğurdu… Bugünlerde 1960 sonrası dönemin yargılamalarına ilişkin yayınlar medyada geniş yer tutuyor. Medyada yarın da Ergenekon yargılamalarının nasıl yapıldığı tartışılacak” diye konuştu… Balbay: “…Siz sık sık ‘Davanın geldiği aşamada’ diyorsunuz. Sayın Başkan mahkemenin gelmiş olduğu aşama nedir? Biz bilmiyoruz. Burada birbirinden farklı o kadar insan var ki; işkence ile bile bir araya getirilemeyecek insanlar bu iddianamelerle bir araya getirildi…”

***

Davalarda gizli ve açık birçok tanığın dinlendiğini belirten Mustafa Balbay, “…Bizdeki gizli tanık uygulaması ‘açık oy gizli sayım’a benziyor. Burada tanıklar sanıkları suçlayıp gidiyor. Tanıklar, ’Şunu da söyleyecektim aklıma şimdi geldi’ diyor ve eklemeler yapıyor. Nereden geldiğini bilmediğimiz kurşun yağmuru altındayız. Siz de ’Sakin olun isabet edip etmediğine sonra bakacağız’ diyorsunuz” şeklinde konuştu. Balbay, “Tanık geliyor, faili meçhul cinayetleri anlatıyor, buraya bağlıyor. ‘Deliliniz var mı’ deniliyor. ’Yok, bunlar benim analizlerim’ diyor. Biz bir de, buraya gelen tanıkların analizlerini çürütmek için çaba sarf ediyoruz” dedi. Eline sadece askerlik yaptığı 1982 yılında silah aldığını vurgulayan Balbay “Ben Cumhuriyet Gazetesi yazarıyım ve Cumhuriyet Gazetesi’ni bombalayanlarla birlikte yargılanıyorum” dedi. Tutuklu milletvekillerinin tahliyesine ilişkin tartışmalar sırasında AKP’nin bir anket yaptırdığını anlatan Balbay, “Siz buna hukuk devleti diyebilir misiniz? Bu tablo Türk filmlerindeki kötü adamların elleri kolları bağlı birine su gösterip sonra dökmesine benziyor. Filmlerde dahi o zalimler kazanmamıştır. Özgürlüklerin pazarlık konusu yapıldığı bir dönemdeyiz” dedi.

***

Sadece Balbay değil, Ergenekon Davası ile birleşen İnternet Andıcı Davası’nın tutuklu sanığı Tümgeneral Hıfzı Çubuklu da 2009 tarihli andıçla, illegal olduğu iddia edilen sitelere hukuk koruması sağlandığı iddiasının elle tutulur bir yanı olmadığını ifade ederek düşürüldüğü duruma isyan ediyor. Çubuklu konuşmasında “Bana söyler misiniz illegallik nerede? Geçmişte işlendiği iddia edilen bir suç nedeniyle, sitelerden haberi bile olmayan görevlilerin daha sonra bu konuyla da bağlantılı olmaksızın 2009 tarihinde yeni site kurulmasına ilişkin bir yazıya paraf atmaları sebebiyle suçlanmaları mümkün müdür?” dedi.

***

“Apronda Namaz Şov” isimli haberin 27 Eylül 2007 tarihli Cumhuriyet Gazetesi’nde çıktığını ve kaynak gösterilmek suretiyle 23 Ekim 2007 tarihinde “irtica.org” sitesine konulduğunu söyledi. “Bu haberin tarihine baktığınızda, AKP’ye kapatma davasının açıldığı tarihe ve Anayasa Mahkemesi’nce verilen kararın tarihine bakıldığında bunların hepsi benim yeni parafladığım andıç tarihinden çok önceki tarihlerdir. O tarihteki görevliler (Yaşar Büyükanıt) hakkında hiçbir işlem yapılmadan, bu olaydan haberi olmayan kişiler hakkında dava açılması ceza hukukunun şahsiliği prensibi ile bağdaşmamaktadır.” Dedi. Ayrıca; söz konusu sitelerin 1998 yılında, “irtica.org’un” ise 1 Nisan 2006 tarihinde kurulduğunu ifade ederek ve siz Dönemin Genelkurmay Başkanını (Hilmi Özkök) bildiğiniz halde sadece bizi yakaladınız.” Dedi…

***

Bu ifadeleri bilelim ki; “ileri demokrasinin” yaşandığı iddia edilen bir toplumda, demokrasinin ne demek olduğunu ve de iktidarın ağzından eksik etmediği “Kararı hukuka bırakmak lazım” cümlesinden, neden “Olacak böyle şeyler, alışın!” anlamı çıktığını anlayabilelim...

FİGÜRAN’A FÜGÜRAN DEMENİN

Usta “Uludere Olayını” yurtdışında taa Pakistan’da kurcaladı, ardından Kazakistan falan derken; patladı gitti!  Usta; 1) Operasyon kararını asker verdi, iddiaların aksine operasyonu “Operasyondan sonra” öğrendim, demişti. 2) Görüntülere ilişkin CD'leri izledim, “30–40 kişilik grup, katırlar, insanlar vardı. O yükseklikten bu Ahmet midir? Mehmet midir? Bilmek mümkün değildir. Demişti. 3) TSK görevini samimi şekilde yapmıştır. Demişti. 5) Hata da olabilir. Hatayı da açıkladık, özrü de açıkladık,  tazminatsa tazminat... Bizim ‘resmi tazminatımız’ ötesinde ödeme yaptık. Demişti. Ve 6) “İlla terör örgütünün istediğini mi söyleyeceğiz. Kusura bakmasınlar” şeklinde konuşmuştu. Allah aşkına bu sözlerin, Bakanının sözlerinden farkı ne? Özetle; “alın tazminatınızı kapatın çenenizi” diyor…

***

Usta; İçişleri Bakanı İdris Naim Şahin’in kelimeleri ile aynı kelimeleri kullansa bile o cümleleri didiklemek yürek ister. Sadece karşılaştırabilin diye özetliyorum Sn. İdris Naim Şahin de şunları söylemişti…  1)Özür dilenecek bir olay yoktur. 2) “Vur emrini kim verdi?” sorusu üzerine, olayı anlık yönetecek olan askerler ve emniyet yetkililerdir. O anda emri Ankara'da Hava Kuvvetleri'nde o görüntüleri analiz eden komutanlar vermiştir. 3) Olay “özür dilenecek maiyette bir olay değildir.” 4)Olayı suçluluk psikolojisiyle görmüyoruz… 5)Bir canlı yayında burada ölen 34 kişinin bölücü terör örgütünün figüranıdır.  Sonuç: Benzer fikirlerin farklı ifade edilişi söz konusu da malum, eşeğini dövemeyen semerini dövermiş. İçişleri Bakanının açıklamalarını haber olarak kullanırken  “odun resmi”  kullanan yalaka takımına duyurulur…

***

Pakistan’da tavana bakıp “Şu beyaz tavan var ya! Ona bile siyah derler” deyip taaa oralardan muhalefete çatmayı ya da “Haydi bir takla at da sevindiğini görelim” diye acayip repliklerle söze başlamayı bir şey sanan “neredeyse her cümleleri linç kokan” büyüklerimizin belki de, son zamanlardaki en doğru tespiti “figürana figüran” demeleridir… Zaten, bu kadar gerçek ortada iken, ne figürana figüran demenin ne de bunu inkâr etmenin bir yararı yoktur. Çünkü son yolculuklarına bile üzerlerinde bölücü terör örgütünün simgesi olan bezler örtülüydü. Peki; bu gençlerin örgüte ait malzemeleri taşımadığını hatta örgüt üyesi “Gece silahlı gündüz külahlı” takımından olmadığını kim garanti edebilir? Hiç kimse… Peki, sınıra yakın oturan bu vatandaşların kafalarına göre sınırdan girip çıkması serbest midir? Hayır… O zaman neyi tartışıyoruz. Kaldı ki; devletin en yüce makamını işgal edenlerin dilinden; bu insanların yasadışı bir eylem içinde oldukları dahi dikkate almadan, özür dilenmiş ve tazminat peşinen kabul etmiştir…

***

Ancak, bu madalyonun bir de diğer yüzü var… Konuşanlar devletin ta kendisidir… Ve devletin görevi sadece özür dilemek ve tazminat ödemek değildir. Devlet; vatandaşının can güvenliğini sağlamak zorundadır. Devlet vatandaşına geçimini sağlayacağı yasal ortamı hazırlamak zorundadır. Devlet, vatandaşının terör örgütlerinin elinde rehin kalmasına, geçimini sağlamak için yasadışı yollara sapmasına göz yumamaz. Yasa dışılığı önlemek için önlemler alır, yasadışı işler yapmaya elverişli alanları denetim altında tutar, bölge halkının geçimlerini sağlayacakları projeler geliştirir. Yoksa devlet hem vatandaşının yasadışı işler yapması için zemin yaratıp, hem de bu yolda ölümlerine sebep olunca bir özür ve vereceği üç beş kuruş para ile üstelik de, ortam “aynı hamam aynı tas” iken paçayı kurtaramaz…

MAAŞ ZAMMI İSRAF MI SAYILIYOR?

Malum; Usta memura yapılan zam teklifiyle ilgili olarak “Hesaplar yapıldı, yoksa Yunanistan gibi oluruz” dedi. Ve devam etti… “İşçi ve memuru bu güne kadar enflasyona ezdirmedik, bugünden sonra da ezdirmeyeceğiz. Verdiğimiz zamları hep enflasyonun üstünde verdik… Bu ülke eğer bir zaafa uğrarsa, bizim akıbetimiz de Yunanistan, İspanya’nın akıbetine uğrar. Biz Türkiye’yi, böyle bir akıbete duçar bırakamayız. Şu anda bir mali disiplin içinde yürüyorsak, eğer ekonomik büyümemiz şu anda başarılı bir şekilde sürdürülüyorsa, bu, hesaplar iyi yapıldığı içindir. Yoksa sendikalar, anlar olmuştur ki, yüzde 30, yüzde 50, yüzde 100 zam istemiştir. Şu anda bu işin ekonomik sorumluluğunu, yükünü kendileri hissetmesi lazım. Eğer bunu hissetmezlerse, bu ülkeye de yanlış yaparlar.” Dedi. Özeti; Batarız… Vatandaş, ölümü görsün ki, sıtmaya razı olsun…

***

Oysa kendilerini izleyen koruma ordularının, kullandıkları ve kullanacakları uçakların, otomobillerin, yatların, yalıların, sarayların bu ülkeye kaça patladığını bir merak etse, birçoğu kimin vekili olduğu belirsiz, “fikirsizlerin” halkın sırtına yüklediği mali külfeti hesaplayabilse ya da, “Halkın desteğini aldık” diyebilmek adına yapılan “halk oylaması” denen yalan rüzgârlarının vatandaşın sırtına yüklediği mali külfeti bir hatırlasaydı böyle konuşmayabilirdi! Hele hele; mahkemelerimizde bile haksızlığa uğradığı için imkân bulup, AİHM’ne başvurabilenlere ödenen tazminat miktarlarını, ithal edilen doktorların, vatandaşa sormadan misafir edilen mültecilerin, Afrika’ya sanatçılara turistik gezi yaptırmanın, hatta büyüyen ekonominin vatandaşın sırtına yüklediği mali külfeti bir hatırlatan olsaydı belki de memura 3+3’lük zam öneren bakanı açığa alırdı.

***

Aslında Usta yanlış da konuşmuyor doğrusu. Mesela; “Verdiğimiz zamları hep enflasyonun üstünde verdik.” Diyor. Doğru da. Gerçekten de bu güne kadar memura nasıl hesaplandığı pek açıklanamasa da kâğıt üzerinde ülke enflasyon oranının üzerinde zam verdiler… Peki sadece memura mı? Hayır, mesela, akaryakıta, elektriğe, ulaşım araçlarına, özellikle sebze meyveye, giyim kuşama,  dayanıklı tüketim malzemelerine, temizlik malzemelerine, şebeke suyuna, yediğimiz ekmeğe hatta umumi tuvalete bile enflasyonun çok ama çok üzerinde zam verdiler. Sonuç:  Vatandaşına vereceği zammı dahi “israf” gören, vatandaşın beklentisini “müsriflik” sayan egosunun esiri olmuş bir iktidar.   

***

Oysa israf, insanın sahip olduğu nimetleri gereksiz ve aşırı tüketmesine denir. Müsrif ise, Gereksiz harcama yapan israf eden, savurgan kimseye denir. Cenab-ı Hak Araf Suresi 7/31 ayette “Ey Âdemoğulları, her mescide gidişinizde temiz ve güzel elbiselerinizi giyin. Yiyin için, fakat israf etmeyin. Çünkü Allah israf edenleri sevmez” der. İsra Suresi 26 ve 27. ayette ise şöyle buyuruyor “Akrabaya, yoksula ve yolda kalmışlara hakkını ver. Malını israf ederek saçıp savurma. Muhakkak ki müsrifler şeytanların kardeşleridir. Şeytan ise Rabbine karşı çok nankördür.” Bu ayetlerin ne emrettiğini yani; halkına “hayrı” (ki; kimin kime hayır yaptığı da ayrı bir meseledir) israf görmemek gerektiğini, yapılan israfın ise hiç de “hayırlı” bir şey olmadığını, her zaman ve her yerde “defosuz bir İslam inancı için” mücadele ettiklerini iddia eden Müslüman liderlerimiz elbette biliyordur.

HIRPALA-SEMİR TEORİSİ

Galatasaray’ın Sayın Başkanı Ünal Aysal’ın da dediği gibi, aslında bizimkiler bazı münafıkların ima ettiği gibi hiç de kindar ve kibirli değildir. Muhteşem Süleyman’ı ya da Polat Alemdar’ı çağrıştıran “bir tek” tavırları asla gözlenmemiştir. Hatta biraz zorlarsak her biri için masum, ağırbaşlı ve alçak gönüllü insanlar bile diyebiliriz… Böbürlenmeyi, övünmeyi, nispeti, azameti sevmezler. Gecekondu ziyaretlerinin, küçük esnafla çay içip sohbet etmelerinin, bağdaş kurup gariban sofralarında yemek yemelerinin başka ne sebebi olabilir ki? Bakmayın “Koltuktaki Taliban, diz çöken Başbakan” tekerlemesine aslında o fotoğrafta da, alçak gönüllülüğün ve masumiyetin en gerçekçi emarelerini görürüz de; kim anlayacak?

***

Peki, ne oluyor da bazen hırçınlaşıyorlar. Bence bunun suçlusu, son günlerde yaptıkları eylemlerle de işin suyunu çıkaran sanatçıların en uslanmazı, tiyatro sanatçısı Levent Kırca’dır.  Belki hatırlamazsınız “Olacak O Kadar” isimli trajikomik dizide; iki lokanta ve iki farklı karakter sergileyen işletmecilerinin halkla ilişkisini ele almıştı. İşletmecisi müşteriye hakaret eden, aşağılayan hatta pataklayan lokantada insanlar oturtacak masa bulamazken, işletmecisi nazik tavırlı olan lokantaya ise gelenin gidenin olmadığını anlatılıyordu… Tabii bu birçok kişiye garip gelse de Türk Milletinin en az %49’unun böyle bir zaafı olduğu ortadadır. Sanki vatandaş “Nerede hareket orada bereket” lafından “Nerede hakaret orada bereket” anlıyor. Özeti; bizim insanımızın, işsizlikten, aşsızlıktan, horlanmaktan, acı çekmekten ve daha da önemlisi; yapılan haksızlıkları, soygunları, aldatılmaları “unutmaktan” duyduğu örtülü hazzı tarif etmek zordur. Ve maalesef iktidar, vatandaşının hırpalanmaktan aldığı keyfi pek çabuk öğrendi.

***

Dikkat edin özellikle son yıllarda halkın “vatandaşlık haklarına ulaşabilmek için” yaptığı her tür eylemde iktidar ve avanesinin ortaya koyduğu tavır, sözü geçen parodideki “Asabi Lokantacı” tavrıdır. En son Samsun 19 Mayıs Üniversitesinde bir bakanı protesto etmek için toplanan öğrencilere “daha bakan gelmeden” işgüzar rektörün talebiyle önce özel güvenlikçiler ve ardından polisin gösterdiği orantısız, imtiyazsız ve yasa dışı tavır aynı. Gözümüzün bebeğinden bile değerli olan çocuklarımıza layık görülen ve hiçbir insani yaklaşımla açıklanamayacak kadar bayağı bu tavrın tek bir açıklaması olabilir o da; görevlilerin “bally çekmiş” olmaları. Çünkü Anayasa’nın 34. maddesi “Herkes önceden izin almadan, silahsız ve saldırısız toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenleme hakkına sahiptir” der…  Kaldı ki, ne olur bir bakan protesto edilse? “Herkes her siyasetçiyi, her bakanı sevecek!” diye bir ferman var da, bizim mi haberimiz yok? 

***

Ama tüm bu olanların müsebbibi Levent Kırca’dır. İktidarın hırpala-semir teorisini geliştirmesine sebep olan da, iktidara, hem halkı hırpalayıp hem de iktidarda kalıp semirmenin dayanılmaz hazzını tattıran da odur. İşin garibi halk da bu durumdan son derece memnun. İnanmazsanız TUİK’in (Türkiye İstatistik Kurumu) Yaşam Memnuniyeti Araştırması verilerine bakın…