NELER OLMUŞTU HATIRLAYAN VAR MI?

Türkiye halkının taktirine mahzar olan AKP Genel Başkanı ve Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, AKP Genel Merkezinden yaptığı artık gelenekselleşen Balkon Konuşmalarının üçüncüsünde; ''74 milyonun her bir ferdinin yaşam tarzı, inancı, değerleri, bizim üzerimizde mübarek bir emanettir. Bize oy verenlerin de, vermeyenlerin de yaşam tarzını, inanç ve değerlerini, onurumuz, namusumuz, şerefimiz olarak göreceğimizden hiç kimsenin ama hiç kimsenin kuşkusu, şüphesi, tereddütü olmasın'' dedi… Anayasamızla zaten “Herkesin düşünce, vicdan ve din özgürlüğü” güvence altına alınmışken, neden balkon konuşmasında halkına bu tür bir güvence verme ihtiyacı hissetti pek anlamamıştım.

***

Ben anlayamamıştım ama daha üzerinden bir hafta bile geçmeden, yapılan eylemler gösterdi ki; mesajı alanlar olmuş. Örneğin “Zinayı suç olmaktan çıkaran” bu hükümetin bir valisi; bir genelgesinde özetle şöyle diyor: Mezuniyet ve kutlamalar, “okul ortamında” öğretmenler, öğrenciler, veliler ile (yani biz bize) gerçekleştirilmelidir. Mezuniyet törenleri ve kutlamalarda özellikle kız öğrencilerin ilgi yönetmeliğin (a) bendinde belirtildiği şekilde “eteklerin diz kapağını örtecek boyda olmasına, kolsuz ve askılı kesinlikle giydirilmemesine dikkat edilecektir, vs.” Sanki erkekler kılık kıyafet yönetmeliğine uygun giyiniyormuş gibi, neden “özellikle” kız öğrencilerin kılık kıyafetleri üzerinde duruluyor, anlayan varsa beri gelsin. Anlaşılan o ki, Sayın Vali balkon konuşmasında duyduğu “namusumuz, şerefimiz ” sözlerinden, kendi “ataerkil ruh haline” uygun olarak, ancak bu kararnameyi çıkarabilmiş…

***

Artık “mezun olmuş” olanların, okulların içine kapanıp eğlenmesinin, üstelik de bu yüzden kıyafetlerinin yönetmeliğe uygun olması gerektiği talimatının verilmesi, saçmalıktan başka bir şey değildir… Gelgelelim, toplumu değişime, gelişime ve yeniliğe kapalı “statik bir sosyal sistem” haline getirmeye çalışan bu günkü zihniyetin lideri “toplumun yaşam tarzını, inanç ve değerlerini onurumuz, namusumuz, şerefimiz olarak göreceğimizden hiç kimsenin kuşkusu olmasın” deyip, cümlesinin anlamını ve içeriğini, “yaptıklarımız yapacaklarımızın teminatıdır” sözü ile güçlendiriliyorsa, mülki idare amirlerinin de talimatı yerine getirmekten başka yapacak bir şeyleri kalmıyor demektir… Peki bu gün bunlar tartışılırken, benzer konularda “teminat” olarak gösterilen “ dün yapılanları”, hatırlayan var mı?

YÜZSÜZDÜR İNSANOĞLU, KİMSE BİLMEZ FENDİNİ

CHP’nin yenilenen “imajı ve vitrini” ile bile, doğrusu “tek başına” iktidar olmasını beklemiyorduk. Nitekim oyunu ve milletvekili sayısını arttırmasına rağmen “esas hedefine” ulaşamamıştır. Ancak, 12 haziran 2011 seçim sonuçları bize, ülkedeki her 100 kişiden 26’sının CHP’ye oy verdiğini göstermektedir ki; 35 yıldır iktidar olamamış bir partinin ortaya koyduğu, 3 aylık saha çalışmasına halkın gösterdiği “teveccüh” hiç de küçümsenecek gibi değildir… İktidarın tek başına hüküm sürdüğü, gücünü her alanda kullandığı, devletin istisnasız tüm kurumlarının “tanıdıklara” teslim edildiği bir ortamda, “%25,9” hedef değilse bile “başarıdır”. Bu sonucu, 2007’deki seçim gecesi taraflarına iki teselli cümlesi kuracak kadar bile, “medeni cesaret” gösteremeyenlerin eleştirmesi ise, tam bir mugalatadır…

***

Hele hele, CHP’nin önceleri, Demokrat Parti, Adalet Partisi, Anavatan Partisi, bu gün Adalet ve Kalkınma Partisi gibi güçlü ve Laik Cumhuriyette “dini motifler” üzerinden siyaseti yaygınlaştırmak için yıllardır bilinçli bir şekilde örgütlenmiş partilerle ve tabii onların beslediği vakıflarla, öğrenci yurtlarıyla, okullarla ve bir çok legal ve illegal “örgütlü karşı faaliyetle”, mücadele ettiği düşünülürse %25,9 daha da anlam kazanır. Tabii bu süreç içinde “ortanın solunu” temsil eden bu partinin, halka ısrarla “dini ve milli değerlere karşı” bir oluşum olarak takdim edildiği ve “geçmişinin”, nedenleri araştırılmadan ve de sırf siyasi çıkar düşüncesi ile “saptırarak” eleştirilmesinden; “iktidarın bu gün bile medet umduğu” hatırlanırsa, “her gün” fakat yavaş, yavaş artan “CHP taraftarı ve sempatizanı” sayısını, herkesten önce 2023’ü hedef gösterenlerin dikkate alması gerekebilir.

***

İktidarın şimdiden ilan ettiği gibi gelecek seçimler “kesede keklik” falan değildir. Tabii bunun da görünen nedenleri vardır. Mesela muhaliflerin sayısı bu gün, aritmetik dizi halinde artıyor gibi gözükse de, dünyada gerçekleşen “muhalif hareketler” bize belli bir süre sonra, muhalif düşüncenin bir sıçrama ile olağandışı bir yükselişe geçtiğini bir nevi “kolektif bir ruhun” doğduğunu göstermektedir… Diğer bir sebep “seçimi şahsi karizması kazandığı” bizzat kendi partisi tarafından iddia edilen Sn. Erdoğan’ın kendi söylemine göre “Başbakan” olacağı son dönem olmasıdır… Uzatmayalım… Seçimler, sağlıklı yaşam için yapılan “sabah sporu” gibidir. Bir “ısınma sürecine” ihtiyaç duyulur. Partilerin de ne kadar sağlıklı olduklarını anlayabilmeleri için “seçim süreçlerine” ihtiyacı vardır. Isınmadan koşmaya başlayanların, nasıl dalakları şişer ve vücutları zarar görürse, yeterli hazırlığı yapmayan, yeterli güveni sağlayamayan partiler de istedikleri hedeflere hemen ulaşamazlar…

***

Dolayısıyla bu gün bol keseden atıp tutan, %25,9’u fiyasko gören “dünkü yöneticilerin” önce, partiye sempati duyan fakat oyunu esirgeyenlerin “CHP iktidarı başarabilir mi?” tereddütünü giderecek bir ortamın sağlanması için; “Biz ne yaptık?” diye kendilerine bir sorması gerekir… Ne demişler…Yüzsüzdür insanoğlu kimse bilmez fendini… Kime iyilik ettiysen ondan koruyacaksın kendini…

DEVLET TAŞERONLA ÇALIŞMAZ

Hiç uzağa gitmeden sadece TOKİ, belediyeler ve devlet hastanelerinin verdiği hizmetleri göz önüne alırsak, buralarda taşerondan alınan hizmetin, verilen toplam hizmetin yaklaşık %80’nine isabet ettiğinin sanırım farkındasınızdır… Bu da bize daha önceden de işaret ettiğimiz gibi maalesef kamuda çalışanları taşeronlaştırmanın artık bir devlet politikası olarak ele alındığını göstermektedir. Oysa; “taşeronlaşma” emeğin değerini düşürmenin en kestirme yoludur. Gelgelelim Devlet “Osmanlı İmparatorluğunu” yeniden yaratma sevdalısı “hayalperest” politikacıların elinde “kendi evladının” kanını eme eme “büyük devlet” olma yolunu seçmiştir. Tıpkı Hindistan, Pakistan, Çin gibi…

***

Oysa devlet, imzaladığı uluslar arası sözleşmelerin gereği olarak, her işçinin sendikal haklarını özgürce kullanması için gereken düzenlemeleri yapmak zorundadır. Anayasamıza göre, vatandaşının “maddî ve manevî varlığının gelişmesi için, gerekli şartları hazırlamak” zorunda olan devletin, sırf “vasıfsız yandaşlarını” zengin etmek için, sendikal hakların engelleneceğini dolayısıyla “emeğin karşılığının” alınamayacağını ve emekçinin ezileceğini bile bile “taşeronluğu” teşvik etmesi yanlıştır… Çünkü “sendikal hakların kullanılmasını engellemek ve güvencesiz istihdamı egemen kılmak”, Anayasamızda belirlenen devletin temel amaç ve vatandaşına karşı olan “görevlerine” terstir ve suçtur. Devlet taşeronla çalışmaz…

***

Bu nedenle halk, yeni AKP yönetimini “kamuda taşeronluğa son verme yönünde” politika üretmesi için zorlamalıdır. Ve bu son derece gerçekçi bir taleptir. Bu talebin herhangi bir kaynak sorunu da yoktur. Çünkü bu sorunu ihalelerde taşeron şirketlere kâr olarak verilen payın kadroya geçirilecek işçilere ücret olarak yansıtılması ile kendiliğinden çözülecektir. Geçmişte toplu iş sözleşmelerinin imzalanmasındaki anlaşmazlıklar yüzünden şehirlerde aksayan bir takım faaliyetler örneğin “çöp yığınlarının” oluşması gibi olaylar, belediyelerin ekonomik anlamda merkezi hükümetle olan ilişkilerinin yeniden yapılandırılması ile rahatlıkla çözülebilir. İşçi Sendikalarının kontrolü altında “sendikal hak ve ücretlerin” farklı bölgelerde farklı uygulanması işsizliğin çaresi olacak yatırımların da ihtiyaç duyulan bölgelere yönlendirilmesini sağlayabilir.

VERGİ CEPHESİNDEN EKONOMİK GİDİŞAT

Yetkililer, “Vergiyi tabana yayıldıkça dolaylı vergilere aşırı yüklenmeyi bırakacağız.” deseler de, rakamlar öyle demiyor… Türkiye’de 580 bine yakın Kurumlar Vergisi mükellefi bulunurken bu şirketlerin ödediği toplam Kurumlar Vergisi tutarı sadece 24.9 milyar TL. Üstelik bu verginin yarısını ilk 100’deki şirketler ödemiş. Oysa Maliyenin sadece akaryakıttan 30 milyar liranın üzerinde "dolaylı vergi" diye adlandırılan haracı “kavgasız gürültüsüz” topladığını, Petrol Sanayi Derneğinin son raporundan öğreniyoruz. Bu rapora göre 2011’in sadece ilk 3 ayında bile akaryakıttan 8 milyar TL vergi toplanmış … Türkiye’de başta “akaryakıt olmak üzere”, iletişimde, otomotivde yüksek "dolaylı vergilerden” şikayet edilirken, maliye yetkilileri her fırsatta, “gelir ve kurumlar vergisi gibi dolaysız vergilerin” artması ile bu adaletsizliğin ortadan kalkacağını belirtiyorlar.

***

Ancak bu, bir temenniden öteye geçemiyor ve “dolaysız vergi rakamlarında” beklenen iyileşme, bir türlü gerçekleşmiyor. Zaten belki de hızla artan işletme giderlerinin yarattığı çaresizlikten işletmeciler, binbir çeşit “düzenbazlık” düşünürken gerçekleşemez de… Düşünün bir kere alış veriş yapıyorsunuz fişinizi istiyorsunuz fişi alıp gidiyorsunuz. Evde bir bakıyorsun fiş üç gün önceye ait, yani fiş kesmiyor… Ya da kredi kartı ile yapılacak ödemelerde KDV si yüksek bir mal ise daha düşük KDV’li bir malın fişini veriyor, yani gelirini düşük gösteriyor… Bunlar bizim gibi sıradan vatandaşların fark edebildiği düzenbazlıklar, daha büyük işletmelerde, daha büyük alışverişlerde "ne dümenler dönüyor" Allah bilir. Tabii, iktidar "kendi uçağımızı yaptık, kendi uydumuzu fırlattık" reklamları ile halkın gözünü boyarken, sermaye şirketlerinin ödediği Kurumlar Vergisinin sadece yüzde 12 oranında arttığı ve yalnızca 24,9 milyar TL olabildiğini gözden kaçırılıyor... Böylece büyüklerimizin söylediği ninnilerle "mışıl mışıl" uyumaya devam ediyoruz...

***

Esas çarpıklık ise, belirlenen bu rakamın yüzde 49.5’inin “ilk 100 mükellef” tarafından ödeniyor olmasında… Yani 580 bine yakın mükellef arasında ilk 100’deki kuruluşlar 12.5 milyar TL vergi verirken kalan 576 bin 900 mükellef de diğer 12.5 milyar liralık vergiyi bölüşüyor. İlk 100’ü hariç tuttuğumuzda koca koca işletmelerin her birine düşen kurumlar vergisi tutarı “ortalama” 21 bin 668 TL civarında kalıyor. Üstelik, kurumlar vergisi rekortmeninin ve üçüncüsünün bir banka olması ayrıca “ithalattan alınan KDV’nin” geçen yıla göre yaklaşık % 49 artması ülkedeki ekonomik gidişatın daha iyi anlaşılabilmesi için en çarpıcı verilerdir. Kısacası; vergi cephesinden ekonomik gidişat öyle söylendiği gibi, pek de hoş gözükmüyor.

ASKERLİK SÜRESİ

“Askerlik süresi” ve zorunlu askerliğin uygulamasında ortaya çıkan sorunlarla ilgili olarak Kılıçdaroğlu’nun sözlerine; daha düne kadar takındığı “sıradışı tavır ve sistematik baskı” ile TSK ve mensuplarının itibarını zedelemeyi iş edinen, hatta onları “itibarsızlaştıran” iktidarın, neden karşı çıktığını anlamış değilim… Beklerdim ki, madem ki “profesyonel orduya” geçişin ilk adımlarını biz attık, tabii ki askerlik süresi de kısalacak ne var bunda, desinler… Ama diyemezler. Çünkü, bu büyüklerimizin ruhlarını esir alan “kibirleri” ve gözlerini bürüyen “oy hırsı”, sadece ve sadece onlara muhalif olanları “aşağılayıp hakir görünce” tatmin olabiliyor.

***

Peki, askerlik süresinin dokuz aya inmesi, hatta "aşamalı olarak” altı aya inmesi mümkün müdür? Şu anda özellikle üniversite mezunu çocuklarımızın yaptıkları askerliğe bakınca, tek kelime ile “mümkündür” diyebiliriz… Bugünkü şartlarda bile “temel askeri eğitim” sadece 21 gün olduğuna göre mesele yoktur. Kaldı ki bu “öldürücü silah teknolojisinin” alıp başını gittiği dünyamızda, kalabalık ordular, “demokratik” ülkelerin sırtında, sadece “yüktür”. Teknolojik gelişime entegre olabilen “demokratik ülkelerin” hedefinin, “daha küçük, daha az masraflı ama daha profesyonel ordu” olduğunu düşünürsek, iktidara kim gelirse gelsin saldırgan, ve işgalci değilse, “Yurtta sulh cihanda sulh” ilkesine sadıksa, demokrasiye gerçekten inanıyorsa, sorun yoktur. Bırakın “askerliğin kısaltılmasını, askerlik yaz tatiline bile sığdırılabilir.”

***

Kaldı ki; ülkemizde üniversite bitirmiş, yüksek lisans almak hatta doktora yapmak için yıllarca kafa patlatıp, işinin uzmanı olmuş pek çok gencimizin önü, askerlik bahanesi ile kesilmekte, bir çok gencimiz sırf askerliğini geçiştirebilmek için yurtdışında “çalışıyor numarası” yapmaktadır… 12 ay bir askeri hastanede askerlik yapan bir uzman doktorun tek bir fıtık ameliyatına dahi girmeden “melekelerini” köreltmiş olarak görevini tamamlayıp döndüğünü görmek için, göze bile gerek yoktur. İnşaat mühendisi olarak askere gidenlerin vakitlerini eğitim alanlarında “güreşerek” ya da biyologların akşama kadar “tesbih çekerek” askerlik yaptığına bizzat şahid oldum… Yılların bilgi birikiminin merhametsizce aşındırıldığı bu durumda da, zorunlu askerliği reddeden, “vicdani redçi” antimilitarist grupların ortaya çıkması Sayın Büyüklerimizi şaşırtmamalıdır…

***

Sizler de taktir edersiniz ki; bu günün şartlarında “askerlik” gençlerin önünde aşılması güç bir engel olarak durmaktadır… Ve insanın tüm deneyiminin, bilgi birikiminin adeta öğütüldüğü bu sistemde “kutsal vatani görev”, maalesef gençleri hayatından bezdirmektedir… Oysa ilgililer isterse, bu vatandaşlık görevini, hem külfet olmaktan çıkarabilir hem de cazip hale getirebilir… “Türkler asker millettir” safsatası ile dolduruşa gelip, sömürgecilerin çıkarlarını korumak için oraya buraya asker göndermemizin hiçbir gereği yoktur.